Χαρίτσης: Η νησιωτικότητα δεν είναι σύνθημα, είναι εθνική υποχρέωση

Στην ημερίδα «Νησιω­τι­κό­τητα και Εθνική Ανα­πτυ­ξιακή Στρα­τη­γική – Ανθρώ­πινη Ανά­πτυξη, Κοι­νω­νική Ευη­με­ρία και Δια­κυ­βέρ­νηση στη Νησιω­τική Ελλάδα» που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στη Λέσβο, συμ­με­τείχε το Σάββατο ο πρό­ε­δρος της Νέας Αρι­στε­ράς, Αλέξης Χαρί­τσης.

«Η πολι­τική σύγκλιση προ­ϋ­πο­θέ­τει προ­γραμ­μα­τική σύγκλιση»

Ξεκι­νώ­ντας την ομιλία του, ανέφερε ότι το ζήτημα της πολι­τι­κής σύγκλι­σης, το ζήτημα των συνερ­γα­σιών, είναι ένα ζήτημα που δεν μπορεί να μένει μόνο σε ένα επίπεδο γενικής πολι­τι­κής εκφώ­νη­σης, αλλά πρέπει ακριβώς – και έχει ως προ­ϋ­πό­θεση την προ­γραμ­μα­τική σύγκλιση.

Στη συνέ­χεια, σημεί­ωσε ότι η νησιω­τι­κό­τητα «θα μπο­ρούσε να απο­τε­λέ­σει και την αφορμή και το εφαλ­τή­ριο ακριβώς για να υπάρξει μια πιο ουσια­στική και σε βάθος συζή­τηση και συν­δια­μόρ­φωση προ­τά­σεων από τις δυνά­μεις της αρι­στε­ρής και προ­ο­δευ­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης».

 «Η νησιω­τι­κό­τητα δεν είναι ουδέ­τερη, έχει πολι­τικό πρόσημο»

Ο κ. Χαρί­τσης τόνισε ότι οι δημό­σιες πολι­τι­κές «έχουν πολι­τικό πρόσημο» και ξεκα­θά­ρισε πως «η νησιω­τι­κό­τητα, όπως και όλες οι κεντρι­κές δημό­σιες πολι­τι­κές, έχουν πολι­τικό πρόσημο. Δεν είναι ουδέ­τε­ρες».

Ανα­φε­ρό­με­νος στην κυβέρ­νηση, σημεί­ωσε χαρα­κτη­ρι­στικά πως «η κυβέρ­νηση της Νέας Δημο­κρα­τίας δεν είναι ότι δεν έχει σχέδιο. Έχει σχέδιο. Το εφαρ­μό­ζει με πολύ μεγάλη συνέ­πεια. Και στο πεδίο της νησιω­τι­κό­τη­τας είναι ένα σχέδιο κατα­στρο­φικό».

«Όταν συζη­τάμε για μια δια­φο­ρε­τική πολι­τική για τη νησιω­τι­κό­τητα από τη σκοπιά των συμ­φε­ρό­ντων της κοι­νω­νι­κής πλειο­ψη­φίας, ναι, μιλάμε και για την πολι­τική αλλαγή που είναι απα­ραί­τητη για να υλο­ποι­η­θεί», επι­σή­μανε.

Αναφορά στον Νεκτά­ριο Σαντο­ρι­νιό

Ο πρό­ε­δρος της Νέας Αρι­στε­ράς έκανε ιδιαί­τερη αναφορά στον Νεκτά­ριο Σαντο­ρι­νιό  και σημεί­ωσε πως «όταν μιλάμε για νησιω­τι­κό­τητα, το μυαλό μου δεν μπορεί να μην πάει σε έναν άνθρωπο, έναν πολύ­τιμο σύντροφο που δεν είναι πια μαζί μας: τον Νεκτά­ριο Σαντο­ρι­νιό», υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι «υπη­ρέ­τησε τη νησιω­τι­κό­τητα με πίστη και πάθος».

«Η νησιω­τι­κό­τητα παρα­μέ­νει κυρίως θεω­ρη­τι­κός όρος»

Ο Αλέξης Χαρί­τσης τόνισε ότι, «παρότι κατο­χυ­ρω­μένη στις ευρω­παϊ­κές Συν­θή­κες και στο ελλη­νικό Σύνταγμα», η νησιω­τι­κό­τητα «μέχρι σήμερα παρα­μέ­νει δυστυ­χώς ένας θεω­ρη­τι­κός κυρίως όρος». Όπως ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά: «Πολλά λέγο­νται, λίγα γίνο­νται – κι αυτά τα λίγα που γίνο­νται, γίνο­νται απο­σπα­σμα­τικά».

Σημεί­ωσε ότι τα νησιά «δεν έχουν απλώς κάποιες ιδιαι­τε­ρό­τη­τες», αλλά «ζουν με μόνι­μους περιο­ρι­σμούς», όπως μικρή αγορά και κλίμακα, ακριβά μετα­φο­ρικά, δύσκολη πρό­σβαση σε υπη­ρε­σίες, υψηλό κόστος ζωής και παρα­γω­γής και έντονη επο­χι­κό­τητα. «Αυτά δεν είναι συγκυ­ριακά. Είναι δομικά», υπο­γράμ­μισε.

