Αθώος κρίθηκε γνωστός έμπορος σε υπόθεση ρολογιών με αλλότριο σήμα

• Στο επί­κε­ντρο οι κα­τη­γο­ρί­ες για ει­σα­γω­γή προ­ϊ­ό­ντων που φέ­ρουν αλ­λό­τριο σήμα και απο­δο­χή προ­ϊ­ό­ντων εγκλή­μα­τος, με κρί­σι­μη δι­κο­νο­μι­κή πα­ρέμ­βα­ση της υπε­ρά­σπι­σης για την απο­βο­λή της πο­λι­τι­κής αγω­γής

Με αθω­ω­τι­κή κρίση για γνω­στό έμπο­ρο της Ρόδου ολο­κλη­ρώ­θη­κε η δι­κα­στι­κή αξιο­λό­γη­ση υπό­θε­σης που αφο­ρού­σε ει­σα­γω­γή προ­ϊ­ό­ντων ωρο­λο­γο­ποι­ί­ας τα οποία, σύμ­φω­να με το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, έφε­ραν απο­μι­μη­τι­κό σήμα εται­ρεί­ας του εξω­τε­ρι­κού. Η υπό­θε­ση, με ανα­φο­ρά σε γε­γο­νό­τα που το­πο­θε­τού­νται χρο­νι­κά την 13 Αυ­γού­στου 2021, ανέ­δει­ξε τόσο την ουσία των απο­δι­δό­με­νων πρά­ξε­ων όσο και κομ­βι­κά ζη­τή­μα­τα δια­δι­κα­σί­ας, καθώς η υπε­ρά­σπι­ση προ­έ­βα­λε έν­στα­ση που έγινε δεκτή και οδή­γη­σε σε απο­βο­λή της πο­λι­τι­κής αγω­γής.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, κά­τοι­κος Ρόδου, δια­τη­ρεί κα­τά­στη­μα εμπο­ρί­ας κο­σμη­μά­των στη Ρόδο. Η υπό­θε­ση συν­δέ­θη­κε με έλεγ­χο που διε­νερ­γή­θη­κε από υπαλ­λή­λους του Τε­λω­νεί­ου του Αε­ρο­λι­μέ­να Αθη­νών, κατά τον οποίο απο­δό­θη­κε ότι ει­σή­χθη­σαν από το Χονγκ Κονγκ στην Ελ­λά­δα προ­ϊ­ό­ντα ωρο­λο­γο­ποι­ί­ας που έφε­ραν λε­κτι­κά και απει­κο­νι­στι­κά στοι­χεία τα οποία χα­ρα­κτη­ρί­στη­καν ως απο­μι­μη­τι­κό σήμα εται­ρεί­ας με την επω­νυ­μία «Daniel Wellington ΑΒ».

Σύμ­φω­να με το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, το σύ­νο­λο των ειδών που απο­τέ­λε­σαν την αιχμή της υπό­θε­σης αφο­ρού­σε 29 ρο­λό­για, 29 κου­τιά συ­σκευα­σί­ας και 29 τσά­ντες, τα οποία έφε­ραν πα­ρα­νό­μως το επί­μα­χο σήμα που, κατά την πε­ρι­γρα­φή της δι­κο­γρα­φί­ας, προ­στα­τεύ­ε­ται από τη σχε­τι­κή νο­μο­θε­σία περί εμπο­ρι­κών ση­μά­των.

Στο ίδιο πλαί­σιο ανα­φε­ρό­ταν ότι η ζημία που απο­δό­θη­κε στην εγκα­λού­σα εται­ρεία απο­τι­μή­θη­κε στο ποσό των 4.350 ευρώ. Η δι­κο­γρα­φι­κή προ­σέγ­γι­ση συ­νέ­δεε επί­σης την υπό­θε­ση με την έν­νοια της εμπο­ρι­κής κλί­μα­κας, λόγω της επαγ­γελ­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου σε κα­τά­στη­μα πώ­λη­σης κο­σμη­μά­των και ρο­λο­γιών.

Το δεύ­τε­ρο σκέ­λος των απο­δι­δό­με­νων πρά­ξε­ων αφο­ρού­σε την απο­δο­χή στην κα­το­χή πραγ­μά­των που, κατά το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, προ­ήλ­θαν από αξιό­ποι­νη πράξη. Η πε­ρι­γρα­φή συ­νέ­δεε τα ίδια προ­ϊ­ό­ντα ωρο­λο­γο­ποι­ί­ας και τα συ­να­φή είδη συ­σκευα­σί­ας με προ­έ­λευ­ση από αξιό­ποι­νη πράξη που ανα­φε­ρό­ταν ως κα­τάρ­τι­ση πλα­στών εγ­γρά­φων.

