Ούτε τα προσκυνητάρια γλίτωσαν: Στη Ρόδο, μέχρι και οι εκκλησίες μπλέκουν σε πολεοδομικά κυκλώματα!

• Από το άρθρο της «δη­μο­κρα­τι­κής» στην απο­κά­λυ­ψη των «Αδιά­φθο­ρων»: Πώς στή­θη­κε πρό­στι­μο-μαϊ­μού σε Ιερό Ναό • Όταν το αυ­θαί­ρε­το έχει αγια­σμέ­νο οι­κό­πε­δο και το πρό­στι­μο κα­τευ­θεί­αν ευ­λο­γία από την Πο­λε­ο­δο­μία

Ποιος να το πί­στευε ότι σε μια πόλη σαν τη Ρόδο, με τα εκα­το­ντά­δες κραυ­γα­λέα αυ­θαί­ρε­τα να ξε­φυ­τρώ­νουν σαν μα­νι­τά­ρια, η Πο­λε­ο­δο­μία θα έδει­χνε όλη τη γρα­φειο­κρα­τι­κή της αυ­στη­ρό­τη­τα… σε ένα προ­σκυ­νη­τά­ρι;

Τον Αύ­γου­στο του 2024, η «δη­μο­κρα­τι­κή» έκρου­σε δυ­να­τά τον κώ­δω­να του κιν­δύ­νου: ποιος σο­βα­ρός νους θα επέ­βαλ­λε πρό­στι­μο σε έναν μικρό ναό, σε ένα τα­πει­νό προ­σκυ­νη­τά­ρι που φι­λο­ξε­νού­σε ιερές ει­κό­νες; Ποιος θα πί­στευε ότι στο νησί όπου θε­ριεύ­ουν αυ­θαί­ρε­τα-τέ­ρα­τα και πα­λά­τια χτι­σμέ­να χωρίς άδεια, θα τι­μω­ρού­νταν με τέ­τοιο ζήλο ένα εκ­κλη­σά­κι δίπλα στο Πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου;

Η απά­ντη­ση, όπως απο­δεί­χθη­κε εκ των υστέ­ρων, ήταν απλή: στη Ρόδο όλα γί­νο­νται, αρκεί να βο­λεύ­ει το σύ­στη­μα.

Στην αρχή φά­νη­κε απλώς σαν υπερ­βάλ­λων υπη­ρε­σια­κός ζήλος. Το πρό­στι­μο που επέ­βα­λε η Υπη­ρε­σία Δό­μη­σης του Δήμου Ρόδου αφο­ρού­σε μια πρό­χει­ρη κα­τα­σκευή – ένα ξύ­λι­νο προ­σκυ­νη­τά­ρι στον προ­αύ­λιο χώρο της Αγίας Ει­ρή­νης Χρυ­σο­βα­λά­ντου. Δια­στά­σεις: 2,1 επί 2,1 μέτρα. Ύψος: 2,3 μέτρα. Δη­λα­δή, μι­κρό­τε­ρο κι από ένα γκα­ράζ.

Η αυ­το­ψία έγινε, το πρω­τό­κολ­λο αυ­θαι­ρέ­του εκ­δό­θη­κε, και το πρό­στι­μο ανέ­γερ­σης προσ­διο­ρί­στη­κε στα 834,71 ευρώ, ενώ το ετή­σιο πρό­στι­μο δια­τή­ρη­σης στα 417,36 ευρώ. Για ένα προ­σκυ­νη­τά­ρι! Και μά­λι­στα με δια­δι­κα­σί­ες που θα ζή­λευαν μέχρι και… οι­κο­δο­μι­κά με­γα­θή­ρια.

