Βασίλης Υψηλάντης: «Η πολιτική δεν είναι επικοινωνία – είναι ουσία, όταν έχει μετρήσιμα αποτελέσματα»

Κύριε βου­λευτά, η Ρόδος εξαι­ρέ­θηκε από τους μειω­μέ­νους συντε­λε­στές ΦΠΑ. Πήρατε απά­ντηση από τον υπουργό Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών κ. Πιε­ρα­κάκη γιατί αυτή η δια­φο­ρο­ποί­ηση και μήπως τελικά πρέπει να πάμε σε μία δέσμευση «πακέτο» όπως προ­τεί­νει το ΠΑΣΟΚ;

Όπως γνω­ρί­ζετε, κ. Παμπρή, στη φετινή Διεθνή Έκθεση Θεσ­σα­λο­νί­κης, ο πρω­θυ­πουρ­γός εξήγ­γειλε γενναία μέτρα ελά­φρυν­σης, ιδίως για τους νέους, τα ευάλωτα νοι­κο­κυ­ριά, αλλά και για την ελλη­νική περι­φέ­ρεια και τα νησιά. Σε αυτό το πλαίσιο, ανα­κοι­νώ­θηκε και η επα­να­φορά των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στα Δωδε­κά­νησα, με εξαί­ρεση τη Ρόδο. Όλα αυτά στα πλαίσια του δημο­σιο­νο­μι­κού χώρου που η κυβέρ­νηση κρίνει ότι υπάρχει και μπορεί να επι­στρέ­ψει στην ελλη­νική κοι­νω­νία με ασφά­λεια. Αυτή, λοιπόν, τη στιγμή, αυτή είναι και η θέση του υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών. Από την πρώτη στιγμή, χαι­ρέ­τησα τη συγκε­κρι­μένη κυβερ­νη­τική πρω­το­βου­λία. Είναι μια καθο­ρι­στική στιγμή, μετά την απα­ρά­δε­κτη κατάρ­γησή τους με το τρίτο μνη­μό­νιο από τους ΣΥΡΙΖΟΑΝΕΛ, προς την ανα­γνώ­ριση των νησιω­τι­κών ιδιαι­τε­ρο­τή­των και αντα­να­κλά έμπρα­κτα την πολι­τική μας βούληση να στη­ρί­ξουμε τα νησιά. Ωστόσο, δεν παρέ­λειψα να επι­ση­μάνω δημο­σίως και θεσμικά την ανάγκη να επα­νε­ξε­τα­στεί άμεσα η εξαί­ρεση της Ρόδου, η οποία αντι­κει­με­νικά υφί­στα­ται τις ίδιες νησιω­τι­κές προ­κλή­σεις, ιδίως σε επίπεδο κόστους ζωής, μετα­φο­ρών και παροχής υπη­ρε­σιών. Για τον σκοπό αυτό, απέ­στειλα στις 18/09/25 επι­στολή προς τον υπουργό Οικο­νο­μι­κών κ. Κυριάκο Πιερ­ρα­κάκη, με την οποία, ζητώ ρητά την ένταξη και της Ρόδου στο καθε­στώς των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ, τεκ­μη­ρί­ωσα ότι η δια­φο­ρο­ποί­ηση αυτή δεν έχει ουσια­στικό έρεισμα, καθώς η Ρόδος – αν και μεγα­λύ­τερη – αντι­με­τω­πί­ζει ίδιες προ­κλή­σεις με τα υπό­λοιπα νησιά, ιδιαί­τερα λόγω της από­στα­σης από το κέντρο και μετά από αλλε­πάλ­λη­λες κρίσεις (πυρ­κα­γιές, σει­σμούς, ακρί­βεια) και τέλος, υπο­γράμ­μισα ότι η απόφαση αυτή έρχεται σε αντί­θεση με τη μακρο­χρό­νια διεκ­δί­κηση των Δωδε­κα­νη­σίων και την ιστο­ρική κατά­κτηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών, για την οποία προ­σω­πικά έχω δώσει αγώνες – τόσο πριν καταρ­γη­θούν, όσο και στην προ­σπά­θεια επα­να­φο­ράς τους. Η επι­στολή κοι­νο­ποι­ή­θηκε στο Γραφείο του Πρω­θυ­πουρ­γού, ακριβώς για να ανα­δει­χθεί η πολι­τική βαρύ­τητα του αιτή­μα­τος.

