Περηφάνια και συγκίνηση στις εκδηλώσεις για την έπαρση της ελληνικής σημαίας 79 χρόνια μετά!

• Η ελ­λη­νι­κή ση­μαία υψώ­θη­κε με όλες τις τιμές στον Βωμό της Πα­τρί­δας, σε μια εκ­δή­λω­ση που γέ­μι­σε δέος τους συμ­με­τέ­χο­ντες και τον κόσμο που έσπευ­σε στο κέ­ντρο της πολης

Πλή­θος κό­σμου, μα­θη­τές από τα σχο­λεία όλων των βαθ­μί­δων, πο­λι­τι­στι­κοί σύλ­λο­γοι, φο­ρείς, μαζί με τις Ένο­πλες Δυ­νά­μεις, τον κλήρο και τις το­πι­κές αρχές, έδω­σαν χτες το δυ­να­μι­κό παρών στις εκ­δη­λώ­σεις για τη συ­μπλή­ρω­ση εβδο­μή­ντα εννέα (79) ετών από την επί­ση­μη έπαρ­ση της Ελ­λη­νι­κής Ση­μαί­ας στη Ρόδο, στις 31 Μαρ­τί­ου 1947.

Παρά το τσου­χτε­ρό κρύο και τον βρο­χε­ρό καιρό, οι Ρο­δί­τες κα­τέ­κλυ­σαν την πλα­τεία Δη­μαρ­χεί­ου και την πλα­τεία Ελευ­θε­ρί­ας στο κέ­ντρο της πόλης, για να συμ­με­τέ­χουν και να πα­ρα­κο­λου­θή­σουν τις εκ­δη­λώ­σεις, που γέ­μι­σαν με πε­ρη­φά­νια, δέος και συ­γκί­νη­ση όλους όσοι ήταν εκεί.

Ο Δήμος Ρόδου τί­μη­σε μια από τις πλέον ιστο­ρι­κές και συ­γκι­νη­τι­κές στιγ­μές της νε­ό­τε­ρης ιστο­ρί­ας του τόπου μας, τη συ­μπλή­ρω­ση εβδο­μή­ντα εννέα (79) ετών από την επί­ση­μη έπαρ­ση της Ελ­λη­νι­κής Ση­μαί­ας στη Ρόδο, στις 31 Μαρ­τί­ου 1947, ημέρα που ση­μα­το­δό­τη­σε την ιστο­ρι­κή ολο­κλή­ρω­ση της εν­σω­μά­τω­σης των Δω­δε­κα­νή­σων στην Ελ­λά­δα.

Η συ­γκε­κρι­μέ­νη ημε­ρο­μη­νία απο­τε­λεί ορό­ση­μο για τον Δω­δε­κα­νη­σια­κό Ελ­λη­νι­σμό. Μετά από αιώ­νες ξένης κυ­ριαρ­χί­ας η 31η Μαρ­τί­ου 1947 σφρά­γι­σε τον αγώνα, την επι­μο­νή και την εθνι­κή ταυ­τό­τη­τα των κα­τοί­κων των Δω­δε­κα­νή­σων.

Η έπαρ­ση της Ελ­λη­νι­κής Ση­μαί­ας στη Ρόδο δεν ήταν απλώς μια τυ­πι­κή διοι­κη­τι­κή πράξη. Ήταν η κο­ρύ­φω­ση πο­λυ­ε­τών διεκ­δι­κή­σε­ων, θυ­σιών και αγώ­νων για ελευ­θε­ρία και αυ­το­διά­θε­ση. Ήταν η στιγ­μή που ένα δια­χρο­νι­κό αί­τη­μα των Δω­δε­κα­νη­σί­ων γι­νό­ταν πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, επι­σφρα­γί­ζο­ντας την επι­στρο­φή τους στον εθνι­κό κορμό και ανοί­γο­ντας ένα νέο κε­φά­λαιο προ­ό­δου, ενό­τη­τας και ελ­πί­δας.

Στο πλαί­σιο αυτό, διορ­γα­νώ­θη­κε η εκ­δή­λω­ση μνή­μης με την Τε­λε­τή Έπαρ­σης της Ελ­λη­νι­κής Ση­μαί­ας, απο­τί­ο­ντας φόρο τιμής στους προ­γό­νους μας και με­τα­φέ­ρο­ντας το μή­νυ­μα της ιστο­ρι­κής συ­νέ­χειας και της εθνι­κής υπε­ρη­φά­νειας στις νε­ό­τε­ρες γε­νιές.