Στην έκ­θε­ση αυ­το­ψί­ας αυ­θαί­ρε­της κα­τα­σκευ­ής που εκ­δό­θη­κε ανα­φέ­ρε­ται ότι υπάλ­λη­λος της Δ/νσης Πο­λε­ο­δο­μι­κών Εφαρ­μο­γών (υπη­ρε­σί­ας Δό­μη­σης) του Δήμου Ρόδου διε­νέρ­γη­σε την 26η Ιου­λί­ου 2024 αυ­το­ψία στον Ιερό Ναό Αγίας Ει­ρή­νης Χρυ­σο­βα­λά­ντου στην πε­ριο­χή Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις των άρ­θρων 1 και 4 του υπ’ αριθμ. 267/98 Π.Δ. (Φ.Ε.Κ. 196/Α/Α1998) «Δια­δι­κα­σία χα­ρα­κτη­ρι­σμού και κα­τε­δά­φι­σης νέων αυ­θαί­ρε­των κα­τα­σκευών, τρό­πος εκτί­μη­σης της αξίας και κα­θο­ρι­σμός του ύψους των προ­στί­μων αυτών» όπως τρο­πο­ποι­ή­θη­καν και ισχύ­ουν σή­με­ρα, των άρ­θρων 81, 91, 92, 93, 94 του Ν. 44/95/2017 (ΦΕΚ 167/Α/3-11-2017) και της Εγκυ­κλί­ου 1/16/-11-2017 του ΥΠΕΚΑ και δια­πί­στω­σε, τα εξής:-Εχει δη­μιουρ­γη­θεί μία μικρή κα­τα­σκευή δια­στά­σε­ων 2,1 Χ 2,1μ. Χ2,3μ. Που χρη­σι­μο­ποιεί­ται ως προ­σκυ­νη­τά­ρι και πε­ριέ­χει ιερές ει­κό­νες στον αύ­λειο χώρο της εκ­κλη­σί­ας. Η κα­τα­σκευή πο­λε­ο­δο­μι­κά κα­τα­τάσ­σε­ται στους απο­θη­κευ­τι­κούς χώ­ρους και απο­τε­λεί πο­λε­ο­δο­μι­κή πα­ρά­βα­ση σύμ­φω­να με την § 3 (δ) του άρ­θρου 81 του Ν. 4495/17.

Οι πα­ρα­πά­νω ερ­γα­σί­ας θε­ω­ρού­νται πο­λε­ο­δο­μι­κές πα­ρα­βά­σεις κατά πα­ρά­βα­ση του άρ­θρου 4 του Ν. 4067/2012 (Ν.Ο.Κ.) όπως τρο­πο­ποι­ή­θη­κε και ισχύ­ει με το άρθρο 48 του Ν.4178/2013, του άρ­θρου 29 του Ν.4495/2017, κατά την έν­νοια των παρ. 1,3 του άρ­θρου 81 του Ν.4495/2017 και της υπουρ­γι­κής από­φα­σης 3046/304/3-2-1989 «Κτι­ριο­δο­μι­κός Κα­νο­νι­σμός».

Τότε, το άρθρο της «δη­μο­κρα­τι­κής» κα­τήγ­γει­λε το πα­ρά­λο­γο. Υπέ­δει­ξε πως, σε ένα νησί γε­μά­το προ­κλη­τι­κές αυ­θαι­ρε­σί­ες, δεν γί­νε­ται ο ναός να είναι ο «εύ­κο­λος στό­χος».

Αυτό που δεν ήξερε ούτε η «δη­μο­κρα­τι­κή» ούτε κα­νείς άλλος, ήταν πως όλη η υπό­θε­ση είχε πολύ βα­θύ­τε­ρη ρίζα.

Μήνες αρ­γό­τε­ρα, οι έρευ­νες των «Αδιά­φθο­ρων» της ΕΛ.ΑΣ. ξε­σκέ­πα­σαν το αδια­νό­η­το: το πρό­στι­μο δεν ήταν προ­ϊ­όν τυ­πι­κής δια­δι­κα­σί­ας, αλλά απο­τέ­λε­σμα καλά ορ­γα­νω­μέ­νης με­θό­δευ­σης από το εσω­τε­ρι­κό της Πο­λε­ο­δο­μί­ας!

Η απο­κά­λυ­ψη: Με­θο­δευ­μέ­νο πρό­στι­μο με οδη­γί­ες χρή­σης

Η αλή­θεια άρ­χι­σε να ξε­τυ­λί­γε­ται από τους «Αδιά­φθο­ρους» της ΕΛ.ΑΣ., που ερευ­νού­σαν το με­γά­λο κύ­κλω­μα της Πο­λε­ο­δο­μί­ας Ρόδου. Στις υπο­κλα­πεί­σες συ­νο­μι­λί­ες, απο­κα­λύ­φθη­κε ότι ο 55χρο­νος πρώην προϊ­στά­με­νος του Τμή­μα­τος Ελέγ­χου Κα­τα­σκευών επι­κοι­νω­νού­σε τη­λε­φω­νι­κά με πο­λι­τι­κό μη­χα­νι­κό προ­κει­μέ­νου να με­θο­δεύ­σουν το πρό­στι­μο για το αυ­θαί­ρε­το της εκ­κλη­σί­ας.

