Αθώος κρίθηκε επιτελής της ΔΕΥΑΡ για ρύπανση από τον καταθλιπτικό αγωγό στο κέντρο της Ρόδου

Αθώος κρί­θη­κε χθες από το Μο­νο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου επι­τε­λής της ΔΕΥΑ Ρόδου κα­τη­γο­ρού­με­νος σε υπό­θε­ση ρύ­παν­σης θα­λάσ­σιου πε­ρι­βάλ­λο­ντος. Το δι­κα­στή­ριο αξιο­λό­γη­σε τα πραγ­μα­τι­κά δε­δο­μέ­να χωρίς υπο­θέ­σεις και χωρίς ερ­μη­νεί­ες που δεν στη­ρί­ζο­νται σε έγ­γρα­φα ή κα­τα­θέ­σεις. Κρί­θη­κε ότι δεν τεκ­μη­ριώ­θη­κε πέρα από κάθε εύ­λο­γη αμ­φι­βο­λία αμέ­λεια ή δόλος που να συν­δέ­ε­ται άμεσα με τα επί­μα­χα πε­ρι­στα­τι­κά.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος δι­κά­στη­κε για πρά­ξεις που, σύμ­φω­να με το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, σχε­τί­ζο­νταν με τα κα­θή­κο­ντα της θέσης του ως διευ­θυ­ντή Απο­χέ­τευ­σης της ΔΕΥΑ Ρόδου. Η αρ­μο­διό­τη­τά του αφο­ρού­σε στη συ­ντή­ρη­ση και στη λει­τουρ­γία του απο­χε­τευ­τι­κού δι­κτύ­ου στη Ρόδο.

Η υπό­θε­ση αφο­ρού­σε πε­ρι­στα­τι­κά που φέ­ρο­νται να έλα­βαν χώρα στις 14.10.2020 και στις 17.3.2021. Το επί­κε­ντρο ήταν η δια­δρο­μή από το αντλιο­στά­σιο στην πε­ριο­χή Έλλη προς τον κε­ντρι­κό αγωγό λυ­μά­των στη θέση Park Hotel και οι επι­πτώ­σεις στη θα­λάσ­σια πε­ριο­χή του Μαν­δρα­κί­ου.

Το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο

Κα­τη­γο­ρή­θη­κε ως υπαί­τιος για το ό,τι στη Ρόδο στις 14.10.2020 και στις 17.3.2021, με πε­ρισ­σό­τε­ρες από μία πρά­ξεις που συ­νι­στούν εξα­κο­λού­θη­ση του ίδιου εγκλή­μα­τος, από πρό­θε­ση, με την ιδιό­τη­τα του διευ­θυ­ντή Απο­χέ­τευ­σης της ΔΕΥΑ Ρόδου, στην αρ­μο­διό­τη­τα του οποί­ου εμπί­πτει η συ­ντή­ρη­ση του απο­χε­τευ­τι­κού δι­κτύ­ου Ρόδου, δεν έλαβε τα απα­ραί­τη­τα μέτρα για την απο­φυ­γή διαρ­ρο­ής λυ­μά­των και την πα­ρα­γω­γή δυ­σο­σμιών από το αντλιο­στά­σιο στην πε­ριο­χή Έλλη της Ρόδου μέχρι τον κε­ντρι­κό αγωγό λυ­μά­των στη θέση “PARK HOTEL”, ως οφεί­λε εκ της ανω­τέ­ρω ιδιό­τη­τάς του, με απο­τέ­λε­σμα να προ­κλη­θεί ρύ­παν­ση πε­ρι­βάλ­λο­ντος. Ει­δι­κό­τε­ρα, δεν με­ρί­μνη­σε για την ορθή λει­τουρ­γία του δι­κτύ­ου απο­χέ­τευ­σης, την αντι­κα­τά­στα­ση αυτού στα­δια­κά και τον εκ­συγ­χρο­νι­σμό του, την εγκα­τά­στα­ση νέου κε­ντρι­κού αγω­γού λυ­μά­των, την πα­ρά­καμ­ψη του συ­γκε­κρι­μέ­νου σε πε­ρί­πτω­ση αστο­χί­ας του (θραύ­σης) με τη χρήση δί­δυ­μου ώστε να απορ­ρο­φού­νται οι τυχόν υπερ­χει­λί­σεις (ήτοι εγκα­τά­στα­ση αγω­γού υπερ­χεί­λι­σης) με απο­τέ­λε­σμα, λόγω θραύ­σης του υφι­στά­με­νου αγω­γού λόγω πα­λαιό­τη­τας, να προ­κλη­θεί κατά τις ανω­τέ­ρω ημε­ρο­μη­νί­ες, έντο­νη δυ­σο­σμία στην πε­ριο­χή καθώς και διαρ­ροή λυ­μά­των στο ση­μείο της θραύ­σης τα οποία κα­τέ­λη­ξαν στη θα­λάσ­σια πε­ριο­χή του λι­μέ­να Μαν­δρα­κί­ου. Τα ανω­τέ­ρω λύ­μα­τα ήταν επι­κίν­δυ­να για τη δη­μό­σια υγεία και το θα­λάσ­σιο πε­ρι­βάλ­λον κα­θό­τι έφε­ραν μι­κρο­ορ­γα­νι­σμούς e- coll και εντε­ρό­κοκ­κους. Με τον τρόπο αυτό προ­κλή­θη­κε ρύ­παν­ση του πε­ρι­βάλ­λο­ντος.

Η ακρο­α­μα­τι­κή δια­δι­κα­σία και η κρίση του δι­κα­στη­ρί­ου

Το δι­κα­στή­ριο εξέ­τα­σε αν υπήρ­χε συ­γκε­κρι­μέ­νη και εφι­κτή ενέρ­γεια που όφει­λε να έχει πραγ­μα­το­ποι­η­θεί εκ των προ­τέ­ρων ώστε να απο­τρα­πεί το απο­τέ­λε­σμα. Στη σταθ­μι­σμέ­νη κρίση του δεν προ­έ­κυ­ψε από­δει­ξη άμε­σης αι­τιώ­δους συ­νά­φειας με­τα­ξύ πα­ρά­λει­ψης που να βα­ρύ­νει προ­σω­πι­κά τον κα­τη­γο­ρού­με­νο και της ρύ­παν­σης που κα­τα­γρά­φη­κε. Υπό το φως αυτού του απο­δει­κτι­κού πλαι­σί­ου εκ­δό­θη­κε αθω­ω­τι­κή από­φα­ση.

Ο συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης κ.Ακης Δη­μη­τριά­δης προ­σκό­μι­σε και ανέ­δει­ξε τα έγ­γρα­φα της δι­κο­γρα­φί­ας και τα τε­χνι­κά δε­δο­μέ­να που αφο­ρούν στη λει­τουρ­γία και στις δυ­να­τό­τη­τες του δι­κτύ­ου την επί­μα­χη πε­ρί­ο­δο.

Η επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία τους κι­νή­θη­κε στα πραγ­μα­τι­κά στοι­χεία και συ­νέ­βα­λε στην απο­σα­φή­νι­ση του πλαι­σί­ου αρ­μο­διο­τή­των όπως αυτό προ­βλέ­πε­ται για τη συ­γκε­κρι­μέ­νη υπη­ρε­σια­κή θέση. Η εστί­α­ση σε αυτά τα δε­δο­μέ­να, και όχι σε υπο­θέ­σεις, απη­χεί το πε­ριε­χό­με­νο του φα­κέ­λου.