“Θέλω οι επόμενες γενιές να έχουν αυτά που δεν είχα εγώ”!

Ο προ­πο­νη­τής του Ξάν­θου Πά­τμου Δη­μή­τρης Μπα­χάς, «φι­λο­ξε­νή­θη­κε» στην εκ­πο­μπή «Άμεσο Ρι­πλέι» του EOK WebRadio με τον Μα­ρί­νο Πρί­ντε­ζη και τον Γιάν­νη Σταυ­ρου­λά­κη. Ο νε­α­ρός προ­πο­νη­τής μί­λη­σε για τις δυ­σκο­λί­ες που υπάρ­χουν στο νησί, την έλ­λει­ψη κλει­στού γυ­μνα­στη­ρί­ου και τη δου­λειά που γί­νε­ται στο νησί της Απο­κά­λυ­ψης. Ανα­λυ­τι­κά, όσα είπε στο δια­δι­κτυα­κό ρα­διό­φω­νο της Ε.Ο.Κ.μ ο Δη­μή­τρης Μπα­χάς

Για τις δυ­σκο­λί­ες της ομά­δας και πώς τις ξε­περ­νούν στην Πάτμο: «Αν ήσα­σταν στην Πάτμο, θα μπο­ρού­σα­τε να το κα­τα­λά­βε­τε. Έχει κα­κο­και­ρί­ες, αλλά στην προ­πό­νη­ση όλα τα παι­διά είναι εδώ. Γε­νι­κά έχου­με καλή αντα­πό­κρι­ση στο κομ­μά­τι μας, προ­σπα­θού­με να κά­νου­με όσο κα­λύ­τε­ρα γί­νε­ται τη δου­λειά μας. Τα παι­διά αγα­πούν το άθλη­μα, αρ­κε­τά προ­πο­νού­νται και μόνα τους και πα­ρα­κο­λου­θούν».

Για το μπά­σκετ στο νησί και το επί­πε­δο σε αυτό: «Γε­νι­κά υπάρ­χει μία με­γά­λη προ­σπά­θεια και από μέ­ρους μας και από τον σύλ­λο­γο για να το προ­ω­θή­σου­με όσο πε­ρισ­σό­τε­ρο γί­νε­ται. Κάθε χρόνο έχου­με ολο­έ­να και πε­ρισ­σό­τε­ρα παι­διά στην ακα­δη­μία μας. Φέτος έχου­με πάνω από 100 παι­διά στην ομάδα. Αγω­νι­ζό­μα­στε σε όλα τα αγω­νι­στι­κά τμή­μα­τα που μπο­ρού­με».

Για τις δρά­σεις και την ανά­δει­ξη τα­λέ­ντων: «Πέρα από τις συμ­με­το­χές μας στα πρω­τα­θλή­μα­τα, κάθε κα­λο­καί­ρι έχου­με το 3×3 τουρ­νουά μας. Θα έχου­με και το camp υπό τις οδη­γί­ες του Κα­ρά­γκου­τη. Σχε­τι­κά με τα παι­διά, από με­ριάς μου προ­σπα­θώ να είμαι όσο πιο επαγ­γελ­μα­τί­ας γί­νε­ται στη δου­λειά μου, αλλά τα παι­διά είναι οι πρω­τα­γω­νι­στές. Εί­χα­με στην ομάδα μας τον Μπαχά, που έπαι­ξε σε Μα­ντου­λί­δη και ΠΑΟΚ, όπως και τον Λου­λου­διά, που παί­ζει στο Πα­λαιό Φά­λη­ρο. Στο πα­ρελ­θόν εί­χα­με ανα­δεί­ξει και κο­ρί­τσια τα οποία συ­νέ­χι­σαν το μπά­σκετ».

