Αίτηση ακυρώσεως από τον 59χρονο κατηγορούμενο για απόπειρες βιασμού σε νεκροταφείο στην Κω

Μετά την απόρ­ριψη της έφεσης ως ανυ­πο­στή­ρι­κτης από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου, 59χρονος ημε­δα­πός που έχει κατα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως για από­πειρα βιασμού κατ’ εξα­κο­λού­θηση σε νεκρο­τα­φείο της Κω, προ­χώ­ρησε σε εξου­σιο­δό­τηση του δικη­γό­ρου κ. Στέλιου Αλε­ξαν­δρή, προ­κει­μέ­νου να κατα­τε­θεί αίτηση ακυ­ρώ­σεως δια­δι­κα­σίας κατά της από­φα­σης που εκδό­θηκε στη Ρόδο στις 2 Μαρτίου 2026.

Ο 59χρονος ημε­δα­πός, κάτοι­κος της Κω, έχει κατα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως σε ποινή κάθειρ­ξης 7 ετών κατά πλειο­ψη­φία. Η κατα­δίκη αφορά δύο περι­στα­τικά που φέρο­νται να έλαβαν χώρα στο νεκρο­τα­φείο της Κω, σε κοντινή χρονική από­σταση μεταξύ τους, με κοινό πλαίσιο και παρό­μοιο τρόπο δράσης. Το κατη­γο­ρη­τή­ριο όπως περι­γρά­φε­ται, ανα­φέ­ρε­ται σε από­πειρα βιασμού κατ’ εξα­κο­λού­θηση, με πράξεις που δεν ολο­κλη­ρώ­θη­καν για λόγους ανε­ξάρ­τη­τους από τη βούληση του δράστη.

Το πρώτο περι­στα­τικό τοπο­θε­τεί­ται στις 17 Ιανουα­ρίου 2019 και ώρα 14:30. Κατά την περι­γραφή, ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να επι­χεί­ρησε να εξα­να­γκά­σει το θύμα σε ανοχή γενε­τή­σιας πράξης με χρήση σωμα­τι­κής βίας, μετα­φέ­ρο­ντάς το σε χωράφι δίπλα στο νεκρο­τα­φείο και προ­βαί­νο­ντας σε ενέρ­γειες που απο­δί­δο­νται ως προ­σπά­θεια να προ­χω­ρή­σει σε συνου­σία, ενώ το θύμα αντι­στε­κό­ταν και φώναζε. Η πράξη δεν ολο­κλη­ρώ­θηκε, καθώς εμφα­νί­στηκε τρίτο άτομο και ο κατη­γο­ρού­με­νος, σύμφωνα με την απόφαση, ανα­γκά­στηκε να δια­φύ­γει.

Το δεύτερο περι­στα­τικό τοπο­θε­τεί­ται στις 21 Ιανουα­ρίου 2019 και ώρα 14:00. Κατά τα ανα­φε­ρό­μενα, ο κατη­γο­ρού­με­νος προ­σέγ­γισε το θύμα κατά την απο­χώ­ρησή του από το νεκρο­τα­φείο, το τράβηξε και το έσπρωξε προς το όχημά του, επι­χει­ρώ­ντας να το βάλει μέσα. Η πράξη δεν ολο­κλη­ρώ­θηκε, καθώς το θύμα έβαλε τις φωνές, εμφα­νί­στηκε τρίτο άτομο και ο κατη­γο­ρού­με­νος ανα­γκά­στηκε να το αφήσει ελεύ­θερο.

Στο πλαίσιο της απο­λο­γίας του, ο 59χρονος ημε­δα­πός υπο­στή­ριξε ότι δεν απο­πει­ρά­θηκε να βιάσει το θύμα. Ειδι­κό­τερα, φέρεται να ισχυ­ρί­στηκε ότι υπήρξε μόνο φίλημα, ότι η καταγ­γε­λία απο­τέ­λεσε μεθό­δευση συν­δε­ό­μενη με ζήλια για σχέση που, κατά τον ίδιο, δια­τη­ρούσε με υπήκοο Βουλ­γα­ρίας, καθώς και ότι υπήρξε προ­σπά­θεια να ζητηθεί χρη­μα­τικό ποσό από μάρτυρα κατη­γο­ρίας ώστε να μη κατα­θέ­σει εις βάρος του, με ανα­φε­ρό­μενα ποσά 3.000€ και στη συνέ­χεια 1.000€ σε μετα­γε­νέ­στερη συνά­ντηση.

Στα στοι­χεία της υπό­θε­σης γίνεται επίσης αναφορά ότι στο παρελ­θόν είχε κατη­γο­ρη­θεί για βιασμό, υπόθεση για την οποία αθω­ώ­θηκε αμε­τά­κλητα στον πρώτο βαθμό με απόφαση της 3ης Ιουνίου 2013 του Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου Ρόδου. Ο ίδιος συνε­χί­ζει να υπο­στη­ρί­ζει ότι είναι αθώος.