Μπαγκίς: Η Τουρκία είναι έτοιμη να συνεργαστεί με την Ελλάδα στο Αιγαίο

«Εί­μα­στε ικα­νο­ποι­η­μέ­νοι από τη θε­τι­κή στρο­φή στις σχέ­σεις μας με την Ελ­λά­δα και υπέρ της συ­νέ­χι­σης της πο­λι­τι­κής αυτής». Τάδε έφη ο πρώην υπουρ­γός Ευ­ρω­παϊ­κών Υπο­θέ­σε­ων της Τουρ­κί­ας (και βα­σι­κός δια­πραγ­μα­τευ­τής στις εντα­ξια­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις της Τουρ­κί­ας-ΕΕ) Εγκε­μέν Μπα­γκίς, σε συ­νέ­ντευ­ξη εφ΄ό­λης της ύλης που πα­ρα­χώ­ρη­σε στο powergame.gr, στο πε­ρι­θώ­ριο του 5th Thessaloniki Metropolitan Summit που συν­διορ­γά­νω­σε το powergame.gr με τον Economist και η οποία δη­μο­σιεύ­ε­ται εν ανα­μο­νή της εξ ανα­βο­λής συ­νά­ντη­σης του Έλ­λη­να πρω­θυ­πουρ­γού Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη με τον πρό­ε­δρο της Τουρ­κί­ας Ρε­τζέπ Ταγίπ Ερ­ντο­γάν στη Νέα Υόρκη.

O κ. Μπα­γκίς δη­λώ­νει έν­θερ­μος υπο­στη­ρι­κτής της ελ­λη­νο­τουρ­κι­κής συ­νερ­γα­σί­ας στο Αι­γαίο, το οποίο χα­ρα­κτη­ρί­ζει «γέ­φυ­ρα που μας ενώ­νει και όχι δια­χω­ρι­στι­κή γραμ­μή». Τάσ­σε­ται υπέρ μιας «ολι­στι­κής προ­σέγ­γι­σης» για την επί­λυ­ση όλων των δι­με­ρών δια­φο­ρών, επι­μέ­νει ότι καμία δια­φο­ρά δεν είναι ανυ­πέρ­βλη­τη και το­νί­ζει ότι «για την ασφά­λεια και την ευ­η­με­ρία των μελ­λο­ντι­κών γε­νε­ών, ο διά­λο­γος και η συ­νερ­γα­σία πα­ρα­μέ­νουν η μόνη πο­ρεία προς τα εμπρός». Τέλος, δη­λώ­νει ότι η Τουρ­κία πα­ρα­μέ­νει προ­ση­λω­μέ­νη στον στόχο της έντα­ξης στην ΕΕ -παρά τα προ­βλή­μα­τα που έχουν προ­κα­λέ­σει στην εντα­ξια­κή της πο­ρεία οι δια­φο­ρές με την Ελ­λά­δα και την Κύπρο, με­τα­ξύ άλλων- και απο­κρού­ει τους ισχυ­ρι­σμούς ότι η χώρα του έχει απο­μα­κρυν­θεί από τις ευ­ρω­παϊ­κές αξίες.

1.Πε­ρισ­σό­τε­ρο από δύο δε­κα­ε­τί­ες μετά την ανα­γνώ­ρι­ση της Τουρ­κί­ας ως υπο­ψή­φιας χώρας προς έντα­ξη στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση, πι­στεύ­ε­τε ότι το ευ­ρω­παϊ­κό όνει­ρο πα­ρα­μέ­νει ζω­ντα­νό για τη χώρα σας;

