Αυθαίρετα: Εντολή για κατεδαφίσεις σε αιγιαλό και παραλία από το Υπουργείο Οικονομικών

Το Υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών δρο­μο­λο­γεί κα­τε­δα­φί­σεις αυ­θαι­ρέ­των σε αι­για­λό και πα­ρα­λί­ες, με κρι­τή­ρια προ­τε­ραιό­τη­τας και στόχο τη βιώ­σι­μη του­ρι­στι­κή ανά­πτυ­ξη.

Με σαφές χρο­νο­διά­γραμ­μα έως τον Ιού­νιο του 2027, το Υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών δρο­μο­λο­γεί την κα­τε­δά­φι­ση αυ­θαί­ρε­των κα­τα­σκευών σε αι­για­λό και πα­ρα­λί­ες, στο πλαί­σιο εφαρ­μο­γής του νέου νόμου 5092/2024. Η οδη­γία, που εκ­δό­θη­κε από τη Γε­νι­κή Γραμ­μα­τεία Δη­μό­σιας Πε­ριου­σί­ας, ζητά από τις κτη­μα­τι­κές υπη­ρε­σί­ες του Δη­μο­σί­ου να κα­ταρ­τί­σουν, να επι­και­ρο­ποι­ή­σουν και να απο­στεί­λουν συ­γκε­ντρω­τι­κούς πί­να­κες με όλα τα πα­ρά­νο­μα έργα, συ­νο­δευό­με­νους από συ­γκε­κρι­μέ­νο προ­γραμ­μα­τι­σμό κα­τε­δά­φι­σης.

Η δια­δι­κα­σία δεν αφορά απλώς στην τυ­πι­κή εφαρ­μο­γή του Νόμου, αλλά συν­δέ­ε­ται άμεσα με τον του­ρι­σμό και τη δια­χεί­ρι­ση των πα­ρά­κτιων πε­ριο­χών, οι οποί­ες απο­τε­λούν τον πυ­ρή­να της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας της χώρας. Η πρό­βλε­ψη είναι να μη δια­τα­ρα­χθεί η θε­ρι­νή του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δος, με τις κα­τε­δα­φί­σεις να προ­γραμ­μα­τί­ζο­νται σε πε­ριό­δους που δεν επη­ρε­ά­ζουν την του­ρι­στι­κή κί­νη­ση.

Τα κρι­τή­ρια προ­τε­ραιό­τη­τας

Ο σχε­δια­σμός κα­τε­δα­φί­σε­ων θα βα­σι­στεί σε οκτώ κρι­τή­ρια, τα οποία λαμ­βά­νουν υπόψη τόσο την ασφά­λεια όσο και τις επι­πτώ­σεις στην του­ρι­στι­κή οι­κο­νο­μία:

1. Η επι­κιν­δυ­νό­τη­τα των κα­τα­σκευών.

2. Οι πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές συ­νέ­πειες της κα­τε­δά­φι­σης.

3. Ο χρό­νος ανέ­γερ­σης του αυ­θαι­ρέ­του.

4. Το μέ­γε­θος και η πα­ρε­μπό­δι­ση της κοι­νο­χρη­σί­ας.

5. Η εγ­γύ­τη­τα στη θά­λασ­σα και στη γραμ­μή του αι­για­λού.

6. Η συ­γκέ­ντρω­ση πα­ρά­νο­μων έργων σε μια πε­ριο­χή.

7. Ο σκο­πός που εξυ­πη­ρε­τεί η κα­τα­σκευή.

8. Η ση­μα­σία της για την του­ρι­στι­κή κί­νη­ση.

