Βασίλης Υψηλάντης: «Η πολιτική δεν είναι επικοινωνία – είναι ουσία, όταν έχει μετρήσιμα αποτελέσματα»

• Ο κο­σμή­το­ρας και βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου μιλά για τον ΦΠΑ, τις ελ­λεί­ψεις στην υγεία, την ακρί­βεια και την ανά­γκη για με­γά­λες υπο­δο­μές στα νησιά

Σε μια πε­ρί­ο­δο που οι νη­σιώ­τες αι­σθά­νο­νται ότι η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά τους δο­κι­μά­ζε­ται από το υψηλό κό­στος ζωής, τις ελ­λεί­ψεις στο σύ­στη­μα υγεί­ας και τις κα­θυ­στε­ρή­σεις σε έργα υπο­δο­μών, ο βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου και κο­σμή­το­ρας της Βου­λής, Βα­σί­λης Υψη­λά­ντης, πα­ρεμ­βαί­νει με συ­γκε­κρι­μέ­νες θέ­σεις και αι­τή­μα­τα. Στη συ­νέ­ντευ­ξή του, υπο­γραμ­μί­ζει ότι η εξαί­ρε­ση της Ρόδου από τους μειω­μέ­νους συ­ντε­λε­στές ΦΠΑ δεν έχει ου­σια­στι­κό έρει­σμα, πα­ρου­σιά­ζει τις κυ­βερ­νη­τι­κές πα­ρεμ­βά­σεις σε ζη­τή­μα­τα φο­ρο­λο­γί­ας και υγεί­ας, και ανοί­γει τη συ­ζή­τη­ση για μια πιο δί­καιη νη­σιω­τι­κή πο­λι­τι­κή. «Όταν η πο­λι­τι­κή έχει με­τρή­σι­μα απο­τε­λέ­σμα­τα για τον πο­λί­τη, τότε δεν είναι επι­κοι­νω­νία – είναι ουσία», ση­μειώ­νει με έμ­φα­ση, δί­νο­ντας το στίγ­μα μιας συ­νέ­ντευ­ξης που αγ­γί­ζει τα πιο καί­ρια ζη­τή­μα­τα της Δω­δε­κα­νή­σου.

Aνα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξη:

• Κύριε βου­λευ­τά, η Ρόδος εξαι­ρέ­θη­κε από τους μειω­μέ­νους συ­ντε­λε­στές ΦΠΑ. Πή­ρα­τε απά­ντη­ση από τον υπουρ­γό Οι­κο­νο­μί­ας και Οι­κο­νο­μι­κών κ. Πιε­ρα­κά­κη γιατί αυτή η δια­φο­ρο­ποί­η­ση και μήπως τε­λι­κά πρέ­πει να πάμε σε μία δέ­σμευ­ση «πα­κέ­το» όπως προ­τεί­νει το ΠΑΣΟΚ;