Για την Τουρ­κία, η έντα­ξη στην ΕΕ απο­τε­λεί στρα­τη­γι­κό στόχο. Παρά τις κα­θυ­στε­ρή­σεις και τα εμπό­δια που αντι­με­τω­πί­σα­με -και συ­νε­χί­ζου­με να αντι­με­τω­πί­ζου­με- δεν έχου­με αλ­λά­ξει την στό­χευ­σή μας για να γί­νου­με μέλος της ευ­ρω­παϊ­κής οι­κο­γέ­νειας. Η απο­φα­σι­στι­κό­τη­τά μας πη­γά­ζει πρω­τί­στως από τον στόχο να βελ­τιώ­σου­με το βιο­τι­κό επί­πε­δο των πο­λι­τών μας μέσω αυτής της πο­ρεί­ας έντα­ξης. Επι­προ­σθέ­τως, η ολο­έ­να και πιο πε­ρί­πλο­κη φύση των πε­ρι­φε­ρεια­κών και πα­γκό­σμιων προ­κλή­σε­ων υπα­γο­ρεύ­ει, πε­ρισ­σό­τε­ρο από ποτέ, την προ­ώ­θη­ση της εντα­ξια­κής προ­ο­πτι­κής της Τουρ­κί­ας. Ωστό­σο, παρά τις εκ­κλή­σεις μας για ανα­ζω­ο­γό­νη­ση των σχε­τι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων, δεν βλέ­που­με το ίδιο εποι­κο­δο­μη­τι­κό πνεύ­μα και πο­λι­τι­κό εν­δια­φέ­ρον από την πλευ­ρά της ΕΕ. Οι μα­κρο­χρό­νιες δια­πραγ­μα­τεύ­σεις μας με τις Βρυ­ξέλ­λες εγεί­ρουν ένα θε­με­λιώ­δες ερώ­τη­μα: Διε­ξά­γο­νται πράγ­μα­τι οι εντα­ξια­κές συ­νο­μι­λί­ες στη βάση αξιο­κρα­τι­κού πλαι­σί­ου ή δια­μορ­φώ­νο­νται από τις πο­λι­τι­κές ατζέ­ντες συ­γκε­κρι­μέ­νων κρα­τών- μελών; Αν, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται, η εντα­ξια­κή δια­δι­κα­σία είναι πράγ­μα­τι τε­χνι­κή, τότε θα πρέ­πει να προ­χω­ρά στη βάση αντι­κει­με­νι­κών κρι­τη­ρί­ων και απτής προ­ό­δου και να μην πα­ρε­μπο­δί­ζε­ται από πο­λι­τι­κές σκο­πι­μό­τη­τες ή δι­με­ρή ζη­τή­μα­τα εκτός του πλαι­σί­ου δια­πραγ­μά­τευ­σης. Σή­με­ρα, η διεύ­ρυν­ση της ΕΕ έχει απο­κτή­σει και πάλι δυ­να­μι­κή εξαι­τί­ας του νέου γε­ω­πο­λι­τι­κού το­πί­ου και η συ­νε­χι­ζό­με­νη εξαί­ρε­ση της Τουρ­κί­ας από αυτή τη νέα δυ­να­μι­κή θα απο­τε­λού­σε όχι μόνο ασυ­νέ­πεια αλλά και σο­βα­ρό στρα­τη­γι­κό λάθος. Πι­στεύω ότι η ανα­ζω­ο­γό­νη­ση των σχέ­σε­ων Τουρ­κί­ας-ΕΕ και της εντα­ξια­κής μας πο­ρεί­ας είναι win-win κα­τά­στα­ση που θα προ­σφέ­ρει ση­μα­ντι­κά οφέλη όχι μόνο για την Τουρ­κία και την ΕΕ αλλά και για το διε­θνές σύ­στη­μα ευ­ρύ­τε­ρα.

2.Δε­δο­μέ­νου ότι οι σχέ­σεις καλής γει­το­νί­ας απο­τε­λούν βα­σι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση για την πο­ρεία κάθε χώρας προς την ΕΕ, πώς βλέ­πε­τε τις δια­φο­ρές με την Ελ­λά­δα ιδιαί­τε­ρα για την ΑΟΖ στο Αι­γαίο και το Κυ­πρια­κό να επη­ρε­ά­ζουν το ευ­ρω­παϊ­κό μέλ­λον της Τουρ­κί­ας;