Η πρόταση του προ­έ­δρου του ΠΑΣΟΚ κ. Ανδρου­λάκη για «δέσμευση πακέτο», θεωρώ ότι δεν κινεί­ται στο πνεύμα της Οδηγίας για τον ΦΠΑ και δεν αντα­να­κλά τις ανάγκες και τις διεκ­δι­κή­σεις της νησιω­τι­κής Δωδε­κα­νή­σου. Οι μειω­μέ­νοι συντε­λε­στές δεν είναι προ­νό­μιο, αλλά δικαί­ωμα που πηγάζει από τη γεω­γρα­φία, τις δομικές δυσκο­λίες και το κόστος ζωής στα νησιά.

Η δημιουρ­γία μιας «πακέτο-δέσμευσης» που συνδέει ορι­ζό­ντια, γενικά και αόριστα, τα φορο­λο­γικά μέτρα με άλλες ανα­πτυ­ξια­κές πολι­τι­κές, θολώνει το πλαίσιο και απο­δυ­να­μώ­νει τον σαφή θεσμικό στόχο: Την επα­νέ­νταξη όλων των Δωδε­κα­νή­σων, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της Ρόδου, στο ειδικό φορο­λο­γικό καθε­στώς. Το αίτημα είναι ορθό, δίκαιο και απο­λύ­τως εφαρ­μό­σιμο. Γι’ αυτό και το διεκ­δικώ από κοινού με τους συνα­δέλ­φους μου, την τοπική αυτο­διοί­κηση και την τοπική κοι­νω­νία, τους παρα­γω­γι­κούς φορείς. Θα συνε­χίσω να παρεμ­βαίνω, θεσμικά και πολι­τικά, μέχρι την πλήρη ικα­νο­ποί­ηση του αιτή­μα­τος.

Οι εξαγ­γε­λίες της ΔΕΘ δίνουν ελα­φρύν­σεις, αλλά οι πολίτες στα νησιά συχνά αισθά­νο­νται ότι μένουν στο περι­θώ­ριο. Πώς απα­ντάτε σε όσους λένε ότι τα μέτρα είναι περισ­σό­τερο επι­κοι­νω­νιακά παρά ουσια­στικά; Δώστε μας παρα­δείγ­ματα…

Η κριτική είναι θεμιτή, όμως πρέπει να λέμε τα πράγ­ματα όπως είναι: τα μέτρα που εξήγ­γειλε ο πρω­θυ­πουρ­γός στη ΔΕΘ δεν είναι επι­κοι­νω­νιακά, είναι στο­χευ­μένα, ρεα­λι­στικά και κοι­νω­νικά δίκαια – ειδικά για τους νέους και τους κατοί­κους της νησιω­τι­κής και απο­μα­κρυ­σμέ­νης Ελλάδας. Πρώτον, για τους κατοί­κους μικρών οικι­σμών και νησιών – όπως στα Δωδε – προ­βλέ­πε­ται μείωση του ΕΝΦΙΑ έως και 50% σε περιο­χές με πλη­θυ­σμό κάτω των 1.500 κατοί­κων. Αυτό είναι μια ελά­φρυνση με άμεσο αντί­κτυπο στην καθη­με­ρι­νό­τητα και το οικο­γε­νειακό εισό­δημα. Δεύ­τε­ρον, για τη νέα γενιά, καθιε­ρώ­νε­ται μειω­μέ­νος φορο­λο­γι­κός συντε­λε­στής 15% για τα πρώτα τρία χρόνια εργα­σίας νέων έως 29 ετών, προ­βλέ­πε­ται γενναία επι­δό­τηση για ενοίκιο και στέγη και επι­πλέον, καταρ­γεί­ται το τέλος επι­τη­δεύ­μα­τος για τους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες που προ­σλαμ­βά­νουν εργα­ζό­μενο – μέτρο που στη­ρί­ζει τους μικρούς επαγ­γελ­μα­τίες και ενι­σχύει την απα­σχό­ληση. Να προ­σθέσω και τη διεύ­ρυνση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στα Δωδε­κά­νησα, μέτρο που χαι­ρε­τί­στηκε από την τοπική κοι­νω­νία, με την εξαί­ρεση της Ρόδου – για την οποία, όπως έχω ήδη τονίσει δημόσια, έχω ζητήσει την άμεση επα­νε­ξέ­ταση και ένταξή της στο καθε­στώς μειω­μέ­νου ΦΠΑ, με σχετική επι­στολή στον υπουργό Οικο­νο­μι­κών και κοι­νο­ποί­ηση στο Γραφείο του Πρω­θυ­πουρ­γού. Δεν πρό­κει­ται για παρο­χο­λο­γία, αλλά για ένα συνε­κτικό σχέδιο ελά­φρυν­σης, ενί­σχυ­σης της περι­φέ­ρειας και στή­ρι­ξης των νέων, που χτίζει σταθερά κοι­νω­νική κινη­τι­κό­τητα και νησιω­τική ισο­νο­μία. Όταν η πολι­τική έχει μετρή­σιμα απο­τε­λέ­σματα για τον πολίτη, τότε δεν είναι επι­κοι­νω­νία – είναι ουσία.