Ο διά­λο­γος δεν αφή­νει πε­ρι­θώ­ρια αμ­φι­βο­λί­ας:

«Βρήκα διά­τα­ξη που το εντάσ­σω, δεν θα είναι ποι­νι­κό… Μια απλή πο­λε­ο­δο­μι­κή πα­ρά­βα­ση, και άσε που μπο­ρεί να το αφήσω να ατο­νή­σει».

Όχι μόνο προ­γραμ­μά­τι­σαν πώς να πε­ριο­ρί­σουν τις συ­νέ­πειες, αλλά επε­ξερ­γά­στη­καν δύο «λύ­σεις» για να κου­κου­λώ­σουν την υπό­θε­ση: είτε με έν­στα­ση ώστε να κα­θυ­στε­ρή­σει η δια­δι­κα­σία για 1-2 χρό­νια, είτε με απο­δο­χή της “χα­μη­λής” πο­λε­ο­δο­μι­κής πα­ρά­βα­σης ώστε να δια­τη­ρη­θεί κα­νο­νι­κά το προ­σκυ­νη­τά­ρι.

Όχι μόνο τα­κτο­ποί­η­σε το πρό­στι­μο. Το τύ­πω­σε κιό­λας. Και για να δώσει τον πλήρη «λει­τουρ­γι­κό χα­ρα­κτή­ρα» στην υπό­θε­ση, το το­πο­θέ­τη­σε και… στην εί­σο­δο της εκ­κλη­σί­ας, όπως αρ­μό­ζει σε κάθε σο­βα­ρή «προ­σκυ­νη­μα­τι­κή πα­ρα­νο­μία».

Το θρά­σος δεν στα­μα­τά εδώ: Σύμ­φω­να με τον διά­λο­γο, ο υπάλ­λη­λος ζη­τού­σε να ενη­με­ρω­θεί ο ιε­ρέ­ας να μην τα­ρα­χτεί, διότι το πρό­στι­μο ήταν… για το θε­α­θή­ναι. Το ση­μα­ντι­κό ήταν να κα­λυ­φθεί η υπη­ρε­σία και να φαί­νε­ται ότι η Πο­λε­ο­δο­μία «έκανε τη δου­λειά της».

Κι όλα αυτά, σε έναν ιερό χώρο. Σε έναν τόπο όπου άλλες αυ­θαι­ρε­σί­ες γε­λούν κα­τά­μου­τρα στους νό­μους.

Σα να μι­λού­σαν για Parking…

Η πε­ρι­γρα­φή είναι απο­κα­λυ­πτι­κή. Η συ­νο­μι­λία με­τα­ξύ του υπαλ­λή­λου και του πο­λι­τι­κού μη­χα­νι­κού μοιά­ζει με κου­βέ­ντα για… πο­λε­ο­δο­μι­κή τα­κτο­ποί­η­ση ενός αυ­θαι­ρέ­του γκα­ράζ, κι όχι με ανα­φο­ρά σε εκ­κλη­σια­στι­κό χώρο.

Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, φρό­ντι­σαν το πρό­στι­μο να πα­ρα­μεί­νει ήσ­σο­νος ση­μα­σί­ας, να μη φτά­σει στην Ει­σαγ­γε­λία και, ει δυ­να­τόν, να εξα­φα­νι­στεί στα χαρ­τιά.

Πώς λει­τουρ­γού­σε το Σχέ­διο:

1. Αυ­το­ψία με σκο­πι­μό­τη­τα.

Ο έλεγ­χος έγινε, αλλά είχε ήδη στο­χευ­θεί το πώς θα κα­τα­γρα­φεί το εύ­ρη­μα.

2. Κα­τάλ­λη­λη νο­μι­κή ερ­μη­νεία.

Αντί να ακο­λου­θη­θεί μια τυ­πι­κή δια­δι­κα­σία, ο υπάλ­λη­λος “βρήκε” νο­μι­κή φόρ­μου­λα για να εξα­σφα­λί­σει μόνο διοι­κη­τι­κό πρό­στι­μο χωρίς ποι­νι­κές κυ­ρώ­σεις.

3. Δια­χεί­ρι­ση εν­στά­σε­ων.