Μας ικα­νο­ποιεί η θε­τι­κή στρο­φή στις δι­με­ρείς σχέ­σεις μας με την Ελ­λά­δα. Εί­μα­στε υπέρ της συ­νέ­χι­σης της πο­λι­τι­κής των «ήρε­μων νερών». Ανα­μέ­νου­με από την ΕΕ και τρί­τους να εν­θαρ­ρύ­νουν τον διά­λο­γο και να υιο­θε­τή­σουν εποι­κο­δο­μη­τι­κό και ισορ­ρο­πη­μέ­νο ρόλο στη δια­δι­κα­σία προ­σέγ­γι­σής μας. Το διε­θνές δί­καιο της θά­λασ­σας εν­θαρ­ρύ­νει τη συ­νερ­γα­σία με­τα­ξύ πα­ρά­κτιων κρα­τών σε κλει­στές ή ημί­κλει­στες θά­λασ­σες και, σε αυτό το πλαί­σιο, η Τουρ­κία είναι έτοι­μη να συ­νερ­γα­στεί με την Ελ­λά­δα στο Αι­γαίο, σε θέ­μα­τα ενέρ­γειας και πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής προ­στα­σί­ας, με­τα­ξύ άλλων. Υπάρ­χει ένας αριθ­μός στενά συν­δε­δε­μέ­νων και αλ­λη­λέν­δε­των ζη­τη­μά­των στο Αι­γαίο: εύρος των χω­ρι­κών υδά­των, ζη­τή­μα­τα ενα­έ­ριου χώρου, οριο­θέ­τη­ση θα­λάσ­σιων ζωνών, απο­στρα­τιω­τι­κο­ποι­η­μέ­νο κα­θε­στώς νη­σιών / πε­ριο­χές ευ­θύ­νης (FIR, SAR, NAVTEX). Πι­στεύ­ου­με ότι όλα αυτά τα θέ­μα­τα πρέ­πει να αντι­με­τω­πι­στούν ολι­στι­κά με τη χρήση της ευ­ρεί­ας γκά­μας ει­ρη­νι­κών μέσων που δια­τί­θε­νται.

Όσον αφορά στο Κυ­πρια­κό, η ουσία του προ­βλή­μα­τος είναι η άρ­νη­ση των Ελ­λη­νο­κυ­πρί­ων να μοι­ρα­στούν την εξου­σία και τον πλού­το με τους Τουρ­κο­κυ­πρί­ους στη βάση της πο­λι­τι­κής ισό­τη­τας. Γι’ αυτό απέ­τυ­χαν οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις μισού αιώνα που στό­χευαν σε μια ομο­σπον­δια­κή λύση, και γι’ αυτό η τουρ­κο­κυ­πρια­κή πλευ­ρά επι­διώ­κει τώρα μια λύση δύο κρα­τών, με την ισχυ­ρή υπο­στή­ρι­ξη της Τουρ­κί­ας. Αν η ΕΕ επι­θυ­μεί ει­λι­κρι­νά να συμ­βά­λει στην επί­λυ­ση του Κυ­πρια­κού, θα πρέ­πει πρώτα και κύρια να ανα­γνω­ρί­σει την ύπαρ­ξη και τη βού­λη­ση των Τουρ­κο­κυ­πρί­ων, να εκ­πλη­ρώ­σει τις δε­σμεύ­σεις του 2004 και να εξε­τά­σει τις προ­τά­σεις συ­νερ­γα­σί­ας της τουρ­κο­κυ­πρια­κής πλευ­ράς χωρίς προ­κα­τα­λή­ψεις.

