Γ. Χατζημάρκος: “Η ΔΕΥΑΡ είναι σε λάθος χέρια. Είναι ντροπή για τη Ρόδο και τους Ροδίτες. Εξάγει ντροπή και παρακμή”

“Από νωρίς είχα πει ότι είναι κακά μα­ντά­τα για τη Ρόδο τα χέρια στα οποία βρί­σκε­ται η ΔΕΥΑΡ. Σή­με­ρα δεν είμαι μόνο ανή­συ­χος, σή­με­ρα έχω και το αί­σθη­μα της ντρο­πής. Λυ­πά­μαι που δι­καιώ­θη­κα, αλλά φαι­νό­τα­νε το πράγ­μα που πή­γαι­νε”.

Με σκλη­ρή γλώσ­σα και σε ιδιαί­τε­ρα υψη­λούς τό­νους το­πο­θε­τή­θη­κε ο Πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Νο­τί­ου Αι­γαί­ου Γιώρ­γος Χα­τζη­μάρ­κος κατά τη διάρ­κεια συ­νέ­ντευ­ξης Τύπου, με αφορ­μή το ζή­τη­μα των ει­κο­νι­κών τι­μο­λο­γί­ων της ΔΕΥΑΡ, δη­λώ­νο­ντας χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ότι «η ΔΕΥΑΡ είναι σε λάθος χέρια» και πε­ρι­γρά­φο­ντάς την  ως «ντρο­πή για τη Ρόδο και τους Ρο­δί­τες», ενώ έκανε λόγο για μια διοί­κη­ση της Επι­χεί­ρη­σης  που «εξά­γει ντρο­πή και πα­ρακ­μή».

Ο  Πε­ρι­φε­ρειάρ­χης  δέ­χθη­κε ερώ­τη­ση σχε­τι­κά με τα τι­μο­λό­για που, σύμ­φω­να με τη ΔΕΥΑΡ, αφο­ρούν κα­τα­νά­λω­ση πε­ρί­που 3 εκα­τομ­μυ­ρί­ων κυ­βι­κών μέ­τρων νερού από την Πε­ρι­φέ­ρεια και αν προ­τί­θε­ται να κα­τα­βά­λει το σχε­τι­κό ποσό. Η απά­ντη­σή του ήταν κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κή: «Φυ­σι­κά όχι. Είναι η απά­ντη­ση. Φυ­σι­κά όχι, γιατί δεν τα έχου­με κα­τα­να­λώ­σει ποτέ». Ο ίδιος πρό­σθε­σε ότι «δεν έχου­με κάνει υδρο­κλο­πή ποτέ», απορ­ρί­πτο­ντας κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά τους σχε­τι­κούς ισχυ­ρι­σμούς της ΔΕΥΑΡ ως ψευ­δείς.

Ο Πε­ρι­φε­ρειάρ­χης αμ­φι­σβή­τη­σε ευ­θέ­ως τη λει­τουρ­γία και την αξιο­πι­στία της ΔΕΥΑΡ, ση­μειώ­νο­ντας ότι «εάν ήτανε μια σο­βα­ρή εται­ρεία η ΔΕΥΑΡ, όλα αυτά θα είχαν αντι­με­τω­πι­στεί, αλλά δεν είναι μια σο­βα­ρή εται­ρεία», προ­σθέ­το­ντας ότι «ούτε έχει συ­νο­μι­λη­τή η Πε­ρι­φέ­ρεια».

Ανα­φε­ρό­με­νος στο πα­ρελ­θόν, υπεν­θύ­μι­σε ότι είχε εκ­φρά­σει από νωρίς την ανη­συ­χία του για τη διοί­κη­ση της επι­χεί­ρη­σης, «και ως Πε­ρι­φε­ρειάρ­χης και ως πο­λί­της», επι­ση­μαί­νο­ντας ότι «η ΔΕΥΑΡ ήταν σε λάθος χέρια και είναι σε λάθος χέρια». Όπως τό­νι­σε, είχε προει­δο­ποι­ή­σει από νωρίς  ότι «είναι πολύ κρί­σι­μος ο ρόλος αυτού του ορ­γα­νι­σμού», καθώς δια­χει­ρί­ζε­ται ένα βα­σι­κό δη­μό­σιο αγαθό, το νερό.

Κλι­μα­κώ­νο­ντας την κρι­τι­κή του, ο κ. Χα­τζη­μάρ­κος δή­λω­σε ότι πλέον δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται σε αι­σθή­μα­τα ανη­συ­χί­ας, αλλά «σή­με­ρα έχω και το αί­σθη­μα της ντρο­πής για τη ΔΕΥΑΡ». Χα­ρα­κτή­ρι­σε την κα­τά­στα­ση «ντρο­πή για τον τόπο» και «ντρο­πή για τους Ρο­δί­τες», το­νί­ζο­ντας χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά  ότι πρό­κει­ται για «μια διοί­κη­ση η οποία πα­ρά­γει και εξά­γει ντρο­πή».

