Το Διοικητικό Εφετείο Πειραιά έκανε εν μέρει δεκτή την αίτηση αναστολής της ΔΕΥΑΡ για τη βεβαίωση οφειλής άνω των 6 εκατ. ευρώ

• Η υπό­θε­ση που αφορά την προ­γραμ­μα­τι­κή σύμ­βα­ση της 6ης Ιου­νί­ου 2025 πα­ρα­μέ­νει ανοι­χτή, ενώ το Εφε­τείο ανα­στέλ­λει εν μέρει την εκτέ­λε­ση των πρά­ξε­ων της Πε­ρι­φέ­ρειας και της ΔΟΥ Ρόδου • Εκ­κρε­μεί η εξέ­τα­ση στην ουσία της υπό­θε­σης στο πλαί­σιο της συ­να­φούς αί­τη­σης ακύ­ρω­σης

Η πο­λυ­ε­πί­πε­δη αντι­πα­ρά­θε­ση με­τα­ξύ της Δη­μο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης Ρόδου (ΔΕΥΑΡ) και της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου επα­νέρ­χε­ται στο προ­σκή­νιο μετά τη χθε­σι­νή από­φα­ση του Ι’ Τμή­μα­τος του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιά, το οποίο έκανε εν μέρει δεκτή την αί­τη­ση ανα­στο­λής που είχε υπο­βά­λει η ΔΕΥΑΡ στις 30 Ιου­νί­ου 2025.

Η από­φα­ση, η οποία εκ­δό­θη­κε σε συμ­βού­λιο, αφορά στην ανα­στο­λή εκτέ­λε­σης πρά­ξε­ων που σχε­τί­ζο­νται με τη βε­βαί­ω­ση οι­κο­νο­μι­κής οφει­λής ύψους 6.384.094,10 ευρώ, η οποία είχε κα­τα­λο­γι­στεί στη ΔΕΥΑΡ από την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και βε­βαιώ­θη­κε από τη ΔΟΥ Ρόδου μέσω ση­μειώ­μα­τος ταυ­τό­τη­τας οφει­λής.

Το δια­τα­κτι­κό της χθε­σι­νής από­φα­σης ορί­ζει ότι η αί­τη­ση ανα­στο­λής γί­νε­ται δεκτή εν μέρει, ενώ ανα­μέ­νε­ται η κα­θα­ρο­γρα­φή της για να απο­σα­φη­νι­στεί το εύρος των μέ­τρων που ανα­στέλ­λο­νται.

Η υπό­θε­ση είχε ει­σα­χθεί προς συ­ζή­τη­ση στις 22 Σε­πτεμ­βρί­ου 2025 με ει­ση­γη­τή τον κ. Αν­δρέα Ν. Θε­ο­δω­ρί­δη, ενώ η από­φα­ση εκ­δό­θη­κε χθες, 13 Οκτω­βρί­ου 2025, από το Εφε­τείο σε συμ­βού­λιο. Εκ­κρε­μεί εξάλ­λου η εκ­δί­κα­ση και η έκ­δο­ση από­φα­σης επί της συ­να­φούς αί­τη­σης ακύ­ρω­σης.

Το αντι­κεί­με­νο της ανα­στο­λής

Η αί­τη­ση που υπέ­βα­λε η ΔΕΥΑΡ στρε­φό­ταν κατά δύο συ­γκε­κρι­μέ­νων διοι­κη­τι­κών πρά­ξε­ων:

α) του ση­μειώ­μα­τος της ΔΟΥ Ρόδου, που κοι­νο­ποι­ή­θη­κε στις 13 Μαΐου 2025 και αφο­ρού­σε στη βε­βαί­ω­ση σε βάρος της επι­χεί­ρη­σης ποσού ύψους 6.537.312,36 ευρώ, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων προ­σαυ­ξή­σε­ων 153.218,26 ευρώ, και

β) του χρη­μα­τι­κού κα­τα­λό­γου της 9ης Μαΐου 2025 που συ­νέ­τα­ξε η Οι­κο­νο­μι­κή Διεύ­θυν­ση της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου για το ίδιο ποσό, σε συν­δυα­σμό με την αντί­στοι­χη Τρι­πλό­τυ­πη Πε­ρι­λη­πτι­κή Κα­τά­στα­ση Βε­βαί­ω­σης Οφει­λής.