3.Ποια θε­ω­ρεί­τε ότι είναι η πο­ρεία προς τα εμπρός για την επί­λυ­ση των ελ­λη­νο­τουρ­κι­κών δια­φο­ρών στο Αι­γαίο υπό το φως των πρό­σφα­των εξε­λί­ξε­ων, με την Τουρ­κία να πα­ρου­σιά­ζει πρό­σφα­τα τη δική της εκ­δο­χή για τον Θα­λάσ­σιο Χω­ρο­τα­ξι­κό Σχε­δια­σμό στο Αι­γαίο επι­κρί­νο­ντας πα­ράλ­λη­λα την ελ­λη­νι­κή εκ­δο­χή;

Όπως προ­α­νέ­φε­ρα, το Αι­γαίο είναι το πεδίο μιας σει­ράς αλ­λη­λέν­δε­των ζη­τη­μά­των. Η οριο­θέ­τη­ση της υφα­λο­κρη­πί­δας και της Απο­κλει­στι­κής Οι­κο­νο­μι­κής Ζώνης (ΑΟΖ) είναι μόνο ένα από αυτά. Θα ήταν λάθος να επι­κε­ντρω­θού­με στενά σε ένα μόνο ζή­τη­μα, αφή­νο­ντας άλυτα τα υπό­λοι­πα που είναι εξί­σου δια­φι­λο­νι­κού­με­να. Αυτό που απαι­τεί­ται είναι μια συ­νο­λι­κή προ­σέγ­γι­ση που να ανα­ζη­τά βιώ­σι­μες, δί­καιες και ισορ­ρο­πη­μέ­νες λύ­σεις στη βάση του διε­θνούς δι­καί­ου, της ισό­τη­τας και των αρχών καλής γει­το­νί­ας. Τα τε­λευ­ταία δύο χρό­νια, οι δι­με­ρείς σχέ­σεις μας έχουν ει­σέλ­θει σε μια πιο θε­τι­κή φάση, που χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται από αυ­ξη­μέ­νες επα­φές και σαφή απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα και από τις δύο ηγε­σί­ες να ενι­σχύ­σουν τις ελ­λη­νο­τουρ­κι­κές σχέ­σεις. Η δια­τή­ρη­ση ανοι­κτών και λει­τουρ­γι­κών διαύ­λων δια­λό­γου σε κάθε επί­πε­δο είναι ου­σιώ­δης για τη δια­τή­ρη­ση αυτής της εποι­κο­δο­μη­τι­κής ατμό­σφαι­ρας. Την ίδια στιγ­μή, μο­νο­με­ρείς ενέρ­γειες και τε­τε­λε­σμέ­να αντι­βαί­νουν στο πνεύ­μα καλής γει­το­νί­ας και στη Δια­κή­ρυ­ξη της Αθή­νας του 2023. Οι δια­φο­ρές μας θα πρέ­πει να αντι­με­τω­πί­ζο­νται με εποι­κο­δο­μη­τι­κό πνεύ­μα – χωρίς μο­νο­μέ­ρεια – ώστε να δη­μιουρ­γη­θούν οι κα­τάλ­λη­λες συν­θή­κες για ου­σια­στι­κές λύ­σεις.

4.Ανα­φερ­θή­κα­τε σε προ­ο­πτι­κές δι­με­ρούς συ­νερ­γα­σί­ας στο Αι­γαίο. Υπό ποιους όρους θα μπο­ρού­σε να συμ­βεί κάτι τέ­τοιο;

Εδώ και χρό­νια υπο­στη­ρί­ζου­με ότι η συ­νερ­γα­σία, και όχι η αντι­πα­ρά­θε­ση, εξυ­πη­ρε­τεί κα­λύ­τε­ρα τα συμ­φέ­ρο­ντα και των δύο πλευ­ρών. Το Αι­γαίο δεν πρέ­πει να θε­ω­ρεί­ται δια­χω­ρι­στι­κή γραμ­μή, αλλά γέ­φυ­ρα που μας ενώ­νει. Σε κλει­στές ή ημί­κλει­στες θά­λασ­σες όπως το Αι­γαίο, η συ­νερ­γα­σία με­τα­ξύ των πα­ρά­κτιων κρα­τών δεν είναι απλώς επι­θυ­μη­τή – είναι ανα­γκαία. Το δυ­να­μι­κό για συ­νερ­γα­σία είναι τε­ρά­στιο, κα­λύ­πτο­ντας τον του­ρι­σμό, το εμπό­ριο, τις με­τα­φο­ρές, τη ναυ­τι­λία, την αλιεία, την προ­στα­σία του θα­λάσ­σιου πε­ρι­βάλ­λο­ντος και ακόμη και την ενέρ­γεια. Η ενί­σχυ­ση της συ­νερ­γα­σί­ας σε αυ­τούς τους το­μείς όχι μόνο θα εδραιώ­σει τα «ήρεμα νερά», αλλά και θα ανοί­ξει νέες ευ­και­ρί­ες σε άλ­λους αμοι­βαία επω­φε­λείς το­μείς.

