Μαρτίνος Κανελλάκης: «Στην Κίνηση των Πολιτών για την Ρόδο, είμαστε ενεργοί πολίτες χωρίς την… γκρίνια του καναπέ!»

Κύριε Κα­νελ­λά­κη πώς προ­έ­κυ­ψε η ίδρυ­ση της Κί­νη­σης Πο­λι­τών και ποιοι οι σκο­ποί της;

Πρό­κει­ται για ένα κα­νο­νι­κό και νό­μι­μο σω­μα­τείο που απο­τε­λεί­ται από 40 άτομα τα οποία προ­έρ­χο­νται από όλους τους επαγ­γελ­μα­τι­κούς χώ­ρους. Αυτή η “Κί­νη­ση των Πο­λι­τών για την Ρόδο” δη­μιουρ­γή­θη­κε από την επι­θυ­μία πολ­λών ενερ­γών πο­λι­τών, που θέ­λουν να μπο­ρέ­σουν να εκ­φρα­στούν, να θέ­σουν προ­τά­σεις, ιδέες και λύ­σεις σε διά­φο­ρα προ­βλή­μα­τα του τόπου. Δεν θα πε­ριο­ρι­στού­με μόνον στα προ­βλή­μα­τα του νη­σιού. Θα προ­χω­ρή­σου­με και στην κα­τά­θε­ση προ­τά­σε­ων που ανα­βαθ­μί­ζουν τη λει­τουρ­γία και τη ζωή των πο­λι­τών σε όλα τα επί­πε­δα –στον πο­λι­τι­σμό, στον του­ρι­σμό κ.λπ.

Είναι μια κί­νη­ση εντε­λώς “ακομ­μά­τι­στη” και δεν συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται στις κι­νή­σεις αντί­δρα­σης. Δεν ερ­χό­μα­στε να τα… βά­λου­με με τους άλ­λους και θέ­του­με εαυ­τούς στη διά­θε­ση του πρώ­του και του δεύ­τε­ρου βαθ­μού Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης, προ­κει­μέ­νου να πα­ρέ­χου­με βο­ή­θεια από την πλευ­ρά μας. Γνω­ρί­ζου­με ότι πολ­λές φορές, ένας δή­μαρ­χος, ένας πε­ρι­φε­ρειάρ­χης δεν έχουν στη διά­θε­σή τους, όλο το αν­θρώ­πι­νο δυ­να­μι­κό που θα ήθε­λαν. Οι αντι­δή­μαρ­χοι, εντε­ταλ­μέ­νοι και αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χες είναι επι­φορ­τι­σμέ­νοι με έναν φόρτο ερ­γα­σί­ας γρα­φειο­κρα­τι­κό χωρίς να έχουν τη βο­ή­θεια που απαι­τεί­ται. Εκεί ερ­χό­μα­στε εμείς, να προ­σφέ­ρου­με βο­ή­θεια.

Μας εί­πα­τε ότι απο­τε­λεί­ται από τμή­μα­τα. Ποια είναι αυτά και με ποια αντι­κεί­με­να ασχο­λού­νται;

Η «Κί­νη­ση Πο­λι­τών για την Ρόδο» απο­τε­λεί­ται από τέσ­σε­ρα τμή­μα­τα: Πο­λι­τι­σμού, Κοι­νω­νί­ας, Οι­κο­νο­μί­ας και Πε­ρι­βάλ­λο­ντος που θα λει­τουρ­γούν αυ­το­τε­λώς. Εάν κά­ποιο μέλος έχει μια πρό­τα­ση που έχει π.χ. σχέση με το Πε­ρι­βάλ­λον, απευ­θύ­νε­ται στο ανά­λο­γο τμήμα όπου θα υπάρ­χουν δύο εί­δους προ­τά­σεις: οι ολο­κλη­ρω­μέ­νες και οι υπό διε­ρεύ­νη­ση. Στην πρώτη θα προ­τεί­νο­νται λύ­σεις όπως π.χ. για τα τρο­χαία ή για το κυ­κλο­φο­ρια­κό, ενώ στο δεύ­τε­ρο θα δη­μιουρ­γεί­ται μια ομάδα που θα ασχο­λη­θεί με το θέμα. Από εκεί και πέρα, θα συλ­λέ­γο­νται ιδέες, λύ­σεις κ.ο.κ., θα ολο­κλη­ρώ­νο­νται και θα προ­ω­θού­νται προς τον ανά­λο­γο φορέα (Δήμος Ρόδου, Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ.ά.)

