ΣτΕ: Ο πεθερός και η πεθερά δικαιούνται αποζημίωση για ηθική βλάβη σε περίπτωση θανάτου

Το Α΄ Τμήμα του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας με πρόεδρο τον αντι­πρό­ε­δρο Νικόλαο Σακελ­λα­ρίου και ειση­γητή τον πάρεδρο Χαρά­λα­μπο Κομνηνό, συνταυ­τί­στηκε με την νομο­λο­γία του Άρειου Πάγου και έκρινε ότι ο πεθερός και η πεθερά δικαιού­νται απο­ζη­μί­ωση για ηθική βλάβη σε περί­πτωση θανάτου.

Να σημειω­θεί ότι ο Άρειος Πάγος με σειρά απο­φά­σεων του έχει κρίνει εδώ και χρόνια ότι ο πεθερός και η πεθερά δικαιού­ται απο­ζη­μί­ωση σε παρό­μοιες περι­πτώ­σεις.

Ειδι­κό­τερα, τον Οκτώ­βριο του 2000, 26χρόνη μητέρα μετά την γέννησή του 4ου παιδιού της απε­βί­ωσε από σηψαι­μία και σηπτικό σοκ, καθώς ο διευ­θυ­ντής της γυναι­κο­λο­γι­κής κλι­νι­κής του νοσο­κο­μείου Καλα­μά­τας ξέχασε κομμάτι του πλα­κού­ντα στην μήτρα.

Η νεκροψία-νεκροτομή έδειξε: «Παρα­μονή ξένου σώματος (υπό­λειμμα πλα­κού­ντος δια­στά­σεως 7Χ6Χ1,2 cm) μετά την και­σα­ρική τομή εντός της κοι­λό­τη­τας της μήτρας, προ­κά­λεσε προ­ο­δευ­τικά διάχυτο σηψαι­μία. Η σηψαι­μία κατέ­ληξε σε σηπτικό σοκ, το οποίο εξε­λί­χθηκε σε διάχυτο ενδο­αγ­γειακή πήξη».

Ο διευ­θυ­ντής του νοσο­κο­μείου Καλα­μά­τας κατα­δι­κά­στηκε από το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο σε φυλά­κιση 3,5 ετών για ανθρω­πο­κτο­νία εξ αμε­λείας και ο μαιευ­τή­ρας σε φυλά­κιση 2 ετών.

Στο Εφετείο η ποινή του διευ­θυ­ντή μειώ­θηκε στα 2,5 χρόνια (και επι­κυ­ρώ­θηκε με αμε­τά­κλητη απόφαση του Αρείου Πάγου), ενώ ο μαιευ­τή­ρας αθω­ώ­θηκε.

Οι συγ­γε­νείς της 26χρονης (σύζυγος, ανήλικα παιδιά, πατέρας και μητέρα, αδελφός και πεθερά) στρά­φη­καν κατά του νοσο­κο­μείου διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μί­ωση αρκετών εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ ως χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση λόγω της ψυχικής οδύνης που υπέ­στη­σαν.

Το Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο επι­δί­κασε σε όλους τους συγ­γε­νείς, ακόμη και στην πεθερά (200.000 ευρώ), συνο­λικά το ποσό των 2.510.720 ευρώ.

Το Διοι­κη­τικό Εφετείο, μείωσε το ποσό της απο­ζη­μί­ω­σης στα 1.303.000 ευρώ.

Τμήμα της απο­ζη­μί­ω­σης αυτής απο­φάν­θηκε το Εφετείο ότι πρέπει να δοθεί σε όλους τους συγ­γε­νείς σε μετρητά, ενώ επι­πρό­σθετα, απο­φά­σισε ότι στο σύζυγο και τα παιδιά το υπό­λοιπο τμήμα της απο­ζη­μί­ω­σης πρέπει να δοθεί σε μηνιαίας δόσεις μέχρι το 2049 υπό την μορφή δια­τρο­φής, ενώ το άλλο τρίτο τμήμα της απο­ζη­μί­ω­σης πρέπει να δοθεί και πάλι κάθε μήνα μέχρι την ενη­λι­κί­ωση των παιδιών.

Όμως, το Εφετείο έκρινε ότι η πεθερά δεν δικαιού­ται απο­ζη­μί­ω­σης καθώς δεν ανήκει στην οικο­γέ­νεια κατά την έννοια του Αστικού Κώδικα, αλλά ούτε υπάρχει ανάλογη νομο­λο­γία του ΣτΕ πάνω στο θέμα αυτό.

Αντί­θετα το ΣτΕ έκρινε ότι μεταξύ των προ­σώ­πων που δικαιού­νται απο­ζη­μιώ­σεις «εκτός του συζύγου και των εξ αίματος συγ­γε­νών κατ΄ ευθεία γραμμή και εκ πλαγίου έως δεύ­τε­ρου βαθμού, περι­λαμ­βά­νο­νται και οι εξ αγχι­στείας πρώτου βαθμού (πεθερός, πεθερά, νύφη και γαμπρός)».

Και ανέ­τρεψε την εφε­τειακή απόφαση ως προς το σκέλος που αφορά την κατα­βολή απο­ζη­μί­ω­σης προς την πεθερά και ανέ­πεμψε την υπόθεση στο Εφετείο για νέα κρίση και ανα­κα­θο­ρι­σμό των ποσών της απο­ζη­μί­ω­σης.

tanea.gr