Σωματείο Εργαζομένων ΕΚΑΒ: Η επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα δεν είναι πεδίο πειραματισμών

Από το Σωμα­τείο Εργα­ζο­μέ­νων στο ΕΚΑΒ ανα­κοι­νώ­θη­καν τα εξής:

Προ­βλη­μα­τι­σμό και έντονη ανη­συ­χία προ­κα­λούν οι δηλώ­σεις του βου­λευτή του ΠΑΣΟΚ κ. Οδυσσέα Κων­στα­ντι­νό­που­λου, οι οποίες απευ­θύν­θη­καν προς τον Υπουργό Υγείας κ. Άδωνη Γεωρ­γιάδη και αφο­ρού­σαν τη στε­λέ­χωση ασθε­νο­φό­ρων του ΕΚΑΒ με οδηγούς από τη ΔΕΗ.

Η συγκε­κρι­μένη τοπο­θέ­τηση δεν συνιστά απλώς μια ατυχής δια­τύ­πωση. Αντι­κα­το­πτρί­ζει μια επι­κίν­δυνη άγνοια για το τι πραγ­μα­τικά σημαί­νει επεί­γουσα προ­νο­σο­κο­μειακή φρο­ντίδα και για τον ρόλο των πλη­ρω­μά­των του ΕΚΑΒ στη δια­χεί­ριση περι­στα­τι­κών ζωής και θανάτου.

Το ασθε­νο­φόρο δεν είναι μέσο απλής μετα­φο­ράς. Ο οδηγός του ΕΚΑΒ δεν είναι απλός οδηγός. Είναι Δια­σώ­στης, εκπαι­δευ­μέ­νος και πιστο­ποι­η­μέ­νος επαγ­γελ­μα­τίας, που συμ­με­τέ­χει ενεργά στην εκτί­μηση, υπο­στή­ριξη και στα­θε­ρο­ποί­ηση του ασθενή ή τραυ­μα­τία, συχνά σε εξαι­ρε­τικά απαι­τη­τι­κές και επι­κίν­δυ­νες συν­θή­κες.

Η λογική ότι «όποιος ξέρει να οδηγεί μπορεί να στε­λε­χώ­σει ασθε­νο­φόρο» υπο­βαθ­μί­ζει την επι­στη­μο­νική υπό­σταση της επεί­γου­σας φρο­ντί­δας και ανοίγει τον δρόμο για πρα­κτι­κές που θέτουν σε άμεσο κίνδυνο την ανθρώ­πινη ζωή.

Το ερώτημα είναι απλό και αμεί­λι­κτο:

Θα αισθα­νό­ταν ασφαλής οποιοσ­δή­ποτε πολίτης –ή οι ίδιοι οι ειση­γη­τές τέτοιων προ­τά­σεων– γνω­ρί­ζο­ντας ότι, σε μια καρ­διακή ανακοπή, ένα σοβαρό τροχαίο ή ένα πολυ­τραυ­μα­τικό περι­στα­τικό, το ασθε­νο­φόρο στε­λε­χώ­νε­ται από προ­σω­πικό χωρίς την απα­ραί­τητη εκπαί­δευση στην επεί­γουσα προ­νο­σο­κο­μειακή φρο­ντίδα;

Η πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι ήδη σκληρή σε ολό­κληρη τη χώρα. Σε περιο­χές με αυξη­μέ­νες ανάγκες, όπως νησιά και του­ρι­στι­κοί προ­ο­ρι­σμοί —ενδει­κτικά η Ρόδος, με συχνά σοβαρά τροχαία και υψηλό φόρτο περι­στα­τι­κών— οι ελλεί­ψεις προ­σω­πι­κού δεν αφήνουν κανένα περι­θώ­ριο για πρό­χει­ρες ή επι­κίν­δυ­νες «λύσεις».

Η υπο­στε­λέ­χωση του ΕΚΑΒ απο­τε­λεί χρόνιο πρό­βλημα και δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται με μετα­φορά προ­σω­πι­κού άσχετων ειδι­κο­τή­των, αλλά με:

μόνιμες προ­σλή­ψεις πιστο­ποι­η­μέ­νων Δια­σω­στών,

ενί­σχυση και ανα­βάθ­μιση της εκπαί­δευ­σης,

σεβασμό στον θεσμικό και επι­χει­ρη­σιακό ρόλο του ΕΚΑΒ.

Η υγεία και η ασφά­λεια των πολιτών δεν μπορούν να γίνουν αντι­κεί­μενο πολι­τι­κών πει­ρα­μα­τι­σμών ή επι­κοι­νω­νια­κών προ­τά­σεων. Απαι­τούν σοβα­ρό­τητα, γνώση και ευθύνη.

Η ανθρώ­πινη ζωή δεν αντέχει την προ­χει­ρό­τητα.