 5.Ποιο θα λέ­γα­τε ότι είναι το με­γα­λύ­τε­ρο εμπό­διο για μια πραγ­μα­τι­κή συμ­φι­λί­ω­ση με­τα­ξύ Αθή­νας και Άγκυ­ρας;

Πι­στεύω ακρά­δα­ντα ότι κα­νέ­να εμπό­διο δεν είναι ανυ­πέρ­βλη­το. Αυτό που απαι­τεί­ται είναι η καλ­λιέρ­γεια μιας κουλ­τού­ρας συ­νερ­γα­σί­ας και αμοι­βαί­ας κα­τα­νό­η­σης. Γι’ αυτό είναι ση­μα­ντι­κό να δια­τη­ρη­θεί η θε­τι­κή δυ­να­μι­κή στις σχέ­σεις μας και να πα­ρα­μεί­νουν ανοι­χτοί οι δί­αυ­λοι επι­κοι­νω­νί­ας με την Ελ­λά­δα, φίλη και σύμ­μα­χό μας. Οι γεί­το­νες δεν μπο­ρούν και δεν πρέ­πει να απο­φεύ­γουν τον διά­λο­γο, όσο δύ­σκο­λος κι αν είναι κά­ποιες φορές. Για την ασφά­λεια και την ευ­η­με­ρία των μελ­λο­ντι­κών γε­νε­ών, ο διά­λο­γος και η συ­νερ­γα­σία πα­ρα­μέ­νουν η μόνη πο­ρεία προς τα εμπρός. Σε όσους και στις δύο χώρες εν­δέ­χε­ται να εκ­φρά­ζουν κρι­τι­κή, πρέ­πει να κα­τα­στή­σου­με σαφές ότι τα πραγ­μα­τι­κά εθνι­κά συμ­φέ­ρο­ντα της Τουρ­κί­ας και της Ελ­λά­δας εξυ­πη­ρε­τού­νται κα­λύ­τε­ρα όχι μέσα από την αντι­πα­λό­τη­τα, αλλά μέσω της φι­λί­ας και της συ­νερ­γα­σί­ας.

6.Πολ­λοί υπο­στη­ρί­ζουν ότι η Άγκυ­ρα έχει απο­μα­κρυν­θεί από τις ευ­ρω­παϊ­κές αξίες – Πώς απα­ντά­τε;

