Πασχάλης Τριλλίδης: «Ρόδος – Τουρισμός σε σταυροδρόμι, ανάμεσα στην ανάπτυξη και τη βιωσιμότητα»

• Ο διευ­θυ­ντής του ξε­νο­δο­χεί­ου Grecotel Dama Dama μιλά για τη “δύ­σκο­λη” αλλά δυ­να­μι­κή φε­τι­νή χρο­νιά, τις προ­κλή­σεις του all inclusive, τις ελ­λεί­ψεις στις υπο­δο­μές και την ανά­γκη να δια­τη­ρη­θεί το ελ­λη­νι­κό στοι­χείο στη φι­λο­ξε­νία

Η φε­τι­νή του­ρι­στι­κή σεζόν στη Ρόδο χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται από αντι­φά­σεις: οι αφί­ξεις αυ­ξά­νο­νται, όμως οι ει­σπρά­ξεις δεν ακο­λου­θούν με τον ίδιο ρυθμό· οι τα­ξι­διώ­τες πα­ρα­μέ­νουν πρό­θυ­μοι να τα­ξι­δεύ­ουν, αλλά γί­νο­νται πιο προ­σε­κτι­κοί στις δα­πά­νες τους. Την ίδια στιγ­μή, το all inclusive κερ­δί­ζει έδα­φος, ενώ οι δη­μό­σιες υπο­δο­μές κα­λού­νται να συμ­βα­δί­σουν με τις επεν­δύ­σεις στον ξε­νο­δο­χεια­κό τομέα.

Σε αυτήν τη συ­νέ­ντευ­ξη, ο διευ­θυ­ντής του ξε­νο­δο­χεί­ου Grecotel Dama Dama μιλά για τις τά­σεις που δια­μορ­φώ­νουν τον του­ρι­σμό στη Ρόδο, για το προ­φίλ του σύγ­χρο­νου τα­ξι­διώ­τη και για το πώς η βιω­σι­μό­τη­τα μπο­ρεί να απο­τε­λέ­σει κοινό δρόμο τόσο για με­γά­λες όσο και για μι­κρές επι­χει­ρή­σεις.

Ανα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξη:

• Οι αφί­ξεις κ. Τριλ­λί­δη δεν συμ­βα­δί­ζουν με τις ει­σπρά­ξεις και όλοι μι­λούν για μια πε­ρί­ερ­γη χρο­νιά. Συμ­φω­νεί­τε, γιατί σε πα­ρου­σί­α­ση που έγινε στο ξε­νο­δο­χείο που διευ­θύ­νε­τε Dama Dama, ει­πώ­θη­κε ότι πρό­κει­ται για μια εξαι­ρε­τι­κή χρο­νιά;

Τα τε­λευ­ταία χρό­νια κυρία Πα­μπρή, βλέ­που­με μια στα­θε­ρά αυ­ξη­τι­κή πο­ρεία στον ελ­λη­νι­κό του­ρι­σμό. Οι αφί­ξεις ενι­σχύ­ο­νται διαρ­κώς, ενώ και το “brand” του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού ισχυ­ρο­ποιεί­ται ση­μα­ντι­κά στον πα­γκό­σμιο του­ρι­στι­κό χάρτη και επε­κτεί­νε­τε και σε νέες αγο­ρές πέρα από τις συ­νή­θεις κλα­σι­κές αγο­ρές.

Η φε­τι­νή χρο­νιά, πράγ­μα­τι, είναι κάπως “πε­ρί­ερ­γη”, καθώς βα­σί­ζε­ται σε με­γά­λο βαθμό στις κρα­τή­σεις της τε­λευ­ταί­ας στιγ­μής. Αυτό σχε­τί­ζε­ται άμεσα και με την αυ­ξη­τι­κή τάση στο κό­στος ζωής, που επη­ρε­ά­ζει ση­μα­ντι­κά τη συ­μπε­ρι­φο­ρά των τα­ξι­διω­τών. Ο κό­σμος εξα­κο­λου­θεί να θέλει να τα­ξι­δεύ­ει, όμως πλέον είναι πιο επι­φυ­λα­κτι­κός στις δα­πά­νες του, και αυτό απο­τυ­πώ­νε­ται και στον τρόπο που κάνει δια­κο­πές.

