Η ιστορία που αναδημοσίευσε ο Γεωργιάδης με αφορμή το έργο για το ακτινοθεραπευτικό τμήμα στο Νοσοκομείο Ρόδου

Μια ξεχω­ρι­στή ιστορία ανάρ­τησε ο υπουρ­γός Υγείας, Αδωνις Γεωρ­γιά­δης με αφορμή την άμεση έκδοση της οικο­δο­μι­κής αδείας, για την έναρξη των εργα­σιών κατα­σκευής του Ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κού Κέντρου στο Νοσο­κο­μείο Ρόδου.

Όπως ανέφερε ο υπουρ­γός, η ιστορία μιας ασθε­νούς δείχνει «τι είναι αυτό που τώρα γίνεται επι­τέ­λους πραγ­μα­τι­κό­τητα στα Δωδε­κά­νησα».

Η ανάρ­τηση, είναι της προ­έ­δρου του Συλ­λό­γου Καρ­κι­νο­πα­θών Μαρίας Κρη­τι­κού και ανα­φέ­ρει «Το ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τικό στη Ρόδο δεν είναι απλώς υποδομή. Είναι μια ανθρώ­πινη κατά­κτηση για εμάς, για τα νησιά μας, για τους ανθρώ­πους που παλεύ­ουν καθη­με­ρινά. Κι όταν κάποιοι το χλευά­ζουν ή το πολε­μούν, νιώθω πως προ­σβάλ­λουν την ίδια την ανάγκη μας να στα­θούμε με αξιο­πρέ­πεια απέ­να­ντι στη δυσκο­λία».

Η ανάρ­τηση του Άδωνι Γεωρ­γιάδη: Χθες στα εγκαί­νια των κλι­νι­κών του Γ. Νοσο­κο­μείου Ρόδου ανα­φέρ­θηκα στην άμεση έκδοση της οικο­δο­μι­κής αδείας, για την έναρξη των εργα­σιών κατα­σκευής του Ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κού Κέντρου στο Νοσο­κο­μείο Ρόδου. Χάρη στις ενέρ­γειες του Περι­φε­ρειάρ­χου κ. Χατζη­μάρ­κου και την καλή μας συνερ­γα­σία, ένα αδρανές αίτημα δεκα­ε­τιών, γίνεται πραγ­μα­τι­κό­τητα. Αμέσως μετά την ομιλία μου και την ανάρ­τησή της στα τοπικά sites, άρχισαν κάποιοι την γνωστή τους μιζέρια. Σήμερα μία ασθενής -άγνωστη σε μένα- ανέβασε αυτή την συγκλο­νι­στικά αληθινή ανάρ­τηση. Σας την δείχνω για να κατα­λά­βετε τί είναι αυτό που τώρα γίνεται επι­τέ­λους πραγ­μα­τι­κό­τητα στα Δωδε­κά­νησα: https://facebook.com/share/19XaSr4LLX/?mibextid=wwXIfr

«Με πονάει βαθιά να ακούω αρνη­τικά και ειρω­νικά σχόλια για τη δημιουρ­γία του ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κού τμή­μα­τος στη Ρόδο. Για κάποιους ίσως είναι απλά ‘ένα έργο’. Για εμένα – και για πολλούς άλλους – είναι κάτι πολύ περισ­σό­τερο. Είναι ανάσα. Είναι αξιο­πρέ­πεια. Είναι ζωή.

Έχω ζήσει από κοντά τη μάχη με τον καρκίνο. Ξέρω τι σημαί­νει να πρέπει να ταξι­δεύ­εις συνεχώς στην Αθήνα για θερα­πείες, να είσαι μακριά από την οικο­γέ­νειά σου, από το σπίτι σου, εξα­ντλη­μέ­νος όχι μόνο σωμα­τικά αλλά και ψυχικά. Να παλεύ­εις για να σταθείς όρθιος, και ταυ­τό­χρονα να πρέπει να βρί­σκεις χρήματα, χρόνο, αντοχές.Το ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τικό στη Ρόδο δεν είναι απλώς υποδομή. Είναι μια ανθρώ­πινη κατά­κτηση για εμάς, για τα νησιά μας, για τους ανθρώ­πους που παλεύ­ουν καθη­με­ρινά. Κι όταν κάποιοι το χλευά­ζουν ή το πολε­μούν, νιώθω πως προ­σβάλ­λουν την ίδια την ανάγκη μας να στα­θούμε με αξιο­πρέ­πεια απέ­να­ντι στη δυσκο­λία.

Το να υπάρχει αυτή η δυνα­τό­τητα στη Ρόδο δεν είναι πολυ­τέ­λεια. Είναι ανάγκη, είναι δικαί­ωμα, είναι σεβα­σμός προς τον άνθρωπο που δοκι­μά­ζε­ται. Το ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τικό δεν είναι ένα απλό έργο υπο­δο­μής. Είναι ένα έργο ζωής.

Αν δεν μπορείς να βοη­θή­σεις, του­λά­χι­στον μην εμπο­δί­ζεις. Στη μάχη με τον καρκίνο, η πρό­σβαση στη θερα­πεία είναι ζήτημα ζωής. Μην το ξεχνάτε.»

protothema.gr