Σε αυτή την κί­νη­ση εί­μα­στε ενερ­γοί πο­λί­τες χωρίς την… “γκρί­νια του κα­να­πέ”! Όπως είπα ξανά, εί­μα­στε εδώ για να βοη­θή­σου­με και να συν­δρά­μου­με μέχρι να ολο­κλη­ρω­θεί μια πρό­τα­ση και να βρε­θούν λύ­σεις για τη Ρόδο.

Έχετε απευ­θυν­θεί στον πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, τον κ. Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο και στον δή­μαρ­χο Ρόδου, τον κ. Αλέ­ξαν­δρο Κο­λιά­δη;

Βε­βαί­ως και ο πρώ­τος που μας απά­ντη­σε ήταν ο κ. Χα­τζη­μάρ­κος. Δεν βρή­κα­με όμως μία μέρα και ώρα που να μπο­ρού­με όλοι να τον δούμε. Ο κ. Κο­λιά­δης, μας υπο­σχέ­θη­κε ότι θα μας δει εν ευ­θέ­τω χρόνω.

Έχετε εμπει­ρία στην Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση επί σειρά ετών. Πώς βλέ­πε­τε τη ση­με­ρι­νή λει­τουρ­γία του ενός Ενιαί­ου Δήμου Ρόδου; Είναι γε­γο­νός πως στην πράξη υπάρ­χουν πάρα πολλά λει­τουρ­γι­κά προ­βλή­μα­τα. Κατά την εκτί­μη­σή σας, πρέ­πει να “σπά­σει” ξανά σε πε­ρισ­σό­τε­ρους δή­μους;

Η όλη συ­ζή­τη­ση αφορά στον αν θα πρέ­πει να πα­ρα­μεί­νει ένας Ενιαί­ος Δήμος στο νησί ή να γυ­ρί­σου­με στο πα­ρελ­θόν, σε άλλο σχήμα. Προ­σω­πι­κά, πι­στεύω ότι πρέ­πει να πα­ρα­μεί­νει ως Ενιαί­ος Δήμος. Δεν μπο­ρού­με να επι­κα­λού­με­θα τον τε­ρά­στιο φόρτο ερ­γα­σί­ας. Αυτό που πρέ­πει να γίνει είναι να ση­μειω­θούν βελ­τιώ­σεις στην λει­τουρ­γία του. Να ξε­κα­θα­ρι­στούν οι αρ­μο­διό­τη­τες για τους δή­μους, να γίνει σωστή κα­τα­νο­μή των κον­δυ­λί­ων και να ενι­σχυ­θούν οι ρόλοι των Δη­μο­τι­κών Ενο­τή­των και των Το­πι­κών Κοι­νο­τή­των. Εάν ενι­σχυ­θούν οι μι­κρές κοι­νω­νί­ες, να μπο­ρούν τα το­πι­κά συμ­βού­λια να κά­νουν έργο και να λύ­νουν τα προ­βλή­μα­τα της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας, τα απο­τε­λέ­σμα­τα θα είναι εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κά. Κατά την προ­σω­πι­κή μου άποψη, πρέ­πει να ενι­σχυ­θεί ο ρόλος των αντι­δη­μάρ­χων με σα­φείς αρ­μο­διό­τη­τες ώστε να μπο­ρούν να λει­τουρ­γή­σουν ως “πρώην δήμοι”. Με αυτό τον τρόπο θα μπο­ρού­σε να γίνει ορ­θό­τε­ρη δια­χεί­ρι­ση των προ­βλη­μά­των με τον κε­ντρι­κό Δήμο να είναι ισχυ­ρός και να έχει πε­ρισ­σό­τε­ρο διευ­θυ­ντι­κό ρόλο και πα­ρέμ­βα­ση σε προ­βλή­μα­τα που απαι­τούν ενιαίο χει­ρι­σμό. Π.χ. ο προ­γραμ­μα­τι­σμός για τα πάρκα να γί­νε­ται για όλο το νησί, για το πρά­σι­νο, για τις παι­δι­κές χαρές κ.ο.κ.

