Καστελλόριζο: Ολοκληρώθηκε το 10ο Διεθνές Φεστιβάλ Beyond Borders – Το Χρυσό Στεφάνι της Μεγίστης στην ταινία «Λο» του Θανάση Βασιλείου

Ολο­κλη­ρώ­θηκε την Κυριακή 31/8 το 10ο Beyond Borders Διεθνές Φεστι­βάλ Ντο­κι­μα­ντέρ Καστελ­λο­ρί­ζου. Μια εβδο­μάδα με ντο­κι­μα­ντέρ απ’ όλον τον κόσμο, Pitching Lab, συναυ­λίες, εργα­στή­ρια για παιδιά, φόρουμ συμπα­ρα­γω­γών, podcast, series και critics’ corner, κατά τη διάρ­κεια της οποίας οι παρευ­ρι­σκό­με­νοι είχαν την ευκαι­ρία να απο­λαύ­σουν «ένα υπέροχο ταξίδι γεμάτο εικόνες, αθέατες πλευρές της ανθρώ­πι­νης φύσης, συναρ­πα­στι­κές ιστο­ρίες, τρυ­φε­ρές αλλά και σκληρές πλευρές ζωής απ’ όλον τον κόσμο», όπως ανα­φέ­ρει η διορ­γά­νωση στον επίσημο ιστό­τοπό της.

Στην Τελετή Λήξης του Φεστι­βάλ έδωσαν το παρών, ο υφυ­πουρ­γός Πολι­τι­σμού και εκπρό­σω­πος του Πρω­θυ­πουρ­γού, Ιάσονας Φωτήλας, και ο Αντι­δή­μαρ­χος Πολι­τι­σμού του Δήμου Μεγί­στης, Στράτος Αμύ­γδα­λος. Ο Δήμος Μεγί­στης τίμησε την ιδρύ­τρια και καλ­λι­τε­χνική διευ­θύ­ντρια του φεστι­βάλ, Ειρήνη Σαρί­ο­γλου και τον Michel Noll, καλ­λι­τε­χνικό σύμ­βουλο και διευ­θυ­ντή διε­θνούς ανά­πτυ­ξης του φεστι­βάλ, με τιμη­τι­κές πλα­κέ­τες.

Οι συμ­με­τέ­χο­ντες δια­γω­νί­στη­καν σε δύο τμήματα: το κυρίως και το μicro. Συνο­λικά απο­νε­μή­θη­καν 10 βραβεία.

Κυρίως Δια­γω­νι­στικό Τμήμα

Στο Κυρίως Δια­γω­νι­στικό Τμήμα, με 18 ταινίες ντο­κι­μα­ντέρ μεσαίου και μεγάλου μήκους, η Κριτική Επι­τροπή απαρ­τί­στηκε από τους/τις: Τάσος Μπουλ­μέ­της – Πρό­ε­δρος (σκη­νο­θέ­της, σενα­ριο­γρά­φος και παρα­γω­γός), Claudia Bucher (commissioning editor, ARTE G.E.I.E), Ευγενία Γιαν­νούρη (Αν. Καθη­γή­τρια Sorbonne Nouvelle), Jobst Knigge (σκη­νο­θέ­της) και Μαρία Λούκα (ντο­κι­μα­ντε­ρί­στρια, σενα­ριο­γρά­φος και δημο­σιο­γρά­φος).

Χρυσό Στεφάνι της Μεγί­στης – Grand Prix

Το βραβείο απο­νέ­με­ται στην ταινία Λο του Θανάση Βασι­λείου (Ελλάδα, 2025). Ο σκη­νο­θέ­της με λιτά μέσα αλλά πυκνή σε ουσία αφήγηση, επι­χει­ρεί μια τολμηρή κατα­βύ­θιση στα απρο­σπέ­λα­στα και σκο­τεινά τοπία της οικο­γε­νεια­κής του ιστο­ρίας, μετου­σιώ­νο­ντας τα σπα­ράγ­ματα ενός υπό κατάρ­ρευση μικρο­α­στι­κού δια­με­ρί­σμα­τος σε ένα ζωντανό, πολυ­ε­πί­πεδο ψηφι­δωτό μνήμης, απώ­λειας και κρυμ­μέ­νων τραυ­μά­των, δημιουρ­γώ­ντας μια συναρ­πα­στική, καθη­λω­τική κινη­μα­το­γρα­φική εμπει­ρία. Το βραβείο συνο­δεύ­ε­ται από το ποσόν των 7500€, για την καλύ­τερη ταινία που πραγ­μα­τεύ­ε­ται ιστο­ρικά γεγο­νότα και προ­σω­πι­κό­τη­τες, τρέ­χο­ντα κοι­νω­νι­κο­πο­λι­τικά ζητή­ματα και την προ­ώ­θηση των ανθρώ­πι­νων δικαιω­μά­των με οποια­δή­ποτε μορφή και τρόπο.