Ει­δι­κά το τε­λευ­ταίο κρι­τή­ριο ανα­δει­κνύ­ει την προ­σπά­θεια ισορ­ρο­πί­ας ανά­με­σα στην πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή απο­κα­τά­στα­ση και στη δια­τή­ρη­ση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας των του­ρι­στι­κών προ­ο­ρι­σμών.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να εντο­λή στις Κτη­μα­τι­κές Υπη­ρε­σί­ες της χώρας για κα­τε­δά­φι­ση αυ­θαι­ρέ­των σε αι­για­λό και πα­ρα­λία, κατά τρόπο συ­ντε­ταγ­μέ­νο και προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νο, έδωσε η Γε­νι­κή Γραμ­μα­τεία Δη­μό­σιας Πε­ριου­σί­ας του Υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών. Με εγκύ­κλιο που απέ­στει­λε ο επι­κε­φα­λής της κ. Αθα­νά­σιος Τσιού­ρας κα­λού­νται να συ­γκε­ντρώ­σουν άμεσα τα πρω­τό­κολ­λα κα­τε­δά­φι­σης που έχουν ήδη εκ­δώ­σει, να εκ­δώ­σουν νέα για όσες πε­ρι­πτώ­σεις έχουν δια­πι­στω­θεί και άλλες αυ­θαί­ρε­τες κα­τα­σκευ­ές έπει­τα από αυ­το­ψία, και να προ­γραμ­μα­τί­σουν τη σειρά και τον χρόνο με τον οποίο θα ζη­τή­σουν από τις υπη­ρε­σί­ες των Απο­κε­ντρω­μέ­νων Διοι­κή­σε­ων την κα­τε­δά­φι­ση των αυ­θαί­ρε­των κα­τα­σκευών. Μά­λι­στα, η προ­τε­ραιο­ποί­η­ση των ενερ­γειών θα βα­σι­στεί σε οκτώ συ­γκε­κρι­μέ­να κρι­τή­ρια, τα οποία κα­θο­ρί­ζουν τη βα­ρύ­τη­τα και την επεί­γου­σα φύση κάθε αυ­θαι­ρε­σί­ας.

Ωστό­σο, ο κ. Τσιού­ρας καλεί πα­ράλ­λη­λα τις κτη­μα­τι­κές υπη­ρε­σί­ες να προ­χω­ρή­σουν και με τις δια­δι­κα­σί­ες νο­μι­μο­ποί­η­σης αυ­θαι­ρέ­των έπει­τα από αί­τη­ση των ιδιο­κτη­τών τους (δη­μό­σιο ή ιδιώ­τες) υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση εγκε­κρι­μέ­νης με­λέ­της πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών επι­πτώ­σε­ων που να τεκ­μη­ριώ­νει ότι η νο­μι­μο­ποί­η­ση επι­βα­ρύ­νει λι­γό­τε­ρο το πε­ρι­βάλ­λον από την κα­τε­δά­φι­ση. Μά­λι­στα, είναι αξιο­ση­μεί­ω­τη η ανα­φο­ρά ότι «η νο­μι­μο­ποί­η­ση γί­νε­ται χωρίς πε­ριο­ρι­σμό σε σχέση με την ημε­ρο­μη­νία κα­τα­σκευ­ής, αντί­θε­τα με τις τα­κτο­ποι­ή­σεις που μπο­ρούν να γί­νουν μόνο για αυ­θαί­ρε­τες κα­τα­σκευ­ές και αλ­λα­γές χρή­σεις μέχρι την 28η Ιου­λί­ου 2011».

Ποια αυ­θαί­ρε­τα παίρ­νουν σειρά για… γκρέ­μι­σμα;

Σε πολ­λούς αι­για­λούς και πα­ρα­λί­ες της χώρας έχουν κα­τα­σκευα­σθεί και δια­τη­ρού­νται αυ­θαί­ρε­τα είτε από δη­μό­σιους, είτε από ιδιω­τι­κούς φο­ρείς, ένα εκτε­τα­μέ­νο φαι­νό­με­νο που προ­κα­λεί ση­μα­ντι­κά πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κά προ­βλή­μα­τα, αλλά και ζη­τή­μα­τα ασφά­λειας, ενώ συχνά πε­ριο­ρί­ζει την κοι­νο­χρη­σία του αι­για­λού και της πα­ρα­λί­ας. Επί­σης, όπως επι­ση­μαί­νε­ται στην εγκύ­κλιο, «εγεί­ρει σο­βα­ρά ζη­τή­μα­τα ως προς την ου­σια­στι­κή εφαρ­μο­γή της προ­στα­τευ­τι­κής νο­μο­θε­σί­ας για τους αι­για­λούς και τις πα­ρα­λί­ες και δη­μιουρ­γεί την εντύ­πω­ση ότι η Πο­λι­τεία δεν μπο­ρεί να επι­βά­λει τη νο­μο­θε­τι­κή βού­λη­ση σε χώ­ρους της δικής της ευ­θύ­νης», προ­χω­ρώ­ντας στην κα­τε­δά­φι­σή τους.