Στα νοσο­κο­μεία των νησιών μας γίνο­νται αργά βήματα και έχω την αίσθηση ότι γιατροί έχουν κηρύξει προ­σω­ρινά “εκε­χει­ρία” με τον υπουργό Υγείας. Πώς γίνεται όμως να μιλάμε για ανά­πτυξη και του­ρι­σμό όταν λείπουν βασικές ιατρι­κές υπη­ρε­σίες;

Στο ερώτημά σας θα απα­ντήσω με στοι­χεία:

Στα Δωδε­κά­νησα η κυβέρ­νηση της Νέας Δημο­κρα­τίας, μέσω του Ταμείου Ανά­καμ­ψης, δίνει για πρώτη φορά μια ολο­κλη­ρω­μένη ευκαι­ρία ανα­βάθ­μι­σης των υπο­δο­μών υγείας. Ήδη άλλα έχουν εντα­χθεί και ολο­κλη­ρω­θεί και άλλα προ­χω­ρούν:

Στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου, γίνεται ριζική ανα­καί­νιση όλων των κλι­νι­κών και των εσω­τε­ρι­κών χώρων που ξεπερνά τα 5 εκ. ευρώ και το Ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τικό Κέντρο Ρόδου, με εξα­σφα­λι­σμένη χρη­μα­το­δό­τηση, έρχεται για να καλύψει τις ανάγκες των ογκο­λο­γι­κών ασθενών. Παράλ­ληλα, ανα­βαθ­μί­στη­καν και τα Κέντρα Υγείας στο νησί, σε Έμπωνα, Αρχάγ­γελο και Ρόδο.

Το Κέντρο Υγείας Πάτμου, με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 1,5 εκα­τομ­μυ­ρίου ευρώ για πλήρη ανα­καί­νιση και εκσυγ­χρο­νι­σμό των υπο­δο­μών του.

Το Νοσο­κο­μείο – Κέντρο Υγείας Καλύ­μνου “Βου­βά­λειο” και το Νοσο­κο­μείο – Κέντρο Υγείας Λέρου, με έργα ανα­καί­νι­σης στα Τμήματα Επει­γό­ντων Περι­στα­τι­κών και στις νοση­λευ­τι­κές μονάδες, χρη­μα­το­δο­τού­μενα από το Ταμείο με 653 χιλιά­δες. Παράλ­ληλα, μέσα από εθνικό έργο ψηφιο­ποί­η­σης, επτά νοσο­κο­μεία του Νοτίου Αιγαίου –ανάμεσά τους και των Δωδε­κα­νή­σων– απο­κτούν νέα πλη­ρο­φο­ριακά συστή­ματα και ψηφιακά εργα­λεία.

Για την Κω, οι καθυ­στε­ρή­σεις, στο θέμα τελικής επι­λο­γής οικο­πέ­δου, στέ­ρη­σαν τη δυνα­τό­τητα να χρη­μα­το­δο­τη­θεί το νέο νοσο­κο­μείο από το Ταμείο Ανά­καμ­ψης· ωστόσο η κυβέρ­νηση έχει δεσμευ­θεί ότι το έργο θα ολο­κλη­ρω­θεί με άλλα χρη­μα­το­δο­τικά εργα­λεία.

