Μίλτος Σταματίδης: O φούρνος της γειτονιάς σε δοκιμασία

Από τα μεγα­λύ­τερα προ­βλή­ματα στον κλάδο σας κ. Στα­μα­τίδη είναι η έλλειψη εργα­ζο­μέ­νων. Θα κατα­φέ­ρετε να αντα­πο­κρι­θείτε στις απαι­τή­σεις της σεζόν, καθώς είναι αυτο­νό­ητο ότι πολλοί επαγ­γελ­μα­τίες δελε­ά­ζο­νται και από τις υψηλές αμοιβές που προ­σφέ­ρουν τα ξενο­δο­χεία;

Η έλλειψη εργα­ζο­μέ­νων κα. Παμπρή είναι ένα πολύ σοβαρό πρό­βλημα που αντι­με­τω­πί­ζουμε τα τελευ­ταία χρόνια λόγω του ό,τι εμείς ως μικρές παρα­γω­γι­κές μονάδες σε σχέση με τα ξενο­δο­χεία δεν μπο­ρούμε να προ­σφέ­ρουμε στέγη και δια­τροφή στους εργα­ζό­με­νους ειδικά σε εκεί­νους που έρχο­νται από άλλα μέρη της Ελλάδας. Αυτό που έχουμε κάνει ως σωμα­τείο είναι να υπο­γρά­ψουμε πρω­τό­κολλο συνερ­γα­σίας με διάφορα ΙΕΚ, έτσι ώστε οι σπου­δα­στές να έχουν άμεση πρό­σβαση στις ανοι­χτές θέσεις που υπάρ­χουν στα κατα­στή­ματά μας και η άλλη επιλογή που έχουμε είναι να καλύ­ψουμε τις θέσεις με άτομα της οικο­γέ­νειάς μας και φυσικά με 12ωρα από εμάς τους ίδιους.

Πιστεύ­ετε ότι η Ρόδος, ως του­ρι­στι­κός προ­ο­ρι­σμός, αξιο­ποιεί όσο θα μπο­ρούσε την τοπική αρτο­ποι­η­τική παρά­δοση;

Νομίζω πως όχι γιατί τα υπάρ­χο­ντα αρτο­ποιεία είναι λίγα για τον λόγο ότι πολλά από αυτά ανα­γκά­στη­καν να κλεί­σουν με την είσοδο μεγάλων εται­ρειών με κατε­ψυγ­μένα προ­ϊ­ό­ντα κι έτσι το κόστος του φρέσκου ψωμιού έφτασε να γίνει δυσβά­στα­χτο.

Υπάρχει ενδια­φέ­ρον από επι­σκέ­πτες για παρα­δο­σιακά προ­ϊ­ό­ντα ή «ψωμί του τόπου» και πώς θα μπο­ρούσε αυτό να ενι­σχύ­σει και τους μικρούς φούρ­νους;

Ναι, υπάρχει μεγάλο ενδια­φέ­ρον από τους επι­σκέ­πτες λόγω και της μεγάλης ανόδου των airbnb, αλλά δυστυ­χώς τα τοπικά αρτο­ποιεία που γνω­ρί­ζουν την παρα­δο­σιακή τέχνη είναι λίγα με απο­τέ­λε­σμα να μην μπορούν να καλύ­ψουν τον όγκο των επι­σκε­πτών. Εκτός από το τοπικό ψωμί το μεγάλο ενδια­φέ­ρον των επι­σκε­πτών εστιά­ζει στις παρα­δο­σια­κές χει­ρο­ποί­η­τες πίτες, όπως σπα­να­κό­πιτα, τυρό­πιτα και μπου­γά­τσα.

Πρόεδρε, πόσο σοβαρά επη­ρε­ά­ζει σήμερα το ενερ­γειακό κόστος τις επι­χει­ρή­σεις αρτο­ποι­ίας και ζαχα­ρο­πλα­στι­κής στη Ρόδο;

Το ενερ­γειακό κόστος έχει εξε­λι­χθεί στον πρώτο και καθο­ρι­στι­κό­τερο παρά­γο­ντα βιω­σι­μό­τη­τας των επι­χει­ρή­σεων του κλάδου μας. Οι αρτο­ζα­χα­ρο­πλα­στι­κές επι­χει­ρή­σεις είναι ενερ­γο­βό­ρες από τη φύση τους. Όταν το κόστος ρεύ­μα­τος ξεφεύ­γει, δεν απει­λεί­ται απλώς το κέρδος, απει­λεί­ται η ίδια η συνέ­χιση της δρα­στη­ριό­τη­τας. Επι­λέ­ξαμε να κινη­θούμε θεσμικά και οργα­νω­μένα, προ­χω­ρώ­ντας σε συνερ­γα­σία με εξει­δι­κευ­μένο σύμ­βουλο ενέρ­γειας. Στόχος μας ήταν να πάψει ο κάθε επαγ­γελ­μα­τίας να λει­τουρ­γεί μόνος του και εκτε­θει­μέ­νος σε μια εξαι­ρε­τικά σύνθετη αγορά. Υπάρ­χουν και είναι απο­λύ­τως μετρή­σιμα. Σε επιχειρήσεις-μέλη μας κατα­γρά­φη­καν μειώ­σεις στο ενερ­γειακό κόστος που φτάνουν από 18% έως και 35%. Αυτό σημαί­νει πραγ­μα­τική εξοι­κο­νό­μηση χρη­μά­των, άμεση βελ­τί­ωση ρευ­στό­τη­τας και κυρίως ανα­κού­φιση για τον επαγ­γελ­μα­τία που μέχρι πρό­τι­νος λει­τουρ­γούσε υπό συνεχή οικο­νο­μική πίεση.

