«Αφιλόξενη» πόλη η Ρόδος στην καθημερινή μετακίνηση των πολιτών

• Στη «δ» μι­λούν: Σπύ­ρος Σπυ­ρό­που­λος, Μίλ­τος Στα­μα­τί­δης, Βα­σί­λης Νι­κο­λής, Νίκος Τρι­πο­λί­της, Νόρα Γκω­βέ­λη, Γιάν­νης Τζιώ­ρας, Βα­σί­λης Καρ­νά­βας, Κώ­στας Τρι­πο­λί­της και Βίκυ Στάτη

Πόσο εύ­κο­λη είναι η κα­θη­με­ρι­νή με­τα­κί­νη­ση στη Ρόδο για έναν πεζό, έναν πο­δη­λά­τη ή ένα άτομο με ανα­πη­ρία; Ποιες είναι οι βα­σι­κές ελ­λεί­ψεις, και ποια θα μπο­ρού­σε να είναι η μία αλ­λα­γή που θα έκανε ου­σια­στι­κή δια­φο­ρά; Με αυτά τα ερω­τή­μα­τα, η «δ» απευ­θύν­θη­κε σε κα­τοί­κους της πόλης, ζη­τώ­ντας τη γνώμη τους για την κα­τά­στα­ση στους δρό­μους, τα πε­ζο­δρό­μια και τις υπο­δο­μές.

Οι απα­ντή­σεις είναι εν­δει­κτι­κές: πε­ζο­δρό­μια σε κακή κα­τά­στα­ση, ελ­λεί­ψεις σε προ­σβα­σι­μό­τη­τα, ανύ­παρ­κτοι ή απο­σπα­σμα­τι­κοί πο­δη­λα­τό­δρο­μοι, ελ­λι­πής σε­βα­σμός από οδη­γούς και πε­ζούς. Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι συμ­φω­νούν πως η πόλη δεν είναι φι­λι­κή, ούτε προς τους κα­τοί­κους, ούτε προς τους επι­σκέ­πτες, ενώ αρ­κε­τοί εντο­πί­ζουν ως βα­σι­κό πρό­βλη­μα την έλ­λει­ψη κυ­κλο­φο­ρια­κής παι­δεί­ας και κοι­νω­νι­κής εν­συ­ναί­σθη­σης. Πα­ράλ­λη­λα, το­νί­ζουν την ανά­γκη για σαφές όραμα και σχε­δια­σμό από τον Δήμο, καθώς και για πα­ρεμ­βά­σεις που θα στο­χεύ­ουν στη βιώ­σι­μη κι­νη­τι­κό­τη­τα. Στο ρε­πορ­τάζ που ακο­λου­θεί, εννέα συ­μπο­λί­τες μας: Σπύ­ρος Σπυ­ρό­που­λος, Μίλ­τος Στα­μα­τί­δης, Βα­σί­λης Νι­κο­λής, Νίκος Τρι­πο­λί­της, Γιάν­νης Τζιώ­ρας, Βα­σί­λης Καρ­νά­βας, Κώ­στας Τρι­πο­λί­της, Βίκυ Στάτη, κα­τα­θέ­τουν τις εμπει­ρί­ες, τις πα­ρα­τη­ρή­σεις και τις προ­τά­σεις τους για μία πιο φι­λό­ξε­νη και λει­τουρ­γι­κή πόλη.

