• Η εισαγγελική εισήγηση προτείνει να παραμείνει σε ισχύ η απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Δωδεκανήσου με ποινή φυλάκισης 3 ετών με 3ετή αναστολή
Η συζήτηση μιας αίτησης αναίρεσης στον Άρειο Πάγο δεν είναι απλώς ένα ακόμη επεισόδιο σε μια δικαστική πορεία. Είναι το σημείο όπου η υπόθεση περνά από το φίλτρο του ανώτατου ποινικού ελέγχου και όπου η κοινωνία ακούει ξανά τα βασικά ερωτήματα που την ακολουθούν από την πρώτη ημέρα.
Στην υπόθεση του θανατηφόρου εργατικού δυστυχήματος σε μονάδα ιχθυοκαλλιέργειας στη Ρόδο, με θύμα τον 26χρονο ιχθυολόγο και δύτη Νίκο Τζανόπουλο από την Κρήτη, το ενδιαφέρον συμπυκνώνεται σε ένα δίπολο. Από τη μία, η νομική αντιπαράθεση για την αιτιολογία και τις ευθύνες. Από την άλλη, η αγωνία της οικογένειας ότι ο χρόνος μπορεί να μετατραπεί σε δεύτερο πεδίο φθοράς, ικανό να σκεπάσει το βασικό, δηλαδή τι έγινε, γιατί έγινε και ποιος όφειλε να αποτρέψει το μοιραίο.
Η διαδικασία στον Άρειο Πάγο και η εισήγηση που αλλάζει τον τόνο
Η αίτηση αναίρεσης των καταδικασθέντων εξετάστηκε στο Ζ’ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου στις 14/01/2026, ως συνέχεια της εφετειακής κρίσης που είχε καταλήξει σε καταδίκη για ανθρωποκτονία από αμέλεια κατά παραυτουργία.
Το κομβικό στοιχείο είναι η εισαγγελική θέση στο ανώτατο επίπεδο. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Ευστράτιος Παπαθανασόπουλος, προτείνει την απόρριψη των αιτήσεων αναίρεσης και την επιβολή δικαστικών εξόδων 800 ευρώ στους αναιρεσείοντες.
Η εισήγηση αυτή, χωρίς να δεσμεύει το Δικαστήριο, λειτουργεί σαν καθαρό στίγμα για το πώς διαβάζεται η υπόθεση από την εισαγγελική αρχή του Αρείου Πάγου. Όχι ως υπόθεση με γκρίζες ζώνες που ανοίγουν χώρο για ανατροπή, αλλά ως υπόθεση όπου το Εφετείο τεκμηρίωσε επαρκώς την κρίση του, τόσο ως προς τα γεγονότα όσο και ως προς την υπαγωγή τους στις ποινικές διατάξεις.
Με την προσβαλλόμενη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Δωδεκανήσου, οι αναιρεσείοντες καταδικάστηκαν για ανθρωποκτονία από αμέλεια κατά παραυτουργία και τους επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 ετών, με αναστολή για 3 έτη.
Το χρονικό της 13/12/2018 και η κρίσιμη λεπτομέρεια της μοναχικής κατάδυσης
Το δυστύχημα τοποθετείται στις πρωινές ώρες της 13/12/2018. Η δικογραφική αποτύπωση που αξιολογήθηκε σε δεύτερο βαθμό και αποτυπώνεται στην εισήγηση, δίνει ιδιαίτερο βάρος σε μια καθοριστική πρακτική: την εκτέλεση καταδυτικών εργασιών χωρίς την τήρηση των απαιτούμενων μέτρων ασφαλείας. Το σκεπτικό που υιοθετήθηκε σε επίπεδο ουσίας περιγράφει ότι ο Νίκος Τζανόπουλος καταδύθηκε μόνος του σε θαλάσσιο βάθος άνω των 8 μέτρων για έλεγχο των δικτύων στους ιχθυοκλωβούς, κατ’ εντολή των κατηγορουμένων.