Γι΄ αυτό ζη­τεί­ται από τις Κτη­μα­τι­κές Υπη­ρε­σί­ες, να απο­στεί­λουν στις Απο­κε­ντρω­μέ­νες Διοι­κή­σεις (σ.σ. έχουν την ευ­θύ­νη των κα­τε­δα­φί­σε­ων) τον συ­γκε­ντρω­τι­κό προ­γραμ­μα­τι­σμό κα­τε­δα­φί­σε­ων που προ­τεί­νουν, αφού πρώτα τον απο­στεί­λουν προς έγκρι­ση και συ­ντο­νι­σμό στο γρα­φείο του Γε­νι­κού Γραμ­μα­τέα του Υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών. Για την προ­τε­ραιο­ποί­η­ση των κα­τε­δα­φί­σε­ων η Γε­νι­κή Διεύ­θυν­ση Δη­μό­σιας Πε­ριου­σί­ας πα­ρα­θέ­τει οκτώ κρι­τή­ρια:

α) Επι­κιν­δυ­νό­τη­τα: οι επι­κίν­δυ­νες κα­τα­σκευ­ές πρέ­πει να κα­τε­δα­φί­ζο­νται κατ’ από­λυ­τη προ­τε­ραιό­τη­τα σε σχέση με τις κα­τα­σκευ­ές που δεν προ­κα­λούν κιν­δύ­νους σε χρή­στες και κοινό.

β) Δυ­σμε­νείς συ­νέ­πειες από την κα­τε­δά­φι­ση για το πε­ρι­βάλ­λον: η κα­τε­δά­φι­ση μπο­ρεί να προ­κα­λέ­σει προ­βλή­μα­τα αντι­στή­ρι­ξης και ανά­γκη για να κα­τα­σκευα­σθούν νέα έργα, ιδίως αντι­δια­βρω­τι­κά, ζημία σε γει­το­νι­κά νό­μι­μα έργα, ρύ­παν­ση και προ­βλή­μα­τα στο οι­κο­σύ­στη­μα που έχει ανα­πτυ­χθεί. Τα έργα που μπο­ρούν να κα­τε­δα­φί­ζο­νται με λι­γό­τε­ρα προ­βλή­μα­τα πρέ­πει να κα­τε­δα­φί­ζο­νται κατά προ­τε­ραιό­τη­τα σε σχέση με έργα, των οποί­ων η κα­τε­δά­φι­ση θα προ­κα­λέ­σει προ­βλή­μα­τα, θα είναι τε­χνι­κώς δυ­σχε­ρής και θα απαι­τή­σει νέα έργα, ιδίως αντι­δια­βρω­τι­κά και αντι­στή­ρι­ξης.

γ) Χρό­νος αυ­θαί­ρε­της κα­τα­σκευ­ής: οι πιο πρό­σφα­τες κα­τα­σκευ­ές πρέ­πει να κα­τε­δα­φί­ζο­νται κατά προ­τε­ραιό­τη­τα σε σχέση με τις πα­λαιό­τε­ρες.

δ) Μέ­γε­θος κα­τα­σκευ­ής και πα­ρε­μπό­δι­ση κοι­νο­χρη­σί­ας: οι με­γα­λύ­τε­ρες κα­τα­σκευ­ές που κατά τεκ­μή­ριο πα­ρε­μπο­δί­ζουν πε­ρισ­σό­τε­ρο πρέ­πει να κα­τε­δα­φί­ζο­νται κατά προ­τε­ραιό­τη­τα.

ε) Εγ­γύ­τη­τα στη θά­λασ­σα: οι κα­τα­σκευ­ές που είναι πιο κοντά στη θά­λασ­σα, ιδίως αν επη­ρε­ά­ζουν τη γραμ­μή του αι­για­λού, να κα­τε­δα­φί­ζο­νται κατά προ­τε­ραιό­τη­τα.

