Συλλυπητήριο μήνυμα του δημάρχου Νισύρου για τον θάνατο του Γιάννη Χαλίκου

Στο συλ­λυ­πη­τή­ριο μήνυμα του δημάρ­χου Νισύρου κ. Χρι­στοφή Κορω­ναίου για τον θάνατο του Γιάννη Χαλίκου ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

Με αισθή­ματα βαθύ­τα­της θλίψης και ειλι­κρι­νούς οδύνης, απο­χαι­ρε­τούμε τον Γιάννη Χαλίκο, έναν άνθρωπο που υπήρξε σπου­δαίος ευερ­γέ­της για την Κάλυμνο, αλλά και φίλος της Νισύρου. Αν και η μόνιμη παρου­σία του στο νησί μας ήταν περιο­ρι­σμένη – αφού ερχόταν για λίγες ημέρες τα καλο­καί­ρια – η αγάπη του για το νησί και τους ανθρώ­πους του ήταν υπαρκτή και ουσια­στική.

Ο κ. Χαλίκος είχε εκφρά­σει την επι­θυ­μία να συμ­βά­λει στην ανά­πλαση και ανά­δειξη των Λουτρών της Νισύρου, μια χει­ρο­νο­μία που θα ανα­βάθ­μιζε σημα­ντικά τον τόπο μας. Δυστυ­χώς, η γεν­ναιό­δωρη αυτή πρω­το­βου­λία συνά­ντησε εμπόδια. Παρεμ­βά­σεις ανθρώ­πων, που αντί να υπη­ρε­τούν το κοινό καλό, λει­τουρ­γούν ως εμπόδιο στην πρόοδο της πατρί­δας μας, οδή­γη­σαν στην ακύρωση αυτής της προ­σφο­ράς.

Το γεγονός αυτό, σε συν­δυα­σμό με την πικρή εμπει­ρία της αυτό­φω­ρης σύλ­λη­ψής του στην Κάλυμνο τον περα­σμένο Ιανουά­ριο για μια ασή­μα­ντη τυπική παρά­βαση, συν­θέ­τουν μια εικόνα αδικίας και μικρό­τη­τας που πλη­γώ­νει βαθιά όχι μόνο την οικο­γέ­νειά του, αλλά και κάθε πατριώτη που αγαπά τον τόπο του. Διότι, δυστυ­χώς, η κάθε κοι­νω­νία έχει και τις μικρό­τη­τές της. Εκείνες τις συμπε­ρι­φο­ρές που αντί να ανα­γνω­ρί­ζουν τη μεγα­λο­ψυ­χία και την προ­σφορά, επι­λέ­γουν να δηλη­τη­ριά­ζουν το κλίμα, να απο­θαρ­ρύ­νουν κάθε καλή πρόθεση και τελικά να διώ­χνουν όσους θα μπο­ρού­σαν να προ­σφέ­ρουν.

Ως Δήμαρ­χος Νισύρου, αισθά­νο­μαι την ανάγκη να εκφράσω τη λύπη μου για την πικρία που βίωσε ο Γιάννης Χαλίκος από συμπε­ρι­φο­ρές συμπα­τριω­τών μας. Τον ευχα­ρι­στούμε για την καλή του διάθεση απέ­να­ντι στο νησί μας και εκφρά­ζουμε τη θλίψη μας γιατί η Νίσυρος δεν στάθηκε αντάξια των προσ­δο­κιών του.

Σήμερα, υπο­κλι­νό­μα­στε στη μνήμη ενός ανθρώ­που που αγάπησε την Κάλυμνο, τα Δωδε­κά­νησα, και στήριξε έμπρα­κτα την πρόοδό τους. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκε­πά­σει και ας απο­τε­λέ­σει η ιστορία του ένα μάθημα για όλους μας, ώστε να μην επι­τρέ­πουμε σε λίγους να κατα­στρέ­φουν ότι καλό μπορεί να γίνει. Η μνήμη του θα παρα­μεί­νει ζωντανή και ανε­ξί­τηλη μέσα από την προ­σφορά του στην Πατρίδα.

Θερμά συλ­λυ­πη­τή­ρια στην οικο­γέ­νεια και τους οικεί­ους του, καθώς και στους Καλύ­μνιους αδελ­φούς μας που χάνουν έναν μεγάλο ευερ­γέτη.