Ο δήμαρχος Αλέξανδρος Κολιάδης αποτίμησε την κατάσταση και χαρτογράφησε το αύριο της Ρόδου

• Κυκλο­φο­ριακό, άναρχη δόμηση, νερό, απο­κέ­ντρωση υπη­ρε­σιών και δημο­τική αστυ­νο­μία στη μεγάλη εικόνα που περιέ­γραψε ο δήμαρ­χος Ρόδου

Σε μια συνέ­ντευξη με αφορμή την έναρξη της νέας σεζόν και την κορύ­φωση της του­ρι­στι­κής κίνησης, ο δήμαρ­χος Ρόδου Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης μίλησε στον SkyRodos και τον δημο­σιο­γράφο Τώνη Μαρτίνη για όσα δοκι­μά­ζουν καθη­με­ρινά τους κατοί­κους και για το πώς ορα­μα­τί­ζε­ται την επόμενη μέρα του νησιού.

«Τα παρά­πονα είναι πολλά και δικαιο­λο­γη­μένα» – Η σχέση διοί­κη­σης και κοι­νω­νίας

Ο δήμαρ­χος ανα­γνώ­ρισε εξαρχής ότι τα παρά­πονα των πολιτών είναι πολλά και συχνά εύλογα, επι­μέ­νο­ντας ότι η Ρόδος ως διεθνής προ­ο­ρι­σμός οφείλει να είναι αντα­γω­νι­στική και λει­τουρ­γική για τους μόνι­μους κατοί­κους της. Υπο­στή­ριξε πως η αλλαγή νοο­τρο­πίας είναι ανα­γκαία για να βελ­τιω­θεί η καθη­με­ρι­νό­τητα και σημεί­ωσε ότι «οι 9 στους 10» δεί­χνουν διάθεση να στη­ρί­ξουν την προ­σπά­θεια, παρότι μια μικρή μειο­ψη­φία αντι­στέ­κε­ται στις αλλαγές και δυσχε­ραί­νει την πρόοδο.

Παράλ­ληλα, έβαλε το πολι­τικό πλαίσιο: τα προ­βλή­ματα είναι δια­χρο­νικά, δεν «προ­έ­κυ­ψαν ξαφνικά», και όλοι φέρουν μερίδιο ευθύνης για την παρούσα κατά­σταση. Η νέα δημο­τική αρχή, όπως είπε, δίνει «εξε­τά­σεις κάθε μέρα», έχοντας συνεί­δηση ότι χρειά­ζε­ται χρόνος για να απο­δώ­σει ένα δια­φο­ρε­τικό μοντέλο δια­χεί­ρι­σης.

Κυκλο­φο­ριακό: η υπ’ αριθμόν ένα πίεση

Ο Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης περιέ­γραψε το κυκλο­φο­ριακό ως κορυ­φαίο πρό­βλημα του νησιού. Επε­σή­μανε ότι βρί­σκε­ται σε εξέλιξη μελέτη μετρή­σεων ροής οχη­μά­των, με κατα­γρα­φικά στους δρόμους, προ­κει­μέ­νου να προ­κύ­ψουν στο­χευ­μέ­νες λύσεις και ρυθ­μί­σεις. Ενδει­κτικά, για την οδό Παπάγου προς Μαν­δράκι, ανέφερε ημε­ρή­σια διέ­λευση τάξης «15–17 χιλιά­δων οχη­μά­των», αριθμός που, όπως είπε, από μόνος του υπο­δει­κνύει τα όρια αντοχής του υφι­στά­με­νου δικτύου.

Το πρό­βλημα δεν περιο­ρί­ζε­ται στο ιστο­ρικό κέντρο. Συνοι­κίες όπως η Ανάληψη έχουν ήδη φτάσει σε μεγάλες πυκνό­τη­τες, ενώ το δίκτυο γύρω από τη Μεσαιω­νική Πόλη δέχεται υπέρ­με­τρες πιέσεις για μήνες, κι όχι μόνο για εβδο­μά­δες αιχμής. Η εκρη­κτική αύξηση επι­σκε­πτών, από 1,5 σε πάνω από 3 εκα­τομ­μύ­ρια, έχει ανα­τρέ­ψει παλιό­τερα δεδο­μένα και απαιτεί προ­σαρ­μο­γές που να αντα­πο­κρί­νο­νται σε μια νέα, μόνιμη κανο­νι­κό­τητα.