στ) Συ­γκέ­ντρω­ση έργων που πρέ­πει να κα­τε­δα­φι­σθούν: πα­ρά­νο­μα έργα που έχουν φυ­σι­κή εγ­γύ­τη­τα με­τα­ξύ τους πρέ­πει να κα­τε­δα­φί­ζο­νται κατά προ­τε­ραιό­τη­τα σε σχέση με έργα που είναι απο­μο­νω­μέ­να.

ζ) Εξυ­πη­ρε­τού­με­νος σκο­πός: έργα που δεν εξυ­πη­ρε­τούν δη­μό­σιο σκοπό κα­τε­δα­φί­ζο­νται κατά προ­τε­ραιό­τη­τα.

η) Ση­μα­σία για την του­ρι­στι­κή κί­νη­ση: έργα, των οποί­ων η δια­τή­ρη­ση δεν επη­ρε­ά­ζει την του­ρι­στι­κή κί­νη­ση, κα­τε­δα­φί­ζο­νται κατά προ­τε­ραιό­τη­τα συ­γκρι­τι­κά με έργα που είναι επω­φε­λή για την του­ρι­στι­κή κί­νη­ση.

Προ­γραμ­μα­τι­σμός κα­τε­δα­φί­σε­ων έως Ιού­νιο 2027

Οι υπάλ­λη­λοι των Κτη­μα­τι­κών Υπη­ρε­σιών θα πρέ­πει να βαθ­μο­λο­γούν κάθε αυ­θαί­ρε­το με βάση τα συ­γκε­κρι­μέ­να κρι­τή­ρια, με εξαί­ρε­ση τις επι­κίν­δυ­νες κα­τα­σκευ­ές που θα πρέ­πει να κα­τε­δα­φι­σθούν κατ’ από­λυ­τη προ­τε­ραιό­τη­τα. Ωστό­σο, όπως επι­ση­μαί­νε­ται στην εγκύ­κλιο «οι κα­τε­δα­φί­σεις δεν πρέ­πει να γί­νο­νται κατά χρόνο που θα δια­τα­ρά­ξει την ομαλή του­ρι­στι­κή κί­νη­ση της κάθε πε­ριο­χής, ιδίως κατά την θε­ρι­νή πε­ρί­ο­δο. Επί­σης, αν είναι εφι­κτό, ο προ­γραμ­μα­τι­σμός για το σύ­νο­λο των κα­τε­δα­φί­σε­ων δεν πρέ­πει να εκτεί­νε­ται πέραν της 30ής Ιου­νί­ου 2027».

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, γί­νε­ται σαφές ότι ο προ­γραμ­μα­τι­σμός και οι προ­τε­ραιό­τη­τες που θα τε­θούν μπο­ρούν να με­τα­βλη­θούν αν οι αυ­θαι­ρε­τού­χοι «εκ­δη­λώ­σουν την πρό­θε­σή τους και προ­χω­ρή­σουν σε προ­κα­ταρ­κτι­κές, του­λά­χι­στον, ενέρ­γειες για την κα­τε­δά­φι­ση με δικές τους δα­πά­νες ή για τη νο­μι­μο­ποί­η­ση των εγκα­τα­στά­σε­ων». Σε μια τέ­τοια πε­ρί­πτω­ση οι προ­γραμ­μα­τι­ζό­με­νες κα­τε­δα­φί­σεις θα μπο­ρούν να με­τα­τί­θε­νται χρο­νι­κά.

Ποια αυ­θαί­ρε­τα νο­μι­μο­ποιού­νται

Ακόμη, διευ­κρι­νί­ζε­ται – βάσει της ισχύ­ου­σας νο­μο­θε­σί­ας – αν, και υπό ποιες προ­ϋ­πο­θέ­σεις, επι­τρέ­πε­ται η πα­ρα­χώ­ρη­ση αι­για­λού και πα­ρα­λί­ας και η διά­σω­ση αυ­θαι­ρέ­των. Όπως ανα­φέ­ρε­ται χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, η κα­τε­δά­φι­ση ενός υφι­στά­με­νου αυ­θαί­ρε­του έργου μπο­ρεί να έχει δυ­σμε­νείς πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές επι­πτώ­σεις και πρέ­πει να λη­φθούν υπόψη κατά τον προ­γραμ­μα­τι­σμό των κα­τε­δα­φί­σε­ων. Ωστό­σο, σύμ­φω­να με την εγκύ­κλιο του Υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών, και η κα­τα­σκευή ενός νέου έργου συ­νε­πά­γε­ται δυ­σμε­νείς συ­νέ­πειες για το πε­ρι­βάλ­λον, οι οποί­ες εξε­τά­ζο­νται στο πλαί­σιο της πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής αδειο­δό­τη­σης.