Όπως γνω­ρί­ζε­τε, κ. Πα­μπρή, στη φε­τι­νή Διε­θνή Έκ­θε­ση Θεσ­σα­λο­νί­κης, ο πρω­θυ­πουρ­γός εξήγ­γει­λε γεν­ναία μέτρα ελά­φρυν­σης, ιδίως για τους νέους, τα ευά­λω­τα νοι­κο­κυ­ριά, αλλά και για την ελ­λη­νι­κή πε­ρι­φέ­ρεια και τα νησιά. Σε αυτό το πλαί­σιο, ανα­κοι­νώ­θη­κε και η επα­να­φο­ρά των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ στα Δω­δε­κά­νη­σα, με εξαί­ρε­ση τη Ρόδο. Όλα αυτά στα πλαί­σια του δη­μο­σιο­νο­μι­κού χώρου που η κυ­βέρ­νη­ση κρί­νει ότι υπάρ­χει και μπο­ρεί να επι­στρέ­ψει στην ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία με ασφά­λεια. Αυτή, λοι­πόν, τη στιγ­μή, αυτή είναι και η θέση του υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών. Από την πρώτη στιγ­μή, χαι­ρέ­τη­σα τη συ­γκε­κρι­μέ­νη κυ­βερ­νη­τι­κή πρω­το­βου­λία. Είναι μια κα­θο­ρι­στι­κή στιγ­μή, μετά την απα­ρά­δε­κτη κα­τάρ­γη­σή τους με το τρίτο μνη­μό­νιο από τους ΣΥ­ΡΙ­ΖΟ­Α­ΝΕΛ, προς την ανα­γνώ­ρι­ση των νη­σιω­τι­κών ιδιαι­τε­ρο­τή­των και αντα­να­κλά έμπρα­κτα την πο­λι­τι­κή μας βού­λη­ση να στη­ρί­ξου­με τα νησιά. Ωστό­σο, δεν πα­ρέ­λει­ψα να επι­ση­μά­νω δη­μο­σί­ως και θε­σμι­κά την ανά­γκη να επα­νε­ξε­τα­στεί άμεσα η εξαί­ρε­ση της Ρόδου, η οποία αντι­κει­με­νι­κά υφί­στα­ται τις ίδιες νη­σιω­τι­κές προ­κλή­σεις, ιδίως σε επί­πε­δο κό­στους ζωής, με­τα­φο­ρών και πα­ρο­χής υπη­ρε­σιών. Για τον σκοπό αυτό, απέ­στει­λα στις 18/09/25 επι­στο­λή προς τον υπουρ­γό Οι­κο­νο­μι­κών κ. Κυ­ριά­κο Πιερ­ρα­κά­κη, με την οποία, ζητώ ρητά την έντα­ξη και της Ρόδου στο κα­θε­στώς των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ, τεκ­μη­ρί­ω­σα ότι η δια­φο­ρο­ποί­η­ση αυτή δεν έχει ου­σια­στι­κό έρει­σμα, καθώς η Ρόδος – αν και με­γα­λύ­τε­ρη – αντι­με­τω­πί­ζει ίδιες προ­κλή­σεις με τα υπό­λοι­πα νησιά, ιδιαί­τε­ρα λόγω της από­στα­σης από το κέ­ντρο και μετά από αλ­λε­πάλ­λη­λες κρί­σεις (πυρ­κα­γιές, σει­σμούς, ακρί­βεια) και τέλος, υπο­γράμ­μι­σα ότι η από­φα­ση αυτή έρ­χε­ται σε αντί­θε­ση με τη μα­κρο­χρό­νια διεκ­δί­κη­ση των Δω­δε­κα­νη­σί­ων και την ιστο­ρι­κή κα­τά­κτη­ση των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών, για την οποία προ­σω­πι­κά έχω δώσει αγώ­νες – τόσο πριν κα­ταρ­γη­θούν, όσο και στην προ­σπά­θεια επα­να­φο­ράς τους. Η επι­στο­λή κοι­νο­ποι­ή­θη­κε στο Γρα­φείο του Πρω­θυ­πουρ­γού, ακρι­βώς για να ανα­δει­χθεί η πο­λι­τι­κή βα­ρύ­τη­τα του αι­τή­μα­τος.

Η πρό­τα­ση του προ­έ­δρου του ΠΑΣΟΚ κ. Αν­δρου­λά­κη για «δέ­σμευ­ση πα­κέ­το», θεωρώ ότι δεν κι­νεί­ται στο πνεύ­μα της Οδη­γί­ας για τον ΦΠΑ και δεν αντα­να­κλά τις ανά­γκες και τις διεκ­δι­κή­σεις της νη­σιω­τι­κής Δω­δε­κα­νή­σου. Οι μειω­μέ­νοι συ­ντε­λε­στές δεν είναι προ­νό­μιο, αλλά δι­καί­ω­μα που πη­γά­ζει από τη γε­ω­γρα­φία, τις δο­μι­κές δυ­σκο­λί­ες και το κό­στος ζωής στα νησιά.

Η δη­μιουρ­γία μιας «πα­κέ­το-δέ­σμευ­σης» που συν­δέ­ει ορι­ζό­ντια, γε­νι­κά και αό­ρι­στα, τα φο­ρο­λο­γι­κά μέτρα με άλλες ανα­πτυ­ξια­κές πο­λι­τι­κές, θο­λώ­νει το πλαί­σιο και απο­δυ­να­μώ­νει τον σαφή θε­σμι­κό στόχο: Την επα­νέ­ντα­ξη όλων των Δω­δε­κα­νή­σων, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της Ρόδου, στο ει­δι­κό φο­ρο­λο­γι­κό κα­θε­στώς. Το αί­τη­μα είναι ορθό, δί­καιο και απο­λύ­τως εφαρ­μό­σι­μο. Γι’ αυτό και το διεκ­δι­κώ από κοι­νού με τους συ­να­δέλ­φους μου, την το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση και την το­πι­κή κοι­νω­νία, τους πα­ρα­γω­γι­κούς φο­ρείς. Θα συ­νε­χί­σω να πα­ρεμ­βαί­νω, θε­σμι­κά και πο­λι­τι­κά, μέχρι την πλήρη ικα­νο­ποί­η­ση του αι­τή­μα­τος.

