Αντεπίθεση των ΤΕ Μηχανικών: Συνεχίζεται η κλιμάκωση για τον Ο.Ε.Υ. του Λιμενικού Ταμείου

Ο ΣΥ.ΜΗ.Δ.Υ.Δ. απα­ντά στις κα­ταγ­γε­λί­ες της ΕΜ­ΔΥ­ΔΑΣ και υπε­ρα­σπί­ζε­ται τη συμ­με­το­χή των ΤΕ σε θέ­σεις ευ­θύ­νης – Καλεί τη διοί­κη­ση να μη «χει­ρα­γω­γη­θεί» από πιέ­σεις

Νέος γύρος αντι­πα­ρά­θε­σης έχει ξε­σπά­σει με φόντο την τρο­πο­ποί­η­ση του Ορ­γα­νι­σμού Εσω­τε­ρι­κής Υπη­ρε­σί­ας του Δη­μο­τι­κού Λι­με­νι­κού Τα­μεί­ου Νό­τιας Δω­δε­κα­νή­σου. Μετά τις σφο­δρές αντι­δρά­σεις των ΠΕ Μη­χα­νι­κών και την έν­στα­ση της ΕΜ­ΔΥ­ΔΑΣ για την υπο­βάθ­μι­ση του ρόλου τους, ο Σύλ­λο­γος Πτυ­χιού­χων Μη­χα­νι­κών Τε­χνο­λο­γι­κού Τομέα (ΣΥ.ΜΗ.Δ.Υ.Δ.) παίρ­νει ξε­κά­θα­ρη θέση με εκτε­νή ανα­κοί­νω­ση.

Οι ΤΕ Μη­χα­νι­κοί κά­νουν λόγο για από­πει­ρα απο­κλει­σμού τους από θέ­σεις ευ­θύ­νης, χα­ρα­κτη­ρί­ζο­ντας τις αι­τιά­σεις της ΕΜ­ΔΥ­ΔΑΣ «νο­μι­κά διά­τρη­τες και διοι­κη­τι­κά προ­σβλη­τι­κές». Στην ανα­κοί­νω­ση επι­ση­μαί­νε­ται πως η επί­κλη­ση της εγκυ­κλί­ου του Υπουρ­γεί­ου Εσω­τε­ρι­κών για το προ­βά­δι­σμα των ΠΕ ένα­ντι των ΤΕ είναι επι­λε­κτι­κή, αφού νε­ό­τε­ρη εγκύ­κλιος επι­τρέ­πει στη διοί­κη­ση να κρί­νει κατά πε­ρί­πτω­ση, με βάση την επάρ­κεια, την εμπει­ρία και το δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον.

Όπως υπο­γραμ­μί­ζει ο ΣΥ.ΜΗ.Δ.Υ.Δ., οι ΤΕ Μη­χα­νι­κοί έχουν τα ίδια υπη­ρε­σια­κά κα­θή­κο­ντα με τους ΠΕ συ­να­δέλ­φους τους, ενώ η από­κλι­σή τους από τη διοι­κη­τι­κή εξέ­λι­ξη στε­ρεί από τις υπη­ρε­σί­ες έμπει­ρα και ικανά στε­λέ­χη:

«Δεν μπο­ρείς να απο­κλεί­εις μη­χα­νι­κούς με με­τα­πτυ­χια­κά, δεύ­τε­ρα πτυ­χία και πο­λυ­ε­τή προ­ϋ­πη­ρε­σία, απλώς λόγω κα­τη­γο­ρί­ας. Αυτό είναι αντί­θε­το στην έν­νοια της ισο­νο­μί­ας και πλήγ­μα στη διοι­κη­τι­κή λει­τουρ­γία».

Ο Σύλ­λο­γος κα­τη­γο­ρεί την ΕΜ­ΔΥ­ΔΑΣ για προ­σπά­θεια «χει­ρα­γώ­γη­σης των Ο.Ε.Υ. προς όφε­λος των μελών της», κα­λώ­ντας πα­ράλ­λη­λα τη διοί­κη­ση να μην εν­δώ­σει σε πιέ­σεις και να δια­σφα­λί­σει την αξιο­κρα­τία και την εύ­ρυθ­μη λει­τουρ­γία των υπη­ρε­σιών.

«Η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα δεν με­τριέ­ται μόνο με πτυ­χία αλλά με γνώ­σεις, εμπει­ρία, διοι­κη­τι­κές ικα­νό­τη­τες και συ­νερ­γα­σία. Οι δομές δεν χτί­ζο­νται για πρό­σω­πα, ούτε απο­κλει­στι­κά για κα­τη­γο­ρί­ες. Χτί­ζο­νται για να υπη­ρε­τούν το Δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον», κα­τα­λή­γει η ανα­κοί­νω­ση.

Η συ­ζή­τη­ση πλέον δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται στον Ο.Ε.Υ. ενός φορέα. Αγ­γί­ζει τον πυ­ρή­να της δη­μό­σιας διοί­κη­σης: το κατά πόσο αυτή θα στη­ρί­ζε­ται σε κρι­τή­ρια επάρ­κειας ή σε τυ­πι­κές δια­κρί­σεις κα­τη­γο­ριών. Η συ­νέ­χεια ανα­μέ­νε­ται με ιδιαί­τε­ρο εν­δια­φέ­ρον.