Αθωώθηκαν και οι τρεις νοσοκομειακοί ιατροί- Κατηγορήθηκαν για ανθρωποκτονία εξ αμελείας

Αθώοι κρί­θη­καν χθες από το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου, 3 ιατροί, κατη­γο­ρού­με­νοι για ανθρω­πο­κτο­νία από αμέλεια δια παρα­λεί­ψεως.

Η δίωξη σε βάρος ενός τέταρ­του έπαυσε ως απα­ρά­δε­κτη καθώς δεν είχε κλη­τευ­θεί εντός των νομίμων προ­θε­σμιών και το αδίκημα σε βάρος του παρε­γράφη.

Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος, με την ιδιό­τητά του ως ειδι­κευό­με­νος ιατρός της Β’ Παθο­λο­γι­κής κλι­νι­κής του Γενικού Νομαρ­χια­κού Νοσο­κο­μείου Ρόδου, στις 13 Σεπτεμ­βρίου 2009 και ενώ εκτε­λούσε εικο­σι­τε­τρά­ωρη ενεργό εφη­με­ρία στο τμήμα επει­γό­ντων περι­στα­τι­κών (ΤΕΠ), προ­σήλθε ο Κων­στα­ντί­νος Μίγκλης και ο οποίος του ανέφερε ότι είχε τάση για εμετό και αισθα­νό­ταν έντονο πόνο στην κοι­λιακή χώρα. Ο ιατρός εφέρετο να διέ­γνωσε συμ­πτώ­ματα έναρξης κωλι­κοει­δούς κοι­λια­κού άλγους, ευαι­σθη­σία στην κάτω κοιλία και να μην προέβη από αμέλειά του, σε απει­κο­νι­στικό έλεγχο αλλά ούτε και σε οποια­δή­ποτε άλλη εξέταση του ασθε­νούς με υπέρηχο της κοι­λια­κής χώρας, παρά μόνο τον παρέ­πεμψε σε χει­ρούργο.

Επι­πρό­σθετα κατη­γο­ρεί­ται ότι παρέ­λειψε να ενη­με­ρώ­σει την εφη­με­ρεύ­ουσα ειδική ιατρό και τρίτη κατη­γο­ρού­μενη, ώστε να προβεί, ως πιο έμπειρη και ειδική σε εξέταση.

Ο δεύ­τε­ρος κατη­γο­ρού­με­νος, με την ιδιό­τητά του ως ειδι­κευό­με­νος ιατρός της Α’ χει­ρουρ­γι­κής στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου, εφέρετο από αμέλειά του να παρέ­λειψε να ενερ­γή­σει απει­κο­νι­στικό έλεγχο στον ανωτέρω ασθενή, ήτοι υπέρηχο κοι­λια­κής χώρας, περαι­τέρω δε και ενώ ο ασθενής παρέ­μεινε 2 και πλέον ώρες στο χώρο του νοσο­κο­μείου χωρίς να παρου­σιά­σει οποια­δή­ποτε βελ­τί­ωση, δεν διέταξε την εισα­γωγή του στο νοσο­κο­μείο προ­κει­μέ­νου να παρα­κο­λου­θεί­ται στενά παρά μόνο του χορή­γησε φαρ­μα­κευ­τική αγωγή για στο­μα­χική δια­τα­ραχή και του έδωσε οδηγίες να επι­στρέ­ψει στην οικία του. Επι­πρό­σθετα δε, κατη­γο­ρή­θηκε ότι παρέ­λειψε να ενη­με­ρώ­σει την εφη­με­ρεύ­ουσα ειδι­κευ­μένη ιατρό.

Η τρίτη κατη­γο­ρού­μενη, ως ειδι­κευ­μένη ιατρός επι­με­λή­τρια Α με ειδι­κό­τητα πνευ­μο­νο­λό­γου, ενώ εφη­μέ­ρευε στη Β’ Παθο­λο­γική Κλινική κατη­γο­ρή­θηκε ότι αμέλησε να μερι­μνή­σει για τα εισερ­χό­μενα στο ΤΕΠ επεί­γο­ντα περι­στα­τικά, επα­φιό­μενη στην κρίση των ειδι­κευό­με­νων ιατρών.

Από την ακρο­α­μα­τική δια­δι­κα­σία προ­έ­κυψε, ωστόσο, ότι οι ιατροί είχαν προβεί στις δέουσες ενέρ­γειες για την παροχή βοή­θειας στον εκλι­πό­ντα και ότι ενήρ­γη­σαν ακριβώς όπως όριζαν τα πρω­τό­κολλα της ιατρι­κής επι­στή­μης. Ο θάνατος του επήλθε σε χρόνο μετα­γε­νέ­στερο από την ημε­ρο­μη­νία κατά την οποία εξε­τά­στηκε, ενώ μετά βεβαιό­τη­τας προ­έ­κυψε ότι κατά το χρόνο κατά τον οποίο εξε­τά­στηκε δεν έπασχε από την ασθέ­νεια την οποία απε­βιώσε.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κατη­γο­ρού­με­νων παρέ­στη­σαν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Γιάννης Ρωμαίος, Στ. Κιουρ­τζής, Σ. Κου­ντούρη, Aσημένη Βεργή και Ευστ. Κακού­νης.

Ως πολι­τι­κός ενάγων παρέστη ο δικη­γό­ρος κ. Μ. Κου­τσού­κος.