Στις 30/01/2026 ο δημόσιος απολογισμός της δημοτικής αρχής με ανοιχτή πρόσκληση σε κατοίκους και φορείς

• Ει­δι­κή συ­νε­δρί­α­ση στις 13.30 με μικτό τρόπο δια ζώσης και μέσω Zoom με αντι­κεί­με­νο τον απο­λο­γι­σμό πε­πραγ­μέ­νων, όπως προ­βλέ­πε­ται από το θε­σμι­κό πλαί­σιο λει­τουρ­γί­ας των δη­μο­τι­κών συμ­βου­λί­ων

Η δη­μό­σια λο­γο­δο­σία της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης περνά από το δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο και από τη δυ­να­τό­τη­τα των πο­λι­τών να δουν συ­γκε­ντρω­τι­κά τι έγινε, τι δεν έγινε και γιατί. Στη Ρόδο, έχει προ­γραμ­μα­τι­στεί ει­δι­κή συ­νε­δρί­α­ση απο­λο­γι­σμού πε­πραγ­μέ­νων της Δη­μο­τι­κής Αρχής για την Πα­ρα­σκευή 30/01/2026 στις 13.30, με μικτό τρόπο, δη­λα­δή με φυ­σι­κή πα­ρου­σία στην αί­θου­σα συ­νε­δριά­σε­ων και ταυ­τό­χρο­να με τη­λε­διά­σκε­ψη μέσω της εφαρ­μο­γής Zoom.

Πρό­κει­ται για συ­νε­δρί­α­ση που δεν αφορά ένα επι­μέ­ρους τε­χνι­κό ή διοι­κη­τι­κό θέμα, αλλά στη συ­νο­λι­κή ει­κό­να της διοί­κη­σης, όπως αυτή απο­τυ­πώ­νε­ται σε έναν απο­λο­γι­σμό που λει­τουρ­γεί ως κα­θρέ­φτης της πο­λι­τι­κής δια­χεί­ρι­σης, των απο­φά­σε­ων και των προ­τε­ραιο­τή­των.

Η ει­δι­κή συ­νε­δρί­α­ση ως θε­σμι­κή δια­δι­κα­σία ελέγ­χου και δια­φά­νειας

Η ει­δι­κή συ­νε­δρί­α­ση απο­λο­γι­σμού δεν είναι μια τυ­πι­κή συ­νε­δρί­α­ση ρου­τί­νας. Η ίδια η φύση της, όπως προ­κύ­πτει από την πρό­σκλη­ση, συν­δέ­ε­ται με θε­σμι­κές προ­βλέ­ψεις που θέ­λουν τον δήμο να πα­ρου­σιά­ζει δη­μό­σια τα πε­πραγ­μέ­να του και να δίνει έναν ολο­κλη­ρω­μέ­νο απο­λο­γι­σμό προς το δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο και την κοι­νω­νία. Στην πράξη, μια τέ­τοια δια­δι­κα­σία μπο­ρεί να λει­τουρ­γή­σει ως ση­μείο ανα­φο­ράς, επει­δή συ­γκε­ντρώ­νει στο ίδιο τρα­πέ­ζι την πο­λι­τι­κή ηγε­σία, τους αι­ρε­τούς, τις υπη­ρε­σί­ες, αλλά και την κοι­νω­νία των πο­λι­τών, που έχει δι­καί­ω­μα να ακού­σει, να αξιο­λο­γή­σει και να δια­μορ­φώ­σει άποψη με βάση συ­γκε­κρι­μέ­να δε­δο­μέ­να.

Η δη­μό­σια λο­γο­δο­σία απο­κτά ιδιαί­τε­ρη βα­ρύ­τη­τα σε έναν με­γά­λο νη­σιω­τι­κό δήμο, όπου τα θέ­μα­τα κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας, οι υπο­δο­μές, ο του­ρι­σμός, η κα­θα­ριό­τη­τα, η ύδρευ­ση, οι δρό­μοι, η πο­λι­τι­κή προ­στα­σία και η κοι­νω­νι­κή πο­λι­τι­κή συχνά συ­νυ­πάρ­χουν με έντο­νες απαι­τή­σεις, υψη­λές προσ­δο­κί­ες και πιε­στι­κά χρο­νο­δια­γράμ­μα­τα. Η συ­νε­δρί­α­ση απο­λο­γι­σμού απο­τε­λεί ευ­και­ρία να πα­ρου­σια­στεί η πρό­ο­δος, να απο­τυ­πω­θούν τα εμπό­δια, αλλά και να φανεί αν υπήρ­ξε συ­νέ­πεια ανά­με­σα στις δε­σμεύ­σεις και στα απο­τε­λέ­σμα­τα.

