Καταδίκη σε κάθειρξη 8 ετών και 9 μηνών σε Μαροκινό για αιματηρή συμπλοκή στο Πυλί

• Αθώ­ω­ση της συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νης υπη­κό­ου Αλ­γε­ρί­ας για μα­ταί­ω­ση δί­ω­ξης και επι­βο­λή χρη­μα­τι­κής ποι­νής 800 ευρώ στον κα­τα­δι­κα­σθέ­ντα με κε­ντρι­κό απο­δει­κτι­κό στοι­χείο τον ανα­δι­πλού­με­νο σου­γιά

Η υπό­θε­ση που συ­γκλό­νι­σε το νησί της Κω τον Ιού­λιο του 2024 έφτα­σε χθες σε ετυ­μη­γο­ρία στο Μικτό Ορ­κω­τό Δι­κα­στή­ριο της πε­ρι­φέ­ρειας του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου. Ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος, υπή­κο­ος Μα­ρό­κου, κρί­θη­κε ένο­χος όπως κα­τη­γο­ρεί­ται για από­πει­ρα αν­θρω­πο­κτο­νί­ας και του επι­βλή­θη­κε ποινή κά­θειρ­ξης 8 ετών και 9 μηνών καθώς και χρη­μα­τι­κή ποινή 800 ευρώ. Η συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νή του, υπή­κο­ος Αλ­γε­ρί­ας, κη­ρύ­χθη­κε αθώα για την πράξη της μα­ταί­ω­σης δί­ω­ξης κα­κουρ­γή­μα­τος.

Το χρο­νι­κό της αι­μα­τη­ρής νύ­χτας

Σύμ­φω­να με το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, το βράδυ της 3ης Ιου­λί­ου 2024 στην πε­ριο­χή του Πυ­λί­ου ση­μειώ­θη­κε δια­πλη­κτι­σμός σε πα­ρα­κεί­με­νο πάρκο.

Ο υπή­κο­ος Μα­ρό­κου φέ­ρε­ται ότι είχε προη­γου­μέ­νως προ­μη­θευ­τεί από κα­τά­στη­μα ανα­δι­πλού­με­νο μα­χαί­ρι λευ­κού ασημί χρώ­μα­τος με λάμα 8 εκα­το­στών και συ­νο­λι­κό μήκος 17 εκα­το­στών και κατά την αντι­πα­ρά­θε­ση προ­κά­λε­σε αλ­λε­πάλ­λη­λα πλήγ­μα­τα στον αντί­δι­κό του σε πολ­λα­πλά ση­μεία του σώ­μα­τος. Το επει­σό­διο έληξε όταν ο τραυ­μα­τι­σμέ­νος άν­δρας βγήκε στον κε­ντρι­κό δρόμο και εντο­πί­στη­κε από κα­τοί­κους που ει­δο­ποί­η­σαν την αστυ­νο­μία και το ΕΚΑΒ με άμεση δια­κο­μι­δή στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Κω. Τα πραγ­μα­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά και ο προ­γραμ­μα­τι­σμός της δίκης για την 1η Δε­κεμ­βρί­ου 2025 είχαν γίνει γνω­στά σε το­πι­κά μέσα πριν από την ακρο­α­μα­τι­κή δια­δι­κα­σία.

Το κε­ντρι­κό απο­δει­κτι­κό ζή­τη­μα

Στην αί­θου­σα ανα­δεί­χθη­κε ως κε­ντρι­κό απο­δει­κτι­κό ζή­τη­μα ο ανα­δι­πλού­με­νος σου­γιάς. Το μα­χαί­ρι συν­δέ­θη­κε με την πράξη με βάση τα στοι­χεία της προ­α­νά­κρι­σης και τις κα­τα­θέ­σεις για την αγορά και την κα­το­χή του. Κατά τη δι­κο­γρα­φία, κα­θο­ρι­στι­κή θε­ω­ρή­θη­κε η πε­ρι­γρα­φή των τραυ­μά­των σε κρί­σι­μα ση­μεία του σώ­μα­τος, στοι­χείο που συ­νε­τέ­λε­σε στην αξιο­λό­γη­ση του δόλου ως πρό­σφο­ρου για προ­σβο­λή της ζωής. Η υπό­θε­ση είχε απα­σχο­λή­σει τις αρχές από τις πρώ­τες ώρες μετά το επει­σό­διο, ενώ είχαν απο­τυ­πω­θεί στα αρ­χι­κά ενη­με­ρω­τι­κά ση­μειώ­μα­τα η φύση του όπλου και οι συν­θή­κες του συμ­βά­ντος.

Η στάση της υπε­ρά­σπι­σης και τα αντι­κρουό­με­να επι­χει­ρή­μα­τα

Η υπε­ρά­σπι­ση, με συ­νή­γο­ρο την κ. Αι­κα­τε­ρί­νη Νο­το­πού­λου, εστί­α­σε στη διε­ρεύ­νη­ση του πλαι­σί­ου του πε­ρι­στα­τι­κού και στην ανά­γνω­ση των κι­νή­σε­ων πριν και μετά τον δια­πλη­κτι­σμό, θέ­το­ντας ζη­τή­μα­τα για την αλ­λη­λου­χία των γε­γο­νό­των και την ερ­μη­νεία των απο­δει­κτι­κών δε­δο­μέ­νων. Από την άλλη πλευ­ρά, το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο προσ­διό­ρι­σε σειρά πληγ­μά­των με αιχ­μη­ρό αντι­κεί­με­νο και υπο­γράμ­μι­σε τη στό­χευ­ση σε επι­κίν­δυ­νες πε­ριο­χές του σώ­μα­τος. Η αντι­πα­ρά­θε­ση των εκ­δο­χών επι­κε­ντρώ­θη­κε στο εάν η χρήση του μα­χαι­ριού τε­λέ­στη­κε με πρό­θε­ση πρό­σφο­ρη για θα­να­τη­φό­ρο απο­τέ­λε­σμα ή υπό συν­θή­κες που θα μπο­ρού­σαν να αλ­λοιώ­σουν τον νο­μι­κό χα­ρα­κτη­ρι­σμό.