Ανα­λυ­τι­κά οι από­ψεις των πο­λι­τών

Ο Σπύ­ρος Σπυ­ρό­που­λος, πρώην αντι­δή­μαρ­χος Ρόδου, λο­γι­στής, το­νί­ζει ότι: «Η Ρόδος, ένα από τα πιο δη­μο­φι­λή του­ρι­στι­κά νησιά της Ελ­λά­δας, αντι­με­τω­πί­ζει έντο­να προ­βλή­μα­τα κυ­κλο­φο­ρί­ας, ιδιαί­τε­ρα κατά τους θε­ρι­νούς μήνες. Η αύ­ξη­ση των οχη­μά­των, η έλ­λει­ψη σύγ­χρο­νων υπο­δο­μών και η ανε­πάρ­κεια στη δια­χεί­ρι­ση της κυ­κλο­φο­ρί­ας, κα­θι­στούν την κα­θη­με­ρι­νή με­τα­κί­νη­ση δύ­σκο­λη τόσο για τους κα­τοί­κους, όσο και για τους επι­σκέ­πτες. Το κυ­κλο­φο­ρια­κό πρό­βλη­μα έχει επι­δει­νω­θεί ση­μα­ντι­κά τα τε­λευ­ταία χρό­νια, με πολ­λές οδι­κές αρ­τη­ρί­ες να υπο­φέ­ρουν από συ­νε­χή συμ­φό­ρη­ση, κα­θυ­στε­ρή­σεις και αύ­ξη­ση των τρο­χαί­ων ατυ­χη­μά­των.

Η κα­τά­στα­ση επι­δει­νώ­νε­ται από την έλ­λει­ψη στρα­τη­γι­κού σχε­δια­σμού και τη μη εφαρ­μο­γή μα­κρο­πρό­θε­σμων λύ­σε­ων.

Πε­ζο­δρό­μια ανε­παρ­κούς σχε­δια­σμού: Τα πε­ζο­δρό­μια στη Ρόδο είναι μικρά, κα­τε­στραμ­μέ­να ή κα­τει­λημ­μέ­να από σταθ­μευ­μέ­να οχή­μα­τα, δυ­σκο­λεύ­ο­ντας την κί­νη­ση πεζών και ΑμεΑ. Τα τε­λευ­ταία χρό­νια, οι συν­θή­κες έχουν χει­ρο­τε­ρεύ­σει, με απο­τέ­λε­σμα να κα­θί­στα­ται εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λη η με­τα­κί­νη­ση των πεζών στο κέ­ντρο της πόλης.

Ως «Νέα Αρχή Ρόδου» ομάδα ενερ­γών πο­λι­τών, έχου­με υπο­βά­λει τις προ­τά­σεις μας. Μία από αυτές είναι και η ανα­κα­τα­σκευή και δια­πλά­τυν­ση των πε­ζο­δρο­μί­ων, καθώς και απο­μά­κρυν­ση εμπο­δί­ων, όπως δέ­ντρα και κο­λώ­νες, διευ­κο­λύ­νο­ντας την προ­σβα­σι­μό­τη­τα στους πε­ζούς, σε κα­ρό­τσια, οι­κο­γέ­νειες, ΑμεΑ. Θα ξε­κι­νού­σα με αυτό!», ανα­φέ­ρει σχε­τι­κά.