• Οι εξαγ­γε­λί­ες της ΔΕΘ δί­νουν ελα­φρύν­σεις, αλλά οι πο­λί­τες στα νησιά συχνά αι­σθά­νο­νται ότι μέ­νουν στο πε­ρι­θώ­ριο. Πώς απα­ντά­τε σε όσους λένε ότι τα μέτρα είναι πε­ρισ­σό­τε­ρο επι­κοι­νω­νια­κά παρά ου­σια­στι­κά; Δώστε μας πα­ρα­δείγ­μα­τα…

Η κρι­τι­κή είναι θε­μι­τή, όμως πρέ­πει να λέμε τα πράγ­μα­τα όπως είναι: τα μέτρα που εξήγ­γει­λε ο πρω­θυ­πουρ­γός στη ΔΕΘ δεν είναι επι­κοι­νω­νια­κά, είναι στο­χευ­μέ­να, ρε­α­λι­στι­κά και κοι­νω­νι­κά δί­καια – ει­δι­κά για τους νέους και τους κα­τοί­κους της νη­σιω­τι­κής και απο­μα­κρυ­σμέ­νης Ελ­λά­δας. Πρώ­τον, για τους κα­τοί­κους μι­κρών οι­κι­σμών και νη­σιών – όπως στα Δωδε – προ­βλέ­πε­ται μεί­ω­ση του ΕΝΦΙΑ έως και 50% σε πε­ριο­χές με πλη­θυ­σμό κάτω των 1.500 κα­τοί­κων. Αυτό είναι μια ελά­φρυν­ση με άμεσο αντί­κτυ­πο στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα και το οι­κο­γε­νεια­κό ει­σό­δη­μα. Δεύ­τε­ρον, για τη νέα γενιά, κα­θιε­ρώ­νε­ται μειω­μέ­νος φο­ρο­λο­γι­κός συ­ντε­λε­στής 15% για τα πρώτα τρία χρό­νια ερ­γα­σί­ας νέων έως 29 ετών, προ­βλέ­πε­ται γεν­ναία επι­δό­τη­ση για ενοί­κιο και στέγη και επι­πλέ­ον, κα­ταρ­γεί­ται το τέλος επι­τη­δεύ­μα­τος για τους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τί­ες που προ­σλαμ­βά­νουν ερ­γα­ζό­με­νο – μέτρο που στη­ρί­ζει τους μι­κρούς επαγ­γελ­μα­τί­ες και ενι­σχύ­ει την απα­σχό­λη­ση. Να προ­σθέ­σω και τη διεύ­ρυν­ση των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ στα Δω­δε­κά­νη­σα, μέτρο που χαι­ρε­τί­στη­κε από την το­πι­κή κοι­νω­νία, με την εξαί­ρε­ση της Ρόδου – για την οποία, όπως έχω ήδη το­νί­σει δη­μό­σια, έχω ζη­τή­σει την άμεση επα­νε­ξέ­τα­ση και έντα­ξή της στο κα­θε­στώς μειω­μέ­νου ΦΠΑ, με σχε­τι­κή επι­στο­λή στον υπουρ­γό Οι­κο­νο­μι­κών και κοι­νο­ποί­η­ση στο Γρα­φείο του Πρω­θυ­πουρ­γού. Δεν πρό­κει­ται για πα­ρο­χο­λο­γία, αλλά για ένα συ­νε­κτι­κό σχέ­διο ελά­φρυν­σης, ενί­σχυ­σης της πε­ρι­φέ­ρειας και στή­ρι­ξης των νέων, που χτί­ζει στα­θε­ρά κοι­νω­νι­κή κι­νη­τι­κό­τη­τα και νη­σιω­τι­κή ισο­νο­μία. Όταν η πο­λι­τι­κή έχει με­τρή­σι­μα απο­τε­λέ­σμα­τα για τον πο­λί­τη, τότε δεν είναι επι­κοι­νω­νία – είναι ουσία.