Την ίδια στιγμή, δεν μένουμε μόνο στα κτήρια. Το Υπουρ­γείο Υγείας έχει ήδη προ­χω­ρή­σει σε προ­κη­ρύ­ξεις νέων θέσεων γιατρών και νοση­λευ­τών, με ιδιαί­τερη έμφαση στα νησιά, ώστε να καλυ­φθούν οι ανάγκες στε­λέ­χω­σης. Ενι­σχύ­ο­νται οικο­νο­μικά οι υπη­ρε­τού­ντες γιατροί με επι­δό­ματα άγονων και νησιω­τι­κών περιο­χών, δίνο­νται κίνητρα σε νέους για­τρούς να επι­λέ­ξουν τα νησιά, ενώ ανα­βαθ­μί­ζο­νται και οι μισθοί των νοση­λευ­τών στο πλαίσιο της γενικής πολι­τι­κής για το ΕΣΥ.

Έτσι, με συν­δυα­σμό επεν­δύ­σεων σε υπο­δο­μές και προ­σλή­ψεων σε ανθρώ­πινο δυνα­μικό, η κυβέρ­νηση αλλάζει τον χάρτη της Υγείας στα Δωδε­κά­νησα, με έργα που δεν μένουν στη θεωρία αλλά χρη­μα­το­δο­τού­νται και υλο­ποιού­νται. Σαφώς οι ανάγκες σε ιατρικό και νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό είναι πολύ μεγάλες. Οι προ­σπά­θειες που γίνο­νται για αντα­πό­κριση και μόνιμη ανάληψη καθη­κό­ντων και η κάλυψη κενών είναι αδιά­κοπη. Όπως δεν πρέπει να μην ανα­φε­ρό­μα­στε στις προ­σπά­θειες των ανθρώ­πων αυτών που πολλές φορές ξεπερ­νούν τα όρια. Συνεπώς είναι άδικο να μηδε­νί­ζο­νται τα πάντα αλλά και να συν­δυά­ζο­νται με κατα­στά­σεις ανό­μοιες.

Οι τιμές στα βασικά αγαθά είναι διπλά­σιες σε σχέση με την Αθήνα. Ποιο είναι το σχέδιό σας, ώστε νησιώ­τες να μην πλη­ρώ­νουν ‘’καπέλο’’ μόνο και μόνο επειδή ζουν σε νησί;

Είναι αλήθεια ότι οι τιμές στα νησιά πιέ­ζο­νται περισ­σό­τερο σε σχέση με την ηπει­ρω­τική χώρα. Ανα­γνω­ρί­ζο­ντας το πρό­βλημα, η κυβέρ­νηση έχει ήδη δώσει λύσεις, όπως η πρό­σφατη μείωση των συντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά, η δια­τή­ρηση και λει­τουρ­γία του μετα­φο­ρι­κού ισο­δύ­να­μου, αλλά και οι συνε­χείς έλεγχοι στην αγορά. Σ’ αυτά πρέπει να προ­σθέ­σουμε τα μέτρα για την αύξηση των εσόδων, όπως λεπτο­με­ρώς προ­α­νέ­φερα. Θεωρώ ότι, υπάρχει η πολι­τική βούληση να προ­χω­ρή­σουμε σε κάθε πρό­σθετο μέτρο που θα χρεια­στεί για την αντι­με­τώ­πιση της ακρί­βειας η οποία να σημειώσω είναι έντονη σε όλη την Ευρώπη.

Η εντο­πιό­τητα για εκπαι­δευ­τι­κούς που προ­τεί­νετε μπορεί να λύσει μέρος του προ­βλή­μα­τος. Τι θα γίνει όμως με για­τρούς, αστυ­νο­μι­κούς και άλλους δημό­σιους λει­τουρ­γούς που επίσης δεν μένουν στα νησιά;

Η πρότασή μου για μοριο­δό­τηση της εντο­πιό­τη­τας στους εκπαι­δευ­τι­κούς δεν έχει μόνο υπη­ρε­σιακή στό­χευση – απο­σκο­πεί και στην ενί­σχυση της νησιω­τι­κής κοι­νω­νίας, ειδικά σε ό,τι αφορά το ζήτημα της στέ­γα­σης και της μόνιμης παρα­μο­νής. Η παρου­σία ενός ανθρώ­που που κατά­γε­ται ή έχει δεσμούς με το νησί μειώνει το ενδε­χό­μενο μετα­κί­νη­σης και απο­δυ­να­μώ­σεων των δομών.