Βρά­βευση Θανάση Βασι­λείου για την ταινία Λο

Αργυρό Στεφάνι της Μεγί­στης

Το βραβείο απο­νέ­με­ται στην ταινία Letters from Wolf Street του Arjun Talwar (Πολωνία, 2023). Σε αυτό το πορ­τρέτο, ο Aljun Talwar ταξι­δεύει τον θεατή κατά μήκος της οδού που δια­μέ­νει, στη Βαρ­σο­βία. Είναι μια αναφορά στη σύγ­χρονη Πολωνία, όπου ο Ινδός σκη­νο­θέ­της ανα­κα­λύ­πτει μονα­δι­κές εικόνες, ιστο­ρίες και πρω­τα­γω­νι­στές, ερευ­νώ­ντας το ερώτημα του τι σημαί­νει να είσαι Πολωνός. Η ταινία αφορά το ανήκειν, τον ρατσι­σμό, τόσο τον προφανή όσο και τον πιο υπο­δό­ριο, εκείνον που δύσκολα παρα­τη­ρεί­ται. Υπάρχει μια ωμή ειλι­κρί­νεια σε αυτή τη δουλειά που είναι ταυ­τό­χρονα συγκι­νη­τική και, κάποιες φορές, πραγ­μα­τικά αστεία. Το βραβείο συνο­δεύ­ε­ται από το ποσόν των 3.000€, χορηγία της ΕΡΤ, για την δεύτερη καλύ­τερη ταινία που πραγ­μα­τεύ­ε­ται ιστο­ρικά γεγο­νότα και προ­σω­πι­κό­τη­τες, τρέ­χο­ντα κοι­νω­νι­κο­πο­λι­τικά ζητή­ματα και την προ­ώ­θηση των ανθρώ­πι­νων δικαιω­μά­των με οποια­δή­ποτε μορφή και τρόπο.

Βρά­βευση Arjun Talwar για την ταινία Letters from Wolf Street

Χάλκινο Στεφάνι της Μεγί­στης

Το βραβείο απο­νέ­με­ται στην ταινία The Lost Season του Mehdi Ghanavati (Ιράν, 2024), για την ανθρώ­πινη, ευαί­σθητη και γεμάτη σεβασμό απει­κό­νιση της προ­σπά­θειας της νεαρής πρω­τα­γω­νί­στριας της ταινίας να αντι­τα­χθεί στο πατριαρ­χικό θεο­κρα­τικό καθε­στώς του Ιράν και στις τοπικές παρα­δό­σεις της περιο­χής όπου ζει. Η κάμερα του Ghanavati αποτίει έναν κινη­μα­το­γρα­φικά αρι­στο­τε­χνικό φόρο τιμής στις Ιρανές γυναί­κες που ενσαρ­κώ­νουν το θάρρος και τη δύναμη μέσω της συνε­χούς, ενεργής και συχνά επί­φο­βης αντί­στα­σής τους. Ο αδιά­κο­πος αγώνας τους για τα θεμε­λιώδη ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα, την ελευ­θε­ρία και την ισότητα απο­τε­λεί πηγή έμπνευ­σης για τον αγώνα για δικαιο­σύνη και δημο­κρα­τία, τόσο στο Ιράν όσο και παγκο­σμίως. Το βραβείο συνο­δεύ­ε­ται από το ποσόν των 2.000€, χορηγία της ΕΡΤ, για την τρίτη καλύ­τερη ταινία που πραγ­μα­τεύ­ε­ται ιστο­ρικά γεγο­νότα και προ­σω­πι­κό­τη­τες, τρέ­χο­ντα κοι­νω­νι­κο­πο­λι­τικά ζητή­ματα και την προ­ώ­θηση των ανθρώ­πι­νων δικαιω­μά­των με οποια­δή­ποτε μορφή και τρόπο.