Αν είχατε τη δυνα­τό­τητα να προ­τεί­νετε τρία συγκε­κρι­μένα μέτρα στην Πολι­τεία για τη στήριξη φούρνων και ζαχα­ρο­πλα­στείων, ποια θα ήταν;

Μείωση των συντε­λε­στών του ΦΠΑ που για ακόμα μια φορά μετά τις εξαγ­γε­λίες στη ΔΕΘ από την κυβέρ­νηση εξαι­ρε­θή­καμε από τις ευνοϊ­κές ρυθ­μί­σεις που έγιναν στα υπό­λοιπα νησιά με απο­τέ­λε­σμα λόγω και των υψηλών μετα­φο­ρι­κών το κόστος μας να εκτο­ξεύ­ε­ται.

Το κόστος ενέρ­γειας πρέπει να πέσει και να κυμαν­θεί σε φυσιο­λο­γικά πλαίσια ή μέρος του κόστους αυτού να επι­δο­τη­θεί από την κυβέρ­νηση. Πρέπει η πολι­τεία να κατα­φέ­ρει επι­τέ­λους την πάταξη του παρα­ε­μπο­ρίου και να σταθεί εμπρά­κτως δίπλα στους σωστούς και νόμι­μους επαγ­γελ­μα­τίες του κλάδου μας. Εμείς σαν σωμα­τείο είμαστε ανοι­χτοί στη συνερ­γα­σία με τις αρμό­διες υπη­ρε­σίες της Δωδε­κα­νή­σου για την επί­τευξη αυτού του σκοπού.

Υπάρχει κάποια στιγμή στην επαγ­γελ­μα­τική σας πορεία που σας έκανε να κατα­λά­βετε πόσο βαθιά συν­δε­δε­μένο είναι αυτό το επάγ­γελμα με την κοι­νω­νία;

Βεβαίως, υπήρξαν πολλές στιγμές αλλά μία που με σημά­δεψε ιδιαί­τερα ήταν σε περιό­δους κρίσεων οικο­νο­μι­κών ή κοι­νω­νι­κών όταν είδα πως το κατά­στημα δεν ήταν απλώς ένας χώρος εργα­σίας αλλά σημείο ανα­φο­ράς για τη γει­το­νιά. Άνθρω­ποι κάθε ηλικίας περ­νού­σαν όχι μόνο για να αγο­ρά­σουν κάτι αλλά για να μιλή­σουν, να μοι­ρα­στούν ανη­συ­χίες ή χαρές. Τότε συνει­δη­το­ποί­ησα ότι το επάγ­γελμά μας δεν αφορά μόνο στην παρα­γωγή προ­ϊ­ό­ντων αλλά στη δια­τή­ρηση σχέσεων, στην καθη­με­ρινή επαφή και τη στήριξη της τοπικής κοι­νω­νίας. Αυτό δίνει στο επάγ­γελμα μια ευθύνη πολύ μεγα­λύ­τερη από το εμπο­ρικό κομμάτι.

Το προ­σε­χές διά­στημα θα συμ­με­τέ­χετε σε κάποια έκθεση ως σωμα­τείο;

Ναι, από τις 28 Φεβρουα­ρίου έως τις 3 Μαρτίου θα συμ­με­τέ­χουμε στην έκθεση «Αρτό­ζυμα» μέσα στην οποία εκτός των εται­ρειών του κλάδου που θα έχουμε να συνα­ντή­σουμε, θα γίνει και διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της ομο­σπον­δίας μας για να συζη­τη­θούν όλα τα φλέ­γο­ντα θέματα από τους 22 προ­έ­δρους των σωμα­τείων από όλη την Ελλάδα.

Με το Aegean Cuisine του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου ετοι­μά­ζετε κάτι αυτή την περίοδο;

Έχω τη χαρά να είμαι στην επι­τροπή του Aegean Cuisine που με πολύ έμπει­ρους και παθια­σμέ­νους συμ­βού­λους και φυσικά την έγκριση της διοι­κη­τι­κής επι­τρο­πής και τη στήριξη της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου προ­χω­ράει το νέο ανα­νε­ω­μένο μας site μέσα από το οποίο θα δια­φη­μί­ζε­ται η τοπική γαστρο­νο­μία του τόπου μας, οι τοπικοί παρα­γω­γοί, τα εστια­τό­ρια και σιγά σιγά θα μπούμε και εμείς σε δεύτερο χρόνο.

Νέες προ­δια­γρα­φές πιστο­ποί­η­σης για να δια­σφα­λί­ζουμε ότι οι επι­χει­ρή­σεις που θα έχουν το σήμα θα είναι αυτές που χρη­σι­μο­ποιούν τοπικά προ­ϊ­ό­ντα και μαγει­ρεύ­ουν τοπικές συντα­γές και με τον τρόπο αυτό οι του­ρί­στες που θα μπαί­νουν μέσα θα έχουν μια πολύ ξεκά­θαρη εικόνα για τα νησιά που θα επι­σκέ­πτο­νται και τι θα μπορούν να δοκι­μά­ζουν, γιατί ως γνωστόν τα νησιά μας δεν είναι μόνο ωραίες θάλασ­σες και βουνά αλλά έχουμε να δεί­ξουμε την ελλη­νική φιλο­ξε­νία και τη γαστρο­νο­μία του τόπου μας.