Για 40 χρόνια παραχωρείται το κτήριο των παλαιών σφαγείων στο Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Νότιας Δ/σου

Για 40 χρόνια (και όχι για 5, όπως ήταν η αρχική εισή­γηση) εγκρί­θηκε χτες, από το Συμ­βού­λιο της Δημο­τι­κής Κοι­νό­τη­τας Ρόδου, η παρα­χώ­ρηση χρήσης του δημο­τι­κού κτηρίου των πρώην σφα­γείων Δήμου Ρόδου, στο Δημο­τικό Λιμε­νικό Ταμείο Νότιας Δωδε­κα­νή­σου, για τη δημιουρ­γία ναυ­τι­κού μου­σείου – πολυ­χώ­ρου εκδη­λώ­σεων.

Η απόφαση είχε περάσει και από το δ.σ. του Λιμε­νι­κού Ταμείου (τον περα­σμένο Μάρτιο) ενώ ανα­μέ­νε­ται να έρθει και στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο Ρόδου.

Στη σχετική Απόφαση ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

«Η παρα­χώ­ρηση γίνεται υπό τους ακό­λου­θους όρους και συμ­φω­νίες, όπου το Δ.Λ.Τ.Ν.Δ. υπο­χρε­ού­ται:

-Να φρο­ντί­ζει, προ­στα­τεύει, συντη­ρεί και δια­τη­ρεί σε καλή κατά­σταση το ακίνητο.

-Να είναι υπεύ­θυνο κάθε αστικής ευθύνης προς τρίτους για τυχόν προ­κλη­θη­σό­με­νες ζημιές οφει­λό­με­νες σε οποια­δή­ποτε αιτία από τη χρήση του ακι­νή­του, ούτως ώστε να βρί­σκε­ται σε άριστη λει­τουρ­γική κατά­σταση.

-Απαγορεύεται απο­λύ­τως η καθ’ οιον­δή­ποτε τρόπο παρα­χώ­ρηση της χρήσης του ακι­νή­του από το Δ.Λ.Τ.Ν.Δ. εξο­λο­κλή­ρου ή τμή­μα­τος αυτού σε τρίτο φυσικό ή νομικό πρόσωπο, χωρίς την προη­γού­μενη έγγραφη συναί­νεση του Δήμου.

Οποια­δή­ποτε τυχόν παρα­χώ­ρηση γίνει χωρίς την τήρηση της προ­ϋ­πό­θε­σης αυτής, είναι αυτο­δί­καια άκυρη και δεν θα δεσμεύει με οποιον­δή­ποτε τρόπο τον Δήμο Ρόδου.

Επίσης, απα­γο­ρεύ­ε­ται απόλυτα η χωρίς την έγγραφη συναί­νεση του δήμου αλλαγή της χρήσης του ακι­νή­του από το Δ.Λ.Τ.Ν.Δ..

Κάθε επέμ­βαση στο ακίνητο θα γίνεται νόμιμα από την πλευρά του, με τις αδειο­δο­τή­σεις των αρμο­δίων Υπη­ρε­σιών και τις απαι­τού­με­νες κατά τον νόμο άδειες, ούτως ώστε να βρί­σκε­ται σε άριστη λει­τουρ­γική κατά­σταση και θα ακο­λου­θεί η έγγραφη ενη­μέ­ρωση προς το Τμήμα Αξιο­ποί­η­σης Ακί­νη­της Περιου­σίας & Κτη­μα­το­λο­γίου της Δ/νσης Οικο­νο­μι­κών Υπη­ρε­σιών του δήμου Ρόδου.

Κάθε εργασία που θα κριθεί απα­ραί­τητη για τη λει­τουρ­γία του ακι­νή­του, θα βαρύνει απο­κλει­στικά το Δ.Λ.Τ.Ν.Δ., όπως και οι δαπάνες προς τους οργα­νι­σμούς ΔΕΗ, ΔΕΥΑΡ, εται­ρεία τηλε­πι­κοι­νω­νιών, κ.λπ..

-Αναλαμβάνει την καθα­ριό­τητα του περι­βάλ­λο­ντος χώρου.

-Να δια­τη­ρεί και να δια­φυ­λάσ­σει την κατοχή του ακι­νή­του, τις υπέρ αυτού δου­λείες, τα όρια αυτού και εν γένει το ακίνητο σε καλή κατά­σταση, προ­στα­τεύ­ο­ντας αυτό απέ­να­ντι σε κάθε κατα­πά­τηση.