Το Στεφάνι Μεγί­στης, που απο­νέ­με­ται κάθε χρόνο στις καλύ­τε­ρες ταινίες του Κυρίως Δια­γω­νι­στι­κού Τμή­μα­τος του Beyond Borders Διε­θνούς Φεστι­βάλ Ντο­κι­μα­ντέρ Καστελ­λο­ρί­ζου, απο­τε­λεί πιστή και χει­ρο­ποί­ητη ρέπλικα που βρέθηκε σε αρχαίο τάφο (θήκη) το 1913 και χρο­νο­λο­γεί­ται στα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ.

Βρά­βευση Mehdi Ghanavati για την ταινία The Lost Season

Βραβείο ΕΚΚΟΜΕΔ Καλύ­τε­ρου Ελλη­νι­κού Ντο­κι­μα­ντέρ

Μια εμπνευ­σμένη ιστορία, μια πολύ τρυφερή ταινία για την αξία της αλλη­λεγ­γύης και την ικα­νό­τητά της να ανοίγει φωτει­νές ρωγμές ακόμη και στις πιο δύσκο­λες συν­θή­κες, δημιουρ­γη­μένη από έναν σκη­νο­θέτη του οποίου η συνεπής ανθρω­πι­στική οπτική δια­πνέει όλο του το έργο. Το Βραβείο ΕΚΚΟΜΕΔ – Creative Greece για το Καλύ­τερο Ελλη­νικό Ντο­κι­μα­ντέρ απο­νέ­με­ται στον Σταύρο Ψυλλάκη για την ταινία Σμι­λε­μέ­νες Ψυχές (Ελλάδα, 2025). Το βραβείο συνο­δεύ­ε­ται από το ποσόν των 1.000€, χορηγία του ΕΚΚΟΜΕΔ – Creative Greece για το καλύ­τε­ρου ντο­κι­μα­ντέρ Έλληνα σκη­νο­θέτη.

Βρά­βευση Σταύρου Ψυλλάκη για την ταινία Σμι­λε­μέ­νες Ψυχές

Βραβείο «Οδυσ­σέας»

Για την αρι­στουρ­γη­μα­τική του αφήγηση και τη βαθιά εξε­ρεύ­νηση των προ­σω­πι­κών και συλ­λο­γι­κών τραυ­μά­των, το Βραβείο Οδυσ­σέας απο­νέ­με­ται από την Γενική Γραμ­μα­τεία Από­δη­μου Ελλη­νι­σμού και Δημό­σιας Διπλω­μα­τίας του Υπουρ­γείου Εξω­τε­ρι­κών στην ταινία Λο του Θανάση Βασι­λείου. Το βραβείο συνο­δεύ­ε­ται από το ποσόν των 500€, με την πρω­το­βου­λία και υπο­στή­ριξη της Γενικής Γραμ­μα­τείας Από­δη­μου Ελλη­νι­σμού και Δημό­σιας Διπλω­μα­τίας για το καλύ­τερο ντο­κι­μα­ντέρ Έλληνα σκη­νο­θέτη της δια­σπο­ράς.

Βραβείο #ThisisEU

To Βραβείο απο­νέ­με­ται στο The German People του Marcin Wierzchowski (Γερ­μα­νία, 2025). Η μακρο­χρό­νια παρα­τή­ρηση του Wierzchowski στους επι­ζώ­ντες και τις οικο­γέ­νειες των θυμάτων της ρατσι­στι­κής επί­θε­σης στο Χανάου το 2020 μας δείχνει με εντυ­πω­σιακό τρόπο ότι ο ρατσι­σμός και η ξενο­φο­βία υπο­νο­μεύ­ουν τις ευρω­παϊ­κές μας αξίες και απει­λούν τη δημο­κρα­τία. Σε μια εποχή αυξα­νό­με­νης πόλωσης, η ταινία απο­τε­λεί μια επεί­γουσα προει­δο­ποί­ηση ότι μια ανοιχτή κοι­νω­νία δεν είναι αυτο­δύ­ναμη, αλλά απαιτεί συνεχή επα­γρύ­πνηση, ενσυ­ναί­σθηση και αφο­σί­ωση στον πλου­ρα­λι­σμό. Το βραβείο της Αντι­προ­σω­πείας της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής στην Ελλάδα συνο­δεύ­ε­ται από το ποσόν των 500€, χορηγία της ΕΡΤ, για το ντο­κι­μα­ντέρ που προωθεί καλύ­τερα τις σύγ­χρο­νες ευρω­παϊ­κές αξίες.

