Ανοιχτός σε προτάσεις αξιοποίησης του παλιού Νοσοκομείου ο Άδωνις Γεωργιάδης

• Θα ανα­ζη­τή­σει λύση κατά τη διάρ­κεια της θητείας του, δεσμεύ­ε­ται ο υπουρ­γός Υγείας • Το ιστο­ρικό μνημείο που καταρ­ρέει μπορεί να μετα­τρα­πεί σε πανε­πι­στη­μιακό κόμβο και φοι­τη­τι­κές εστίες, αν η πολι­τεία και οι φορείς ανα­λά­βουν δράση

Ανοι­κτός σε κάθε πρόταση του Δήμου Ρόδου ή άλλου φορέα για την αξιο­ποί­ηση των κτη­ρια­κών εγκα­τα­στά­σεων του Παλιού Νοσο­κο­μείου εμφα­νί­στηκε ο υπουρ­γός Υγείας, Άδωνις Γεωρ­γιά­δης. Ο υπουρ­γός μιλώ­ντας στην τηλε­ό­ραση «Κόσμος» στην εκπομπή των Τέρη Χατζη­ιω­άν­νου – Κλεάνθη Λοϊζου τόνισε ότι η εικόνα εγκα­τά­λει­ψης «προ­σβάλ­λει την πόλη» και δια­βε­βαί­ωσε πως, ακόμη κι αν δεν υπάρξει τοπική πρόταση, θα ανα­ζη­τή­σει λύση κατά τη διάρ­κεια της θητείας του.

«Είναι μεγάλο περιου­σιακό στοι­χείο στο κέντρο της πόλης και δεν μου αρέσει να είναι ερει­πω­μένο. Σήμερα χρη­σι­μο­ποιεί­ται μόνο ένα μικρό τμήμα από τον Ιατρικό Σύλλογο. Θέλω να βρεθεί λύση. Εγώ τη Ρόδο την υπε­ρα­γαπώ, έχω γίνει οιονεί Ροδίτης», δήλωσε ο υπουρ­γός, υπεν­θυ­μί­ζο­ντας πως ήδη από το 2013 είχε καταγ­γεί­λει δημόσια την εικόνα του εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νου κτηρίου.

Όποιος περάσει σήμερα από την οδό Ερυθρού Σταυρού, αντι­κρί­ζει ένα σκηνικό διά­λυ­σης. Το παλιό νοσο­κο­μείο –θεμε­λιω­μένο το 1924 ως Ospedale Regio di Rodi, εγκαι­νια­σμένο το 1926 και μετέ­πειτα γνωστό ως «Regina Elena» – ρημάζει εδώ και δεκα­ε­τίες. Μετά την ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου πέρασε στο ελλη­νικό δημόσιο, αλλά από το 2000 μετά τη μετα­φορά του νοσο­κο­μείου στο νέο κτήριο εγκα­τα­λεί­φθηκε ορι­στικά. Παρά το γεγονός ότι από το 1986 έχει κηρυ­χθεί δια­τη­ρη­τέο, σήμερα στέκει με σπα­σμένα παρά­θυρα, βαν­δα­λι­σμένα δωμάτια, ετοι­μόρ­ρο­πους τοίχους και κήπους που έχουν μετα­τρα­πεί σε χωμα­τερή.

Το εσω­τε­ρικό του χρη­σι­μο­ποιεί­ται ανε­μπό­δι­στα ως κατα­φύ­γιο περι­θω­ρια­κών ομάδων και ουσιο­ε­ξαρ­τη­μέ­νων, με φωτιές και επει­σό­δια να απο­τε­λούν συχνό φαι­νό­μενο. Η εικόνα θυμίζει περισ­σό­τερο άτυπο καταυ­λι­σμό παρά ιστο­ρικό μνημείο στο κέντρο της πρω­τεύ­ου­σας του μεγα­λύ­τε­ρου νησιού των Δωδε­κα­νή­σων.

Παρά τις συνε­χείς δια­πι­στώ­σεις, καμία κυβέρ­νηση ή τοπικός φορέας δεν ανέλαβε πρω­το­βου­λία ουσίας. Την ίδια ώρα, η συζή­τηση για τη στέγαση φοι­τη­τών του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου φέρνει ξανά στο προ­σκή­νιο το κτη­ριακό ζήτημα. Πρό­σφατα ο δήμαρ­χος Ρόδου, Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης, επα­νήλθε –έστω και καθυ­στε­ρη­μένα– στην πρόταση που είχαν κατα­θέ­σει παλαιό­τερα ο πρό­ε­δρος του ΕΒΕΔ Γιάννης Πάππου και ο ανα­πλη­ρω­τής περι­φε­ρειάρ­χης Από­στο­λος Ασπρά­κης, για τη μετα­τροπή του κτηρίου του πρώην ΙΚΑ στις οδούς Κων­στα­ντί­νου Παλαιο­λό­γου και Μεγάλου Κων­στα­ντί­νου σε φοι­τη­τι­κές εστίες. Η διοί­κηση του ΕΦΚΑ, είχε ήδη απο­κλεί­σει μια τέτοια ανταλ­λαγή.

Ωστόσο, ίσως η πιο ουσια­στική και ιδανική λύση να βρί­σκε­ται στην παρα­χώ­ρηση του ιτα­λι­κού κτηρίου του παλιού Νοσο­κο­μείου και της εσω­τε­ρι­κής του πτέ­ρυ­γας στο Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου. Μια τέτοια απόφαση θα μπο­ρούσε να επε­κτεί­νει τους χώρους διδα­σκα­λίας, να δημιουρ­γή­σει φοι­τη­τι­κές εστίες και ταυ­τό­χρονα να απο­τρέ­ψει την ολο­κλη­ρω­τική κατα­στροφή ενός μνη­μείου που ήδη έχει χαρα­κτη­ρι­στεί δια­τη­ρη­τέο. Η πρόταση αυτή δεν είναι και­νούρ­για. Είχε κατα­τε­θεί παλαιό­τερα από τον πρώην βου­λευτή και νομάρχη, Γιάννη Παρα­σκευά, στο πλαίσιο ενός ολο­κλη­ρω­μέ­νου σχεδίου επα­νέ­ντα­ξης του κτηρίου στη ζωή της πόλης, όταν εγκα­τα­λεί­φθηκε η ιδέα δημιουρ­γίας «υγειο­νο­μι­κού πάρκου».

Σήμερα, η υιο­θέ­τηση αυτής της πρό­τα­σης (με τη συναί­νεση του Υπουρ­γείου Παι­δείας και τη θετική στάση που δηλώνει ο κ. Γεωρ­γιά­δης) μοιάζει μονό­δρο­μος. Η διάσωση του Παλιού Νοσο­κο­μείου δεν είναι απλώς ζήτημα αισθη­τι­κής ή νοσταλ­γίας, αλλά στρα­τη­γική επιλογή για την ανα­ζω­ο­γό­νηση του ιστο­ρι­κού κέντρου και την υπο­στή­ριξη της πανε­πι­στη­μια­κής κοι­νό­τη­τας της Ρόδου. Ένα κτήριο-σύμβολο δεν πρέπει να παρα­μέ­νει ερείπιο. Η Ρόδος χρειά­ζε­ται λύσεις και το Παλιό Νοσο­κο­μείο μπορεί και πρέπει να ξανα­γί­νει ζωντανό κύτταρο της πόλης.