-Κάθε παρά­βαση των όρων του παρό­ντος, που συνο­μο­λο­γού­νται ρητά ως ουσιώ­δεις, συνε­πά­γε­ται τη λύση της παρού­σας.

Οποια­δή­ποτε τυχόν τρο­πο­ποί­ηση των όρων του παρό­ντος, θα απο­δει­κνύ­ε­ται απο­κλει­στικά και μόνον με έγγραφα, απο­κλειό­με­νου οποιου­δή­ποτε άλλου απο­δει­κτι­κού μέσου, ακόμα και του όρκου.

Στην άμεση λύση της παρα­χώ­ρη­σης χρήσης και από­δο­σης του ακι­νή­του, εφόσον ζητηθεί από τον Δήμο Ρόδου. Η παρα­χώ­ρηση θα ανα­κλη­θεί με απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου.

Μετά την παρέ­λευση της πεντα­ε­τούς δωρεάν παρα­χώ­ρη­σης χρήσης και κατόπιν αιτή­μα­τος, θα επα­νε­ξε­τα­σθεί η παρά­ταση της παρα­χώ­ρη­σης.

Ο Δήμος με ρητή επι­φύ­λαξη κάθε νομίμου δικαιώ­μα­τός του, έχει το δικαί­ωμα της μονο­με­ρούς καταγ­γε­λίας της παρα­χώ­ρη­σης.

Κατόπιν όλων των παρα­πάνω καλεί το Σώμα να απο­φα­σί­σει σχετικά».

Όπως έγραψε η ‘δ’ για την αξιο­ποί­ηση του κτηρίου των παλαιών σφα­γείων, αφού πέρασαν πολλά χρόνια αδρά­νειας, ήρθε η ώρα να προ­χω­ρή­σουν οι δια­δι­κα­σίες και να αλλάξει λει­τουρ­γία και να απο­τε­λέ­σει ένα έργο – σταθμό, που θα τιμά τη ναυτική ταυ­τό­τητα του νησιού και θα επεν­δύει στον πολι­τι­σμό ως μοχλό βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης. Από τη Μινωική εποχή μέχρι τη νεω­τε­ρι­κό­τητα, η Ρόδος απο­τέ­λεσε σταυ­ρο­δρόμι πολι­τι­σμών, κόμβο εμπο­ρι­κών δια­δρο­μών, λιμάνι υπο­δο­χής και εξόδου ιδεών, ανθρώ­πων και αγαθών. Η σχέση του νησιού με τη θάλασσα δεν ήταν ποτέ επι­φα­νειακή· ήταν βαθιά, οργα­νική και ζωτικής σημα­σίας.

Η ναυτική ιστορία της Ρόδου είναι από τις παλαιό­τε­ρες και πιο πλού­σιες του Αιγαίου. Ήδη από τα Ομηρικά έπη, βλέ­πουμε τον Τλη­πό­λεμο να ηγείται 9 πλοίων στον Τρωικό Πόλεμο. Τον 8ο αιώνα π.Χ., η Λίνδος –παρά την έλλειψη εύφορης γης– ανα­δει­κνύ­ε­ται σε ναυτική δύναμη, με δικά της ναυ­πη­γεία και ένα δικό της πλοίο, το «Λιν­δι­κόν».

Ροδιακό Ναυτικό Δίκαιο: Μια παρα­κα­τα­θήκη

αιώνων

Ανάμεσα στα πιο δια­χρο­νικά πολι­τι­στικά επι­τεύγ­ματα της Ρόδου συγκα­τα­λέ­γε­ται ο Ροδια­κός Ναυ­τι­κός Κώδικας. Συντά­χθηκε μεταξύ 479 και 475 π.Χ. και απο­τέ­λεσε τον πρόγονο του σύγ­χρο­νου Διε­θνούς Ναυ­τι­κού Δικαίου. Κατέ­γραψε πρα­κτι­κές, καθή­κο­ντα, δικαιώ­ματα και υπο­χρε­ώ­σεις όσων συμ­με­τεί­χαν στο θαλάσ­σιο εμπόριο – ένα τεκ­μή­ριο όχι μόνο νομικής σοφίας αλλά και πολι­τι­στι­κής ωρι­μό­τη­τας.