Πα­ρό­λα αυτά, είναι ση­μα­ντι­κό να το­νί­σου­με ότι οι αφί­ξεις στο αε­ρο­δρό­μιο της Ρόδου πα­ρου­σιά­ζουν αύ­ξη­ση σε σχέση με το 2024, κάτι που δεί­χνει ότι η Ρόδος εξα­κο­λου­θεί να απο­τε­λεί ισχυ­ρό πόλο έλξης για τους επι­σκέ­πτες.

• Πόσο έχει αλ­λά­ξει το προ­φίλ του επι­σκέ­πτη και πού πρέ­πει να δώ­σου­με έμ­φα­ση ως Ρόδος για να πα­ρα­μεί­νου­με στην κο­ρυ­φή; Οι επι­σκέ­πτες δια­πι­στώ­νουν πρό­ο­δο στα κα­τα­λύ­μα­τα και υστέ­ρη­ση στις δη­μό­σιες υπο­δο­μές;

Ζούμε σε μια εποχή όπου οι επι­σκέ­πτες είναι πο­λυ­τα­ξι­δε­μέ­νοι με ποι­κί­λες εμπει­ρί­ες και ει­κό­νες, γε­γο­νός που αυ­ξά­νει τις απαι­τή­σεις τους όσον αφορά στις υπο­δο­μές και στις υπη­ρε­σί­ες που προ­σφέ­ρο­νται. Πα­ρα­τη­ρού­νται ση­μα­ντι­κές επεν­δύ­σεις στον του­ρι­στι­κό τομέα, καθώς οι επι­χει­ρή­σεις προ­σπα­θούν να αντα­πο­κρι­θούν στις προσ­δο­κί­ες αυτές.

Οι αυ­ξη­μέ­νες αφί­ξεις πρέ­πει να συ­νο­δεύ­ο­νται από αντί­στοι­χες επεν­δύ­σεις σε δη­μό­σιες υπο­δο­μές. Στη Ρόδο, υπάρ­χει αντα­πό­κρι­ση σε βελ­τιώ­σεις, ωστό­σο απαι­τεί­ται πε­ραι­τέ­ρω με­λέ­τη και δρά­σεις για να δια­σφα­λί­σου­με την ομαλή ανά­πτυ­ξη του νη­σιού.

Για να πα­ρα­μεί­νου­με στην κο­ρυ­φή, πρέ­πει να δια­τη­ρή­σου­με τη μο­να­δι­κή φι­λο­ξε­νία μας και το Ελ­λη­νι­κό στοι­χείο στην πο­λυ­τε­λή εμπει­ρία του επι­σκέ­πτη, που απο­τε­λούν το συ­γκρι­τι­κό μας πλε­ο­νέ­κτη­μα και δια­φο­ρο­ποιούν τον εκά­στο­τε προ­ο­ρι­σμό.

• Το all inclusive «γι­γα­ντώ­νε­ται», οι δια­νυ­κτε­ρεύ­σεις μειώ­νο­νται και οι επι­σκέ­πτες προ­τι­μούν να περ­νά­νε πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο χρόνο μέσα στα ξε­νο­δο­χεία. Τις πταί­ει;

Η άνο­δος του all inclusive οφεί­λε­ται στην ανά­γκη των τα­ξι­διω­τών για προ­βλέ­ψι­μο κό­στος και ασφά­λεια στις δια­κο­πές τους. Πα­ράλ­λη­λα, μειώ­νε­ται ο χρό­νος που περ­νούν εκτός ξε­νο­δο­χεί­ων, με απο­τέ­λε­σμα να πε­ριο­ρί­ζε­ται η επαφή τους με την το­πι­κή αγορά.

Οι μέσες δια­νυ­κτε­ρεύ­σεις μειώ­νο­νται, καθώς πολ­λοί επι­λέ­γουν πιο σύ­ντο­μες δια­κο­πές ή μοι­ρά­ζουν τον χρόνο τους σε πε­ρισ­σό­τε­ρους προ­ο­ρι­σμούς.

Πρό­κει­ται για συν­δυα­σμό οι­κο­νο­μι­κών πιέ­σε­ων και τάσης για «value for money» δια­κο­πές, που μας καλεί να επα­νε­ξε­τά­σου­με το του­ρι­στι­κό μο­ντέ­λο ώστε να εξι­σορ­ρο­πή­σου­με ποιό­τη­τα και πο­σό­τη­τα, προς όφε­λος των επι­σκε­πτών αλλά και της το­πι­κής κοι­νω­νί­ας.