• Στα νο­σο­κο­μεία των νη­σιών μας γί­νο­νται αργά βή­μα­τα και έχω την αί­σθη­ση ότι για­τροί έχουν κη­ρύ­ξει προ­σω­ρι­νά “εκε­χει­ρία” με τον υπουρ­γό Υγεί­ας. Πώς γί­νε­ται όμως να μι­λά­με για ανά­πτυ­ξη και του­ρι­σμό όταν λεί­πουν βα­σι­κές ια­τρι­κές υπη­ρε­σί­ες;

Στο ερώ­τη­μά σας θα απα­ντή­σω με στοι­χεία:

Στα Δω­δε­κά­νη­σα η κυ­βέρ­νη­ση της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας, μέσω του Τα­μεί­ου Ανά­καμ­ψης, δίνει για πρώτη φορά μια ολο­κλη­ρω­μέ­νη ευ­και­ρία ανα­βάθ­μι­σης των υπο­δο­μών υγεί­ας. Ήδη άλλα έχουν εντα­χθεί και ολο­κλη­ρω­θεί και άλλα προ­χω­ρούν:

Στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου, γί­νε­ται ρι­ζι­κή ανα­καί­νι­ση όλων των κλι­νι­κών και των εσω­τε­ρι­κών χώρων που ξε­περ­νά τα 5 εκ. ευρώ και το Ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κό Κέ­ντρο Ρόδου, με εξα­σφα­λι­σμέ­νη χρη­μα­το­δό­τη­ση, έρ­χε­ται για να κα­λύ­ψει τις ανά­γκες των ογκο­λο­γι­κών ασθε­νών. Πα­ράλ­λη­λα, ανα­βαθ­μί­στη­καν και τα Κέ­ντρα Υγεί­ας στο νησί, σε Έμπω­να, Αρ­χάγ­γε­λο και Ρόδο.

Το Κέ­ντρο Υγεί­ας Πά­τμου, με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 1,5 εκα­τομ­μυ­ρί­ου ευρώ για πλήρη ανα­καί­νι­ση και εκ­συγ­χρο­νι­σμό των υπο­δο­μών του.

Το Νο­σο­κο­μείο – Κέ­ντρο Υγεί­ας Κα­λύ­μνου “Βου­βά­λειο” και το Νο­σο­κο­μείο – Κέ­ντρο Υγεί­ας Λέρου, με έργα ανα­καί­νι­σης στα Τμή­μα­τα Επει­γό­ντων Πε­ρι­στα­τι­κών και στις νο­ση­λευ­τι­κές μο­νά­δες, χρη­μα­το­δο­τού­με­να από το Τα­μείο με 653 χι­λιά­δες. Πα­ράλ­λη­λα, μέσα από εθνι­κό έργο ψη­φιο­ποί­η­σης, επτά νο­σο­κο­μεία του Νο­τί­ου Αι­γαί­ου –ανά­με­σά τους και των Δω­δε­κα­νή­σων– απο­κτούν νέα πλη­ρο­φο­ρια­κά συ­στή­μα­τα και ψη­φια­κά ερ­γα­λεία.

Για την Κω, οι κα­θυ­στε­ρή­σεις, στο θέμα τε­λι­κής επι­λο­γής οι­κο­πέ­δου, στέ­ρη­σαν τη δυ­να­τό­τη­τα να χρη­μα­το­δο­τη­θεί το νέο νο­σο­κο­μείο από το Τα­μείο Ανά­καμ­ψης· ωστό­σο η κυ­βέρ­νη­ση έχει δε­σμευ­θεί ότι το έργο θα ολο­κλη­ρω­θεί με άλλα χρη­μα­το­δο­τι­κά ερ­γα­λεία.

Την ίδια στιγ­μή, δεν μέ­νου­με μόνο στα κτή­ρια. Το Υπουρ­γείο Υγεί­ας έχει ήδη προ­χω­ρή­σει σε προ­κη­ρύ­ξεις νέων θέ­σε­ων για­τρών και νο­ση­λευ­τών, με ιδιαί­τε­ρη έμ­φα­ση στα νησιά, ώστε να κα­λυ­φθούν οι ανά­γκες στε­λέ­χω­σης. Ενι­σχύ­ο­νται οι­κο­νο­μι­κά οι υπη­ρε­τού­ντες για­τροί με επι­δό­μα­τα άγο­νων και νη­σιω­τι­κών πε­ριο­χών, δί­νο­νται κί­νη­τρα σε νέους για­τρούς να επι­λέ­ξουν τα νησιά, ενώ ανα­βαθ­μί­ζο­νται και οι μι­σθοί των νο­ση­λευ­τών στο πλαί­σιο της γε­νι­κής πο­λι­τι­κής για το ΕΣΥ.