Πα­ράλ­λη­λα, έκανε λόγο για πα­ρακ­μια­κή ει­κό­να και πρα­κτι­κές, ανα­φε­ρό­με­νος σε «πλα­στά τι­μο­λό­για» και «απί­στευ­τες με­θο­δεύ­σεις», διε­ρω­τώ­με­νος « αν είναι ποτέ δυ­να­τόν αυτό να συμ­βαί­νει σε έναν  δη­μό­σιο ορ­γα­νι­σμό». Όπως ση­μεί­ω­σε, τέ­τοιες συ­μπε­ρι­φο­ρές θα μπο­ρού­σαν να εντο­πι­στούν «στον ιδιω­τι­κό τομέα» ως «πα­ρα­βα­τι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά», εκ­φρά­ζο­ντας την έκ­πλη­ξή του που αυτό συμ­βαί­νει  σε δη­μό­σιο φορέα.

Κλεί­νο­ντας, ο Πε­ρι­φε­ρειάρ­χης επα­νέ­λα­βε ότι αι­σθά­νε­ται δι­καιω­μέ­νος για τις προη­γού­με­νες επι­ση­μάν­σεις του σχε­τι­κά με τη λει­τουρ­γία της ΔΕΥΑΡ, κά­νο­ντας λόγο για «πα­ρακ­μια­κές και ντρο­πια­στι­κές ενέρ­γειες» σε βάρος της Πε­ρι­φέ­ρειας.

Οι δη­λώ­σεις του Πε­ρι­φε­ρειάρ­χη ανα­λυ­τι­κά, σε απά­ντη­ση του ερω­τή­μα­τος αν η Πε­ρι­φέ­ρεια προ­τί­θε­ται να πλη­ρώ­σει τα 3 εκατ. κυ­βι­κά νερού που ζη­τά­ει η ΔΕΥΑΡ :

“Φυ­σι­κά όχι είναι η απά­ντη­ση. Φυ­σι­κά όχι, γιατί δεν τα έχου­με κα­τα­να­λώ­σει ποτέ. Πρώ­τον. Δεύ­τε­ρον, δεν έχου­με κάνει υδρο­κλο­πή ποτέ,  όπως ψευ­δώς ισχυ­ρί­ζε­ται η ΔΕΥΑΡ. Εάν ήτανε μια σο­βα­ρή εται­ρεία η ΔΕΥΑΡ, όλα αυτά θα είχαν αντι­με­τω­πι­στεί. Αλλά δεν είναι μια σο­βα­ρή εται­ρεία. Ούτε έχει συ­νο­μι­λη­τή η Πε­ρι­φέ­ρεια. Πρώ­τος, νο­μί­ζω πολύ νωρίς, είχα πει ότι  και ως Πε­ρι­φε­ρειάρ­χης αλλά  και ως πο­λί­της αυτού του τόπου ότι είχα μια αγω­νία και αι­σθα­νό­μου­να και πολύ  ανή­συ­χος, γιατί η ΔΕΥΑΡ ήταν σε λάθος χέρια και είναι σε λάθος χέρια. Και είχα πει ότι είναι πολύ κρί­σι­μος ο ρόλος αυτού του ορ­γα­νι­σμού, γιατί δια­χει­ρί­ζε­ται ένα τόσο ση­μα­ντι­κό αγαθό, το νερό . Και είχα πει ότι είναι κακά μα­ντά­τα για τη Ρόδο τα χέρια στα οποία βρί­σκε­ται η ΔΕΥΑΡ,  που έπρε­πε να έχει μια υπεύ­θυ­νη διοί­κη­ση. Σή­με­ρα δεν είμαι μόνο ανή­συ­χος, σή­με­ρα έχω και το αί­σθη­μα της ντρο­πής για τη ΔΕΥΑΡ. Είναι ντρο­πή. Είναι ντρο­πή για τον τόπο, είναι ντρο­πή για τους Ρο­δί­τες. Είναι μια διοί­κη­ση η οποία πα­ρά­γει ντρο­πή, εξά­γει ντρο­πή, με έναν τρόπο πραγ­μα­τι­κά εντυ­πω­σια­κό. Είναι  πα­ρακ­μια­κό όλο αυτό. Είναι όλο πα­ρακ­μια­κό. Με πλα­στά τι­μο­λό­για, με απί­στευ­τες με­θο­δεύ­σεις. Λες, πώς μπο­ρεί δη­μό­σια διοί­κη­ση να το κάνει αυτό το πράγ­μα; Μπο­ρεί να το έχεις ακού­σει στον ιδιω­τι­κό τομέα, μια πα­ρα­βα­τι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά, κάπου ένα μαύρο πρό­βα­το, μια από­πει­ρα απά­της. Αυτό το κάνει το δη­μό­σιο;  Είναι ποτέ δυ­να­τόν (να το κάνει) ένας δη­μό­σιος ορ­γα­νι­σμός;  Είναι ντρο­πια­στι­κό εντε­λώς. Λυ­πά­μαι που δι­καιώ­θη­κα για τη ΔΕΥΑΡ. Αλλά φαι­νό­τα­νε το πράγ­μα που πή­γαι­νε”.