Οι πραγματικές παραδοχές αναφέρουν ακόμη ότι τα εξωτερικά αντιαρπακτικά δίκτυα δεν ήταν τεντωμένα και στερεωμένα με βαρίδια, ήταν φθαρμένα και έπλεαν ανεξέλεγκτα, ενώ οι ιχθυοκλωβοί περιγράφονται ως παλαιοί και φθαρμένοι, με μικρή απόσταση μεταξύ τους. Κατά την περιγραφή, ο 26χρονος ενεπλάκη στα δίκτυα, δεν μπόρεσε να αναδυθεί έγκαιρα, έχασε τον απαραίτητο καταδυτικό εξοπλισμό για την αναπνοή και κατέληξε από πνιγμό εξ εισροφήσεως ύδατος.
Σε αυτή την αλυσίδα, η εισαγγελική αποτίμηση που αποτυπώνεται στο κείμενο τονίζει έναν αποφασιστικό κρίκο. Το θανατηφόρο αποτέλεσμα, θα είχε με βεβαιότητα αποφευχθεί αν δεν είχε δοθεί εντολή να εκτελεστεί το έργο με αυτόν τον τρόπο, δηλαδή χωρίς δεύτερο δύτη ασφαλείας, με την ανάθεση να αξιολογείται ως αμέλεια στην ανάθεση του εγχειρήματος.
Στο δημόσιο αφήγημα της υπόθεσης υπάρχει και μία ακόμη κρίσιμη ψηφίδα, ότι στη μονάδα φέρεται να απασχολούνταν, πέρα από τον 26χρονο, και ακόμη ένας εργαζόμενος πακιστανικής καταγωγής σε καταδυτικές εργασίες, χωρίς να υπάρχουν τα αναγκαία τυπικά προσόντα και χωρίς η επιχείρηση να διαθέτει εξειδικευμένο καταδυτικό συνεργείο.
Παράλληλα, στο υλικό που αξιολογήθηκε αναδεικνύεται και η διάσταση της συστηματικότητας, δηλαδή ότι οι καταδυτικές εργασίες δεν αντιμετωπίζονται ως μεμονωμένο περιστατικό μιας ημέρας, αλλά ως πρακτική που είχε επαναληφθεί, με αναφορά ακόμη και στο ημερολόγιο καταγραφής καταδύσεων του θανόντος, χωρίς αυτό να θεωρείται αρκετό για να ανατραπεί η κρίση περί συστηματικών εργασιών κατ’ εντολή.
Τι υποστηρίζουν οι καταδικασθέντες
Η υπερασπιστική γραμμή, όπως αποτυπώνεται στη δικαστική συζήτηση και επανέρχεται στο δημόσιο πεδίο, επιχειρεί να στηρίξει ότι η κατάδυση έγινε αυτοβούλως, καθ’ υπέρβαση καθηκόντων και μάλιστα κατά παράβαση οδηγιών. Το ίδιο το κείμενο που περιλαμβάνεται στο υλικό της υπόθεσης δείχνει ότι αυτή η εκδοχή τέθηκε, όμως αντιμετωπίστηκε ως προσπάθεια αποφυγής ευθυνών.
Εδώ είναι που η εισαγγελική εισήγηση αποκτά βαρύτητα.
Η πρόταση απόρριψης στηρίζεται στην εκτίμηση ότι το Εφετείο διέλαβε ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, καταγράφοντας τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της ανθρωποκτονίας από αμέλεια και εξηγώντας τη νομική υπαγωγή στις σχετικές διατάξεις, χωρίς να απαιτείται κατά νόμο αναλυτική παράθεση του τι προκύπτει χωριστά από κάθε αποδεικτικό μέσο.
Με άλλα λόγια, η εισαγγελική γραμμή δεν μπαίνει σε επανάκριση της ουσίας, κάτι που ούτως ή άλλως δεν είναι ο ρόλος της αναίρεσης, αλλά εξετάζει αν το εφετειακό σκεπτικό στέκει. Και προτείνει ότι στέκει.