Η ύπαρξη ενός τέτοιου κώδικα σε τόσο πρώιμη περίοδο απο­δει­κνύει ότι οι Ρόδιοι δεν ήταν απλώς ναυ­τι­κοί, αλλά θεσμι­κοί δημιουρ­γοί και φορείς πολι­τι­σμού. Και όμως, παρά αυτή την ιστο­ρική παρα­κα­τα­θήκη, η Ρόδος δεν δια­θέ­τει σήμερα ένα Ναυτικό Μουσείο αντάξιο της ιστο­ρίας της.

Ένα ανα­ξιο­ποί­ητο κτήριο, μια ανεκ­με­τάλ­λευτη ευκαι­ρία

Το κτήριο των παλαιών Σφα­γείων στη Ρόδο είναι ένα εγκα­τα­λε­λειμ­μένο κομμάτι του αστικού ιστού με ισχυρή χωρική και ιστο­ρική παρου­σία. Βρί­σκε­ται σε κομβικό σημείο – δίπλα στο λιμάνι της Ακα­ντιάς, μία από τις τρεις κύριες πύλες εισόδου στο νησί. Και ακριβώς γι’ αυτό, απο­τε­λεί ιδανική υποδομή για μια ανα­γέν­νηση πολι­τι­σμού.

Η δημιουρ­γία Ναυ­τι­κού Μου­σείου στην Ακαντιά δεν αφορά μόνο στο παρελ­θόν. Είναι ένα στρα­τη­γικό βήμα για το μέλλον. Σε μια εποχή που η του­ρι­στική ανά­πτυξη κιν­δυ­νεύει να ισο­πε­δω­θεί από τον μαζικό και άναρχο χαρα­κτήρα της, η πολι­τι­στική επέν­δυση προ­σφέ­ρει ένα βιώσιμο εναλ­λα­κτικό μοντέλο.

Ο επι­σκέ­πτης δεν αναζητά μόνο θάλασσα και ήλιο. Αναζητά ιστορία, εμπει­ρία, ταυ­τό­τητα. Ένα Ναυτικό Μουσείο δίπλα από το σημείο αφίξεων του λιμα­νιού θα λει­τουρ­γεί ως πρώτος σταθμός επαφής με τον νησιώ­τικο πολι­τι­σμό – μια “συνά­ντηση” με τη μνήμη και την αξία της Ρόδου.

Ταυ­τό­χρονα, ο Πολυ­χώ­ρος Εκδη­λώ­σεων θα δώσει πνοή σε ένα ανε­νεργό κομμάτι του δημό­σιου χώρου, θα δημιουρ­γή­σει νέες πολι­τι­στι­κές δομές και θα προ­σφέ­ρει δυνα­τό­τη­τες για συνέ­δρια, εκθέ­σεις, συναυ­λίες, δράσεις για παιδιά, κ.ά. Με σωστή δια­χεί­ριση, μπορεί να κατα­στεί οικο­νο­μικά βιώ­σι­μος και κοι­νω­νικά ανα­γκαίος.

Η πολι­τι­στική διπλω­μα­τία της Ρόδου

Μέσα από το μουσείο, η Ρόδος θα μπορεί να ξανα­πά­ρει τον ρόλο που της ανήκει στη διεθνή πολι­τι­στική σκηνή. Μόνιμες και περιο­δι­κές εκθέ­σεις, συνερ­γα­σίες με μουσεία της Μεσο­γείου, προ­γράμ­ματα εκπαι­δευ­τι­κής και του­ρι­στι­κής προ­βο­λής – όλα είναι εφικτά.

Όπως σημειώ­νει ο καθη­γη­τής Κων­στα­ντί­νος Δεσπό­το­που­λος, η Ρόδος είναι “το αγλάι­σμα του Αιγαίου”, και όχι τυχαία. Ο Κολοσ­σός, οι Ολυ­μπιο­νί­κες, ο Μηχα­νι­σμός των Αντι­κυ­θή­ρων, τα λιμάνια και οι στόλοι της δεν είναι απλώς περα­σμένα μεγα­λεία – είναι θεμέλια πάνω στα οποία μπορεί να οικο­δο­μη­θεί ένα νέο αφήγημα για τον τόπο.

Η παρα­χώ­ρηση του κτηρίου των παλιών Σφα­γείων δεν είναι μια απλή διοι­κη­τική πράξη. Είναι πράξη πολι­τι­στι­κής ευθύνης. Είναι κίνηση στρα­τη­γική, με πολ­λα­πλά οφέλη: πολι­τι­στικά, του­ρι­στικά, κοι­νω­νικά και –μακρο­πρό­θε­σμα– οικο­νο­μικά.