Σημαντική δικαστική εξέλιξη σημειώθηκε χθες στη Ρόδο, με το Πολυμελές Πρωτοδικείο να εκδίδει απόφαση που αναμένεται να αποτελέσει σημείο αναφοράς για ανάλογες περιπτώσεις ιδιοκτητών ακινήτων στο νησί. Το δικαστήριο έκανε δεκτή την αγωγή που είχε κατατεθεί κατά της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης Ρόδου, αναγνωρίζοντας ότι ιδιοκτήτρια κατοικίας στην παραλία Ιαλυσού δεν είχε ποτέ νόμιμη υποχρέωση να καταβάλλει τέλη χρήσης αποχετευτικού δικτύου, καθώς το ακίνητό της ουδέποτε συνδέθηκε με το σχετικό δίκτυο.
Το ιστορικό και η τεχνική κατάσταση του ακινήτου
Σύμφωνα με τα στοιχεία της αγωγής, η ενάγουσα είχε υπογράψει σύμβαση υδροδότησης με τη Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης Ιαλυσού, της οποίας καθολικός διάδοχος είναι σήμερα η ΔΕΥΑΡ, ήδη από το 1997. Το ακίνητο, αρχικά οικόπεδο και στη συνέχεια μονοκατοικία, βρίσκεται σε ανώνυμη πάροδο της οδού Ελευθερίου Βενιζέλου στην παραλία Ιαλυσού και χρησιμοποιείται ως κύρια κατοικία από το 1999.
Όπως αναφέρεται στο δικόγραφο, για τεχνικούς λόγους που αφορούν την ίδια την επιχείρηση, η κατοικία δεν συνδέθηκε ούτε πρόκειται να συνδεθεί ποτέ με το δίκτυο αποχέτευσης και βιολογικού καθαρισμού. Η εξυπηρέτηση των αναγκών αποχέτευσης γίνεται από πλήρως στεγανό βόθρο εντός του ακαλύπτου τμήματος του ακινήτου. Ενδεικτικό της αυτονομίας από το δημοτικό δίκτυο αποτελεί το γεγονός ότι σε διάστημα 25 ετών η ιδιοκτήτρια χρειάστηκε μόλις μία φορά, το 2016, να χρησιμοποιήσει βυτιοφόρο για την απομάκρυνση λυμάτων.
Το νομικό πλαίσιο και η αμφισβήτηση των χρεώσεων
Η αγωγή εδράζεται κατά κύριο λόγο στις διατάξεις του άρθρου 16 του ν. 1069/1980, σύμφωνα με τις οποίες υποχρέωση καταβολής τέλους χρήσης δικτύου αποχέτευσης φέρουν αποκλειστικά οι ιδιοκτήτες ακινήτων που είναι συνδεδεμένα με αυτό, είτε νόμιμα είτε αυθαίρετα, και μόνο από τη στιγμή της σύνδεσης και μετέπειτα.
Στο δικόγραφο επισημαίνεται ότι ο εγκριθείς με την 79/2019 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της επιχείρησης Κανονισμός Αποχέτευσης δεν καταλαμβάνει την περίπτωση της ενάγουσας, ενώ δεν τη δεσμεύει ούτε ο καθορισμός τέλους χρήσης υπονόμου σε ποσοστό 50% επί της αξίας του καταναλισκόμενου ύδατος για ακίνητα συνδεδεμένα ή δυνάμενα να συνδεθούν, ούτε το αντίστοιχο τέλος 20% για ακίνητα σε περιοχές χωρίς δίκτυο.
Η συμβιβαστική επίλυση που δεν τηρήθηκε
Καθοριστικό στοιχείο της υπόθεσης αποτελεί η προγενέστερη δικαστική εμπλοκή. Ύστερα από αίτηση ασφαλιστικών μέτρων το 2012, εκδόθηκε το 23/2013 Πρακτικό Συμβιβαστικής Επίλυσης Διαφοράς, με το οποίο η επιχείρηση φέρεται να αναγνώρισε ότι η κατοικία δεν είναι συνδεδεμένη με το δίκτυο αποχέτευσης, ότι η ιδιοκτήτρια δεν υποχρεούται στην καταβολή τέτοιων τελών και ότι οι σχετικές χρεώσεις από τον Μάιο του 2008 και έπειτα ήταν εσφαλμένες. Παράλληλα, η επιχείρηση είχε αναλάβει την υποχρέωση να προβεί σε εκκαθάριση του συνολικού λογαριασμού, υπολογίζοντας τα ήδη καταβληθέντα μέσω παρακαταθήκης ποσά.
Τα παράδοξα των λογαριασμών
Παρά την κατάρτιση του πρακτικού, που αποτελεί εκτελεστό τίτλο σύμφωνα με το άρθρο 904 παράγραφος 2 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, οι αμφισβητούμενες χρεώσεις συνεχίστηκαν. Στον λογαριασμό για το διάστημα από 13 Ιανουαρίου έως 13 Απριλίου 2023, η επιχείρηση χρέωσε 48,50 ευρώ για την περίοδο, αλλά εμφάνισε προηγούμενες οφειλές 2.395,93 ευρώ. Παρά τις ενδιάμεσες παρακαταθέσεις, η οφειλή ανέβαινε διαδοχικά σε κάθε επόμενο λογαριασμό, φτάνοντας τελικά στα 2.733,23 ευρώ, χωρίς να αφαιρούνται τα κατατεθειμένα στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων ποσά.
Συνολικά, σύμφωνα με τα στοιχεία της αγωγής, για το διάστημα από 17 Αυγούστου 2008 έως 17 Ιουλίου 2024, οι χρεώσεις για τέλη χρήσης υπονόμου, αποχετευτικού δικτύου, ΦΠΑ, τόκους και λοιπές επιβαρύνσεις ανήλθαν στο συνολικό ποσό των 4.883 ευρώ, ενώ η ιδιοκτήτρια είχε καταβάλει με δημόσια κατάθεση, μετά την αφαίρεση των αμφισβητούμενων χρεώσεων, συνολικά 3.700 ευρώ.
Η απόφαση του δικαστηρίου
Με την αγωγή, ζητήθηκε από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου να αναγνωριστεί ότι δεν υφίσταται και ουδέποτε υπήρξε νόμιμη υποχρέωση καταβολής τέλους χρήσης υπονόμων και βιολογικού καθαρισμού, καθώς και ΦΠΑ, τόκων και κάθε άλλης προσαύξησης. Παράλληλα, ζητήθηκε να απαγορευτεί στην επιχείρηση να υπολογίζει στο εξής τέτοιες χρεώσεις και να προβαίνει σε διακοπή της υδροδότησης λόγω μη καταβολής τους, υπό την απειλή χρηματικής ποινής 100.000 ευρώ για κάθε παράβαση.
Με την απόφαση που εκδόθηκε χθες, το δικαστήριο έκανε δεκτή την αγωγή και διέταξε να μην χρεώνονται πλέον τα επίμαχα τέλη, δικαιώνοντας στο σύνολό της την επιχειρηματολογία που ανέπτυξε ο δικηγόρος κ. Λευτέρης Πάσσος.
Η απόφαση αναμένεται να επηρεάσει και άλλες παρόμοιες υποθέσεις ιδιοκτητών ακινήτων που, αν και δεν είναι συνδεδεμένοι με το δίκτυο αποχέτευσης, δέχονται χρεώσεις τελών μέσω των λογαριασμών ύδρευσης.
Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου ακύρωσε χρεώσεις τελών αποχέτευσης για ακίνητο που ποτέ δεν συνδέθηκε με το δίκτυο