Η πα­ρου­σί­α­ση της Τουρ­κί­ας ως χώρας που έχει «απο­μα­κρυν­θεί» από τις ευ­ρω­παϊ­κές αξίες πα­ρα­βλέ­πει τους βαθιά ρι­ζω­μέ­νους νο­μι­κούς, κοι­νω­νι­κούς και θε­σμι­κούς δε­σμούς που εξα­κο­λου­θούν να τη συν­δέ­ουν με Ευ­ρώ­πη. Ως ιδρυ­τι­κό μέλος του Συμ­βου­λί­ου της Ευ­ρώ­πης και υπο­ψή­φια χώρα, η Τουρ­κία πα­ρα­μέ­νει δε­σμευ­μέ­νη στις αξίες που στη­ρί­ζουν την εντα­ξια­κή δια­δι­κα­σία και τις τε­λευ­ταί­ες δυο δε­κα­ε­τί­ες έχει προ­χω­ρή­σει σε ση­μα­ντι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις για την εναρ­μό­νι­ση με το κοι­νο­τι­κό κε­κτη­μέ­νο. Μά­λι­στα, η κλί­μα­κα και το βάθος των με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων τα πρώτα χρό­νια ήταν τόσο αξιο­ση­μεί­ω­τα που πολ­λοί εταί­ροι μας στην ΕΕ ανα­φέρ­θη­καν στη δια­δι­κα­σία ως μια «σιω­πη­λή επα­νά­στα­ση». Ωστό­σο, αυτή η δυ­να­μι­κή δια­τα­ρά­χθη­κε αρ­γό­τε­ρα λόγω πο­λι­τι­κών εμπο­δί­ων. Αυτά τα άδικα εμπό­δια, που βα­σί­ζο­νται σε δι­με­ρή ζη­τή­μα­τα και όχι σε αντι­κει­με­νι­κά κρι­τή­ρια, οδή­γη­σαν σε δυ­σπι­στία απέ­να­ντι στην ΕΕ. Την ίδια στιγ­μή, και η ίδια η ΕΕ έχει αντι­με­τω­πί­σει προ­κλή­σεις ως προς τη συ­νε­πή υπε­ρά­σπι­ση των αξιών της, ιδιαί­τε­ρα κατά την αντί­δρα­σή της σε πρό­σφα­τες γε­ω­πο­λι­τι­κές κρί­σεις. Σε αυτό το πλαί­σιο, η συ­νε­χής δέ­σμευ­ση της Τουρ­κί­ας στην με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κή ατζέ­ντα απο­κτά ακόμη με­γα­λύ­τε­ρη ση­μα­σία. Δυ­στυ­χώς, η αβε­βαιό­τη­τα γύρω από την υπο­ψη­φιό­τη­τα της Τουρ­κί­ας έχει εντα­θεί τα τε­λευ­ταία χρό­νια, καθώς ορι­σμέ­νοι ηγέ­τες της ΕΕ απο­φεύ­γουν όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο να ανα­φέ­ρο­νται στην Τουρ­κία ως υπο­ψή­φια χώρα. Παρά τις προ­κλή­σεις, η Τουρ­κία πα­ρα­μέ­νει απο­φα­σι­σμέ­νη στις προ­σπά­θειες προ­ώ­θη­σης των θε­με­λιω­δών δι­καιω­μά­των και ελευ­θε­ριών, όχι μόνο στο πλαί­σιο της εντα­ξια­κής δια­δι­κα­σί­ας, αλλά πρω­τί­στως προς όφε­λος των πο­λι­τών της.

7. Πώς αξιο­λο­γεί­τε τη στάση της ΕΕ απέ­να­ντι στην Τουρ­κία υπό το πρί­σμα των πρό­σφα­των γε­ω­πο­λι­τι­κών προ­κλή­σε­ων, όπως η με­τα­νά­στευ­ση;

