Παρέμβαση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για τις κινητοποιήσεις και τα μπλόκα των αγροτών

Ο Εισαγ­γε­λέας του Αρείου Πάγου Κων­στα­ντί­νος Τζα­βέλ­λας απέ­στειλε παραγ­γε­λία στους εισαγ­γε­λείς της χώρας για παρέμ­βασή τους, στις κινη­το­ποι­ή­σεις των αγροτών με τη συν­δρομή των αρμο­δίων αστυ­νο­μι­κών αρχών, με σκοπό τη βεβαί­ωση σωρείας εγκλη­μά­των που διώ­κο­νται αυτε­παγ­γέλ­τως, αλλά και ενδε­χο­μέ­νως, εγκλη­μά­των βίας κατά της ζωής και κατά υπαλ­λή­λων και απρό­κλη­των φθορών ξένης ιδιο­κτη­σίας, κατά πραγ­μά­των που χρη­σι­μεύ­ουν για κοινό όφελος.

Ειδι­κό­τερα η παραγ­γε­λία του κ. Τζα­βέλλα ανα­φέ­ρει:

Kατά το τελευ­ταίο χρονικό διά­στημα, παρα­τη­ρεί­ται το φαι­νό­μενο της δια­τά­ρα­ξης της ασφά­λειας της συγκοι­νω­νίας στους δρόμους, με πρόθεση, κυρίως, με τοπο­θέ­τηση και δια­τή­ρηση εμπο­δίων, αλλά και με άλλες, εξίσου επι­κίν­δυ­νες για την ασφά­λεια της συγκοι­νω­νίας, πράξεις (άρθρο 290 § 1 του ισχύ­ο­ντος ΠΚ), δια του απο­κλει­σμού της κυκλο­φο­ρίας οχη­μά­των, σε δημό­σιες, εθνικές και μη, οδούς, από συμ­με­τέ­χο­ντες κ.λπ. στις κινη­το­ποι­ή­σεις των αγρο­το­κτη­νο­τρό­φων της χώρας.

Παρό­μοιο παρα­τη­ρού­μενο φαι­νό­μενο, που απο­τε­λεί κλι­μά­κωση του προ­α­να­φε­ρό­με­νου, είναι και αυτό της δια­τά­ρα­ξης της ασφά­λειας της συγκοι­νω­νίας αερο­σκα­φών, με πρόθεση, κυρίως, με τοπο­θέ­τηση και δια­τή­ρηση εμπο­δίων, αλλά και με άλλες, εξίσου επι­κίν­δυ­νες για την ασφά­λεια της συγκοι­νω­νίας, πράξεις, μέσω της κατά­λη­ψης κρί­σι­μων εγκα­τα­στά­σεων – υπο­δο­μών και του απο­κλει­σμού της λει­τουρ­γίας των αερο­λι­μέ­νων του Ηρα­κλείου («Νίκος Καζαν­τζά­κης») και των Χανίων («Ιωάννης Δασκα­λο­γιάν­νης»), δια της εισόδου και παρα­μο­νής των δια­μαρ­τυ­ρό­με­νων αγρο­το­κτη­νο­τρό­φων, στους χώρους της «πίστας» και των αιθου­σών αφίξεως και ανα­χω­ρή­σεως των αερο­λι­μέ­νων (άρθρο 291 § 1 του ισχύ­ο­ντος ΠΚ).

Ήδη, οι ανωτέρω δια­μαρ­τυ­ρό­με­νοι, όπως δια­χέ­ε­ται, μέσω των δελτίων ειδή­σεων, ετοι­μά­ζο­νται να προβούν και σε περαι­τέρω πράξεις δια­μαρ­τυ­ρίας, μέσω επα­πει­λού­με­νων κατα­λή­ψεων και απο­κλει­σμού λει­τουρ­γίας λιμα­νιών της χώρας (άρθρο 291 § 1 του ισχύ­ο­ντος ΠΚ).

