Το δημοτικό της Ψερίμου, ένας “φάρος” αισιοδοξίας και δύναμης

Ένα τρα­πε­ζάκι με τον βασι­λικό και γύρω-γύρω πέντε παιδιά και δύο εκπαι­δευ­τι­κοί. Πλάι τους, δάσκα­λοι από το 3ο δημο­τικό της Καλύ­μνου, που ήρθαν να εκπρο­σω­πή­σουν το σχολείο και να στεί­λουν μήνυμα στή­ρι­ξης, αλλά και παρα­θε­ρι­στές που έχουν μείνει για λίγο ακόμα στο νησί της Ψερίμου μαζί με τα δικά τους παιδιά.

Αυτό ήταν το σκηνικό του αγια­σμού την περα­σμένη Πέμπτη, στο δημο­τικό σχολείο στην Ψέριμο, το οποίο επα­να­λει­τουρ­γεί φέτος, μετά από 17 χρόνια.

“Ήταν πολύ συγκι­νη­τικό”, δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Αθηνά Σχοινά, η δασκάλα του μονο­θέ­σιου δημο­τι­κού του νησιού.

Η Ψέριμος δεν της ήταν άγνωστο μέρος, καθώς έχει κατα­γωγή από τη Λέρο, ενώ τα προη­γού­μενα δύο χρόνια ήταν ανα­πλη­ρώ­τρια στην Κάλυμνο. “Η ζωή στην Κάλυμνο είναι εύκολη, γιατί έχει ζωή. Κρατώ το σπίτι μου εκεί. Τον χειμώνα, όμως, η ζωή είναι πολύ δια­φο­ρε­τική. Από όσο ξέρω, μένουν περίπου 25 κάτοι­κοι και είναι όλα κλειστά”, ανέφερε.

Η Αθηνά Σχοινά είχε φέτος τη χαρά να διο­ρι­στεί μόνιμη, ωστόσο η τοπο­θέ­τησή της απο­τέ­λεσε μεγάλη έκπληξη για εκείνη. “Στην αρχή βίωσα σοκ, ήταν πρω­τό­γνωρο το συναί­σθημα όταν έμαθα πού θα έρθω”, είπε χαρα­κτη­ρι­στικά.

Το αρχικό σοκ, δια­δέ­χθηκε η χαρά και η συναί­σθηση ότι το μικρό αυτό νησί και οι κάτοι­κοί του συμ­βο­λί­ζουν κάτι πολύ πιο μεγάλο.

“Έχω δύο πρω­τά­κια, τα οποία με έχουν αγκα­λιά­σει. Το ίδιο και οι οικο­γέ­νειές τους. Είναι γεμάτα όρεξη για να μάθουν και σέβο­νται πολύ τον δάσκαλο”, είπε και πρό­σθεσε: “ζώντας μαζί τους συνει­δη­το­ποιεί κανείς ότι είναι ήρωες, που κρατούν το νησί, να έχει δρα­στη­ριό­τητα και ζωή. Ο δήμος, το κράτος και η Πολι­τεία οφεί­λουν να στη­ρί­ξουν το νησί για αυτό”.

Όσο για τον στόχο της για την παρου­σία της στην Ψέριμο, η Αθηνά Σχοινά υπο­γράμ­μισε: “Θα κάνω τα πάντα να αντα­πο­κριθώ στο έργο μου, να κάνω τα παιδιά να αγα­πή­σουν το σχολείο, να με θυμού­νται ως μία όμορφη ανά­μνηση, να μάθουν για τη ζωή και οι γονείς τους να με θυμού­νται ότι βοήθησα. Να βάλω ένα ωραίο πρώτο λιθα­ράκι”.

Η δουλειά της, πάντως, κάθε άλλο παρά εύκολη είναι. Ο χει­μώ­νας σε ένα ακρι­τικό, δυσπρό­σιτο νησί μπορεί να είναι πολύ δύσκο­λος για κάποιον νέο. “Είναι δύσκολη η απο­μό­νωση του χειμώνα και για αυτό φρο­ντί­ζουμε να έχουμε τακτική επι­κοι­νω­νία με τους εκπαι­δευ­τι­κούς”, σημεί­ωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Χαρά­λα­μπος Ψαράς, ανα­πλη­ρω­τής Περι­φε­ρεια­κός Διευ­θυ­ντής Νοτίου Αιγαίου.

Όπως υπο­γράμ­μισε, η ανθε­κτι­κό­τητα είναι η πιο σημα­ντική δεξιό­τητα που πρέπει να ανα­πτύ­ξει ένας εκπαι­δευ­τι­κός σε μία τέτοια θέση. “Για αυτό η υπη­ρε­σία είναι και θα είναι δίπλα στους εκπαι­δευ­τι­κούς να τους στη­ρί­ζει”, τόνισε.

Για τον κ. Ψαρά, η επα­να­λει­τουρ­γία του δημο­τι­κού στην Ψέριμο απο­τε­λεί “ιστο­ρικό γεγονός”. “Έχουμε πέντε παιδιά στη σχολική κοι­νό­τητα αυτή τη στιγμή, 3 στο νηπια­γω­γείο και δύο στο δημο­τικό. Ελπί­ζουμε να μείνει ο κόσμος στο νησί και να έχουμε στο μέλλον και γυμνα­σια­κές τάξεις”, είπε. Όπως εξήγησε, οι οικο­γέ­νειες βλέπουν να ανοί­γουν τα σχολεία, να έρχεται γιατρός στο νησί και δημιουρ­γεί­ται ένα αίσθημα ασφά­λειας, ότι μπορούν να επι­στρέ­ψουν στο νησί όσοι έχουν φύγει και να συνε­χί­σουν τη δρα­στη­ριό­τητά τους εκεί.

Στα Δωδε­κά­νησα, αυτή τη στιγμή, υπάρ­χουν και άλλα δυσπρό­σιτα νησιά που έχουν μικρό αριθ­μη­τικά σχολικό πλη­θυ­σμό, αλλά πολύ σημα­ντική παρου­σία. Στην Τέλενδο, ένας μαθητής στο δημο­τικό. Στο Αγα­θο­νήσι είναι δύο παιδιά στο νηπια­γω­γείο, δύο στο δημο­τικό και τρία στο γυμνά­σιο με λυκεια­κές τάξεις. Στην Κάρπαθο, στο Διαφάνι λει­τουρ­γεί το νηπια­γω­γείο και το δημο­τικό, ενώ στον Όλυμπο το γυμνά­σιο με λυκεια­κές τάξεις.

“Τα συντη­ρούμε και τα κρατάμε ανοικτά αυτά τα σχολεία με υπε­ρη­φά­νεια”, τόνισε ο κ. Ψαράς. “Όπου η γνώση ανάβει, φωτίζει ένα μέλλον ευοίωνο για τις κοι­νό­τη­τες. Αυτό θα συνε­χί­σουμε να προ­σπα­θούμε. ‘Αλλωστε και η παρου­σία του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας στον αγιασμό της Τελέν­δου συμ­βο­λί­ζει ακριβώς αυτή τη σημασία που δίνεται από την Πολι­τεία”.

Πηγή: capital.gr