Έτσι, με συν­δυα­σμό επεν­δύ­σε­ων σε υπο­δο­μές και προ­σλή­ψε­ων σε αν­θρώ­πι­νο δυ­να­μι­κό, η κυ­βέρ­νη­ση αλ­λά­ζει τον χάρτη της Υγεί­ας στα Δω­δε­κά­νη­σα, με έργα που δεν μέ­νουν στη θε­ω­ρία αλλά χρη­μα­το­δο­τού­νται και υλο­ποιού­νται. Σαφώς οι ανά­γκες σε ια­τρι­κό και νο­ση­λευ­τι­κό προ­σω­πι­κό είναι πολύ με­γά­λες. Οι προ­σπά­θειες που γί­νο­νται για αντα­πό­κρι­ση και μό­νι­μη ανά­λη­ψη κα­θη­κό­ντων και η κά­λυ­ψη κενών είναι αδιά­κο­πη. Όπως δεν πρέ­πει να μην ανα­φε­ρό­μα­στε στις προ­σπά­θειες των αν­θρώ­πων αυτών που πολ­λές φορές ξε­περ­νούν τα όρια. Συ­νε­πώς είναι άδικο να μη­δε­νί­ζο­νται τα πάντα αλλά και να συν­δυά­ζο­νται με κα­τα­στά­σεις ανό­μοιες.

• Οι τιμές στα βα­σι­κά αγαθά είναι δι­πλά­σιες σε σχέση με την Αθήνα. Ποιο είναι το σχέ­διό σας, ώστε νη­σιώ­τες να μην πλη­ρώ­νουν ‘’κα­πέ­λο’’ μόνο και μόνο επει­δή ζουν σε νησί;

Είναι αλή­θεια ότι οι τιμές στα νησιά πιέ­ζο­νται πε­ρισ­σό­τε­ρο σε σχέση με την ηπει­ρω­τι­κή χώρα. Ανα­γνω­ρί­ζο­ντας το πρό­βλη­μα, η κυ­βέρ­νη­ση έχει ήδη δώσει λύ­σεις, όπως η πρό­σφα­τη μεί­ω­ση των συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά, η δια­τή­ρη­ση και λει­τουρ­γία του με­τα­φο­ρι­κού ισο­δύ­να­μου, αλλά και οι συ­νε­χείς έλεγ­χοι στην αγορά. Σ’ αυτά πρέ­πει να προ­σθέ­σου­με τα μέτρα για την αύ­ξη­ση των εσό­δων, όπως λε­πτο­με­ρώς προ­α­νέ­φε­ρα. Θεωρώ ότι, υπάρ­χει η πο­λι­τι­κή βού­λη­ση να προ­χω­ρή­σου­με σε κάθε πρό­σθε­το μέτρο που θα χρεια­στεί για την αντι­με­τώ­πι­ση της ακρί­βειας η οποία να ση­μειώ­σω είναι έντο­νη σε όλη την Ευ­ρώ­πη.

• Η εντο­πιό­τη­τα για εκ­παι­δευ­τι­κούς που προ­τεί­νε­τε μπο­ρεί να λύσει μέρος του προ­βλή­μα­τος. Τι θα γίνει όμως με για­τρούς, αστυ­νο­μι­κούς και άλ­λους δη­μό­σιους λει­τουρ­γούς που επί­σης δεν μέ­νουν στα νησιά;

Η πρό­τα­σή μου για μο­ριο­δό­τη­ση της εντο­πιό­τη­τας στους εκ­παι­δευ­τι­κούς δεν έχει μόνο υπη­ρε­σια­κή στό­χευ­ση – απο­σκο­πεί και στην ενί­σχυ­ση της νη­σιω­τι­κής κοι­νω­νί­ας, ει­δι­κά σε ό,τι αφορά το ζή­τη­μα της στέ­γα­σης και της μό­νι­μης πα­ρα­μο­νής. Η πα­ρου­σία ενός αν­θρώ­που που κα­τά­γε­ται ή έχει δε­σμούς με το νησί μειώ­νει το εν­δε­χό­με­νο με­τα­κί­νη­σης και απο­δυ­να­μώ­σε­ων των δομών.