Παραλ­λή­λως τελού­μενο, έγκλημα, με τις ανωτέρω ελεγ­χό­με­νες και παρα­τη­ρού­με­νες συμπε­ρι­φο­ρές, είναι και αυτό της παρε­μπό­δι­σης – δια­τά­ρα­ξης σε μεγάλη έκταση ή για μεγάλο χρονικό διά­στημα, με πρόθεση, της λει­τουρ­γίας κοι­νό­χρη­στων συγκοι­νω­νια­κών μέσων και ιδίως, πλοίου, αερο­πλά­νου και λεω­φο­ρείου (άρθρο 292 § 1 του ισχύ­ο­ντος ΠΚ).

Όπως είναι γνωστό, η πρό­βλεψη των ανωτέρω εγκλη­μά­των, τα οποία διώ­κο­νται αυτε­παγ­γέλ­τως, έγινε για την προ­στα­σία της εύρυθ­μης λει­τουρ­γίας των κάθε είδους συγκοι­νω­νια­κών εγκα­τα­στά­σεων, που προ­ο­ρί­ζο­νται για κοινή χρήση, ενδια­φέ­ρουν το κοι­νω­νικό σύνολο και θεω­ρού­νται κοι­νω­νικά αγαθά σημα­ντι­κής αξίας.

Σύμφωνα, δε, με τις ισχύ­ου­σες δια­τά­ξεις του άρθρου 245 § 2 του ισχύ­ο­ντος ΚΠΔ, «Αν υπάρ­χουν ενδεί­ξεις ότι τελέ­στηκε αδίκημα και από την καθυ­στέ­ρηση απει­λεί­ται άμεσος κίν­δυ­νος απώ­λειας των απο­δει­κτι­κών στοι­χείων ή υπάρχει δυσχέ­ρεια πραγ­μα­το­ποί­η­σης συγκε­κρι­μέ­νης ανα­κρι­τι­κής πράξης ή κτήσης απο­δει­κτι­κού στοι­χείου στο μέλλον ή αν πρό­κει­ται για αυτό­φωρο κακούρ­γημα ή πλημ­μέ­λημα, οι κατά το άρθρο 31 ανα­κρι­τι­κοί υπάλ­λη­λοι είναι υπο­χρε­ω­μέ­νοι να επι­χει­ρούν όλες τις ανα­κρι­τι­κές πράξεις που είναι ανα­γκαίες για να βεβαιω­θεί η πράξη και να ανα­κα­λυ­φθεί ο δράστης, έστω και χωρίς προη­γού­μενη παραγ­γε­λία του εισαγ­γε­λέα. Στην περί­πτωση αυτή ειδο­ποιούν τον εισαγ­γε­λέα με το ταχύ­τερο μέσο και του υπο­βάλ­λουν χωρίς χρο­νο­τριβή τις εκθέ­σεις που συντά­χθη­καν. Ο εισαγ­γε­λέας, αφού λάβει τις εκθέ­σεις, ενεργεί σύμφωνα με όσα ορί­ζο­νται στα άρθρα 43 κ.ε.».

Όπως συνά­γε­ται, από τα ανωτέρω, οι προ­πα­ρα­τε­θεί­σες δια­τά­ξεις του άρθρου 245 § 2 του ισχύ­ο­ντος ΚΠΔ προ­βλέ­πουν τέσ­σε­ρις (4) δια­φο­ρε­τι­κές περι­πτώ­σεις αυτε­πάγ­γελ­της («αστυ­νο­μι­κής») προ­α­νά­κρι­σης, για την οποία δεν απαι­τεί­ται προη­γού­μενη εισαγ­γε­λική παραγ­γε­λία:

Η πρώτη, αφορά την εκτί­μηση της απειλής, από την καθυ­στέ­ρηση, αμέσου κιν­δύ­νου απώ­λειας απο­δει­κτι­κών στοι­χείων, η δεύτερη αφορά την εκτί­μηση συν­δρο­μής δυσχέ­ρειας πραγ­μα­το­ποί­η­σης συγκε­κρι­μέ­νης ανα­κρι­τι­κής πράξης, η τρίτη αφορά δυσχέ­ρεια κτήσης απο­δει­κτι­κού στοι­χείου, στο μέλλον και η τέταρτη, τη συν­δρομή περί­πτω­σης αυτο­φώ­ρου κακουρ­γή­μα­τος ή πλημ­με­λή­μα­τος.