Ο Μίλ­τος Στα­μα­τί­δης, πρό­ε­δρος του Σω­μα­τεί­ου Αρ­το­ζα­χα­ρο­πλα­στών Δω­δε­κα­νή­σου, υπο­γραμ­μί­ζει ότι ως επαγ­γελ­μα­τί­ας στο κέ­ντρο της πόλης αλλά και ως κα­θη­με­ρι­νός πο­δη­λά­της, γνω­ρί­ζει καλά πόσο δύ­σκο­λη μπο­ρεί να γίνει η με­τα­κί­νη­ση στη Ρόδο για όσους επι­λέ­γουν εναλ­λα­κτι­κούς τρό­πους. «Τα πε­ζο­δρό­μια είναι συχνά κα­κο­συ­ντη­ρη­μέ­να ή κα­τει­λημ­μέ­να, οι πο­δη­λα­τό­δρο­μοι σχε­δόν ανύ­παρ­κτοι, ενώ για τα άτομα με ανα­πη­ρία η προ­σβα­σι­μό­τη­τα πα­ρα­μέ­νει σο­βα­ρό ζή­τη­μα. Πολ­λές φορές, ακόμα και η πιο απλή δια­δρο­μή γί­νε­ται δο­κι­μα­σία. Αν μπο­ρού­σα να προ­τεί­νω μία μόνο πα­ρέμ­βα­ση, θα ήταν η δη­μιουρ­γία ενός ασφα­λούς και ενιαί­ου δι­κτύ­ου με­τα­κί­νη­σης για πε­ζούς, πο­δη­λά­τες και ΑμεΑ. Είναι και­ρός η πόλη μας να δώσει χώρο και προ­τε­ραιό­τη­τα στον άν­θρω­πο, όχι στο αυ­το­κί­νη­το», όπως λέει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Ο Βα­σί­λης Νι­κο­λής, πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Αι­μο­δο­τών Ρόδου, υπο­γραμ­μί­ζει ότι «η πόλη της Ρόδου, με τη μο­να­δι­κή της φυ­σιο­γνω­μία και την ιστο­ρι­κή της αξία, συν­δυά­ζει στοι­χεία που μπο­ρούν να την κα­τα­στή­σουν λει­τουρ­γι­κή και φι­λό­ξε­νη για όλους τους χρή­στες. Ωστό­σο, οι προ­κλή­σεις που σχε­τί­ζο­νται με την κί­νη­ση πεζών, πο­δη­λα­τών και ατό­μων με ανα­πη­ρία πα­ρα­μέ­νουν και απαι­τούν προ­σε­κτι­κές πα­ρεμ­βά­σεις.

Οι πρό­σφα­τες πα­ρεμ­βά­σεις με τους κυ­κλι­κούς κόμ­βους (roundabouts) σί­γου­ρα απο­τε­λούν ένα σύγ­χρο­νο και και­νο­τό­μο μέτρο, και όλοι ανα­μέ­νου­με να δια­πι­στώ­σου­με στην πράξη την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τά τους, τόσο στη βελ­τί­ω­ση της κυ­κλο­φο­ρί­ας όσο και στην ενί­σχυ­ση της οδι­κής ασφά­λειας.

Εάν μπο­ρού­σα να προ­τεί­νω κά­ποιες βελ­τιώ­σεις, θα εστί­α­ζα στον κα­λύ­τε­ρο σχε­δια­σμό των αστι­κών συ­γκοι­νω­νιών, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη την έλ­λει­ψη χώρων στάθ­μευ­σης σε νευ­ραλ­γι­κά ση­μεία της πόλης. Πα­ράλ­λη­λα, η κα­τα­σκευή πε­ζο­γε­φυ­ρών σε στρα­τη­γι­κά ση­μεία θα μπο­ρού­σε να δια­σφα­λί­σει την ασφα­λή διέ­λευ­ση των πεζών, χωρίς να πα­ρε­μπο­δί­ζε­ται η κυ­κλο­φο­ρία των οχη­μά­των.

Προ­σω­πι­κά, δεν θα υπο­στή­ρι­ζα τον πλήρη απο­κλει­σμό των οχη­μά­των από το κέ­ντρο, καθώς κάτι τέ­τοιο θα αλ­λοί­ω­νε τη ζω­ντά­νια και τη λει­τουρ­γι­κό­τη­τα της πόλης, επη­ρε­ά­ζο­ντας αρ­νη­τι­κά την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα κα­τοί­κων και επι­σκε­πτών».

Από την πλευ­ρά του και ο Νίκος Τρι­πο­λί­της, επι­κε­φα­λής Γραμ­μα­τεί­ας Στή­ρι­ξης Ανέρ­γων και ευ­πα­θών ομά­δων Ρόδου και επί­τι­μος προ­έ­δρος οι­κο­δό­μων Ρόδου, υπο­στη­ρί­ζει μι­λώ­ντας στη «δ» ότι η πόλη της Ρόδου έχει γίνει αφι­λό­ξε­νη προς τον επι­σκέ­πτη, αλλά και τον κά­τοι­κο του νη­σιού και συ­γκε­κρι­μέ­να ανα­φέ­ρει τα εξής:

