«Θα πρέπει να συνηθίσουμε τα έντονα φαινόμενα» – Ειδικός μιλά για τις βροχές και τους ανεμοστρόβιλους

«Τα έντονα και επίμονα καιρικά φαι­νό­μενα, κάποια από αυτά, όπως για παρά­δειγμα η ραγδαιό­τητα των βρο­χο­πτώ­σεων, μπορεί να συσχε­τι­στούν σε έναν βαθμό με την κλι­μα­τική αλλαγή και την υπερ­θέρ­μανση του πλανήτη», τονίζει, μιλώ­ντας στο Αθη­ναϊκό – Μακε­δο­νικό Πρα­κτο­ρείο Ειδή­σεων, ο καθη­γη­τής του τμή­μα­τος Φυσικής του Πανε­πι­στη­μίου Πατρών και του Εργα­στη­ρίου Φυσικής της Ατμό­σφαι­ρας, Αθα­νά­σιος Αργυ­ρίου, με αφορμή τα κύματα κακο­και­ρίας που πλήτ­τουν τις τελευ­ταίες εβδο­μά­δες πολλές περιο­χές της Δυτικής Ελλάδας.

Παράλ­ληλα, ο καθη­γη­τής επι­ση­μαί­νει ότι «η ανα­το­λική Μεσό­γειος, είναι ένα από τα σημεία, τα οποία έχει επη­ρε­ά­σει η κλι­μα­τική αλλαγή περισ­σό­τερο από άλλες περιο­χές», ενώ σημειώ­νει ότι «από εδώ και πέρα μάλλον θα πρέπει να συνη­θί­σουμε στα έντονα φαι­νό­μενα».

Ειδι­κό­τερα, όπως ανα­φέ­ρει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο Αθα­νά­σιος Αργυ­ρίου, σχετικά με την υπερ­θέρ­μανση του πλανήτη, «εφόσον ζούμε σε ένα περι­βάλ­λον συνεχώς αυξα­νό­με­νων θερ­μο­κρα­σιών, ενι­σχύ­ε­ται η εξά­τμιση των υδάτων από την επι­φά­νεια της Γης για δύο λόγους» και συνε­χί­ζει: «Αφενός, διότι η ατμό­σφαιρα είναι θερ­μό­τερη και αφε­τέ­ρου, διότι ένα μέρος αυτής της θερ­μό­τη­τας περνάει και στη θάλασσα εν γένει».

Οι καύ­σω­νες

Μάλιστα, όπως λέει χαρα­κτη­ρι­στικά σε αυτό το σημείο, «πλέον, όσοι ασχο­λού­νται με την ωκε­α­νο­γρα­φία, παρα­τη­ρούν ότι έχουμε επει­σό­δια καυ­σώ­νων και στις θάλασ­σες, ανάλογα με αυτά τα οποία παρα­τη­ρούμε και στην ατμό­σφαιρα», συμπλη­ρώ­νο­ντας: «Άρα λοιπόν, υψη­λό­τερη θερ­μο­κρα­σία σημαί­νει υψη­λό­τερη εξά­τμιση των υδάτων από την επι­φά­νεια της Γης. Επο­μέ­νως, οι υδρα­τμοί, οι οποίοι βρί­σκο­νται στην ατμό­σφαιρα, κάποια στιγμή, εφόσον είναι περισ­σό­τε­ροι, θα πέσουν υπό μορφή βροχής, χιονιού ή οτι­δή­ποτε εξαρ­τά­ται από τις συν­θή­κες, σε κάθε γεω­γρα­φικό μήκος και πλάτος. Ιδίως στα δικά μας γεω­γρα­φικά πλάτη, θα πέσουν κυρίως υπό μορφή βροχής, ενώ εφόσον υπάρχει μεγα­λύ­τερη ποσό­τητα υδρα­τμών, αυτή θα δώσει μεγα­λύ­τερη ποσό­τητα βροχής. Ως εκ τούτου, όταν υπάρ­ξουν στην ατμό­σφαιρα οι απα­ραί­τη­τες συν­θή­κες για να σχη­μα­τι­στεί βροχή, οι ποσό­τη­τες βροχής θα είναι πολύ μεγα­λύ­τε­ρες. Δηλαδή, ένα μόριο νερού για παρά­δειγμα, το οποίο εξα­τμί­ζε­ται και γίνεται υδρα­τμός έχει μέσο χρόνο παρα­μο­νής στην ατμό­σφαιρα γύρω στις 13 με 15 ημέρες και δεν αιω­ρεί­ται επ΄ άπειρον».