Υπο­γραμ­μί­ζε­ται δε, ότι η δια­δι­κα­σία πα­ρα­χώ­ρη­σης επι­διώ­κει να πε­ριο­ρί­σει την πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή επι­βά­ρυν­ση από την κα­τα­σκευή του νέου έργου. «Οταν εξε­τά­ζε­ται αί­τη­μα για πα­ρα­χώ­ρη­ση και αδειο­δό­τη­ση έργων σε αι­για­λούς και πα­ρα­λί­ες με υφι­στά­με­να έργα χωρίς άδεια, πρέ­πει να εξε­τά­ζο­νται συν­δυα­στι­κά οι πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές επι­πτώ­σεις από την κα­τα­σκευή του νέου έργου και από την κα­τε­δά­φι­ση του υφι­στά­με­νου. Ιδίως αν το αι­τού­με­νο έργο ταυ­τί­ζε­ται σε ση­μα­ντι­κό βαθμό με το υφι­στά­με­νο, απαι­τεί­ται η σχε­τι­κή με­λέ­τη πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών επι­πτώ­σε­ων να εξε­τά­ζει του­λά­χι­στον τρία εν­δε­χό­με­να, σε σχέση με τις επι­πτώ­σεις στο πε­ρι­βάλ­λον, για να κα­τα­λή­ξει ποιο από τα τρία είναι λι­γό­τε­ρο επι­βα­ρυ­ντι­κό», ση­μειώ­νε­ται. Αυτά τα εν­δε­χό­με­να αφο­ρούν την κα­τε­δά­φι­ση του υφι­στά­με­νου έργου και εν συ­νε­χεία την κα­τα­σκευή του νέου, τη δια­τή­ρη­ση του υφι­στά­με­νου και την πι­θα­νή τρο­πο­ποί­η­σή του, ή την κα­τα­σκευή του νέου έργου επί ή πλη­σί­ον του υφι­στά­με­νου, ώστε στη συ­νέ­χεια να απο­τε­λούν ενιαίο έργο. Στο πλαί­σιο αυτό δεν απο­κλεί­ε­ται να νο­μι­μο­ποι­η­θεί ένα υφι­στά­με­νο αυ­θαί­ρε­το, δη­λα­δή να χο­ρη­γη­θεί άδεια γι’ αυτό εκ των υστέ­ρων, υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι θα μπο­ρού­σε να έχει κα­τα­σκευα­σθεί νο­μί­μως, δη­λα­δή πρό­κει­ται για έργο που θα μπο­ρού­σε να αδειο­δο­τη­θεί αν είχε ακο­λου­θη­θεί η σχε­τι­κή δια­δι­κα­σία.

Κρί­σι­μο ρόλο στη νο­μι­μο­ποί­η­ση παί­ζει η με­λέ­τη πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών επι­πτώ­σε­ων, η οποία θα πρέ­πει να προ­κρί­νει τη δια­τή­ρη­ση του έργου, με ή χωρίς κά­ποιες με­τα­τρο­πές, ως τη βέλ­τι­στη λύση πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κά. Έτσι, όποιος φο­ρέ­ας, δη­μό­σιος ή ιδιω­τι­κός, επι­θυ­μεί τη νο­μι­μο­ποί­η­ση υφι­στά­με­νου έργου, οφεί­λει να υπο­βά­λει αί­τη­ση. Μά­λι­στα, αυτή θα γί­νε­ται χωρίς πε­ριο­ρι­σμό σε σχέση με την ημε­ρο­μη­νία κα­τα­σκευ­ής.