«Η Ρόδος μας έγινε αφι­λό­ξε­νη δυ­στυ­χώς… Με τα πο­δή­λα­τα δεν είναι εύ­κο­λο λόγω κυ­κλο­φο­ρια­κού. Για τους πε­ζούς στην πόλη είναι δύ­σκο­λο. Τα ΑμεΑ δεν τα σε­βό­μα­στε… Κα­μπά­νια από τον Δήμο Ρόδου, δια­φή­μι­ση πα­ντού, για να το εμπε­δώ­σει ο κό­σμος και να γί­νου­με όπως είναι στην Κω και να μπει ένα τέλος με τα διά­φο­ρα έργα στη σεζόν», ση­μειώ­νει σχε­τι­κά.

Η Νόρα Γκω­βέ­λη, τρα­πε­ζι­κή υπάλ­λη­λος, σε μία δια­φο­ρε­τι­κή άποψη επι­ση­μαί­νει ότι «η πόλη μας τα τε­λευ­ταία χρό­νια έχει γίνει αρ­κε­τά φι­λι­κή, ώστε οι πο­λί­τες να μπο­ρούν να με­τα­κι­νη­θούν είτε με τα πόδια, είτε με πο­δή­λα­το», ενώ στέ­κε­ται πε­ρισ­σό­τε­ρο στο σκέ­λος της παι­δεί­ας για την προ­σβα­σι­μό­τη­τα. Όπως λέει: «Υπάρ­χει και η ανά­λο­γη μέ­ρι­μνα για την πρό­σβα­ση των ΑμεΑ. Κατά τη γνώμη μου αυτό που δεν κάνει ιδιαί­τε­ρα φι­λι­κή την πόλη μας σε τέ­τοιου εί­δους με­τα­κι­νή­σεις είναι η έλ­λει­ψη παι­δεί­ας από τους συ­μπο­λί­τες μας, ώστε να σέ­βο­νται το δι­καί­ω­μα αυτών που θέ­λουν να με­τα­κι­νού­νται με τα πόδια ή με πο­δή­λα­το και πόσο δε μάλ­λον την πρό­σβα­ση των ΑμεΑ σε πε­ζο­δρό­μια και δρό­μους.

Σί­γου­ρα έχει γίνει μία καλή αρχή από πλευ­ράς αυ­το­διοί­κη­σης και κρά­τους ώστε να δη­μιουρ­γη­θούν οι κα­τάλ­λη­λες υπο­δο­μές, υπάρ­χει όμως με­γά­λο πε­ρι­θώ­ριο βελ­τί­ω­σης.

Πι­στεύω δε, ότι το πιο ση­μα­ντι­κό είναι να καλ­λιερ­γη­θεί πε­ρισ­σό­τε­ρο η παι­δεία σε­βα­σμού μέσα στο οι­κο­γε­νεια­κό και σχο­λι­κό πε­ρι­βάλ­λον στο δι­καί­ω­μα που έχει ο κα­θέ­νας να με­τα­κι­νεί­ται με τα πόδια ή με πο­δή­λα­το και ει­δι­κά για την πρό­σβα­ση ΑμεΑ σε όλους τους χώ­ρους».

Ο Γιάν­νης Τζιώ­ρας, επι­χει­ρη­μα­τί­ας, το­νί­ζει τα εξής «η μία κρί­σι­μη πα­ρέμ­βα­ση που θα πρό­τει­να: Κυ­ρί­ως δρό­μους χωρίς αυ­το­κί­νη­τα στο εμπο­ρι­κό κέ­ντρο με:

•Πλήρη κλεί­σι­μο κε­ντρι­κών οδών για αυ­το­κί­νη­τα και δη­μιουρ­γία πλα­τειών, πε­ζό­δρο­μων και πο­δη­λα­το­δρό­μων.

