Ιερά Μητρόπολη Ρόδου: Αύριο τιμάται η επέτειος της Ενσωματώσεως των νησιών με την Ελλάδα και τιμάται η μνήμη όλων των Αγίων μας

Από την Ιερά Μη­τρό­πο­λη Ρόδου ανα­κοι­νώ­θη­καν τα εξής:

Αγα­πη­τοί αδελ­φοί και τέκνα εν Κυρίω.

Αύριο , 7η  Μαρ­τί­ου, η το­πι­κή μας Εκ­κλη­σία της Δω­δε­κα­νή­σου εορ­τά­ζει, μαζί με την επέ­τειο της Εν­σω­μα­τώ­σε­ως των νη­σιών μας στον κορμό της Μη­τέ­ρας πα­τρί­δας, την Μνήμη (Σύ­να­ξη) όλων των Αγίων των νη­σιών μας, των δικών μας Αγίων. Αν και κα­θέ­νας απ̉  αυ­τούς έχει τη δική του ημέρα Μνή­μης, με από­φα­ση της Μη­τέ­ρας μας Εκ­κλη­σί­ας, του Οι­κου­με­νι­κού Πα­τριαρ­χεί­ου, ορί­στη­κε ση­μειο­λο­γι­κά να εορ­τά­ζο­νται όλοι μαζί αυτήν τη με­γά­λη και επί­ση­μη ημέρα για τα νησιά μας.

Οι Άγιοί μας, οι Από­στο­λοι Παύ­λος, Ευαγ­γε­λι­στής Ιω­άν­νης, Πρό­χο­ρος και Σίλας, οι Ιε­ράρ­χες, οι Μάρ­τυ­ρες, οι Νε­ο­μάρ­τυ­ρες, οι Όσιοι, οι γνω­στοί και οι άγνω­στοι, όσοι έζη­σαν, μαρ­τύ­ρη­σαν, αγί­α­σαν και φώ­τι­σαν τον τόπο μας με την ευαγ­γε­λι­κή ζωή τους και τους αγώ­νες τους για την πίστη, αλλά και όσοι εδώ γεν­νή­θη­καν αλλά εβλά­στη­σαν τους καρ­πούς της αγιό­τη­τας σε άλ­λους τό­πους, κα­τα­θέ­τουν δια­χρο­νι­κά στο λαό μας τη μαρ­τυ­ρία ότι η αγιό­τη­τα δεν έχει χρο­νι­κούς πε­ριο­ρι­σμούς και δεν ανή­κει σε μέρη μα­κρι­νά από εμάς, αλλά γεν­νιέ­ται και καρ­πο­φο­ρεί και εδώ, στο δικό μας τόπο, μέσα στις δυ­σκο­λί­ες της ιστο­ρι­κής δια­δρο­μής του λαού μας, μέσα στους αγώ­νες του για τη δια­φύ­λα­ξη της αυ­το­συ­νει­δη­σί­ας του. Ενός λαού απέ­δει­ξε στο διάβα των αιώ­νων ότι ξέρει να πι­στεύ­ει και να ελ­πί­ζει στο Θεό και να δια­φυ­λάσ­σει την κλη­ρο­δο­σία των Πα­τέ­ρων του.

Η Δω­δε­κά­νη­σος, εξαι­τί­ας της γε­ω­πο­λι­τι­κής αξίας της, γνώ­ρι­σε κα­τα­κτή­σεις, σκλα­βιά, ξένες κυ­ριαρ­χί­ες και επι­κυ­ριαρ­χί­ες, πο­λι­τι­σμι­κές πιέ­σεις και πολλά άλλα δυ­σχε­ρή και επώ­δυ­να. Όμως όλες οι πο­λύ­τρο­πες, μα­κρο­χρό­νιες και βα­σα­νι­στι­κές δο­κι­μα­σί­ες δε μπό­ρε­σαν να κάμ­ψουν το φρό­νη­μα του λαού της. Η Εκ­κλη­σία στά­θη­κε δια μέσου των αιώ­νων λι­μά­νι κα­τα­φυ­γής και σω­τη­ρί­ας και οι Άγιοί μας, που έζη­σαν μέσα στις συ­γκε­κρι­μέ­νες συν­θή­κες του τόπου και της επο­χής τους, ήταν παι­διά του λαού της, άν­θρω­ποι σε σύν­δε­ση με την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, οι οποί­οι έζη­σαν το Ευαγ­γέ­λιο και με το λόγο τους και το πα­ρά­δειγ­μά τους έγι­ναν φάροι πνευ­μα­τι­κοί πί­στε­ως, ελ­πί­δας και υπο­μο­νής.