Πα­ρα­χώ­ρη­ση χρή­σης αι­για­λού με αυ­θαί­ρε­το

Επι­πλέ­ον στην εγκύ­κλιο προς τις Κτη­μα­τι­κές Υπη­ρε­σί­ες επι­ση­μαί­νε­ται ότι δεν απο­κλεί­ε­ται ή δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται η πα­ρα­χώ­ρη­ση απλής χρή­σης αι­για­λού και πα­ρα­λί­ας, όταν επ’ αυτών υπάρ­χουν αυ­θαί­ρε­τα έργα. Έτσι, προ­τρέ­πει, για λό­γους δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος – συ­νί­στα­νται στη δια­φύ­λα­ξη της του­ρι­στι­κής κί­νη­σης σε διά­φο­ρες επι­σκέ­ψι­μες πε­ριο­χές της χώρας, αλλά και την εί­σπρα­ξη δη­μο­σί­ων εσό­δων – τις κτη­μα­τι­κές υπη­ρε­σί­ες να εξε­τά­ζουν αι­τή­μα­τα για πα­ρα­χώ­ρη­ση της απλής χρή­σης σε αι­για­λούς και πα­ρα­λί­ες, ακόμη κι αν επί αυτών υπάρ­χουν κα­τα­σκευ­ές χωρίς άδεια.

Υπο­γραμ­μί­ζε­ται δε ότι οι αι­τού­ντες επι­χει­ρη­μα­τί­ες πολύ συχνά κα­τα­λή­γουν να επι­βα­ρύ­νο­νται – από την πα­ρά­λει­ψη εκεί­νων (ιδιω­τών ή Δη­μο­σί­ου) που πραγ­μα­το­ποί­η­σαν την επέμ­βα­ση στον αι­για­λό και τα έργα χωρίς άδεια – δίχως οι ίδιοι να έχουν τη δυ­να­τό­τη­τα να προ­χω­ρή­σουν στη δια­δι­κα­σία για τη λήψη νό­μι­μης άδειας ή τη νο­μι­μο­ποί­η­ση εκ των υστέ­ρων των έργων. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, κα­θί­στα­ται σαφές από το Υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών ότι, οι πα­ρα­χω­ρή­σεις αι­για­λού ή πα­ρα­λί­ας με αυ­θαί­ρε­το, δεν θα πρέ­πει να ορί­ζουν διάρ­κεια που να υπερ­βαί­νει την προ­θε­σμία που προ­βλέ­πε­ται για την κα­τε­δά­φι­ση του έργου στον αι­για­λό σύμ­φω­να με τον προ­γραμ­μα­τι­σμό κα­τε­δα­φί­σε­ων. Σε πε­ρί­πτω­ση που εκ­κι­νή­σει η δια­δι­κα­σία για τη νο­μι­μο­ποί­η­ση υφι­στά­με­νου έργου μπο­ρεί, κατά την κρίση της κτη­μα­τι­κής υπη­ρε­σί­ας, να συμ­φω­νη­θεί με­γα­λύ­τε­ρη διάρ­κεια σύμ­βα­σης ή να πα­ρα­τα­θεί η συμ­φω­νη­θεί­σα έως τρία έτη.

Στη σύμ­βα­ση πρέ­πει να απο­τυ­πώ­νε­ται ρητώς ότι η σύμ­βα­ση πα­ρα­χώ­ρη­σης κα­ταγ­γέλ­λε­ται αζη­μί­ως για το Δη­μό­σιο όταν στον χώρο της πα­ρα­χώ­ρη­σης πρέ­πει να εκ­κι­νή­σουν δια­δι­κα­σί­ες κα­τε­δά­φι­σης. Για την κα­τάρ­τι­ση των συμ­βά­σε­ων, απαι­τεί­ται υπο­βο­λή δή­λω­σης μη­χα­νι­κού που να εγ­γυά­ται ότι από την πα­ρα­χώ­ρη­ση δεν προ­κύ­πτει κίν­δυ­νος για τους χρή­στες της πα­ρα­χώ­ρη­σης, τους λουό­με­νους και γε­νι­κό­τε­ρα το κοινό. Σε πε­ρί­πτω­ση που κα­ταρ­τι­στεί έως την 31η Δε­κεμ­βρί­ου 2025 σύμ­βα­ση πα­ρα­χώ­ρη­σης απλής χρή­σης σε αι­για­λό επί του οποί­ου υπάρ­χουν έργα χωρίς νο­μι­μο­ποί­η­ση, το αντάλ­λαγ­μα δι­πλα­σιά­ζε­ται.