«Ασπι­ρί­νες» με στόχο την ανάσα: κολο­νά­κια, απα­γο­ρεύ­σεις στροφών και προ­σω­ρι­νές ρυθ­μί­σεις

Στο σκέλος των άμεσων παρεμ­βά­σεων, ο δήμαρ­χος υπε­ρα­σπί­στηκε τη χρήση κολο­να­κίων και λοιπών ρυθ­μί­σεων, παρα­δε­χό­με­νος ότι η αισθη­τική τους δεν είναι ευχά­ρι­στη, αλλά υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι απο­τρέ­πουν παρά­νο­μες σταθ­μεύ­σεις και μειώ­νουν φαι­νό­μενα που «κολλάνε» την κυκλο­φο­ρία. Χαρα­κτή­ρισε τις παρεμ­βά­σεις αυτές ως ανα­γκαίες «ασπι­ρί­νες» μέχρι να υλο­ποι­η­θούν μεγα­λύ­τε­ρες λύσεις, σημειώ­νο­ντας ότι οι επαγ­γελ­μα­τίες οδηγοί δια­πι­στώ­νουν μείωση της ταλαι­πω­ρίας.

Στη συζή­τηση για τα λεω­φο­ρεία και τις δυσκο­λίες σε στενούς αστι­κούς άξονες, ο δήμαρ­χος απέδωσε τα συχνά μπο­τι­λια­ρί­σματα όχι στα οχήματα δημό­σιας συγκοι­νω­νίας αλλά σε αντι­κα­νο­νι­κούς ελιγ­μούς και παρά­νο­μες στροφές ιδιω­τι­κών οχη­μά­των σε σημεία που απα­γο­ρεύ­ο­νται, ειδικά σε δρόμους με υψηλό φόρτο.

Στάθμευση-«κλειδί» και δωρεάν μετε­πι­βί­βαση: Ακαντιά, Καλ­λι­πά­τειρα, Πανε­πι­στή­μιο, παλιό νοσο­κο­μείο

Κεντρι­κός άξονας της βρα­χυ­πρό­θε­σμης στρα­τη­γι­κής είναι η δημιουρ­γία/αξιο­ποί­ηση περι­φε­ρεια­κών χώρων στάθ­μευ­σης με δωρεάν μετε­πι­βί­βαση προς το κέντρο. Ο δήμαρ­χος ανα­φέρ­θηκε συγκε­κρι­μένα στην Ακαντιά, όπου ο χώρος δια­μορ­φώ­νε­ται με παρεμ­βά­σεις που υλο­ποιεί το Λιμε­νικό Ταμείο, τονί­ζο­ντας ότι πρό­κει­ται για «ευθεία» δια­δρομή 7–10 λεπτών ως το Δημαρ­χείο με δωρεάν δημο­τική συγκοι­νω­νία, ένα μοντέλο απο­λύ­τως συνη­θι­σμένο σε ευρω­παϊ­κές πόλεις.

Παρό­μοια αξιο­ποί­ηση προ­ε­τοι­μά­ζε­ται για Καλ­λι­πά­τειρα, Πανε­πι­στή­μιο και παλιό νοσο­κο­μείο, προ­κει­μέ­νου να απορ­ρο­φη­θεί μέρος της ζήτησης στο ιστο­ρικό κέντρο.

Ο ίδιος εκτί­μησε ότι, καθώς η συνή­θεια αλλάζει, περισ­σό­τε­ροι κάτοι­κοι θα υιο­θε­τή­σουν την πρα­κτική «παρκάρω έξω, μετα­κι­νού­μαι μέσα δωρεάν».

Δημο­τική Αστυ­νο­μία: το κενό ελέγχου και  η αναμονή προ­σλή­ψεων

Στο μέτωπο της τάξης στον δημόσιο χώρο, ο δήμαρ­χος μίλησε ευθέως για «σοβαρό ζήτημα» λόγω έλλει­ψης Δημο­τι­κής Αστυ­νο­μίας. Παρου­σί­ασε πρό­σφατο περι­στα­τικό ελέγχου αυθαί­ρε­των κατα­λή­ψεων οδού με καρέ­κλες, ταμπέ­λες και πινα­κί­δες, όπου χρειά­στηκε συν­δρομή της ΕΛ.ΑΣ., τονί­ζο­ντας ότι τέτοιες υπο­θέ­σεις είναι αρμο­διό­τητα της Δημο­τι­κής Αστυ­νο­μίας σε κάθε οργα­νω­μένη πόλη. Επα­νέ­λαβε ότι ο Δήμος ανα­μέ­νει την προ­κή­ρυξη μέσω Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών και ΑΣΕΠ ώστε να γίνουν οι ανα­γκαίες προ­σλή­ψεις και να υπάρξει στα­θε­ρός μηχα­νι­σμός ελέγχου στον ιστό της πόλης.