Για το γη­πε­δι­κό πρό­βλη­μα στην Πάτμο: «Γε­νι­κά, εί­μα­στε μικρό νησί και υπάρ­χει μία ομάδα στο νησί, εί­μα­στε όλοι μαζί και αλ­λη­λο­στη­ρι­ζό­μα­στε. Στα τα­ξί­δια έχου­με πάντα συ­νο­δούς κά­ποιους γο­νείς. Το τε­ρά­στιο μας πρό­βλη­μα είναι το γή­πε­δο. Προ­πο­νού­μα­στε στο κρύο στους 7-8 βαθ­μούς με πολλά μπο­φόρ. Το πα­λεύ­ου­με, τσα­κω­νό­μα­στε, φω­νά­ζου­με και συ­ζη­τά­με. Δυ­στυ­χώς κάθε φορά κά­ποιο πρό­βλη­μα πα­ρου­σιά­ζε­ται. Πα­λαιό­τε­ρα υπήρ­ξε μία με­λέ­τη και απορ­ρί­φθη­κε λόγω κό­στους. Στη συ­νέ­χεια, ο κάθε Δήμος είχε το δικό του πλάνο αλλά ποτέ δεν πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε κάτι. Τώρα έχου­με δει τα σχέ­δια, αλλά δεν είμαι κα­θό­λου αι­σιό­δο­ξος. Είμαι 8 χρό­νια στο νησί. Πέρα από τις προ­σπά­θειες μας, το να βλέ­πεις παι­διά να προ­πο­νού­νται στο κρύο είναι τρα­γι­κό. Πρέ­πει να τους δώ­σου­με ένα κί­νη­τρο να συ­νε­χί­σουν. Το χει­ρό­τε­ρο είναι ότι τα παι­διά θα μπο­ρού­σαν να είχαν με­γα­λύ­τε­ρη εξέ­λι­ξη και δεν μπο­ρούν να προ­πο­νη­θούν λόγω και­ρι­κών συν­θη­κών. Τα παι­διά που έφυ­γαν από τη νησί φεύ­γουν για να βρουν μία κα­λύ­τε­ρη αθλη­τι­κή μοίρα».

Για τα 8 χρό­νια πα­ρου­σί­ας στον Ξάνθο Πά­τμου και το κί­νη­τρο του: «Η πρό­ε­δρος, Μαρία Μα­ρα­βέ­λια, τρέ­χει αφι­λο­κερ­δώς για την ομάδα και προ­σπα­θεί μαζί με το υπό­λοι­πο ΔΣ να πα­ρέ­χουν όσα πε­ρισ­σό­τε­ρα γί­νε­ται στα παι­διά. Εγώ αυτό που ήθελα όταν γύ­ρι­σα στο νησί, επει­δή όταν ήμουν εδώ ως έφη­βος, ήθελα να παίξω μπά­σκετ και δεν εί­χα­με καν προ­πο­νη­τή. Ήθελα οι επό­με­νες γε­νιές να έχουν αυτά που δεν είχα εγώ. Τα παι­διά αγα­πούν το μπά­σκετ, έχου­με τη δική μας φι­λο­σο­φία. Έχου­με φτά­σει δύο φορές Final Four, το πιο ση­μα­ντι­κό είναι να μά­θουν το άθλη­μα. Είχα με­γά­λο κί­νη­τρο. Ο πα­τέ­ρας και ο θείος μου ήταν πρό­τυ­πα».

Για τη συ­νερ­γα­σία με τους γο­νείς: «Γε­νι­κά, όλοι γνω­ρι­ζό­μα­στε και έχου­με επα­φές. Υπάρ­χει καλή σχέση με τους γο­νείς, περ­νά­με πολλά μαζί, μόνο και μόνο από τα τα­ξί­δια. Η συ­νερ­γα­σία είναι πολύ καλή, ελ­πί­ζω να εκτι­μούν τη δου­λειά που κά­νου­με. Η με­γα­λύ­τε­ρη μου δυ­σκο­λία είναι όταν δεν κά­νου­με προ­πό­νη­ση λόγω και­ρού και δεν θέλω να φαί­νε­ται ότι κω­λυ­σιερ­γώ».

Για τον μα­κρο­πρό­θε­σμο στόχο: «Πάντα υπάρ­χουν πε­ρι­θώ­ρια βελ­τί­ω­σης. Ο με­γά­λος στό­χος είναι να έχου­με κλει­στό γή­πε­δο και τα παι­διά να συ­νε­χί­σουν να παί­ζουν μπά­σκετ».