Κε­ντρι­κό ση­μείο της υπε­ρα­σπι­στι­κής στρα­τη­γι­κής απο­τέ­λε­σε έν­στα­ση απο­βο­λής της πο­λι­τι­κής αγω­γής, την οποία προ­έ­βα­λαν οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Στέ­λιος Αλε­ξαν­δρής και Πο­λυ­ξέ­νη Χα­τζη­γιάν­νη. Σύμ­φω­να με τα στοι­χεία που τέ­θη­καν, από τα προ­σκο­μι­ζό­με­να εται­ρι­κά έγ­γρα­φα προ­έ­κυ­πτε ότι η εται­ρεία δε­σμεύ­ε­ται με συν­δυα­σμό υπο­γρα­φών 2 προ­σώ­πων. Η υπε­ρά­σπι­ση ανέ­δει­ξε ότι το πλη­ρε­ξού­σιο έφερε μόνο 1 υπο­γρα­φή, χωρίς να προ­κύ­πτει αυ­το­τε­λές δι­καί­ω­μα εκ­προ­σώ­πη­σης του υπο­γρά­φο­ντος.

Με αυτό το σκε­πτι­κό, υπο­στη­ρί­χθη­κε ότι δεν απο­δει­κνύ­ε­ται πως το πλη­ρε­ξού­σιο είχε δοθεί από νό­μι­μα εξου­σιο­δο­τη­μέ­νο όρ­γα­νο της εται­ρεί­ας, άρα η πο­λι­τι­κή αγωγή δεν στη­ρι­ζό­ταν σε επαρ­κή νο­μι­μο­ποί­η­ση για να πα­ρα­στα­θεί. Το αί­τη­μα, έγινε δεκτό και η πο­λι­τι­κή αγωγή απο­βλή­θη­κε, εξέ­λι­ξη που στην πράξη απο­μά­κρυ­νε από τη δια­δι­κα­σία το σκέ­λος της πα­ρά­στα­σης προς υπο­στή­ρι­ξη της κα­τη­γο­ρί­ας από την πλευ­ρά της εγκα­λού­σας εται­ρεί­ας.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος αρ­νή­θη­κε κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά ότι τα δε­σμευ­θέ­ντα προ­ϊ­ό­ντα ήταν απο­μι­μή­σεις και υπο­στή­ρι­ξε ότι δρα­στη­ριο­ποιεί­ται επί πολλά χρό­νια στον χώρο των κο­σμη­μά­των και των ρο­λο­γιών, στο πλαί­σιο μι­κρής επι­χεί­ρη­σης στη Ρόδο με κε­ντρι­κό κα­τά­στη­μα και υπο­κα­τά­στη­μα, με ιστο­ρι­κό λει­τουρ­γί­ας 70 ετών. Κατά τον ίδιο, τα προ­ϊ­ό­ντα ει­σή­χθη­σαν με την πε­ποί­θη­ση ότι είναι γνή­σια, πα­λαιό­τε­ρης κο­λε­ξιόν και προ­ο­ρί­ζο­νταν για πώ­λη­ση σε χα­μη­λό­τε­ρες τιμές λόγω στοκ. Ανέ­φε­ρε ότι η πα­ραγ­γε­λία έγινε ηλε­κτρο­νι­κά σε δια­δι­κτυα­κό ιστό­το­πο, με προ­ϋ­πό­θε­ση τη γνη­σιό­τη­τα, και ότι δεν θα διέ­θε­τε προ­ϊ­ό­ντα στο κα­τά­στη­μά του εάν δια­πί­στω­νε μη αυ­θε­ντι­κό­τη­τα, επι­κα­λού­με­νος τη στα­θε­ρή πε­λα­τεία και τη μακρά πο­ρεία της επι­χεί­ρη­σης. Πα­ράλ­λη­λα, τό­νι­σε ότι υπάρ­χουν τι­μο­λό­για και πα­ρα­στα­τι­κά ει­σα­γω­γής, ότι κα­τα­βλή­θη­καν φόροι τε­λω­νεί­ου και ανα­λο­γών ΦΠΑ, ενώ εξέ­φρα­σε επι­φυ­λά­ξεις για το πώς σχη­μα­τί­στη­κε κρίση περί μη γνη­σιό­τη­τας, κά­νο­ντας ανα­φο­ρά σε εκτί­μη­ση που, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του, στη­ρί­χθη­κε σε ασπρό­μαυ­ρη φω­το­γρα­φία χωρίς ου­σιώ­δη στοι­χεία. Στο ίδιο πλαί­σιο, υπο­στή­ρι­ξε ότι για την πράξη της απο­δο­χής προ­ϊ­ό­ντων εγκλή­μα­τος δεν στοι­χειο­θε­τεί­ται δόλος, καθώς πα­ρέ­μει­νε στα­θε­ρός στη θέση ότι τα προ­ϊ­ό­ντα αγο­ρά­στη­καν ως γνή­σια.