Απο­κέ­ντρωση κρί­σι­μων υπη­ρε­σιών: από το  κέντρο προς τον  λόφο Αγίου Στε­φά­νου

Ο δήμαρ­χος προ­κρί­νει την απο­κέ­ντρωση των βαριών υπη­ρε­σιών από το κέντρο. Ως προ­τε­ραιό­τητα έθεσε τη μετε­γκα­τά­σταση της Πυρο­σβε­στι­κής σε χώρο στον λόφο Αγίου Στε­φά­νου (Μοντε Σμίθ), αξιο­ποιώ­ντας τμήμα του στρα­το­πέ­δου ώστε τα μεγάλα πυρο­σβε­στικά οχήματα να μην «σκίζουν» καθη­με­ρινά τον κεντρικό ιστό για να βγουν ανα­το­λικά ή δυτικά. Ανέφερε ότι είχαν γίνει συζη­τή­σεις με τα συναρ­μό­δια υπουρ­γεία, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας πως πρό­κει­ται για λύση που μπορεί να εφαρ­μο­στεί σχετικά γρήγορα σε σύγκριση με άλλες επι­λο­γές που καθυ­στε­ρούν για χρόνια.

Ως παρά­δειγμα χρόνιων καθυ­στε­ρή­σεων παρέ­πεμψε στο κτήριο της Μεραρ­χίας και στην ανάγκη, εφόσον φύγουν υπη­ρε­σίες όπως η Πυρο­σβε­στική, να ακο­λου­θή­σει συνο­λικό σχέδιο επα­να­χρή­σεων ώστε να μη δημιουρ­γη­θούν «νεκρά» κτήρια. Άνοιξε επίσης τη συζή­τηση για πιθανή μετε­γκα­τά­σταση της Αστυ­νο­μίας σε άλλο σημείο της πόλης, εκτός του πιο πυκνού κέντρου, στο πλαίσιο μιας ευρύ­τε­ρης «απο­συμ­φό­ρη­σης» του ιστο­ρι­κού πυρήνα.

Ανά­πτυξη με κανόνες: από την οικο­δο­μική πίεση έως τις  μεγάλες επεν­δύ­σεις

Η τοπική ανά­πτυξη, σύμφωνα με τον δήμαρχο, δεν μπορεί να νοηθεί χωρίς σαφείς κανόνες. Στο ζήτημα της απο­θή­κευ­σης και δια­κί­νη­σης υγρα­ε­ρίου στη Νότια Ρόδο, εξέ­φρασε επι­φυ­λά­ξεις με όρους οδικής ασφά­λειας και κόστους κυκλο­φο­ρίας, δεδο­μέ­νου ότι το υφι­στά­μενο δίκτυο «έχει μπου­κώ­σει» και η οδήγηση βαρέων φορτίων θα επι­βά­ρυνε περαι­τέρω τόσο τους κατοί­κους όσο και τους επι­σκέ­πτες.

Το ίδιο πνεύμα «ναι στις επεν­δύ­σεις, αλλά με σχέδιο» διέπει και τη ματιά του στην οικι­στική εξά­πλωση. Η άναρχη οικο­δό­μηση, όπως είπε, πίεσε το νησί σε σημεία ζωτικά: οδικό δίκτυο, στάθ­μευση, κοι­νό­χρη­στους χώρους. Η απά­ντηση, υπο­στή­ριξε, είναι ένας συνε­κτι­κός πολε­ο­δο­μι­κός σχε­δια­σμός με ορί­ζο­ντα 15–20ετίας, που θα δεσμεύει όλους και θα προ­στα­τεύει την ποιό­τητα ζωής.

Νερό και υπο­δο­μές: ο αόρατος παρά­γο­ντας της επό­με­νης δεκα­ε­τίας

Ο δήμαρ­χος έθεσε και τον παρά­γο­ντα «νερό» ως κρίσιμη μετα­βλητή. Χωρίς συγκρο­τη­μένο σχέδιο δια­χεί­ρι­σης και θωρά­κι­σης υπο­δο­μών –υδρο­δό­τη­σης, ενέρ­γειας, δικτύων- δεν μπορεί, όπως παρα­δέ­χθηκε, να υπάρξει βεβαιό­τητα επάρ­κειας για την επόμενη δεκα­ε­τία, την ώρα που η ζήτηση αυξάνει και το νησί μετα­σχη­μα­τί­ζε­ται.

Από τη ρητο­ρική στο  επι­χει­ρη­σιακό: τι αλλάζει «εδώ και τώρα»

Στις άμεσες προ­τε­ραιό­τη­τες περι­λαμ­βά­νο­νται: η ολο­κλή­ρωση της δια­μόρ­φω­σης της Ακα­ντιάς και άλλων χώρων ως περι­φε­ρεια­κών πάρ­κινγκ με δωρεάν μετε­πι­βί­βαση, η ενί­σχυση της δημο­τι­κής συγκοι­νω­νίας με μικρά ηλε­κτρο­κί­νητα οχήματα σε υψηλή συχνό­τητα, η συστη­μα­τική αστυ­νό­μευση του δημό­σιου χώρου μόλις στε­λε­χω­θεί η Δημο­τική Αστυ­νο­μία, και η προ­ώ­θηση της μετε­γκα­τά­στα­σης της Πυρο­σβε­στι­κής στον λόφο Αγίου Στε­φά­νου για να απο­συμ­φο­ρη­θεί το κέντρο. Όπως εξήγησε, τα μέτρα αυτά λει­τουρ­γούν συν­δυα­στικά, ώστε να κερ­δη­θεί χρόνος και λει­τουρ­γι­κό­τητα μέχρι την εφαρ­μογή των μεγα­λύ­τε­ρων τομών.

