Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου παγώνει την υπόθεση ΑΤΕ υπό ειδική εκκαθάριση με την ΚΑΪΡ ΑΕ έως να κλείσει αμετάκλητα η παράλληλη δίκη

• Η από­φα­ση 12/2026 ανα­στέλ­λει τη συ­ζή­τη­ση αγω­γής που κα­τα­τέ­θη­κε την 10.09.2024, κρί­νο­ντας ότι το επί­δι­κο ποσό συν­δέ­ε­ται με ευ­ρύ­τε­ρη αγωγή για την ίδια δα­νεια­κή ιστο­ρία, ενώ κα­θο­ρι­στι­κό ρόλο έχουν η απο­φυ­γή αντι­φα­τι­κών απο­φά­σε­ων και η οι­κο­νο­μία της δίκης

Πρό­κει­ται για μία από εκεί­νες τις δι­κα­στι­κές στιγ­μές όπου το κε­ντρι­κό ερώ­τη­μα δεν είναι ακόμη το ποιος θα δι­καιω­θεί επί της ου­σί­ας, αλλά το πότε και με ποια σειρά θα λυ­θούν οι κρί­σι­μες εκ­κρε­μό­τη­τες. Το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο επέ­λε­ξε να μη δώσει άμεσα τε­λι­κή απά­ντη­ση στο οι­κο­νο­μι­κό σκέ­λος μιας μα­κράς δια­δρο­μής δα­νει­σμών και ρυθ­μί­σε­ων, αλλά να βάλει πρώτα τάξη στο πεδίο των πα­ράλ­λη­λων δικών, ώστε να μην προ­κύ­ψουν δύο δια­φο­ρε­τι­κές κρί­σεις για το ίδιο υπό­βα­θρο.

Η από­φα­ση 12/2026, που εκ­δό­θη­κε στο πλαί­σιο τα­κτι­κής δια­δι­κα­σί­ας κα­τα­λή­γει σε ανα­στο­λή της συ­ζή­τη­σης της αγω­γής. Το Δι­κα­στή­ριο έκρι­νε πως η έκ­βα­ση της συ­γκε­κρι­μέ­νης υπό­θε­σης εξαρ­τά­ται από προ­δι­κα­στι­κό ζή­τη­μα που κρί­νε­ται ήδη σε άλλη δίκη, με απο­τέ­λε­σμα να ενερ­γο­ποιεί­ται η δυ­να­τό­τη­τα ανα­στο­λής για να απο­φευ­χθούν αντι­φα­τι­κές απο­φά­σεις και να δια­σφα­λι­στεί η συ­νο­χή της δι­καιο­σύ­νης.

Η αγωγή κα­τα­τέ­θη­κε στις 10.09.2024. Η ενά­γου­σα πλευ­ρά είναι η Αγρο­τι­κή Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος ΑΕ υπό ει­δι­κή εκ­κα­θά­ρι­ση, ενώ ενα­γό­με­νη είναι η οι­νο­ποι­η­τι­κή εται­ρεία με δια­κρι­τι­κό τίτλο ΚΑΪΡ ΑΕ και έδρα τη Ρόδο.

Στη δια­δι­κα­σία, για την ενά­γου­σα πα­ρα­στά­θη­κε ως πλη­ρε­ξού­σια δι­κη­γό­ρος η Ελένη Πά­σχου. Η ενα­γό­με­νη εκ­προ­σω­πή­θη­κε από το δι­κη­γο­ρι­κό γρα­φείο Μηνά Τσέρ­κη και Συ­νερ­γά­τες.

Δά­νεια, πρό­σθε­τες συμ­βά­σεις και η μακρά σκιά των ρυθ­μί­σε­ων

Το οι­κο­νο­μι­κό υπό­βα­θρο της δια­φο­ράς εδρά­ζε­ται σε πρό­σθε­τες δα­νει­στι­κές συμ­βά­σεις ρύθ­μι­σης οφει­λών που συ­νή­φθη­σαν με­τα­ξύ της τότε Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος και της ενα­γό­με­νης εται­ρεί­ας. Ει­δι­κό­τε­ρα, ανα­φέ­ρε­ται πρό­σθε­τη δα­νει­στι­κή σύμ­βα­ση μέσω της οποί­ας ρυθ­μί­στη­καν οφει­λές από προ­γε­νέ­στε­ρες δα­νεια­κές συμ­βά­σεις, συ­νο­λι­κού ύψους 9.003.478.475 δραχ­μών, με τη λει­τουρ­γία συ­γκε­κρι­μέ­νου δα­νεια­κού λο­γα­ρια­σμού για την εξυ­πη­ρέ­τη­σή της.

Πα­ράλ­λη­λα, υπάρ­χει ανα­φο­ρά ότι με με­τα­γε­νέ­στε­ρη πρό­σθε­τη σύμ­βα­ση ρυθ­μί­στη­καν συ­νο­λι­κά 17 δα­νεια­κές συμ­βά­σεις, για τη ρύθ­μι­ση βρα­χυ­πρό­θε­σμων λη­ξι­πρό­θε­σμων οφει­λών.

Στο ιστο­ρι­κό γί­νε­ται επί­σης ανα­φο­ρά στην ανά­κλη­ση της άδειας λει­τουρ­γί­ας της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας στις 27.07.2012 και στη θέση της υπό ει­δι­κή εκ­κα­θά­ρι­ση, καθώς και στη δια­χεί­ρι­ση των σχε­τι­κών υπο­λοί­πων μέσω με­τα­βο­λών λο­γα­ρια­σμών.

Στα στοι­χεία της υπό­θε­σης κα­τα­γρά­φε­ται ότι η ενά­γου­σα πλευ­ρά απο­δί­δει στην ενα­γό­με­νη ασυ­νέ­πεια ως προς τις δα­νεια­κές της υπο­χρε­ώ­σεις και ανα­φέ­ρει κα­ταγ­γε­λία πρό­σθε­της σύμ­βα­σης ρύθ­μι­σης οφει­λών στις 18.06.2019.

Γιατί το Δι­κα­στή­ριο πά­τη­σε φρένο με βάση το άρθρο 249 ΚΠολΔ

Η ανα­στο­λή στη­ρί­ζε­ται στη διά­τα­ξη του άρ­θρου 249 ΚΠολΔ, η οποία επι­τρέ­πει στο Δι­κα­στή­ριο να ανα­βά­λει ή να ανα­στεί­λει τη συ­ζή­τη­ση όταν η διά­γνω­ση της δια­φο­ράς εξαρ­τά­ται, ολικά ή με­ρι­κά, από έν­νο­μη σχέση ή ζή­τη­μα που απο­τε­λεί αντι­κεί­με­νο άλλης εκ­κρε­μούς δίκης ή κρί­σης διοι­κη­τι­κής αρχής.

Στην προ­κει­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση, από τα προ­σκο­μι­ζό­με­να έγ­γρα­φα προ­κύ­πτει ότι η ενά­γου­σα έχει ήδη κα­τα­θέ­σει ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου άλλη αγωγή. Σε αυτήν τη δεύ­τε­ρη δίκη, σύμ­φω­να με το σκε­πτι­κό, η ενά­γου­σα αξιώ­νει μέρος ποσού που απορ­ρέ­ει από την πρό­σθε­τη σύμ­βα­ση και στο ποσό αυτό πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται και το οφει­λό­με­νο που σχε­τί­ζε­ται με τον πυ­ρή­να της κρι­νό­με­νης αγω­γής.