Βρά­βευση Marcin Wierzchowski για την ταινία The German People

Βραβείο FIPRESCI

Στην Επι­τροπή FIPRESCI συμ­με­τέ­χουν οι κρι­τι­κοί κινη­μα­το­γρά­φου Jan Storø, Έλλη Μαστό­ρου και Νικό­λαος Αλέτρας, οι οποίοι απέ­νει­μαν το βραβείο με το παρα­κάτω σκε­πτικό: «Ως κρι­τι­κοί κινη­μα­το­γρά­φου, ανα­ζη­τούμε ταινίες με ισχυρή πλοκή, καλή δρα­μα­τουρ­γία, κινη­μα­το­γρα­φική ποιό­τητα και μια άποψη για τον κόσμο στον οποίο ζούμε. Η ταινία που επι­λέ­ξαμε συν­δυά­ζει όλα αυτά τα στοι­χεία με έναν ισχυρό τρόπο. Εστιά­ζο­ντας στους νέους, που είναι το μέλλον της ανθρω­πό­τη­τας, και αμφι­σβη­τώ­ντας τον τρόπο που αυτοί αντι­με­τω­πί­ζουν τη βία των σύγ­χρο­νων κοι­νω­νιών. Ανα­λο­γι­ζό­μενη τον τρόπο που τα κοι­νω­νικά δίκτυα ανα­δια­μορ­φώ­νουν την αντί­ληψή μας για τον κόσμο και πώς τα κοι­νω­νικά δίκτυα και ο κινη­μα­το­γρά­φος αλλη­λο­ε­πη­ρε­ά­ζο­νται. Με τη δυνατή οπτική αφήγηση που συν­δυά­ζει δια­φο­ρε­τικά φορμά και τεχνι­κές. Και με τη χρήση χιούμορ του παρα­λό­γου για να απο­φορ­τί­σει τραυ­μα­τικά γεγο­νότα. Αυτή η ταινία στέ­κε­ται στα όρια μεταξύ πραγ­μα­τι­κού και εικο­νι­κού, μεταξύ συναι­σθη­μά­των και αλγο­ρίθ­μων, μεταξύ ενσυ­ναί­σθη­σης και αδια­φο­ρίας». Για όλους αυτούς τους λόγους, το βραβείο FIPRESCI απο­νέ­με­ται στην ταινία The longer you bleed του Ewan Waddell (Ουκρα­νία, 2025). Το βραβείο συνο­δεύ­ε­ται από το ποσόν των 500€, χορηγία της ΕΡΤ για την καλύ­τερη ταινία που επι­λέ­γε­ται από τη Διεθνή Ομο­σπον­δία Κρι­τι­κών Κινη­μα­το­γρά­φου.

Βρά­βευση Ewan Waddell για την ταινία The longer you bleed

μicro Δια­γω­νι­στικό Τμήμα

Στο μicro Δια­γω­νι­στικό Τμήμα, η Κριτική Επι­τροπή απο­τε­λεί­ται από τους/τις: Michaela Kolster – Πρόεδρο (δημο­σιο­γρά­φος και διευ­θύ­ντρια προ­γράμ­μα­τος του ZDF/PHOENIX), Bruce Clark (συγ­γρα­φέας και δημο­σιο­γρά­φος), Άλεξ Σάκαλη (συγ­γρα­φέας και δημο­σιο­γρά­φος), Gilles Perrin (καθη­γη­τής γαλ­λι­κής λογο­τε­χνίας και κινη­μα­το­γρά­φου) και Βασίλη Λουλέ (σκη­νο­θέ­της).