Οι εν λόγω πρά­ξεις συν­δέ­ο­νται με οι­κο­νο­μι­κή απαί­τη­ση της Πε­ρι­φέ­ρειας σε βάρος της επι­χεί­ρη­σης, η οποία πη­γά­ζει από προ­γραμ­μα­τι­κή σύμ­βα­ση της 6ης Ιου­νί­ου 2025. Στην αί­τη­ση ανα­στο­λής, η ΔΕΥΑΡ, ως νο­μι­κό πρό­σω­πο ιδιω­τι­κού δι­καί­ου του Ν. 1069/1980, υπο­στή­ρι­ζε ότι η εκτέ­λε­ση των πα­ρα­πά­νω πρά­ξε­ων θα προ­κα­λού­σε ανε­πα­νόρ­θω­τη βλάβη στη λει­τουρ­γία της και κατ’ επέ­κτα­ση στο δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον, καθώς θα έθετε σε κίν­δυ­νο την πα­ρο­χή ύδρευ­σης και απο­χέ­τευ­σης στο νησί.

Η προ­σω­ρι­νή δια­τα­γή και οι προη­γού­με­νες απο­φά­σεις

Πριν τη χθε­σι­νή από­φα­ση, το Διοι­κη­τι­κό Εφε­τείο Πει­ραιά είχε ήδη εκ­δώ­σει προ­σω­ρι­νή δια­τα­γή στις 7 Ιου­λί­ου 2025 (ΠΔ 3772/2025), με την οποία ανε­στά­λη προ­σω­ρι­νά η εκτέ­λε­ση των επί­μα­χων πρά­ξε­ων της ΔΟΥ Ρόδου και της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου. Η δια­τα­γή αυτή είχε εξα­σφα­λί­σει προ­σω­ρι­νή προ­στα­σία για τη ΔΕΥΑΡ έως την έκ­δο­ση από­φα­σης επί της αί­τη­σης ανα­στο­λής, ορί­ζο­ντας ότι κα­νέ­να μέτρο ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης δεν μπο­ρεί να λη­φθεί εις βάρος της, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της χο­ρή­γη­σης απο­δει­κτι­κού φο­ρο­λο­γι­κής ενη­με­ρό­τη­τας.

Με τη νέα από­φα­ση του Εφε­τεί­ου, το κα­θε­στώς αυτό πα­ρα­τεί­νε­ται εν μέρει, ενώ απο­μέ­νει να διευ­κρι­νι­στεί ποια από τα αι­τή­μα­τα της αι­τού­σας έγι­ναν απο­δε­κτά και ποια απορ­ρί­φθη­καν. Μέχρι την κα­θα­ρο­γρα­φή, το μόνο βέ­βαιο είναι ότι η υπό­θε­ση πα­ρα­μέ­νει ανοι­κτή και ανα­μέ­νε­ται να κρι­θεί ορι­στι­κά με την εκ­δί­κα­ση της κύ­ριας προ­σφυ­γής – ανα­κο­πής.