Τα τε­λευ­ταία χρό­νια, έχουν ση­μειω­θεί τε­κτο­νι­κές αλ­λα­γές στο διε­θνές σύ­στη­μα, με ση­μα­ντι­κές επι­πτώ­σεις στην πε­ριο­χή μας. Ο γε­ω­πο­λι­τι­κός αντα­γω­νι­σμός έχει εντα­θεί, ο οι­κο­νο­μι­κός προ­στα­τευ­τι­σμός έχει αυ­ξη­θεί και το πο­λυ­με­ρές σύ­στη­μα βρί­σκε­ται υπό ισχυ­ρή πίεση. Η Τουρ­κία και η ΕΕ πρέ­πει να δρά­σουν από κοι­νού για να αντι­με­τω­πί­σουν κοι­νές προ­κλή­σεις όπως την ευα­λω­τό­τη­τα των εφο­δια­στι­κών αλυ­σί­δων, την έλ­λει­ψη κρί­σι­μων πρώ­των υλών, την με­τα­νά­στευ­ση, την ασφά­λεια και την άμυνα, την ενερ­γεια­κή τρο­φο­δο­σία, με­τα­ξύ άλλων. Η συμ­βο­λή της Τουρ­κί­ας στην ΕΕ σε όλους αυ­τούς τους το­μείς είναι προ­φα­νής. Η γε­ω­πο­λι­τι­κή θέση της χώρας, η θέση της στους ενερ­γεια­κούς δια­δρό­μους της Ανα­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου και η υψηλή συν­δε­σι­μό­τη­τά της την κα­θι­στούν πο­λύ­τι­μο εταί­ρο. Ταυ­τό­χρο­να, οι ισχυ­ρές υπο­δο­μές της, η απο­δε­δειγ­μέ­νη εμπει­ρία και η απο­τε­λε­σμα­τι­κή δια­χεί­ρι­ση της με­τα­νά­στευ­σης ενι­σχύ­ουν πε­ραι­τέ­ρω την αξία της στε­νής συ­νερ­γα­σί­ας με την ΕΕ. Πι­στεύ­ου­με ότι αυτά τα πλε­ο­νε­κτή­μα­τα επι­τρέ­πουν στην Τουρ­κία να συμ­βά­λει ου­σια­στι­κά σε μια δί­καιη, ισορ­ρο­πη­μέ­νη και συ­νερ­γα­τι­κή προ­σέγ­γι­ση τόσο για τη με­τα­νά­στευ­ση όσο κα για την ενερ­γεια­κή ασφά­λεια, προ­ω­θώ­ντας τα συμ­φέ­ρο­ντα της Ευ­ρώ­πης συ­νο­λι­κά.

Η πα­ρά­τυ­πη με­τα­νά­στευ­ση ει­δι­κά συ­νι­στά μια κοινή πρό­κλη­ση και η Τουρ­κία έχει ση­κώ­σει δυ­σα­νά­λο­γο βάρος εδώ και χρό­νια. Εί­μα­στε έτοι­μοι να συ­νε­χί­σου­με να συ­νερ­γα­ζό­μα­στε στο μέ­τω­πο αυτό, στη βάση όμως της δί­και­ης κα­τα­νο­μής βαρών, της κοι­νής ευ­θύ­νης και του σε­βα­σμού των αμοι­βαί­ων δε­σμεύ­σε­ων. Η απο­πο­λι­τι­κο­ποί­η­ση τε­χνι­κών ζη­τη­μά­των και ο δο­μη­μέ­νος διά­λο­γος απο­τε­λούν κλει­διά για να υπάρ­ξει πρό­ο­δος προς την κα­τεύ­θυν­ση αυτή.

Δυ­στυ­χώς, η ΕΕ εξα­κο­λου­θεί να απο­κλεί­ει την Τουρ­κία από πολ­λές πρω­το­βου­λί­ες, γε­γο­νός που δη­μιουρ­γεί την εντύ­πω­ση ότι η Τουρ­κία αντι­με­τω­πί­ζε­ται πε­ρισ­σό­τε­ρο ως αντί­πα­λος παρά ως στρα­τη­γι­κός εταί­ρος και, το ση­μα­ντι­κό­τε­ρο, ως υπο­ψή­φια χώρα. Πρέ­πει να ξε­κλει­δώ­σου­με το ου­σια­στι­κό δυ­να­μι­κό της σχέ­σης Τουρ­κί­ας-ΕΕ. Αυτό προ­ϋ­πο­θέ­τει να ξε­πε­ρά­σου­με μια κα­θα­ρά συ­ναλ­λα­κτι­κή δυ­να­μι­κή και να οι­κο­δο­μή­σου­με μια συ­νερ­γα­σία που βα­σί­ζε­ται στην αμοι­βαία εμπι­στο­σύ­νη και τα κοινά μα­κρο­πρό­θε­σμα συμ­φέ­ρο­ντα. Μια τέ­τοια προ­σέγ­γι­ση θα ενί­σχυε όχι μόνο τους δι­με­ρείς δε­σμούς αλλά και την ικα­νό­τη­τα της Ευ­ρώ­πης να αντι­με­τω­πί­ζει πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κά κοι­νές προ­κλή­σεις.

Πηγή: powergame.gr