Χρυσός Φοί­νι­κας

Για την καλ­λι­τε­χνική της κινη­μα­το­γρά­φηση και την ισχυρή απει­κό­νιση της αντί­θε­σης ανάμεσα στην αθω­ό­τητα και τη σκληρή πραγ­μα­τι­κό­τητα του πολέμου, ο Χρυσός Φοί­νι­κας απο­νέ­με­ται στην ταινία Clear Sky του Marcin Kundera (Πολωνία, 2024). Το βραβείο συνο­δεύ­ε­ται από το ποσόν των 1.250€, με την υπο­στή­ριξη του Phoenix TV για την καλύ­τερη μικρού μήκους ταινία τεκ­μη­ρί­ω­σης από πρω­το­εμ­φα­νι­ζό­μενο σκη­νο­θέτη.

Βρά­βευση Marcin Kundera για την ταινία Clear Sky

Αργυρός Φοί­νι­κας

Για το αρι­στουρ­γη­μα­τικό του animation και τον συγκι­νη­τικό τρόπο με τον οποίο μετα­τρέ­πει τις προ­σω­πι­κές μνήμες σε μια οικου­με­νική ιστορία αγάπης και απώ­λειας, ο Αργυρός Φοί­νι­κας απο­νέ­με­ται στην ταινία Simply Divine των Mélody Boulissière & Bogdan Stamatin (Γαλλία, 2024). Το βραβείο συνο­δεύ­ε­ται από το ποσόν των 1.000€, με την υπο­στή­ριξη του Phoenix TV για την καλύ­τερη μικρού μήκους ταινία τεκ­μη­ρί­ω­σης από πρω­το­εμ­φα­νι­ζό­μενο σκη­νο­θέτη.

Βρά­βευση Mélody Boulissière & Bogdan Stamatin για την ταινία Simply Divine

Χάλ­κι­νος Φοί­νι­κας

Για την ευαί­σθητη και γεμάτη δύναμη απει­κό­νιση της ανθρώ­πι­νης ανθε­κτι­κό­τη­τας μπροστά στην ακραία αντι­ξο­ό­τητα, ο Χάλ­κι­νος Φοί­νι­κας απο­νέ­με­ται στην ταινία My Land is Burned του Abdulrahman Alshowaiki (Βέλγιο, 2024) Το βραβείο συνο­δεύ­ε­ται από το ποσόν των 750€, με την υπο­στή­ριξη του Phoenix TV για την καλύ­τερη μικρού μήκους ταινία τεκ­μη­ρί­ω­σης από πρω­το­εμ­φα­νι­ζό­μενο σκη­νο­θέτη. Επίσης, οι τρεις δια­κρι­θεί­σες ταινίες του μicro θα προ­βάλ­λο­νται στo Phoenix – ένα από τα μεγα­λύ­τερα ευρω­παϊκά τηλε­ο­πτικά δίκτυα ντο­κι­μα­ντέρ.

Βρά­βευση Abdulrahman Alshowaiki για την ταινία My Land is Burned

Η Κριτική Επι­τροπή του μicro απέ­νειμε επίσης Εύφημο Μνεία σε δύο ταινίες, με το παρα­κάτω σκε­πτικό: «Για την λεπτο­μερή εξε­ρεύ­νηση των προ­σω­πι­κών αγώνων και των κοι­νω­νι­κών προ­κλή­σεων, Εύφημος Μνεία απο­νέ­με­ται στην ταινία Refuge του Partha Das (Ινδία, 2024). Το Refuge προ­σφέ­ρει μια βαθιά και ευαί­σθητη ματιά στη ζωή ενός ανά­πη­ρου άντρα στη σύγ­χρονη Ινδία, αγγί­ζο­ντας θέματα όπως η οικο­γέ­νεια, η κλη­ρο­νο­μιά και η τιμή, μέσα σε μια κοι­νω­νία βαθιά ριζω­μένη στην παρά­δοση και επι­βα­ρυ­μένη από τη φτώχεια. Η ταινία ακο­λου­θεί στενά τον Farooque, έναν σύνθετο και γοη­τευ­τικό χαρα­κτήρα, από τους δια­δρό­μους του μετρό όπου προ­σπα­θεί να που­λή­σει τα ταπεινά του βρα­χιό­λια, μέχρι το σπίτι της μητέρας του, στο οποίο επι­στρέ­φει ύστερα από πολλά χρόνια.

