Συλλυπητήρια δήλωση του Γιώργου Νικητιάδη για την απώλεια του Γιάννη Χαλίκου

Στη συλ­λυ­πη­τή­ρια δή­λω­ση για την απώ­λεια του Γιάν­νη Χα­λί­κου ο βου­λευ­τής του ΠΑΣΟΚ κ. Γιώρ­γος Νι­κη­τιά­δης ανα­φέ­ρει τα εξής :

«Με βαθιά θλίψη πλη­ρο­φο­ρή­θη­κα την απώ­λεια του Γιάν­νη Χα­λί­κου, που έφυγε από τη ζωή σε ηλι­κία 66 ετών στο Ντάρ­γουιν της Αυ­στρα­λί­ας, σκορ­πί­ζο­ντας οδύνη στην οι­κο­γέ­νειά του, στην Κά­λυ­μνο, στη Δω­δε­κά­νη­σο και στην ελ­λη­νι­κή ομο­γέ­νεια της Αυ­στρα­λί­ας.

Είχα την τιμή να γνω­ρί­σω τον Γιάν­νη Χα­λί­κο αρ­χι­κώς μέσα από την επαγ­γελ­μα­τι­κή μας σχέση, ως δι­κη­γό­ρος του. Επι­σκέ­φθη­κα μά­λι­στα δύο φορές το Ντάρ­γουιν, όπου ήταν η έδρα των επι­χει­ρή­σε­ών του, και δια­πί­στω­σα από κοντά κάτι σπά­νιο, έναν άν­θρω­πο που όταν σκε­πτό­ταν να προ­χω­ρή­σει σε μια επέν­δυ­ση, δεν είχε ως πρώτο κρι­τή­ριο το κέρ­δος, αλλά το κοι­νω­νι­κό απο­τύ­πω­μα που θα άφηνε. Αυτός ήταν ο στα­θε­ρός του προ­σα­να­το­λι­σμός, να δη­μιουρ­γεί αξία για τους αν­θρώ­πους και για την κοι­νω­νία.

Παρά την εντυ­πω­σια­κή επαγ­γελ­μα­τι­κή του πο­ρεία, δεν ξέ­χα­σε ποτέ τις ρίζες του. Η Κά­λυ­μνος πα­ρέ­μει­νε πά­ντο­τε στο επί­κε­ντρο της καρ­διάς και της δρά­σης του και το απέ­δει­ξε εμπρά­κτως, με γεν­ναιο­δω­ρία και ανι­διο­τε­λή προ­σφο­ρά, στη­ρί­ζο­ντας σχο­λεία, οι­κο­γέ­νειες και ευά­λω­τες κοι­νω­νι­κές ομά­δες, ενι­σχύ­ο­ντας τον τομέα της υγεί­ας, συμ­βάλ­λο­ντας στη βελ­τί­ω­ση των συ­γκοι­νω­νιών και της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας των συ­μπο­λι­τών μας, ενώ δεν πα­ρέ­λει­ψε να στα­θεί δίπλα και στην ακρι­τι­κή Ψέ­ρι­μο

Η επαγ­γελ­μα­τι­κή μας σχέση εξε­λί­χθη­κε με τα χρό­νια σε μια ει­λι­κρι­νή φι­λι­κή σχέση, γιατί ο Γιάν­νης Χα­λί­κος κέρ­δι­ζε τους αν­θρώ­πους με τη σε­μνό­τη­τά του, την κα­θα­ρό­τη­τα των προ­θέ­σε­ών του και την αλη­θι­νή του έγνοια για τον συ­νάν­θρω­πο και τον τόπο

Η απώ­λειά του αφή­νει ένα με­γά­λο κενό. Η μνήμη του όμως, θα μεί­νει ζω­ντα­νή μέσα από το έργο του και την πα­ρα­κα­τα­θή­κη προ­σφο­ράς που αφή­νει πίσω του.

Εκ­φρά­ζω τα θερμά και ει­λι­κρι­νή μου συλ­λυ­πη­τή­ρια στην οι­κο­γέ­νεια και στους οι­κεί­ους του. Καλό του τα­ξί­δι. Ας είναι αιω­νία η μνήμη του.»