Φυλακές Κω: 2 υποθέσεις που φωτίζουν το πιο σκληρό πρόσωπο της κράτησης

• Ρομά από τη Χαλ­κί­δα κα­τη­γο­ρεί­ται για θα­να­τη­φό­ρα σω­μα­τι­κή βλάβη και Κα­λύ­μνιος για εμπρη­σμό από πρό­θε­ση με κίν­δυ­νο για άν­θρω­πο και δια­κε­κρι­μέ­νη φθορά με φωτιά

Η 2α Φε­βρουα­ρί­ου 2026 στο Μικτό Ορ­κω­τό Δι­κα­στή­ριο οδη­γού­νται 2 υπο­θέ­σεις που μι­λούν για το πώς μια στιγ­μή έντα­σης μέσα σε χώ­ρους κρά­τη­σης μπο­ρεί να εξε­λι­χθεί σε απώ­λεια ζωής, αλλά και για το πώς μια φωτιά, ακόμη και μι­κρής έκτα­σης, μπο­ρεί να με­τα­τρα­πεί σε γε­γο­νός υψη­λού κιν­δύ­νου όταν εκ­δη­λώ­νε­ται πίσω από κλει­στές πόρ­τες, σε ώρα ύπνου και με αν­θρώ­πους που δεν μπο­ρούν να απο­μα­κρυν­θούν μόνοι τους.

Στην υπό­θε­ση της θα­να­τη­φό­ρας σω­μα­τι­κής βλά­βης κα­τη­γο­ρού­με­νος είναι ημε­δα­πός Ρομά από τη Χαλ­κί­δα, για πε­ρι­στα­τι­κό που φέ­ρε­ται να συ­νέ­βη εντός του Κα­τα­στή­μα­τος Κρά­τη­σης Κω κατά τον χρόνο που ήταν έγκλει­στος.

Στη δεύ­τε­ρη υπό­θε­ση κα­τη­γο­ρού­με­νος είναι ημε­δα­πός, κά­τοι­κος Κα­λύ­μνου, για εμπρη­σμό από πρό­θε­ση και δια­κε­κρι­μέ­νη φθορά με φωτιά, με τη δι­κο­γρα­φία να το­πο­θε­τεί το πε­ρι­στα­τι­κό σε χώρο κρά­τη­σης στην Κω και να απο­δί­δει κίν­δυ­νο για αν­θρώ­πους και ση­μα­ντι­κή βλάβη σε εγκα­τα­στά­σεις κοι­νής ωφέ­λειας ως εν­δε­χό­με­νο απο­τέ­λε­σμα της πρά­ξης.

Η υπό­θε­ση της θα­να­τη­φό­ρας σω­μα­τι­κής βλά­βης και το χτύ­πη­μα που κα­τέ­λη­ξε σε θά­να­το

Η πρώτη υπό­θε­ση ξε­κι­νά από ένα επει­σό­διο που, σύμ­φω­να με τα στοι­χεία της δι­κο­γρα­φί­ας, εκ­δη­λώ­θη­κε σε χρόνο και χώρο που θε­ω­ρού­νται τυ­πι­κοί για την εκτό­νω­ση της κα­θη­με­ρι­νής πί­ε­σης, τον προ­αυ­λι­σμό. Το συμ­βάν το­πο­θε­τεί­ται στις 16.6.2021 και ώρα 15:00, στον προ­αύ­λιο χώρο του Κα­τα­στή­μα­τος Κρά­τη­σης Κω.

Το δι­κα­στή­ριο ανα­μέ­νε­ται να εστιά­σει στη δυ­να­μι­κή μιας σύ­γκρου­σης που φέ­ρε­ται να εξε­λί­χθη­κε μέσα σε λίγα δευ­τε­ρό­λε­πτα.

Η δι­κο­γρα­φία πε­ρι­γρά­φει ότι προη­γή­θη­κε σπρώ­ξι­μο και στη συ­νέ­χεια 1 αστρα­πιαίο χτύ­πη­μα στο πρό­σω­πο, με απο­τέ­λε­σμα ο παθών να χάσει την ισορ­ρο­πία του και να πέσει στο τσι­με­ντέ­νιο δά­πε­δο.

Κρί­σι­μο στοι­χείο είναι ότι η υπό­θε­ση δεν κρί­νε­ται μόνο από την πράξη της πρό­κλη­σης σω­μα­τι­κής βλά­βης, αλλά από την εξέ­λι­ξη που ακο­λού­θη­σε.