Ποιο θέμα θα λέ­γα­τε στον δή­μαρ­χο Ρόδου, τον κ. Αλέ­ξαν­δρο Κο­λιά­δη να κοι­τά­ξει άμεσα και να δώσει πε­ρισ­σό­τε­ρο βάρος;

Αν μι­λή­σου­με για την πόλη της Ρόδου, θα του έλεγα να κοι­τά­ξει άμεσα το κυ­κλο­φο­ρια­κό και τους χώ­ρους στάθ­μευ­σης. Η Ρόδος είναι ένα πολύ όμορ­φο μέρος που όμως με­τα­τρέ­πε­ται πολύ εύ­κο­λα σε… κό­λα­ση όταν απο­φα­σί­ζεις να κα­τέ­βεις στο κέ­ντρο. Η δική μας πρό­τα­ση π.χ. είναι να δη­μιουρ­γη­θούν πάρ­κινγκ, πε­ρι­με­τρι­κά της πόλης με πα­ράλ­λη­λη βελ­τί­ω­ση των δρο­μο­λο­γί­ων που εκτε­λούν τα λε­ω­φο­ρεία ώστε να αλ­λά­ξει η συ­νή­θεια όλων μας, να παίρ­νου­με το αυ­το­κί­νη­τό μας για να κα­τέ­βου­με στο κέ­ντρο. Επι­πλέ­ον, να μην σταθ­μεύ­ουν όλοι οι ιδιο­κτή­τες των επι­χει­ρή­σε­ων στο κέ­ντρο. Νο­μί­ζω πως σιγά σιγά πρέ­πει να προ­σπα­θή­σου­με να αλ­λά­ξου­με νο­ο­τρο­πία για να μπο­ρέ­σει να βελ­τιω­θεί και η ποιό­τη­τα της ζωής μας.

Ακο­λού­θως, ποιο θέμα θα λέ­γα­τε στον πε­ρι­φε­ρειάρ­χη, τον κ. Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο να κοι­τά­ξει άμεσα και να δώσει πε­ρισ­σό­τε­ρο βάρος;

Θα του ζη­τού­σα να γίνει μια πα­ρέμ­βα­ση στα σχο­λεία σχε­τι­κά με τη σχο­λι­κή βία που ση­μειώ­νε­ται σε όλη την Ελ­λά­δα. Μπο­ρεί στη δική μας πε­ριο­χή να μην είναι πολύ με­γά­λα τα πο­σο­στά, αλλά υπάρ­χουν κρού­σμα­τα βίας στα σχο­λεία. Θεωρώ ότι πρέ­πει να δώ­σου­με κί­νη­τρα στα παι­διά να βελ­τιώ­σουν τη συ­μπε­ρι­φο­ρά τους και να σέ­βο­νται τον συ­νάν­θρω­πο, τον συμ­μα­θη­τή τους και αρ­γό­τε­ρα τους συ­να­δέλ­φους και τους συ­μπο­λί­τες τους. Υπάρ­χουν λύ­σεις, όπως η συμ­με­το­χή τους σε ομά­δες με πο­λι­τι­στι­κό χα­ρα­κτή­ρα, δρά­σεις που δί­νουν διέ­ξο­δο στην εφη­βεία και όχι να την κα­τα­στεί­λου­με. Οι νέοι πρέ­πει να είναι ενερ­γοί αλλά με σωστή κα­τεύ­θυν­ση και επι­μόρ­φω­ση.