Ανοι­χτή πρό­σκλη­ση σε κα­τοί­κους και φο­ρείς και το μή­νυ­μα προς την κοι­νω­νία

Ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία έχει η ρητή ανα­φο­ρά ότι κα­λού­νται στη συ­νε­δρί­α­ση οι κά­τοι­κοι και όλοι οι φο­ρείς του νη­σιού, συν­δι­κα­λι­στι­κοί, επι­στη­μο­νι­κοί και κοι­νω­νι­κοί. Αυτό το ση­μείο με­τα­τρέ­πει τον απο­λο­γι­σμό από εσω­τε­ρι­κή υπό­θε­ση του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου σε δη­μό­σια δια­δι­κα­σία που απευ­θύ­νε­ται στο σύ­νο­λο της το­πι­κής κοι­νω­νί­ας.

Η πα­ρου­σία φο­ρέ­ων λει­τουρ­γεί συχνά ως μη­χα­νι­σμός πί­ε­σης για με­γα­λύ­τε­ρη σα­φή­νεια. Οι φο­ρείς δεν προ­σέρ­χο­νται μόνο για να ακού­σουν, αλλά και για να αντι­πα­ρα­βά­λουν την εμπει­ρία της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας με την επί­ση­μη ει­κό­να της διοί­κη­σης.

Σε πε­ριό­δους όπου οι πο­λί­τες ζη­τούν πιο απτές απο­δεί­ξεις απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας, μια συ­νε­δρί­α­ση απο­λο­γι­σμού γί­νε­ται ση­μείο στο οποίο η διοί­κη­ση οφεί­λει να μι­λή­σει με με­τρή­σι­μα στοι­χεία, χρο­νο­δια­γράμ­μα­τα και εξη­γή­σεις για κα­θυ­στε­ρή­σεις ή απο­κλί­σεις.

Η πο­λι­τι­κή ση­μα­σία είναι διπλή. Από τη μία, η δη­μο­τι­κή αρχή έχει την ευ­και­ρία να πα­ρου­σιά­σει συ­γκρο­τη­μέ­να το έργο της και να τεκ­μη­ριώ­σει προ­τε­ραιό­τη­τες, πα­ρεμ­βά­σεις και απο­τε­λέ­σμα­τα. Από την άλλη, οι δη­μο­τι­κοί σύμ­βου­λοι και οι πα­ρι­στά­με­νοι φο­ρείς μπο­ρούν να αξιο­λο­γή­σουν, να ανα­δεί­ξουν αστο­χί­ες, να ζη­τή­σουν εξη­γή­σεις και να κα­τα­γρά­ψουν εν­στά­σεις, δη­μιουρ­γώ­ντας ένα δη­μό­σιο ίχνος λο­γο­δο­σί­ας.

Σε τέ­τοιες συ­νε­δριά­σεις κρί­νο­νται συχνά όχι μόνο οι τε­χνι­κές επι­λο­γές, αλλά και το μο­ντέ­λο διοί­κη­σης. Δη­λα­δή, αν υπήρ­ξε σαφής στό­χευ­ση, αν έγι­ναν συ­νερ­γα­σί­ες, αν αξιο­ποι­ή­θη­καν ερ­γα­λεία χρη­μα­το­δό­τη­σης, αν προ­χώ­ρη­σαν έργα ωρί­μαν­σης και προ­γραμ­μα­τι­σμού, αν υπήρ­ξε κοι­νω­νι­κή ευαι­σθη­σία, αλλά και αν η διοί­κη­ση άκου­σε έγκαι­ρα την κοι­νω­νία πριν τα προ­βλή­μα­τα γί­νουν κρί­σεις.

Ο απο­λο­γι­σμός πε­πραγ­μέ­νων έχει αξία όταν απο­φεύ­γει γε­νι­κό­λο­γες δια­τυ­πώ­σεις και επι­κε­ντρώ­νε­ται σε κα­θα­ρούς στό­χους, σε με­τρή­σι­μα απο­τε­λέ­σμα­τα και σε εξή­γη­ση δυ­σκο­λιών.

Η κοι­νω­νία δεν ανα­ζη­τά μόνο κα­τα­γρα­φή, αλλά ερ­μη­νεία. Τι προ­χώ­ρη­σε, ποια έργα μπή­καν σε τρο­χιά, ποιες υπη­ρε­σί­ες βελ­τιώ­θη­καν, ποια προ­βλή­μα­τα πα­ρα­μέ­νουν, τι εμπο­δί­ζει την επί­λυ­ση, τι αλ­λά­ζει στον προ­γραμ­μα­τι­σμό.