Η εκ­δή­λω­ση ξε­κί­νη­σε με προ­σέ­λευ­ση όλων των συμ­με­τε­χό­ντων στην εί­σο­δο του Δη­μαρ­χεί­ου.

Στην τι­μη­τι­κή εκ­δή­λω­ση συμ­με­τεί­χαν ανα­λυ­τι­κά:

Η 95 ΑΔΤΕ με αντι­προ­σω­πεία στε­λε­χών, Ένο­πλο Τμήμα Από­δο­σης Τιμών, η Στρα­τιω­τι­κή Μπά­ντα και η Στρα­το­νο­μία, η Φι­λαρ­μο­νι­κή του Δήμου Ρόδου, η Ιερά Μη­τρό­πο­λη Ρόδου, ο Ναυ­τι­κός Σταθ­μός Ρόδου, ο Σύν­δε­σμος Εφέ­δρων Κα­τα­δρο­μέ­ων & Ιε­ρο­λο­χι­τών Ρόδου, ο Σύλ­λο­γος Ιε­ρο­ψαλ­τών Ρόδου «Ευάγ­γε­λος Μου­τά­φης», το Λύ­κειο Ελ­λη­νί­δων Ρόδου «Ερ­γά­νη Αθηνά», η Διεύ­θυν­ση και οι εκ­παι­δευ­τι­κοί του Μου­σι­κού Σχο­λεί­ου Ρόδου με τα σύ­νο­λα Πα­ρα­δο­σια­κή και Ευ­ρω­παϊ­κή Χο­ρω­δία, Πα­ρα­δο­σια­κή Ορ­χή­στρα και το Σύ­νο­λο Θε­ά­τρου, ο Ελ­λη­νι­κός Ερυ­θρός Σταυ­ρός – Πε­ρι­φε­ρεια­κό Τμήμα Ρόδου, το Σώμα Ελ­λή­νων Προ­σκό­πων Δω­δε­κα­νή­σου, το Σώμα Ελ­λη­νι­κού Οδη­γι­σμού, οι Πο­λι­τι­στι­κοί Σύλ­λο­γοι και τα σχο­λεία όλων των βαθ­μί­δων.

Τα μέλη του Λυ­κεί­ου Ελ­λη­νί­δων Ρόδου «Ερ­γά­νη Αθηνά» με τις πα­ρα­δο­σια­κές φο­ρε­σιές τους, κρα­τού­σαν πε­ρή­φα­να την τε­ρά­στια ελ­λη­νι­κή ση­μαία.

Ακο­λού­θη­σε ομι­λία και ιστο­ρι­κή ανα­φο­ρά για τη ση­μα­σία του εορ­τα­σμού, Από­δο­ση Ακά­θι­στου Ύμνου (Τη Υπερ­μά­χω) από τον Σύλ­λο­γο Ιε­ρο­ψαλ­τών Ρόδου «Ευάγ­γε­λος Μου­τά­φης» ενώ το Μου­σι­κό Σχο­λείο Ρόδου ερ­μή­νευ­σε τον εμ­βλη­μα­τι­κό Ύμνο που απο­δί­δε­ται στην Εν­σω­μά­τω­ση των Δω­δε­κα­νή­σων με τη μη­τέ­ρα Ελ­λά­δα.

Η Φι­λαρ­μο­νι­κή του Δήμου Ρόδου συ­νό­δευ­σε την πομπή της οποί­ας προ­πο­ρεύ­ο­νταν τα μέλη του Λυ­κεί­ου Ελ­λη­νί­δων Ρόδου «Ερ­γά­νη Αθηνά» κρα­τώ­ντας την ελ­λη­νι­κή ση­μαία.

Ακο­λού­θως μαζί με όλους τους συμ­με­τέ­χο­ντες, πα­ρέ­δω­σαν την ση­μαία στους στρα­το­νό­μους της 95 ΑΔΤΕ και ακο­λού­θη­σε η τε­λε­τή έπαρ­σης της Ελ­λη­νι­κής Ση­μαί­ας, απο­δί­δο­ντας τον πρέ­πο­ντα σε­βα­σμό σε μια ιστο­ρι­κή στιγ­μή-ορό­ση­μο για τη Δω­δε­κά­νη­σο με από­δο­ση τιμών.

Ο Σε­βα­σμιό­τα­τος Μη­τρο­πο­λί­της Ρόδου κ. Κύ­ριλ­λος με τους κλη­ρι­κούς που ήταν πα­ρό­ντες, τέ­λε­σαν επι­μνη­μό­συ­νη δέηση στη μνήμη των πε­σό­ντων.

Ακο­λού­θη­σε κα­τά­θε­ση στε­φά­νων από τον αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Πο­λι­τι­σμού κ. Χρή­στο Μι­χα­λά­κη (εκ μέ­ρους του Δω­δε­κα­νη­σια­κού λαού), τον δή­μαρ­χο Ρόδου κ. Αλέ­ξαν­δρο Κο­λιά­δη (εκ μέ­ρους του λαού της Ρόδου) καθώς και του υιού του ιε­ρο­λο­χί­τη Αν­δρέα Μα­λαν­δρά­κη, Χρή­στου (εκ μέ­ρους του Ιερού Λόχου).

Τη­ρή­θη­κε ενός λε­πτού σιγή και ακο­λού­θη­σε ο Εθνι­κός Ύμνος από Στρα­τιω­τι­κά Τμή­μα­τα και την Στρα­τιω­τι­κή Μπά­ντα της 95 ΑΔΤΕ, με τον οποίο έκλει­σε η τε­λε­τή.

Η εκ­δή­λω­ση διορ­γα­νώ­θη­κε από τον Δήμο Ρόδου – Τμήμα Δη­μο­σί­ων, Διε­θνών Σχέ­σε­ων και Επι­κοι­νω­νί­ας, με πρω­το­βου­λία του δη­μάρ­χου Ρόδου και φι­λο­δο­ξεί να απο­τε­λέ­σει θεσμό και υπεν­θύ­μι­ση της ση­μα­σί­ας της ελευ­θε­ρί­ας και της εθνι­κής ενό­τη­τας.

Στην εκ­δή­λω­ση ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία είχε η πα­ρου­σία των θε­σμι­κών αρχών και φο­ρέ­ων, καθώς και πλή­θος πο­λι­τι­στι­κών συλ­λό­γων, σω­μα­τεί­ων, σχο­λεί­ων της Ρόδου αλλά και πλή­θους κό­σμου που έσπευ­σε να συμ­με­τέ­χει, προσ­δί­δο­ντας έναν έντο­να συμ­βο­λι­κό χα­ρα­κτή­ρα στην εκ­δή­λω­ση, ανα­δει­κνύ­ο­ντας τη συ­νέ­χεια της ιστο­ρι­κής μνή­μης μέσα από τη συλ­λο­γι­κή συμ­με­το­χή.

Οι πο­λι­τι­στι­κοί σύλ­λο­γοι του νη­σιού, που δια­χρο­νι­κά απο­τε­λούν φο­ρείς δια­τή­ρη­σης της πα­ρά­δο­σης και της πο­λι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς, συμ­βάλ­λουν πάντα, ου­σια­στι­κά μαζί με όλους τους συμ­με­τέ­χο­ντες, με­τα­φέ­ρο­ντας το μή­νυ­μα της ιστο­ρι­κής συ­νέ­χειας στις νε­ό­τε­ρες γε­νιές. Πα­ράλ­λη­λα, η συμ­με­το­χή των σω­μα­τεί­ων και των συλ­λο­γι­κο­τή­των υπο­γραμ­μί­ζει τον ενερ­γό ρόλο της κοι­νω­νί­ας των πο­λι­τών στη δια­τή­ρη­ση της ιστο­ρι­κής συ­νεί­δη­σης.

Μετά το πέρας της Τε­λε­τής, το Μου­σι­κό Σχο­λείο Ρόδου προ­σκά­λε­σε τους πα­ρευ­ρι­σκό­με­νους να συμ­με­τέ­χουν σε αυτή τη γιορ­τή και το κέ­ντρο γέ­μι­σε με χο­ρούς και κέφι.

Ακο­λού­θη­σε πομπή απο­τε­λού­με­νη από τους μα­θη­τές, η οποία κα­τευ­θύν­θη­κε συμ­βο­λι­κά προς το κοι­μη­τή­ριο όπου με­τέ­φε­ρε το μή­νυ­μα της ελευ­θε­ρί­ας στους κε­κοι­μη­μέ­νους προ­γό­νους μας.

Η εκ­δή­λω­ση, μας θυ­μί­ζει ότι αυτή η μέρα δεν απο­τε­λεί μόνο ιστο­ρι­κή μνήμη, αλλά και ζω­ντα­νή πα­ρα­κα­τα­θή­κη ελευ­θε­ρί­ας, ενό­τη­τας και εθνι­κής αξιο­πρέ­πειας.