Η αφήγηση παρα­μέ­νει δια­κρι­τική, επι­τρέ­πο­ντας στον θεατή να ανα­ρω­τη­θεί για τις ατυχίες που τον οδή­γη­σαν στην παρούσα του κατά­σταση. Υπο­βό­σκει η αίσθηση πως πίσω από τη φτώχεια του κρύ­βε­ται ένας βαθύ­τε­ρος, ανε­ξή­γη­τος λόγος, ο οποίος απο­κα­λύ­πτε­ται στα­διακά. Αυτή η ήπια απο­στα­σιο­ποί­ηση επι­τρέ­πει στην ταινία να εξε­λι­χθεί οργα­νικά, οδη­γώ­ντας σε μια τελική απο­κά­λυψη που είναι τόσο συγκλο­νι­στική όσο και βαθιά συγκι­νη­τική—ανα­δει­κνύ­ο­ντας την ικα­νό­τητα του σκη­νο­θέτη να αφη­γεί­ται με υπομονή, ενσυ­ναί­σθηση και εσω­τε­ρική δύναμη.

Για την εύστοχη και ισχυρή απει­κό­νιση της ταυ­τό­τη­τας στη σύγ­χρονη Ελλάδα, Εύφημος Μνεία απο­νέ­με­ται στην ταινία Albgreko του Ilir Tsuko (Ελλάδα, 2024). Το Albgreko διε­ρευνά την εμπει­ρία των νέων με αλβα­νική κατα­γωγή που μεγά­λω­σαν στην Ελλάδα, ρίχνο­ντας φως στο πώς η εξε­λισ­σό­μενη αυτο­γνω­σία τους αντα­να­κλά τη μετα­μόρ­φωση της χώρας τα τελευ­ταία τριάντα χρόνια. Η ταινία σκια­γρα­φεί ένα πορ­τραίτο ανά­λα­φρο αλλά βαθύ, πολι­τικό χωρίς διδα­κτι­σμό και ρεα­λι­στικό χωρίς να υπο­κύ­πτει σε κοι­νο­το­πίες.

Το Albgreko ξεχω­ρί­ζει ως ένα πρω­το­πόρο έργο, ενταγ­μένο σε αυτό που θα μπο­ρούσε να απο­τε­λέ­σει ένα νέο κύμα ντο­κι­μα­ντέρ που εξε­ρευ­νούν τη Νέα Ελλάδα. Απο­φεύ­γει τα καθιε­ρω­μένα κλισέ γύρω από το έθνος-κράτος, την ομο­γέ­νεια, τον του­ρι­σμό, τα μνη­μό­νια και την προ­σφυ­γική κρίση. Αντί να ακο­λου­θή­σει τη συμ­βα­τική άποψη της ανα­γκα­στι­κής αφο­μοί­ω­σης, η ταινία ανα­δει­κνύει με ευαι­σθη­σία την δυνα­τό­τητα να αγκα­λιά­σει κανείς πολ­λα­πλές ταυ­τό­τη­τες χωρίς εσω­τε­ρική σύγκρουση—ενσαρ­κώ­νο­ντας την υπό­σχεση μιας σύγ­χρο­νης, πολυ­πο­λι­τι­σμι­κής Ελλάδας».

Pitching Lab

Η Κριτική Επι­τροπή του Pitching Lab με Head Moderator την Claudia Schreiner (επι­κε­φα­λής Masterschool στο Documentary Campus, Γερ­μα­νία) και μέλη της τους φοι­τη­τές/ριες από το Δίκτυο Κινη­μα­το­γρα­φι­κών Σχολών του φεστι­βάλ, Sofia Y. Silva (Βενε­ζου­έλα), Σπύρο Μπέτση (Ελλάδα), Ana-Stefana Pop (Ρου­μα­νία) και Haluk Laman (Τουρκία), ξεχώ­ρισε το πρό­τζεκτ Fragments of Humanity του Maros Pulscak (Σλο­βα­κία), για την αρτιό­τητα, τη σαφή­νεια και την εξαι­ρε­τική ποιό­τητα του. Η πρόταση λαμ­βά­νει ως έπαθλο δωρεάν παροχή υπη­ρε­σιών coloring για την ολο­κλη­ρω­μένη ταινία (μετά το στάδιο του final cut), προ­σφορά του βρα­βευ­μέ­νου colorist Δημήτρη Καρτέρη (dimitriskarteris.com), που αντι­στοι­χεί σε υπη­ρε­σία χρη­μα­τι­κής αξίας 3.000 ευρώ.

Πηγή: ertnews.gr