Τώρα, το πρό­βλημα φυσικά δεν περιο­ρί­ζε­ται στην εκπαί­δευση. Το βλέ­πουμε – ίσως ακόμη πιο οξυμένα – στην υγεία, την αστυ­νό­μευση, την πυρο­προ­στα­σία, τη δημόσια διοί­κηση. Γι’ αυτό και έχω επι­ση­μά­νει ότι η πρόταση για την εντο­πιό­τητα πρέπει να εξε­τα­στεί ορι­ζό­ντια, σε όλους τους κρί­σι­μους τομείς του Δημο­σίου, με σεβασμό στο Σύνταγμα και το Ευρω­παϊκό Ενω­σιακό Δίκαιο και τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες κάθε κλάδου. Παράλ­ληλα όμως, οφεί­λουμε να δούμε και άλλα συμπλη­ρω­μα­τικά μέτρα. Κίνητρα στέ­γα­σης και επι­δο­τή­σεις ενοι­κίου, κατο­χύ­ρωση μόνιμων οργα­νι­κών θέσεων στα νησιά, πρι­μο­δό­τηση της παρα­μο­νής και της μακρό­χρο­νης υπη­ρε­σίας και φυσικά, βελ­τί­ωση των υπο­δο­μών — γιατί όταν ο γιατρός, ο δάσκα­λος ή ο αστυ­νο­μι­κός φτάνει σε ένα μικρό νησί, πρέπει να έχει λόγο να μείνει. Η εντο­πιό­τητα δεν είναι πανά­κεια, είναι όμως ένα σημα­ντικό εργα­λείο νησιω­τι­κής πολι­τι­κής. Και αν εφαρ­μο­στεί σωστά και με δικαιο­σύνη, μπορεί να συμ­βά­λει στην πραγ­μα­τική στε­λέ­χωση των δομών και στην αντι­στροφή του φαι­νο­μέ­νου της υπο­στε­λέ­χω­σης που χρο­νί­ζει.

Αν αύριο ο πρω­θυ­πουρ­γός θα ζητούσε να του πείτε το πιο καυτό ζήτημα των Δωδε­κα­νή­σων, τι θα του λέγατε πρώτο και γιατί;

Να προ­χω­ρή­σουμε πιο γρήγορα μεγάλα έργα υπο­δο­μών στα Δωδε­κά­νησα και να ενερ­γο­ποι­ή­σουμε άμεσα την πλήρη αξιο­ποί­ηση της δημό­σιας περιου­σίας στα νησιά μας. Και τούτο διότι στα Δωδε­κά­νησα η σημα­ντική του­ρι­στική ανά­πτυξη, δεν συμπο­ρεύ­ε­ται με τις ανα­γκαίες υπο­δο­μές. Παράλ­ληλα, υπάρ­χουν τερά­στιες δυνα­τό­τη­τες αξιο­ποί­η­σης αδρα­νούς δημό­σιας περιου­σίας, από αυτά που πλέον ανήκουν στη Δωδε­κα­νη­σιακή Αρχι­τε­κτο­νική Κλη­ρο­νο­μιά, του­ρι­στικά ακίνητα έως πρώην στρα­τό­πεδα ή κτη­ριακά συγκρο­τή­ματα, που μπορούν να στη­ρί­ξουν τοπικές επεν­δύ­σεις, στέγαση εργα­ζο­μέ­νων, νέες θέσεις εργα­σίας, ακόμη και στέγη για δημό­σιους λει­τουρ­γούς. Το δυνα­μικό υπάρχει. Αυτό που χρειά­ζε­ται βούληση, στο­χευ­μέ­νος σχε­δια­σμός και ταχύ­τητα, γιατί τα νησιά μας δεν μπορούν να περι­μέ­νουν.