Ανα­φε­ρό­με­νος ειδικά στην ανα­το­λική Μεσό­γειο, ο Αθα­νά­σιος Αργυ­ρίου, λέει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ότι «είναι ένα από τα σημεία, τα οποία έχει επη­ρε­ά­σει η κλι­μα­τική αλλαγή περισ­σό­τερο από άλλες περιο­χές» και προ­σθέ­τει: «Η κλι­μα­τική αλλαγή δεν εκδη­λώ­νε­ται με την ίδια ένταση σε όλες περιο­χές του πλανήτη. Και αυτό το γεγονός απο­τε­λεί μία εξήγηση όσον αφορά τη ραγδαιό­τητα των βρο­χο­πτώ­σεων και των έντονων και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων».

«Από από την άλλη πλευρά», επι­ση­μαί­νει ο καθη­γη­τής, «το γεγονός ότι έχουμε συνε­χείς καται­γί­δες δεν είναι κάτι το οποίο μπορεί να το απο­δώ­σει κανείς οπωσ­δή­ποτε στην κλι­μα­τική αλλαγή, διότι έχει να κάνει και με τη φυσική μετα­βλη­τό­τητα του κλί­μα­τος, διότι είναι κάτι το οποίο υπήρχε και παλιά».

Οι μετρή­σεις

«Για παρά­δειγμα, σύμφωνα με τα βρο­χο­με­τρικά δεδο­μένα του δικού μας σταθμού, το μέσο ετήσιο ύψος βροχής τα τελευ­ταία 12 χρόνια είναι περίπου γύρω στα 770 χιλιο­στά, ενώ υπήρχαν χρονιές, όπως το 2013, όπου είχαμε πάνω από 1.000 χιλιο­στά ύψος βροχής. Αυτό έχει συμβεί και άλλες χρονιές, όπου είχαμε 900 χιλιο­στά ύψος βροχής ή και πιο χαμηλά. Φέτος, αυτό που μας έκανε εντύ­πωση και το συζη­τάμε, είναι ότι τους δύο πρώτους μήνες του 2026 είχαμε περίπου το 46% της αθροι­στι­κής βρο­χό­πτω­σης, δηλαδή γύρω στα 300 χιλιο­στά μέσα ένα δίμηνο, με βάση πάντα αυτά τα οποία έχουμε μετρή­σει».

Όπως τονίζει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο Αθα­νά­σιος Αργυ­ρίου, «δεν μπορεί κανείς να απο­κλεί­σει ότι οι έντονες και συνε­χείς βρο­χο­πτώ­σεις μπορεί να επα­να­λη­φθούν και τα επόμενα χρόνια, διότι από εδώ και πέρα μάλλον θα πρέπει να συνη­θί­σουμε στα έντονα φαι­νό­μενα, ακόμα και στις έντονες χιο­νο­πτώ­σεις».

Οι ισχυροί άνεμοι

Σχετικά με τους ισχυ­ρούς ανέμους που έχουν πλήξει πολλές περιο­χές της Δυτικής Ελλάδας, ο καθη­γη­τής λέει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ότι «ήταν κάτι έκτακτο, για αυτό ακριβώς και είναι πολύ νωρίς να πούμε αν είναι κάτι το οποίο μπο­ρούμε να το εντά­ξουμε στη φυσική μετα­βλη­τό­τητα του κλί­μα­τος ή είναι απο­τέ­λε­σμα που μπορεί να απο­δο­θεί, για παρά­δειγμα, στην υπερ­θέρ­μανση του πλανήτη».