• Ενί­σχυ­ση των ΜΜΜ: Συχνά και δω­ρε­άν λε­ω­φο­ρεία για του­ρί­στες και κα­τοί­κους προς το κέ­ντρο.

• Υπό­γεια πάρ­κινγκ στα όρια της πε­ζο­δρο­μη­μέ­νης ζώνης (με χρέ­ω­ση για του­ρί­στες, έκ­πτω­ση για κα­τοί­κους).

Γιατί αυτό θα βοη­θού­σε: 1.Οι κά­τοι­κοι θα με­τα­κι­νού­νται εύ­κο­λα (περ­πα­τώ­ντας ή με πο­δή­λα­το), χωρίς την πίεση των αυ­το­κι­νή­των. 2.Οι του­ρί­στες θα προ­τι­μούν τα ΜΜΜ η πο­δή­λα­τα, μειώ­νο­ντας τη ζή­τη­ση για πάρ­κινγκ. 3.Το κέ­ντρο θα γίνει πιο ζω­ντα­νό και εμπο­ρι­κό, οι πε­ζο­δρο­μη­μέ­νες ζώνες αυ­ξά­νουν τις επι­σκέ­ψεις στα κα­τα­στή­μα­τα 4. Λι­γό­τε­ρη ρύ­παν­ση και θό­ρυ­βο, κρί­σι­μο για μία του­ρι­στι­κή πόλη.

Η Ρόδος δεν χρειά­ζε­ται να είναι θύμα της δικής της του­ρι­στι­κής επι­τυ­χί­ας. Με στρα­τη­γι­κή προ­σέγ­γι­ση, μπο­ρεί να γίνει πα­ρά­δειγ­μα βιω­σι­μό­τη­τας για τα νησιά του Αι­γαί­ου. Πι­στεύ­ε­τε ότι υπάρ­χει πο­λι­τι­κή βού­λη­ση για τέ­τοιες αλ­λα­γές σή­με­ρα;»

Στο ίδιο μήκος κύ­μα­τος και ο Βα­σί­λης Καρ­νά­βας, ιδιω­τι­κός υπάλ­λη­λος, που υπο­στη­ρί­ζει ότι η κα­τά­στα­ση δεν πάει άλλο και ο κό­μπος έχει φτά­σει στο χτένι, σε μία πόλη που δεν είναι φι­λό­ξε­νη. Ο κ. Καρ­νά­βας απα­ντά ότι «η με­τα­κί­νη­ση στην πόλη μας δυ­στυ­χώς απέ­χει κατά πολύ από αυτό που μπο­ρεί να θε­ω­ρη­θεί απο­δε­χτό σε μία σύγ­χρο­νη πόλη… Για οι­κο­νο­μία χώρου θα σας επι­ση­μά­νω ότι η με­τα­κί­νη­ση με αμα­ξί­διο ΑμεΑ είναι σχε­δόν αδύ­να­τη, απλού­στα­τα γιατί δεν υπάρ­χει ορ­γα­νω­μέ­νο δί­κτυο με ρά­μπες χαρ­το­γρα­φη­μέ­νο για να μπο­ρεί ο χρή­στης να κάνει τον σχε­δια­σμό της πο­ρεί­ας του μέσα στην πόλη. Άρα άμεσα πρέ­πει να γίνει αυτός ο σχε­δια­σμός προ­κει­μέ­νου να υπάρ­χουν προ­σβά­σεις, προ­κα­θο­ρι­σμέ­νες και ψη­φια­κά ανα­γνω­ρί­σι­μες από τον υπο­λο­γι­στή ή το κι­νη­τό. Για τα πο­δή­λα­τα δεν υπάρ­χει κάτι που να μην κάνει τη με­τα­κί­νη­σή τους στην πόλη επι­κίν­δυ­νη, ούτε καν μία δια­γράμ­μι­ση στον πε­ρι­φε­ρεια­κό κε­ντρι­κό άξονα της πόλης και μόνο… Ο πεζός επι­σκέ­πτης και ο ντό­πιος δεν έχουν την προ­στα­σία και τη θαλ­πω­ρή που οφεί­λει η κάθε πόλη να έχει. Τί­πο­τα δεν λει­τουρ­γεί με σχέ­διο και όλα έχουν μία άναρ­χη λήψη μέ­τρων που πολ­λές φορές χει­ρο­τε­ρεύ­ουν τη διευ­κό­λυν­ση των πο­λι­τών και των επι­σκε­πτών. Τί­πο­τα δεν μπο­ρεί να γίνει αν δεν φύ­γουν τα αυ­το­κί­νη­τα από το κυ­ρί­ως κέ­ντρο. Η δη­μιουρ­γία χώρων στάθ­μευ­σης σε ση­μεία που η ροή των μέσων μα­ζι­κής με­τα­φο­ράς θα είναι πυκνή και άρι­στα σχε­δια­σμέ­νη στις ώρες αιχ­μής προς και από το κέ­ντρο και, για να είμαι δί­καιος, ελά­χι­στα έχουν γίνει προς τον τομέα αυτό και από τις προη­γού­με­νες δη­μο­τι­κές αρχές. Ο κό­μπος έχει φτά­σει στο χτένι και γι­νό­μα­στε ρε­ζί­λι για απλά και πε­ρισ­σό­τε­ρο σύν­θε­τα που δεν μπο­ρού­με να κά­νου­με. Βλέπω -ευ­τυ­χώς- μία προ­σπά­θεια σχε­δια­σμού και την κα­τάρ­τι­ση ενός μά­στερ πλαν. Εύ­χο­μαι να πάψει ο αυ­το­σχε­δια­σμός και να ξε­κι­νή­σου­με επι­τέ­λους να κά­νου­με πράγ­μα­τα που να έχουν συ­νέ­χεια αλλά και συμ­βο­λή στον κε­ντρι­κό στόχο που δεν είναι άλλος από μία πόλη φι­λό­ξε­νη, που τώρα δεν είναι.