Σή­με­ρα, εορ­τά­ζο­ντας τη Μνήμη τους, ας ακού­σου­με το μή­νυ­μά τους. Δια­κη­ρύσ­σουν ότι η ταυ­τό­τη­τά μας δεν είναι μόνο γε­ω­γρα­φι­κή η πο­λι­τι­σμι­κή αλλά βα­θύ­τα­τα πνευ­μα­τι­κή, σφρα­γι­σμέ­νη από την Ορ­θο­δο­ξία των Πα­τέ­ρων μας. Μας υπεν­θυ­μί­ζουν ότι μπο­ρού­με να ζούμε μέσα στις σύγ­χρο­νες και ιδιαί­τε­ρες συν­θή­κες του τόπου μας, όπως αυτές δια­μορ­φώ­θη­καν στα τε­λευ­ταία ογδό­ντα ελεύ­θε­ρα χρό­νια, από την Εν­σω­μά­τω­ση μέχρι σή­με­ρα, χωρίς να χά­νου­με τον προ­σα­να­το­λι­σμό μας και χωρίς να απε­μπο­λού­με τις πα­τρο­γο­νι­κές αξίες μας∙ να αντι­με­τω­πί­ζου­με τις δυ­σκο­λί­ες, χωρίς να χά­νου­με την ελ­πί­δα μας∙ να μέ­νου­με πι­στοί σε όσα μας πα­ρα­δό­θη­καν και να έχου­με τον προ­σα­να­το­λι­σμό μας προς το Θεό∙ να εί­μα­στε ενω­μέ­νοι, λαός σε ακα­τά­παυ­στη εγρή­γορ­ση, λαός Θεού που δε λη­σμο­νεί το ιστο­ρι­κό χρέος του.

Η Μνήμη λοι­πόν των το­πι­κών μας Αγίων απο­τε­λεί μια πρό­σκλη­ση για όλους μας. Μας προ­σκα­λεί να μέ­νου­με ενω­μέ­νοι με τις ρίζες μας∙ να ζούμε την εκ­κλη­σια­στι­κή, πο­λι­τι­σμι­κή και ιστο­ρι­κή μας πα­ρά­δο­ση∙ να τη με­τα­φρά­ζου­με στο σή­με­ρα∙ να συ­νο­μι­λού­με σύγ­χρο­να μαζί της και να τη συ­νε­χί­ζου­με με ευ­θύ­νη, με­τα­τρέ­πο­ντάς την σε πρό­τα­ση και τρόπο ζωής.

Αγα­πη­τοί αδελ­φοί και τέκνα εν Κυρίω

Ας τι­μή­σου­με, λοι­πόν, σή­με­ρα τους Αγί­ους μας και ας μνη­μο­νεύ­σου­με με ευ­γνω­μο­σύ­νη όλους εκεί­νους που αγω­νί­στη­καν και πό­νε­σαν για τη δια­φύ­λα­ξη της αυ­το­συ­νει­δη­σί­ας του τόπου μας και την ελευ­θε­ρία μας. Ας κρα­τή­σου­με ζω­ντα­νή τη μνήμη τους. Μνήμη που δι­δά­σκει, ενι­σχύ­ει και δίδει ελ­πί­δα, την οποία κα­νείς δε μπο­ρεί να μας την πάρει, αν εμείς δεν το θε­λή­σου­με.

Χρό­νια πολλά και ευ­λο­γη­μέ­να από το Θεό. Είθε οι πρε­σβεί­ες των Αγίων μας να φω­τί­ζουν τους δρό­μους μας και να μας δυ­να­μώ­νουν, ώστε να αντι­με­τω­πί­ζου­με αι­σιό­δο­ξα και απο­τε­λε­σμα­τι­κά τις προ­κλή­σεις της επο­χής μας.

Διά­πυ­ρος προς Χρι­στόν ευ­χέ­της πά­ντων ημών.

Ο  ΜΗ­ΤΡΟ­ΠΟ­ΛΙ­ΤΗΣ

†Ο ΡΟΔΟΥ  ΚΥ­ΡΙΛ­ΛΟΣ