Όσον αφορά το γεω­μορ­φο­λο­γικό ανά­γλυφο της Δυτικής Ελλάδας και το κατά πόσον μπορεί να επη­ρε­ά­σει ή να δια­μορ­φώ­σει αυτές τις συν­θή­κες, ο Αθα­νά­σιος Αργυ­ρίου σημειώ­νει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ότι «το γεω­μορ­φο­λο­γικό ανά­γλυφο είναι αυτό που είναι κάτι χιλιά­δες χρόνια τώρα, δηλαδή δεν έχουμε κάποια αλλαγή στα ανά­γλυφο, η οποία θα μπο­ρούσε να επη­ρε­ά­σει τις συν­θή­κες» και συμπλη­ρώ­νει:

«Το ανά­γλυφο είναι τέτοιο, ώστε κατά κανόνα είναι λογικό να έχουμε στη δυτική πλευρά της Ελλάδας εντο­νό­τε­ρες βρο­χο­πτώ­σεις απ’ ό,τι στην ανα­το­λική. Όμως, τα τελευ­ταία χρόνια έχουμε παρα­τη­ρή­σει να συμ­βαί­νει και το αντί­θετο, δηλαδή να έχουμε πολύ υψηλές βρο­χο­πτώ­σεις στην ανα­το­λική Ελλάδα, όπως, για παρά­δειγμα, ο ‘Ιανός’ με τις πολύ μεγάλες ποσό­τη­τες νερού που έπεσαν στη Θεσ­σα­λία και στα νησιά του Αιγαίου».

«Αυτό», όπως υπο­γραμ­μί­ζει, «οφεί­λε­ται κυρίως στο γεγονός ότι το Αιγαίο πέλαγος είναι γενικά θερ­μό­τερο, οπότε περ­νώ­ντας ένα σύστημα αντί να εκτο­νω­θεί πλήρως στη δυτική Ελλάδα, κυκλο­φο­ρεί και πάνω από το Αιγαίο, με απο­τέ­λε­σμα πολλές φορές να ανα­τρο­φο­δο­τεί­ται».

Οι ανε­μο­στρό­βι­λοι

Σχετικά με τους ανε­μο­στρό­βι­λους που έχουν κατα­γρα­φεί στην Δυτική Ελλάδα, ο καθη­γη­τής λέει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ότι «έχει παρα­τη­ρη­θεί να εκδη­λώ­νο­νται τα τελευ­ταία 15 χρόνια», προ­σθέ­το­ντας ότι «αν και η παρα­τή­ρηση δείχνει μία αύξηση των ανε­μο­στρό­βι­λων, δεν είναι εύκολο να το πει κανείς με βεβαιό­τητα, γιατί δεν έχουν περάσει 30 χρόνια». «Αναφέρω», όπως εξηγεί, «τα 30 χρόνια, διότι ο συγκε­κρι­μέ­νος χρόνος είναι ο ελά­χι­στος αριθμός ετών για τα μπο­ρούμε να ορί­σουμε μία κατά­σταση σαν κλι­μα­τική».

«Δηλαδή», συνε­χί­ζει, «ο κλι­μα­τι­κός μέσος όρος διεθνώς υπο­λο­γί­ζε­ται με τη χρονική βάση των 30 ετών και τώρα πλη­σιά­ζουμε σιγά – σιγά στο χρονικό διά­στημα να έχουμε δορυ­φο­ρι­κές παρα­τη­ρή­σεις για μία 30ετία». «Πολλές φορές», σύμφωνα με τον Αθα­νά­σιο Αργυ­ρίου, «μπορεί να είχαμε στο παρελ­θόν ανε­μο­στρό­βι­λους, αλλά επειδή ‘γεννιούνται’ και ‘πεθαίνουν’ στη θάλασσα, αν εκείνη την ώρα δεν υπήρχαν παρα­πλέ­ο­ντα σκάφη, δεν μπο­ρού­σαμε να τους κατα­λά­βουμε». «Επο­μέ­νως», όπως επι­ση­μαί­νει, «δεν είμαστε εντελώς σίγου­ροι για το τι γινόταν».

Πάντως, όπως τονίζει ο καθη­γη­τής στο ΑΠΕ – ΜΠΕ, «είναι γεγονός ότι από το 2010 και μετά έχουμε πιο συχνές ‘αφίξεις’ ανε­μο­στρό­βι­λων στην ξηρά, δηλαδή έχουν κατα­γρα­φεί στην Ηλεία και στην Ζάκυνθο, ενώ ανε­μο­στρό­βι­λοι, οι οποίοι ‘γεννήθηκαν’ στην περιοχή του Ιονίου πελά­γους, προ­κά­λε­σαν προ­βλή­ματα στην ξηρά».

Πηγή: Flash.gr