Οι πρώην δήμαρ­χοι και η πολι­τική τους στάση

Ο κ. Κολιά­δης μίλησε με σεβασμό για πρόσωπα που άσκησαν διοί­κηση στον Δήμο και επέ­λε­ξαν, μετά τη θητεία τους, να μην παρεμ­βαί­νουν στην τρέ­χουσα πολι­τική ζωή. Ανέφερε ότι ορι­σμέ­νοι απο­τέ­λε­σαν παρα­δείγ­ματα πολι­τι­κών που, μόλις ολο­κλή­ρω­σαν τον κύκλο τους, απο­σύρ­θη­καν με αξιο­πρέ­πεια και χωρίς να προ­σπα­θούν να δημιουρ­γούν εμπόδια στις νέες δημο­τι­κές αρχές. Αντί­θετα, στάθηκε σε εκεί­νους που, όπως είπε, προ­σπα­θούν να έχουν λόγο και άποψη ακόμα και όταν δεν κατέ­χουν θεσμικό ρόλο, δημιουρ­γώ­ντας εμπόδια και τρι­κλο­πο­διές στη νέα γενιά που επι­χει­ρεί να εφαρ­μό­σει αλλαγές. «Θαυμάζω όσους απο­χω­ρούν και σέβο­νται το τέλος της θητείας τους.

Αυτοί που προ­σπα­θούν να παρα­μεί­νουν μέρος του μηχα­νι­σμού, γυρ­νώ­ντας τη Ρόδο πίσω στη δεκα­ε­τία του ’80 και του ’90, δεν βοηθούν», τόνισε.

Η συνερ­γα­σία με την Περι­φέ­ρεια και οι ανα­φο­ρές στον Καμπου­ράκη

Ο δήμαρ­χος ανα­φέρ­θηκε και στον κ. Αντώνη Καμπου­ράκη, σημειώ­νο­ντας ότι προ­έρ­χε­ται από την ίδια παρά­ταξη αλλά με δια­φο­ρε­τική φιλο­σο­φία. Θύμισε ότι συχνά είχε εκφρά­σει εντός της παρά­τα­ξης δια­φο­ρο­ποι­η­μέ­νες απόψεις, γεγονός που οδήγησε τελικά στη δημιουρ­γία νέας ομάδας αυτο­διοι­κη­τι­κών με δια­φο­ρε­τική κατεύ­θυνση.

Σε σχέση με την Περι­φέ­ρεια και τον περι­φε­ρειάρχη κ. Γιώργο Χατζη­μάρκο, ο κ. Κολιά­δης ξεκα­θά­ρισε πως η συνερ­γα­σία Δήμου και Περι­φέ­ρειας είναι απα­ραί­τητη για να προ­χω­ρή­σουν έργα και ότι δεν έχει καμία διάθεση να μπει σε λογικές αντι­πα­ρά­θε­σης. Ανα­γνώ­ρισε ότι υπάρ­χουν δυσκο­λίες, αλλά υπο­γράμ­μισε πως οι πολίτες δεν θέλουν να βλέπουν συγκρού­σεις μεταξύ θεσμών, αλλά συνεν­νό­ηση και απο­τε­λέ­σματα.

«Δεν με ενδια­φέ­ρει η Περι­φέ­ρεια – η Ρόδος είναι το έργο μου»

Απα­ντώ­ντας σε ερω­τή­σεις για το αν σκέ­φτε­ται να είναι υπο­ψή­φιος περι­φε­ρειάρ­χης στις επό­με­νες εκλογές, ο δήμαρ­χος Ρόδου ήταν ξεκά­θα­ρος: δεν τον ενδια­φέ­ρει μια τέτοια προ­ο­πτική. Όπως τόνισε, έχει ανα­λά­βει την ευθύνη της Ρόδου και σε αυτόν τον στόχο παρα­μέ­νει απόλυτα αφο­σιω­μέ­νος. «Η δική μου υπο­χρέ­ωση είναι απέ­να­ντι στους πολίτες της Ρόδου. Δεν σκέ­φτο­μαι, ούτε με απα­σχο­λεί η Περι­φέ­ρεια. Το έργο που έχω ανα­λά­βει εδώ είναι μεγάλο και απαι­τη­τικό και χρειά­ζε­ται την πλήρη προσοχή μου», ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά.