ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Πατριαρχική και Συνοδική Εγκύκλιος για τα 1400 Έτη του Ακαθίστου Ύμνου

news room 5 λεπτά ανάγνωση
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΟΛΗ ΡΟΔΟΥ

Από την Ιερα Μητρό­πολη Ρόδου για τα 1400 έτη του Ακα­θί­στου Ύμνου εκδό­θη­καν τα ακό­λουθα:

Πατριαρ­χική και Συνο­δική Εγκύ­κλιος απο­λυ­θείσα επί τω εορ­τα­σμώ της 1400ης επε­τείου της ορθο­στά­δην ψαλ­μω­δή­σεως του Ακα­θί­στου Ύμνου δια την διά­σω­σιν της Βασι­λευού­σης εκ της πολιορ­κίας των Αβάρων και των Περσών.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

+ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ

ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ – ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ

ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ ΤΩ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΧΑΡΙΝ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΝ ΠΑΡΑ ΘΕΟΥ

 

«Τη Υπερ­μάχω Στρα­τηγώ τα νικη­τή­ρια, ως λυτρω­θείσα των δεινών, ευχα­ρι­στή­ρια ανα­γράφω Σοι η Πόλις Σου, Θεοτόκε!»

Εφέτος συμπλη­ρού­νται χίλια τετρα­κό­σια έτη αφ’ ότου, εις τιμήν της Θεο­τό­κου, εψάλη επι­σή­μως επ’ εκκλη­σίας, και μάλιστα ορθίων ιστα­μέ­νων πάντων των πιστών, το σήμερον παγκοί­νως γνωστόν ως ο «Ακά­θι­στος Ύμνος» Κοντά­κιον, ποίημα υψή­γο­ρον και διθυ­ραμ­βι­κόν, ανα­φε­ρό­με­νον, ιστο­ρι­κώς και θεο­λο­γι­κώς, με μονα­δι­κόν πλούτον καλ­λιε­πείας, εις την Ένσαρ­κον Θείαν Οικο­νο­μίαν και την εις αυτήν μονα­δι­κήν συμ­βο­λήν της Πανα­χρά­ντου Θεο­μή­το­ρος.

Οι προ­σευ­χό­με­νοι πιστοί δια του Κοντα­κίου τούτου χαι­ρε­τί­ζουν ευσεβώς την Πανα­γίαν με αλλε­παλ­λή­λους επα­να­λή­ψεις της πρώτης προς την Κεχα­ρι­τω­μέ­νην προ­σφω­νή­σεως του ευαγ­γε­λι­ζο­μέ­νου την χάριν και την χαράν Αρχαγ­γέ­λου Γαβριήλ, της λέξεως «Χαίρε», δι᾽ ης φανε­ρού­ται το «απ᾽ αιώνος μυστή­ριον» και συγκρο­τεί­ται της «σωτη­ρίας ημών το κεφά­λαιον». Η εις τον Ύμνον τούτον επα­νά­λη­ψις του «Χαίρε» επί εκατόν τεσ­σα­ρά­κο­ντα τέσ­σα­ρας φοράς προς την Παμ­μα­κά­ρι­στον Παρ­θέ­νον, έχει προ­δή­λως μυστι­κήν έννοιαν. Παρα­πέ­μπει εις τας εκατόν τεσ­σα­ρά­κο­ντα τέσ­σα­ρας χιλιά­δας των αγνών εκείνων Αγίων της Απο­κα­λύ­ψεως, των αδόντων εν κιθάρα την «καινήν ωδήν» ενώπιον του Θρόνου του Θεού και «ακο­λου­θού­ντων τω Αρνίω όπου αν υπάγη». Αγνεύων ο λαός του Θεού κατά τε το ήθος και το δόγμα, αφω­σιω­μέ­νος έως εσχάτου εις τον σαρ­κω­θέ­ντα Θεόν Λόγον, και ηνω­μέ­νος αρρή­κτως μετ’ Αυτού, υμνεί την σωτη­ριώδη Θείαν Οικο­νο­μίαν και ταυ­το­χρό­νως χαι­ρε­τί­ζει εν ωδαίς ασμάτων μου­σουρ­γι­κών την Υπε­ρέν­δο­ξον Μητέρα του Κυρίου και Μητέρα της Εκκλη­σίας, την κρα­ταιάν προ­στα­σίαν αυτής και του ευσε­βούς πλη­ρώ­μα­τός της!

Η Εισα­γωγή του Κοντα­κίου, το Προ­οί­μιόν του, ήτο εξ αρχής το γνωστόν «Το προ­στα­χθέν μυστι­κώς λαβών εν γνώσει…», το οποίον ανα­φέ­ρε­ται απο­κλει­στι­κώς εις τον Ευαγ­γε­λι­σμόν της Θεο­τό­κου, όπερ φανεροί ότι ο όλος ύμνος προ­σι­διά­ζει εις την μεγάλην αυτήν εορτήν, της οποίας και σήμερον ακόμη η όλη Ακο­λου­θία των «Χαι­ρε­τι­σμών» απο­τε­λεί ωραίον και καλ­λιανθή προ­ε­όρ­τιον και μεθέ­ορ­τον στέ­φα­νον. Εν τη πορεία, καθιε­ρώθη νέος εισα­γω­γι­κός ύμνος, το «Τη Υπερ­μάχω Στρα­τηγώ τα νικη­τή­ρια», προ­κει­μέ­νου να εκφρα­σθή η ευγνώ­μων του λαού ευχα­ρι­στία προς Εκείνην, «δι’ ης εγεί­ρο­νται τρόπαια», «δι’ ης εχθροί κατα­πί­πτουσι!»

Η σωτηρία της Πόλεως και της όλης Αυτο­κρα­το­ρίας εκ της δεινής εχθρι­κής επι­δρο­μής Αβάρων και Περσών, απου­σιά­ζο­ντος του Αυτο­κρά­το­ρος Ηρα­κλείου μετά του στρατού, αγω­νι­ζο­μέ­νου μακράν δια την επα­νά­κτη­σιν του Τιμίου Σταυρού του Χριστού, απεδόθη δικαίως εις την κρα­ταιάν προ­στα­σίαν και βοή­θειαν της Υπε­ρα­γίας Θεο­τό­κου, εις την Οποίαν ο κτίτωρ Ισα­πό­στο­λος Βασι­λεύς Κων­στα­ντί­νος ο Μέγας είχεν ευσε­βά­στως αφιε­ρώ­σει την Νέαν Ρώμην. Δεχο­μένη η Θεο­μή­τωρ την από καρδίας αδιά­λει­πτον και αγω­νιώδη δέησιν κλήρου και λαού, όχι μόνον ανε­πτέ­ρωσε το φρόνημα των ολίγων υπε­ρα­σπι­στών, αλλά και μέγα θαύμα ειρ­γά­σατο, την δια συστρο­φής θυελ­λω­δών ανέμων ολο­κλη­ρω­τι­κήν κατα­στρο­φήν του στόλου των πολιορ­κη­τών, κατόπιν της οποίας εκείνοι ετρά­πη­σαν εις άτακτον φυγήν και ούτως εσώθη η Πόλις. Αξιο­χρέως, λοιπόν, «ως λυτρω­θείσα των δεινών», η Θεο­το­κού­πο­λις ανέ­γραψε τα νικη­τή­ρια εις την Πανα­γίαν, την οποίαν έκτοτε ωνό­μα­σεν «Υπέρ­μα­χον Στρα­τη­γόν» της, και ως τοιαύ­την πάλιν και πολ­λά­κις επε­κα­λέ­σθη κατά την πολυ­κύ­μα­ντον του Γένους ιστο­ρίαν και έλαβεν εκά­στοτε γλυ­κείαν πείραν της αγάπης και της κρα­ταιάς Σκέπης Της!

Ο ιστο­ρι­κός Ναός των Βλα­χερ­νών, όπου κατά παρά­δο­σιν παλαιάν ετε­λείτο εβδο­μα­διαίως ιερά Αγρυ­πνία προς τιμήν της Θεο­μή­το­ρος, συχνά­κις και με Αυτο­κρα­το­ρι­κήν παρου­σίαν, κατά την νύκτα της 7ης Αυγού­στου 626 εδέχθη τα συρ­ρεύ­σα­ντα πλήθη του δια­σω­θέ­ντος θεό­φρο­νος λαού, εν συγκι­νή­σει πολλή και μετά δακρύων ευγνω­μο­σύ­νης «απο­νέ­μο­ντα Αυτή την προ­σκύ­νη­σιν» και ψάλ­λο­ντα το Κοντά­κιον με το νέον πλέον προ­οί­μιον, ως επο­φει­λο­μέ­νην ευχα­ρι­στίαν και χρε­ω­στι­κήν δοξο­λο­γίαν προς τον Θεόν και την «τα δευ­τε­ρεία της Τριάδος την έχουσαν», κατά την μούσαν του Αγίου Ανδρέου Κρήτης, την Ελευ­θε­ρώ­τριαν και Σώτειρα της Πόλεως και του όλου κράτους!

Από της ώρας εκείνης, ο «Ακά­θι­στος Ύμνος», το περί­λα­μπρον αρι­στο­τέ­χνημα τούτο της εκκλη­σια­στι­κής ποι­ή­σεως, ασύ­γκρι­τον μνη­μείον του έλληνος λόγου και χρυ­σο­πλο­κώ­τα­τον τέχνημα θεο­πνεύ­στου Θεο­λο­γίας,  κατέστη ο πλέον δημο­φι­λής ύμνος της λει­τουρ­γι­κής ημών ζωής, εντρύ­φημα γλυ­κύ­τα­τον των Χρι­στια­νών. Έχει μετα­φρα­σθή προ πολλού εις πολλάς γλώσσας. Αρχιε­ρείς και Ιερείς τον ραψω­δούν εν κατα­νύ­ξει. Οι Μοναχοί τον απαγ­γέ­λουν καθη­με­ρι­νώς, οι δε πιστοί πολ­λά­κις καθ’ όλην την διάρ­κειαν του έτους. Θεο­λό­γοι ανα­λύ­ουν τας υψηλάς δογ­μα­τι­κάς του ανα­βά­σεις. Φιλο­λο­γού­ντες και λογο­τε­χνού­ντες κατα­δύ­ο­νται εις τους ωραίους βυθούς της εκφρα­στι­κής του κομ­ψό­τη­τος και του ποι­η­τι­κού του μεγα­λείου. Ποιηταί και ζωγρά­φοι εμπνέ­ο­νται από τας φωτει­νάς λυρικάς του εκφρά­σεις. Αγιο­γρά­φοι ιστο­ρούν ωραίας εικόνας εκ των πολυ­πλη­θών του περιε­χο­μέ­νου του. Οι μύσται της εκκλη­σια­στι­κής μου­σι­κής τον επεν­δύ­ουν με περί­τε­χνα ιερά μελί­σματα. Αλλά ο «Ακά­θι­στος Ύμνος» πάντοτε είναι θεο­πρε­πής προ­σευχή της Εκκλη­σίας! Φωνή της ευσε­βού­σης των Χρι­στια­νών καρδίας! Δοξο­λο­γία εν ταυτώ και ευχα­ρι­στία και δέησις και ικεσία προς τον «δι’ ημάς τους ανθρώ­πους και δια την ημε­τέ­ραν σωτη­ρίαν κατελ­θό­ντα εκ των ουρανών, και σαρ­κω­θέ­ντα εκ Πνεύ­μα­τος Αγίου και Μαρίας της Παρ­θέ­νου και εναν­θρω­πή­σα­ντα», και παραλ­λή­λως προς την έχουσαν Μητρι­κήν προς τον Θεόν παρ­ρη­σίαν και πολ­λα­χώς και πολυ­τρό­πως πάντοτε την κρα­ταιάν Αυτής βοή­θειαν και σκέπην δαψι­λεύ­ου­σαν εις το ευσεβές Γένος των Ορθο­δό­ξων.

Ο Ακά­θι­στος Ύμνος καλεί κάθε πιστόν να γρηγορή και να παρα­μένη ορθός και ευστα­λής, εν ταπει­νώ­σει και προ­σευχή, ενώπιον των μεγάλων προ­κλή­σεων της εποχής μας, εις τας δυστή­νους ημέρας των πολλών ανα­τα­ρά­ξεων και πολε­μι­κών συρ­ρά­ξεων, τας οποίας διέρ­χε­ται κατ’ αυτάς η ανθρω­πό­της. Ας δεη­θώ­μεν εκτενώς, όπως η Μήτηρ της «Ειρήνης του Θεού», φιλο­τι­μου­μένη εκ της από μέρους όλων των πιστών και εν κατα­νύ­ξει και ευλα­βεία προ­σευ­χη­τι­κής απο­δό­σεως του «Ακα­θί­στου Ύμνου» Της, ενερ­γήση και αύθις ως «Υπέρ­μα­χος Στρα­τη­γός» παντός αδι­κου­μέ­νου και κιν­δυ­νεύ­ο­ντος, και ως Σκέπη κραταιά των ανά την Οικου­μέ­νην τέκνων της Εκκλη­σίας, βρα­βεύ­ουσα εις το ανθρώ­πι­νον γένος την αληθή και «πάντα νουν υπε­ρέ­χου­σαν» Ειρήνην του Υιού Της!

Εν έτει σωτηρίω ,βκς´, κατά μήνα Μάρτιον (κζ´), Επι­νε­μή­σεως Γ´

 

Ο Κων­στα­ντι­νου­πό­λεως Βαρ­θο­λο­μαίος εν Χριστώ ευχέτης.

+ ο Χαλ­κη­δό­νος Εμμα­νουήλ εν Χριστώ ευχέτης

+ ο Καρ­πά­θου και Κάσου Αμβρό­σιος εν Χριστώ ευχέτης

+ ο Μιλήτου Από­στο­λος εν Χριστώ ευχέτης

+ ο Προι­κον­νή­σου Ιωσήφ εν Χριστώ ευχέτης

+ ο Φιλα­δελ­φείας Μελίτων εν Χριστώ ευχέτης

+ ο Κολω­νείας Αθα­νά­σιος εν Χριστώ ευχέτης

+ ο Ικονίου Θεό­λη­πτος εν Χριστώ ευχέτης

+ ο Μπου­έ­νος Άϊρες Ιωσήφ εν Χριστώ ευχέτης

+ ο Σου­η­δίας και πάσης Σκαν­δι­ναυ­ΐας Κλεόπας εν Χριστώ ευχέτης

+ ο Ίμβρου και Τενέδου Κύριλ­λος εν Χριστώ ευχέτης

+ ο Ντένβερ Κων­στα­ντί­νος εν Χριστώ ευχέτης

+ ο Αγκύρας Γρη­γό­ριος εν Χριστώ ευχέτης

 

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.