Η θέση της ΔΕΥΑΡ

Η ΔΕΥΑΡ, στην αί­τη­σή της, τό­νι­ζε ότι το ποσό που βε­βαιώ­θη­κε από τη ΔΟΥ Ρόδου δεν αφορά διοι­κη­τι­κό πρό­στι­μο, αλλά οι­κο­νο­μι­κό κα­τα­λο­γι­σμό που απορ­ρέ­ει από συμ­βα­τι­κή σχέση με την Πε­ρι­φέ­ρεια. Η επι­χεί­ρη­ση υπο­στή­ρι­ζε ότι η Πε­ρι­φέ­ρεια προ­έ­βη αυ­θαί­ρε­τα στη βε­βαί­ω­ση οφει­λής χωρίς να έχει ολο­κλη­ρω­θεί η νό­μι­μη δια­δι­κα­σία εκ­κα­θά­ρι­σης και ότι η σχε­τι­κή πράξη στε­ρεί­ται επαρ­κούς αι­τιο­λο­γί­ας και νο­μι­μό­τη­τας.

Πα­ράλ­λη­λα, ανέ­φε­ρε ότι η βε­βαί­ω­ση αυτή προ­κά­λε­σε δέ­σμευ­ση τρα­πε­ζι­κών λο­γα­ρια­σμών και προ­βλή­μα­τα στη χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κή λει­τουρ­γία της, γε­γο­νός που επη­ρέ­α­σε την ικα­νό­τη­τά της να αντα­πο­κρι­θεί στις βα­σι­κές της υπο­χρε­ώ­σεις ένα­ντι των πο­λι­τών και των προ­μη­θευ­τών. Επι­κα­λέ­στη­κε δε ότι το οι­κο­νο­μι­κό βάρος που της επι­βλή­θη­κε υπερ­βαί­νει τις πραγ­μα­τι­κές της δυ­να­τό­τη­τες και δεν συ­νά­δει με τη λει­τουρ­γία ενός κοι­νω­φε­λούς ορ­γα­νι­σμού ύδρευ­σης.

Η θέση της Πε­ρι­φέ­ρειας  Νο­τί­ου Αι­γαί­ου

Από την πλευ­ρά της, η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου έχει υπο­στη­ρί­ξει δη­μο­σί­ως ότι ο οι­κο­νο­μι­κός κα­τα­λο­γι­σμός στη­ρί­χθη­κε σε νό­μι­μες και δια­φα­νείς δια­δι­κα­σί­ες, καθώς και σε υπο­χρε­ώ­σεις που απορ­ρέ­ουν από συμ­βά­σεις και χρη­μα­το­δο­τή­σεις. Στο δελ­τίο Τύπου που είχε εκ­δώ­σει μετά την αρ­χι­κή προ­σω­ρι­νή δια­τα­γή, ανέ­φε­ρε ότι μέρος του ποσού έχει ήδη απο­δο­θεί ή δε­σμευ­θεί, υπο­λο­γί­ζο­ντας ότι πε­ρί­που το 25% της συ­νο­λι­κής οφει­λής έχει ήδη ει­σπρα­χθεί ή δε­σμευ­τεί σε τρα­πε­ζι­κούς λο­γα­ρια­σμούς της ΔΕΥΑΡ.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια δια­τή­ρη­σε τη θέση ότι η ανα­στο­λή δεν αναι­ρεί την ου­σια­στι­κή ευ­θύ­νη της επι­χεί­ρη­σης και ότι το ζή­τη­μα θα πρέ­πει να κρι­θεί στην κύρια δίκη, όπου θα απο­δει­χθεί αν ο κα­τα­λο­γι­σμός είναι νό­μι­μος και τεκ­μη­ριω­μέ­νος.

Η επό­με­νη φάση αφορά την κύρια εκ­δί­κα­ση της προ­σφυ­γής – ανα­κο­πής, όπου θα εξε­τα­στούν διε­ξο­δι­κά οι νο­μι­κοί και λο­γι­στι­κοί λόγοι του κα­τα­λο­γι­σμού. Η από­φα­ση που θα προ­κύ­ψει θα κα­θο­ρί­σει ορι­στι­κά εάν η ΔΕΥΑΡ οφεί­λει το επί­μα­χο ποσό ή αν ο κα­τα­λο­γι­σμός θα ακυ­ρω­θεί.