Σε όλες τις ανωτέρω τέσ­σε­ρις (4) περι­πτώ­σεις, οι κατά το άρθρο 31 ΚΠΔ, γενικοί και ειδικοί προ­α­να­κρι­τι­κοί υπάλ­λη­λοι, όπως προ­κύ­πτει, από την ανωτέρω σχετική διάταξη, υπο­χρε­ού­νται, αφενός μεν, να ειδο­ποιούν τον Εισαγ­γε­λέα, με το ταχύ­τερο δυνατό μέσο, για την εκ μέρους τους διε­νέρ­γεια της ανωτέρω προ­α­νά­κρι­σης, χωρίς εισαγ­γε­λική παραγ­γε­λία, αφε­τέ­ρου δε και μετά την περαί­ωση αυτής, να υπο­βά­λουν, χωρίς χρο­νο­τριβή, δηλαδή, άνευ υπαι­τίου βρα­δύ­τη­τας, τις εκθέ­σεις, που συντά­χθη­καν, κατά τη διάρ­κεια της προ­α­νά­κρι­σης, στον αρμόδιο Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών, ευθυ­νό­με­νοι, σε περί­πτωση παρα­λεί­ψεως εκτε­λέ­σεως των ανωτέρω υπο­χρε­ώ­σεών τους, που απορ­ρέ­ουν, από τις δια­τά­ξεις του άρθρου 245 § 2 ΚΠΔ, τόσο, πει­θαρ­χι­κώς, όσο και ποι­νι­κώς, για παρά­βαση υπη­ρε­σια­κού καθή­κο­ντος (άρθρο 259 του ισχύ­ο­ντος ΠΚ).

Ανε­ξαρ­τή­τως των ανωτέρω ισχυό­ντων, θεωρώ υπο­χρέ­ωσή μου, με την παρούσα, να υπο­μνήσω το αυτο­νό­ητο καθήκον και των αρμο­δίων Εισαγ­γε­λέων, για παρέμ­βασή τους, με τη συν­δρομή των αρμο­δίων αστυ­νο­μι­κών αρχών, στο πλαίσιο άσκησης της κατ’ άρθρο 29 § 1 στοιχ. δ’ του Ν. 4938/2022, λει­τουρ­γι­κής αρμο­διό­τη­τάς τους, με σκοπό, αφενός τη βεβαί­ωση των ανωτέρω εγκλη­μά­των, αλλά και ενδε­χο­μέ­νως, άλλων εγκλη­μά­των βίας κατά της ζωής και κατά υπαλ­λή­λων (άρθρα 42 § 1 σε συνδ. με 299 § 1 και 167 §§ 1-3, του ισχύ­ο­ντος ΠΚ) και απρο­κλή­των φθορών ξένης ιδιο­κτη­σίας, κατά πραγ­μά­των που χρη­σι­μεύ­ουν για κοινό όφελος (άρθρο 378 §§ 1 εδ. γ’ – α’ και 2 του ισχύ­ο­ντος ΠΚ), που θα εξα­κρι­βω­θούν ότι τελέ­σθη­καν, κατά τη διάρ­κεια των κινη­το­ποι­ή­σεων των αγρο­κτη­νο­τρό­φων και αφε­τέ­ρου, την εξα­κρί­βωση των στοι­χείων των δραστών, την άσκηση, κατ’ αυτών, της δέουσας ποι­νι­κής δίωξης και την παρα­πο­μπή τους, προς εκδί­καση, ενώπιον του αρμο­δίου Δικα­στη­ρίου, κατά την αυτό­φωρη ή μη δια­δι­κα­σία, ανα­λό­γως.-

Πηγή: protothema.gr