Και πρό­σθεσε πως «όταν έχεις δομικά μειο­νε­κτή­ματα, δεν μπορείς να εφαρ­μό­ζεις γενικές πολι­τι­κές, σαν να είμαστε όλοι στο ίδιο σημείο του χάρτη. Γιατί τότε οι ανι­σό­τη­τες παγιώ­νο­νται». Για τον λόγο αυτό, ξεκα­θά­ρισε, «η νησιω­τι­κό­τητα δεν θέλει ειδικά μέτρα. Θέλει μόνιμη εθνική στρα­τη­γική».

«Δεν είναι όλα τα νησιά ίδια»

«Κάνουμε ένα λάθος όταν μιλάμε για τα νησιά λες και είναι ένα ενιαίο πράγμα. Δεν είναι», τόνισε επίσης, σημειώ­νο­ντας πως «άλλο μεγάλο νησί, άλλο μεσαίο, άλλο μικρό που παλεύει απλώς να μη σβήσει». Όπως είπε, «η εσω­τε­ρική τυπο­λό­γηση των νησιών δεν είναι τεχνική λεπτο­μέ­ρεια. Είναι προ­ϋ­πό­θεση δικαιο­σύ­νης».

Υπερ­του­ρι­σμός και κοι­νω­νι­κές πιέσεις

Ανα­φε­ρό­με­νος στον του­ρι­σμό, σημεί­ωσε ότι «επι­κρά­τησε η εύκολη απά­ντηση για την άρση του δομικού μειο­νε­κτή­μα­τος: ανε­ξέ­λεγ­κτος του­ρι­σμός ως υπο­κα­τά­στατο στρα­τη­γι­κής».

Μίλησε για «οριακά συστή­ματα τους θερι­νούς μήνες», για υπο­δο­μές «που φτιά­χνο­νται για τον επι­σκέ­πτη, όχι για τον κάτοικο» και για τον «υπερ­του­ρι­σμό ως κοι­νω­νικό πρό­βλημα».

Κλι­μα­τική κρίση: «Η ευα­λω­τό­τητα στα νησιά είναι υπαρ­ξιακή»

Ιδιαί­τερη έμφαση έδωσε στην κλι­μα­τική κρίση, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι τα νησιά είναι «πιο ευάλωτα και πιο εκτε­θει­μένα». Όπως ανέφερε, «η ευα­λω­τό­τητα στα νησιά δεν είναι αφη­ρη­μένη έννοια. Είναι υπαρ­ξιακή».

Τόνισε, μάλιστα, ότι «η κλι­μα­τική ανθε­κτι­κό­τητα δεν είναι μόνο περι­βαλ­λο­ντική πολι­τική: είναι βασική ανα­πτυ­ξιακή και κοι­νω­νική πολι­τική. Αυτό ισχύει παντού, αλλά στα νησιά ακόμα περισ­σό­τερο».

Ρήτρα νησιω­τι­κό­τη­τας και δίκαιες πολι­τι­κές

Ως θεσμική τομή, πρό­τεινε «η νησιω­τι­κό­τητα να γίνει μόνιμο φίλτρο σε κάθε νόμο και σε κάθε δημόσια πολι­τική».

«Κάθε απόφαση του κράτους να περνά υπο­χρε­ω­τικά από το ερώτημα: πώς επη­ρε­ά­ζει ένα νησί; Δημιουρ­γεί ανι­σό­τητα; Αυξάνει κόστος; Πριο­ρί­ζει πρό­σβαση; Αν ναι, να προ­σαρ­μό­ζε­ται», υπο­γράμ­μισε, προ­σθέ­το­ντας ότι «αυτό θα έκανε πράξη τη ρήτρα νησιω­τι­κό­τη­τας. Μια θεσμική ομπρέλα ισό­τη­τας πάνω από όλες τις πολι­τι­κές».

Μετα­φο­ρικό Ισο­δύ­ναμο και Ειδικό Ανα­πτυ­ξιακό Πρό­γραμμα

Ο κ. Χαρί­τσης υπεν­θύ­μισε ότι κατά τη θητεία του στο Υπουρ­γείο Οικο­νο­μίας θεσπί­στηκε και χρη­μα­το­δο­τή­θηκε – «και μάλιστα σε δύσκο­λους καιρούς δημο­σιο­νο­μι­κής στε­νό­τη­τας –  όχι μόνο το γνωστό σε όλους πλέον Μετα­φο­ρικό Ισο­δύ­ναμο, αλλά και το Ειδικό Ανα­πτυ­ξιακό Πρό­γραμμα για το Βόρειο Αιγαίο».

Για το Μετα­φο­ρικό Ισο­δύ­ναμο, ανέφερε ότι στόχος ήταν «να μην πλη­ρώ­νει ο νησιώ­της το τίμημα της γεω­γρα­φίας του».

«Η στρα­τη­γική δεν εφαρ­μό­ζε­ται από την Αθήνα. Εφαρ­μό­ζε­ται στον τόπο»

Κλεί­νο­ντας, αφού μίλησε για την ανάγκη ύπαρξης ενός μόνιμου μηχα­νι­σμού, τόνισε ότι «η στρα­τη­γική δεν εφαρ­μό­ζε­ται από την Αθήνα. Εφαρ­μό­ζε­ται στον τόπο», με ουσια­στικό ρόλο της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης και των τοπικών κοι­νω­νιών

«Κάθε νησιω­τικό σχέδιο να έχει πολυετή χρη­μα­το­δό­τηση, δεσμευ­μένη από την αρχή. Αυτό είναι που κάνει μια στρα­τη­γική βιώσιμη», σημεί­ωσε κατα­λη­κτικά.

Πηγή: in.gr