Ο Κώ­στας Τρι­πο­λί­της, μετρ, επι­ση­μαί­νει και ο ίδιος ότι «η πόλη μας δεν είναι φι­λό­ξε­νη — είναι εχθρι­κή προς τον πεζό, τον πο­δη­λά­τη και τον άν­θρω­πο με ανα­πη­ρία. Κάθε μέρα, ζούμε το ίδιο έργο:

•Κα­τε­στραμ­μέ­να πε­ζο­δρό­μια, με παρ­κα­ρι­σμέ­να αυ­το­κί­νη­τα πάνω τους.

•Απου­σία πο­δη­λα­τό­δρο­μων, λες και το πο­δή­λα­το είναι πο­λυ­τέ­λεια.

•Ανύ­παρ­κτη προ­σβα­σι­μό­τη­τα για ΑμεΑ — λες και αυτοί οι συ­μπο­λί­τες μας δεν υπάρ­χουν.

•Και βέ­βαια, καμία ου­σια­στι­κή πρό­νοια για ασφα­λή και αξιο­πρε­πή με­τα­κί­νη­ση χωρίς αυ­το­κί­νη­το.

Αν μπο­ρού­σα να απαι­τή­σω μία μόνο αλ­λα­γή; Να ξε­κι­νή­σει ΤΩΡΑ ένα πρό­γραμ­μα ρι­ζι­κής ανα­κα­τα­σκευ­ής πε­ζο­δρο­μί­ων — φαρ­διά, προ­σβά­σι­μα, με ρά­μπες και δια­βά­σεις. Αυτό είναι το ελά­χι­στο. Όχι άλλα μπα­λώ­μα­τα, όχι άλλα “έργα βι­τρί­νας”. Η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα των πο­λι­τών είναι το μέτρο μίας σο­βα­ρής διοί­κη­σης. Δεν θέ­λου­με υπο­σχέ­σεις. Θέ­λου­με να μπο­ρού­με να περ­πα­τή­σου­με στον δρόμο χωρίς να κιν­δυ­νεύ­ου­με».

Η Βα­σι­λεία (Βίκυ) Στάτη, υπάλ­λη­λος φύ­λα­ξης αρ­χαιο­τή­των (ΥΠ.ΠΟ), υπο­στη­ρί­ζει τέλος από την πλευ­ρά της ότι: «η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα των συ­μπο­λι­τών μας, ει­δι­κά στην πόλη της Ρόδου, τα τε­λευ­ταία χρό­νια έχει αλ­λά­ξει στους ρυθ­μούς της. Οι άν­θρω­ποι αντι­με­τω­πί­ζουν μη­χα­νι­κά το στρες της ημέ­ρας και τις αυ­ξη­μέ­νες ανά­γκες να κα­λύ­ψουν σε γρή­γο­ρους ρυθ­μούς, ως απο­τέ­λε­σμα να υφί­στα­ται το άγχος, η έλ­λει­ψη συ­γκέ­ντρω­σης στην οδή­γη­ση και η αμέ­λεια των συ­μπο­λι­τών μας, ως προς την κα­θη­με­ρι­νή με­τα­κί­νη­ση είτε είναι με τα πόδια, είτε με κά­ποιο μέσο συ­γκοι­νω­νί­ας ή είτε με κά­ποιο δικό τους όχημα, με απο­τέ­λε­σμα, οι πο­λί­τες της πόλης μας να μην είναι αρ­κε­τά φι­λό­ξε­νοι ως προς τη διευ­κό­λυν­ση της με­τα­κί­νη­σης των ντό­πιων ή των του­ρι­στών. Οι άν­θρω­ποι της πόλης αμε­λούν να διευ­κο­λύ­νουν ή να εξυ­πη­ρε­τή­σουν ή ακόμη να κα­θο­δη­γή­σουν τους του­ρί­στες διότι, λόγω της ιδιό­τη­τας μου και συ­χνής ατο­μι­κής μου με­τα­κί­νη­σης ει­δι­κά στο κέ­ντρο και στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη, πα­ρα­τη­ρή­θη­κε το εξής: Ο χώρος στάθ­μευ­σης είναι πε­ριο­ρι­σμέ­νος. Δεν υπάρ­χει επάρ­κεια χώρου πάρ­κινγκ για να εξυ­πη­ρε­τού­νται οι πο­λί­τες. Υπο­λει­τουρ­γεί το σύ­στη­μα με­τα­κί­νη­σης και δη­μό­σιας συ­γκοι­νω­νί­ας. Δεν υπάρ­χει ορ­γά­νω­ση δη­μο­σί­ου χώρου από την Πο­λε­ο­δο­μία.

Προ­σω­πι­κά, θα απευ­θυ­νό­μουν σε κάθε αρ­μό­διο φορέα για τη βελ­τί­ω­ση και εξέ­λι­ξη της λει­τουρ­γί­ας αυτού του νη­σιού και για την ευ­κο­λό­τε­ρη και ανώ­δυ­νη με­τα­κί­νη­ση. Δει­νο­πα­θούν οι πο­λί­τες και οι του­ρί­στες από την έλ­λει­ψη της ορ­γά­νω­σης και πρα­κτι­κό­τη­τας αυτού του νη­σιού. Οι αρ­μό­διοι φο­ρείς οφεί­λουν να πα­ρα­χω­ρούν προ­σβά­σι­μους χώ­ρους και να δί­νο­νται δω­ρε­άν σε­μι­νά­ρια από το κρά­τος σε κάθε πο­λί­τη στο να συμ­με­τέ­χουν και να δι­δά­σκο­νται τρό­πους για να έχουν σωστή οδική συ­μπε­ρι­φο­ρά, διότι είναι το προ­φα­νές πως κά­ποιοι συ­μπο­λί­τες έχουν έλ­λει­ψη παι­δεί­ας και πο­λι­τι­σμού».