Τώρα, το πρό­βλη­μα φυ­σι­κά δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται στην εκ­παί­δευ­ση. Το βλέ­που­με – ίσως ακόμη πιο οξυ­μέ­να – στην υγεία, την αστυ­νό­μευ­ση, την πυ­ρο­προ­στα­σία, τη δη­μό­σια διοί­κη­ση. Γι’ αυτό και έχω επι­ση­μά­νει ότι η πρό­τα­ση για την εντο­πιό­τη­τα πρέ­πει να εξε­τα­στεί ορι­ζό­ντια, σε όλους τους κρί­σι­μους το­μείς του Δη­μο­σί­ου, με σε­βα­σμό στο Σύ­νταγ­μα και το Ευ­ρω­παϊ­κό Ενω­σια­κό Δί­καιο και τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες κάθε κλά­δου. Πα­ράλ­λη­λα όμως, οφεί­λου­με να δούμε και άλλα συ­μπλη­ρω­μα­τι­κά μέτρα. Κί­νη­τρα στέ­γα­σης και επι­δο­τή­σεις ενοι­κί­ου, κα­το­χύ­ρω­ση μό­νι­μων ορ­γα­νι­κών θέ­σε­ων στα νησιά, πρι­μο­δό­τη­ση της πα­ρα­μο­νής και της μα­κρό­χρο­νης υπη­ρε­σί­ας και φυ­σι­κά, βελ­τί­ω­ση των υπο­δο­μών — γιατί όταν ο για­τρός, ο δά­σκα­λος ή ο αστυ­νο­μι­κός φτά­νει σε ένα μικρό νησί, πρέ­πει να έχει λόγο να μεί­νει. Η εντο­πιό­τη­τα δεν είναι πα­νά­κεια, είναι όμως ένα ση­μα­ντι­κό ερ­γα­λείο νη­σιω­τι­κής πο­λι­τι­κής. Και αν εφαρ­μο­στεί σωστά και με δι­καιο­σύ­νη, μπο­ρεί να συμ­βά­λει στην πραγ­μα­τι­κή στε­λέ­χω­ση των δομών και στην αντι­στρο­φή του φαι­νο­μέ­νου της υπο­στε­λέ­χω­σης που χρο­νί­ζει.

• Αν αύριο ο πρω­θυ­πουρ­γός θα ζη­τού­σε να του πείτε το πιο καυτό ζή­τη­μα των Δω­δε­κα­νή­σων, τι θα του λέ­γα­τε πρώτο και γιατί;

Να προ­χω­ρή­σου­με πιο γρή­γο­ρα με­γά­λα έργα υπο­δο­μών στα Δω­δε­κά­νη­σα και να ενερ­γο­ποι­ή­σου­με άμεσα την πλήρη αξιο­ποί­η­ση της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας στα νησιά μας. Και τούτο διότι στα Δω­δε­κά­νη­σα η ση­μα­ντι­κή του­ρι­στι­κή ανά­πτυ­ξη, δεν συ­μπο­ρεύ­ε­ται με τις ανα­γκαί­ες υπο­δο­μές. Πα­ράλ­λη­λα, υπάρ­χουν τε­ρά­στιες δυ­να­τό­τη­τες αξιο­ποί­η­σης αδρα­νούς δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας, από αυτά που πλέον ανή­κουν στη Δω­δε­κα­νη­σια­κή Αρ­χι­τε­κτο­νι­κή Κλη­ρο­νο­μιά, του­ρι­στι­κά ακί­νη­τα έως πρώην στρα­τό­πε­δα ή κτη­ρια­κά συ­γκρο­τή­μα­τα, που μπο­ρούν να στη­ρί­ξουν το­πι­κές επεν­δύ­σεις, στέ­γα­ση ερ­γα­ζο­μέ­νων, νέες θέ­σεις ερ­γα­σί­ας, ακόμη και στέγη για δη­μό­σιους λει­τουρ­γούς. Το δυ­να­μι­κό υπάρ­χει. Αυτό που χρειά­ζε­ται βού­λη­ση, στο­χευ­μέ­νος σχε­δια­σμός και τα­χύ­τη­τα, γιατί τα νησιά μας δεν μπο­ρούν να πε­ρι­μέ­νουν.