Ο παθών, 35χρο­νος υπή­κο­ος Συ­ρί­ας, δια­κο­μί­στη­κε αρ­χι­κά στο Νο­σο­κο­μείο Κω και στη συ­νέ­χεια κρί­θη­κε ανα­γκαία επεί­γου­σα αε­ρο­δια­κο­μι­δή σε νο­σο­κο­μείο του Πει­ραιά, όπου νο­ση­λεύ­τη­κε δια­σω­λη­νω­μέ­νος σε ΜΕΘ. Ο θά­να­τος επήλ­θε στις 26.6.2021, 10 ημέ­ρες μετά το πε­ρι­στα­τι­κό, γε­γο­νός που προσ­δί­δει στο ακρο­α­τή­ριο μια έντο­νη απο­δει­κτι­κή αντι­πα­ρά­θε­ση γύρω από την ακο­λου­θία γε­γο­νό­των και τη σύν­δε­ση της αρ­χι­κής πρά­ξης με το τε­λι­κό απο­τέ­λε­σμα.

Το βι­ντε­ο­λη­πτι­κό υλικό και η σύ­γκρου­ση των εκ­δο­χών

Στην ίδια υπό­θε­ση, η δι­κο­γρα­φία δίνει ιδιαί­τε­ρη έμ­φα­ση στο βι­ντε­ο­λη­πτι­κό υλικό από κλει­στό κύ­κλω­μα πα­ρα­κο­λού­θη­σης του προ­αυ­λί­ου.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, σύμ­φω­να με τη δι­κο­γρα­φία, είναι ημε­δα­πός Ρομά από τη Χαλ­κί­δα.

Η υπό­θε­ση του εμπρη­σμού και ο κίν­δυ­νος σε κλει­στό χώρο κρά­τη­σης

Η δεύ­τε­ρη υπό­θε­ση με­τα­κι­νεί το εν­δια­φέ­ρον από τη σω­μα­τι­κή βία στον κοι­νώς επι­κίν­δυ­νο χα­ρα­κτή­ρα μιας πρά­ξης που μπο­ρεί να απει­λή­σει πε­ρισ­σό­τε­ρους από έναν αν­θρώ­πους, ει­δι­κά όταν εκ­δη­λώ­νε­ται σε χώρο κρά­τη­σης.

Η δι­κο­γρα­φία το­πο­θε­τεί το πε­ρι­στα­τι­κό στις 3.10.2022 περί ώρα 04:10, εντός του Σω­φρο­νι­στι­κού Κα­τα­στή­μα­τος Κω, σε ώρα που οι κρα­τού­με­νοι κοι­μού­νται και ο χρό­νος αντί­δρα­σης είναι πάντα κρί­σι­μος.

Σύμ­φω­να με όσα πε­ρι­γρά­φο­νται, σκο­πός κρα­τη­τη­ρί­ων αντι­λή­φθη­κε οσμή κα­μέ­νου υλι­κού και, μπαί­νο­ντας σε συ­γκε­κρι­μέ­νο κρα­τη­τή­ριο, είδε εστία φω­τιάς σε στρώ­μα.

Η εστία κα­τα­σβέ­στη­κε άμεσα με χρήση νερού, στοι­χείο που φαί­νε­ται να απο­τρέ­πει την κλι­μά­κω­ση, χωρίς όμως να αναι­ρεί, κατά τη δι­κο­γρα­φία, τη δυ­να­τό­τη­τα πρό­κλη­σης κιν­δύ­νου για τη ζωή των υπό­λοι­πων κρα­του­μέ­νων αν υπήρ­χε κα­θυ­στέ­ρη­ση ή εξά­πλω­ση.

Στην απο­τύ­πω­ση των κι­νή­τρων, η δι­κο­γρα­φία ανα­φέ­ρει ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να πα­ρα­δέ­χθη­κε πως έθεσε ο ίδιος τη φωτιά, απο­δί­δο­ντας την πράξη σε επι­δί­ω­ξη με­τα­φο­ράς στο νο­σο­κο­μείο και σε ανα­ζή­τη­ση επι­πλέ­ον φαρ­μά­κων πέρα από τα ήδη χο­ρη­γη­θέ­ντα για αντι­με­τώ­πι­ση στε­ρη­τι­κού συν­δρό­μου.

Πα­ράλ­λη­λα, πε­ρι­γρά­φε­ται ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, απο­λο­γού­με­νος, δεν απο­δέ­χε­ται την πράξη και την απο­δί­δει σε το­ξι­κο­ε­ξάρ­τη­ση και κακή συ­ναι­σθη­μα­τι­κή κα­τά­στα­ση μετά από θά­να­το αδελ­φού του.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος στην υπό­θε­ση του εμπρη­σμού είναι ημε­δα­πός.