• Τι πε­ρι­μέ­νει πλέον ο σύγ­χρο­νος τα­ξι­διώ­της από έναν του­ρι­στι­κό προ­ο­ρι­σμό όπως η Ρόδος – και πώς θε­ω­ρεί­τε ότι αντα­πο­κρί­νε­ται το νησί σε αυτές τις προσ­δο­κί­ες;

Ο σύγ­χρο­νος τα­ξι­διώ­της έχει αυ­ξη­μέ­νες απαι­τή­σεις, ξο­δεύ­ει πε­ρισ­σό­τε­ρο, αλλά δια­θέ­τει λι­γό­τε­ρο χρόνο και ανα­ζη­τά πρω­τί­στως μο­να­δι­κές εμπει­ρί­ες και δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τα από κάθε προ­ο­ρι­σμό. Στην εποχή μας, επεν­δύ­ου­με στις εμπει­ρί­ες που προ­σφέ­ρει ο προ­ο­ρι­σμός, καθώς και στις εξει­δι­κευ­μέ­νες δρα­στη­ριό­τη­τες που μπο­ρεί να απο­λαύ­σει ο επι­σκέ­πτης.

Η Ρόδος είναι ένα μο­να­δι­κό νησί, με μα­γευ­τι­κές το­πο­θε­σί­ες, πλού­σια ιστο­ρία και πο­λι­τι­σμό, αλλά και εξαί­ρε­τες γα­στρο­νο­μι­κές επι­λο­γές, που συν­θέ­τουν μια ολο­κλη­ρω­μέ­νη και αξέ­χα­στη εμπει­ρία για κάθε επι­σκέ­πτη!

• Η GRECOTEL είναι ένας όμι­λος που ακο­λου­θεί πρα­κτι­κές βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης εδώ και πάρα πολλά χρό­νια, από τους πρω­το­πό­ρους μά­λι­στα. Όμως πόσο εύ­κο­λο είναι για τους μι­κρούς να υιο­θε­τή­σουν πο­λι­τι­κές βιω­σι­μό­τη­τας όταν θα πρέ­πει να ζυ­γί­σουν το κό­στος;

Η Grecotel, που γιορ­τά­ζει φέτος τα 50 χρό­νια επι­τυ­χη­μέ­νης λει­τουρ­γί­ας της, είναι ένας από τους πρώ­τους ομί­λους στην Ελ­λά­δα που ίδρυ­σε τμήμα βιω­σι­μό­τη­τας, ήδη από το 1991, επεν­δύ­ο­ντας στα το­πι­κά προ­ϊ­ό­ντα και στις το­πι­κές κοι­νό­τη­τες όπου δρα­στη­ριο­ποιεί­ται. Η φάρμα Agreco στο Ρέ­θυ­μνο απο­τε­λεί ζω­ντα­νό πα­ρά­δειγ­μα αυτής της φι­λο­σο­φί­ας, προ­σφέ­ρο­ντας στους επι­σκέ­πτες μια πρω­το­πο­ρια­κή βιω­μα­τι­κή εμπει­ρία.

Για τις μι­κρές επι­χει­ρή­σεις, η υιο­θέ­τη­ση πο­λι­τι­κών βιω­σι­μό­τη­τας είναι σί­γου­ρα μια πρό­κλη­ση, κυ­ρί­ως λόγω του κό­στους και των πε­ριο­ρι­σμέ­νων πόρων. Η υιο­θέ­τη­ση πο­λι­τι­κών βιω­σι­μό­τη­τας από μι­κρές και με­γά­λες επι­χει­ρή­σεις είναι ανα­γκαία και πρέ­πει να ξε­κι­νά­ει πρώτα από τον τρόπο ζωής μας — από τον σε­βα­σμό στο πε­ρι­βάλ­λον και την το­πι­κή κοι­νω­νία.

Αν και η με­τά­βα­ση μπο­ρεί να φα­ντά­ζει δύ­σκο­λη, το πραγ­μα­τι­κό εμπό­διο είναι να πι­στέ­ψου­με στη ση­μα­σία της βιω­σι­μό­τη­τας, όχι η ίδια η εφαρ­μο­γή της. Επι­χει­ρή­σεις κάθε με­γέ­θους μπο­ρούν να υιο­θε­τή­σουν έξυ­πνες, οι­κο­νο­μι­κά βιώ­σι­μες πρα­κτι­κές που βελ­τιώ­νουν το πε­ρι­βάλ­λον και ενι­σχύ­ουν την εμπει­ρία του επι­σκέ­πτη.