Ο μη­χα­νι­κός προ­τεί­νει να υπο­βλη­θεί έν­στα­ση “για να πα­γώ­σει το θέμα” έως ότου ξε­χα­στεί.

4. Κα­θη­συ­χα­σμός ιερέα.

Ζη­τή­θη­κε να ενη­με­ρω­θεί ο υπεύ­θυ­νος του ναού να μην ανη­συ­χή­σει, αφού «έγινε ό,τι κα­λύ­τε­ρο».

5. Προ­σω­πι­κό κά­λυμ­μα.

Ο υπάλ­λη­λος φρό­ντι­σε, όπως ο ίδιος λέει, να κα­λυ­φθεί και νο­μι­κά: «Με συμ­βού­λε­ψαν οι δι­κη­γό­ροι μου και διά­φο­ροι άλλοι».

Ει­ρω­νεία: Από το Θείο στο πα­ρά­νο­μο

Η υπό­θε­ση αυτή δεν είναι απλά μια έν­δει­ξη υπη­ρε­σια­κής ανε­πάρ­κειας ή ακραί­ας αυ­θαι­ρε­σί­ας. Είναι ση­μείο των και­ρών: ένας Ιερός Ναός με­τα­τρέ­πε­ται σε πεδίο εφαρ­μο­γής βρώ­μι­κων τα­κτι­κών πο­λε­ο­δο­μι­κής δια­χεί­ρι­σης.

Αντί να ελεγ­χθούν οι πραγ­μα­τι­κές αυ­θαι­ρε­σί­ες που αλ­λοιώ­νουν το νησί της Ρόδου, το κύ­κλω­μα βρήκε εύ­κο­λο στόχο έναν ιερό χώρο – με όλη την ιε­ρό­τη­τα του σκο­πού και την τα­πει­νό­τη­τα της κα­τα­σκευ­ής.

Γιατί, στη Ρόδο του 2024, ακόμα και οι εκ­κλη­σί­ες δεν γλί­τω­σαν από τα νύχια ενός βαθιά πα­ρακ­μα­σμέ­νου μη­χα­νι­σμού.

Γιατί;

Διότι εκεί δεν υπήρ­χαν ισχυ­ροί αντί­πα­λοι. Διότι ένα προ­σκυ­νη­τά­ρι δεν έχει ισχυ­ρούς δι­κη­γό­ρους και φί­λους στα κέ­ντρα απο­φά­σε­ων. Διότι ήταν εύ­κο­λο να φανεί ότι η Υπη­ρε­σία «κάνει τη δου­λειά της», χτυ­πώ­ντας εκεί που δεν θα υπήρ­χε αντί­στα­ση.

Και Τώρα Τι;

Τώρα, οι απο­κα­λύ­ψεις προ­κα­λούν σει­σμό. Τώρα, είναι σαφές ότι η υπο­κρι­σία είχε χτι­στεί πάνω σε υπο­τι­θέ­με­νους ελέγ­χους και πρό­στι­μα-βι­τρί­να.

Και τώρα, ήρθε η ώρα να ελεγ­χθούν όλα τα πρό­στι­μα, όλες οι αυ­το­ψί­ες, όλες οι με­θο­δεύ­σεις. Γιατί, αν έφτα­σαν να στη­ρί­ζουν τις πα­ρα­νο­μί­ες τους ακόμη και πάνω σε ένα τα­πει­νό προ­σκυ­νη­τά­ρι, φα­ντα­στεί­τε τι γί­νε­ται πίσω από τις με­γά­λες υπο­θέ­σεις.

Η Ρόδος πρέ­πει να απα­ντή­σει σε ένα απλό ερώ­τη­μα:

Όταν ακόμα και το Άγιο θυ­σιά­ζε­ται για να εξυ­πη­ρε­τη­θούν συμ­φέ­ρο­ντα, τι έχει μεί­νει όρθιο σε αυτό το νησί;

Η Ρόδος απέ­κτη­σε ένα ακόμη μο­να­δι­κό ρεκόρ: κύ­κλω­μα που ούτε τον σε­βα­σμό σε έναν ναό δεν άφησε αλώ­βη­το. Γιατί εδώ δεν έχου­με απλά αυ­θαι­ρε­σί­ες. Έχου­με «ιερό αυ­θαί­ρε­το» με φρο­ντί­δα, με­λέ­τη και μυ­στι­κή υπο­στή­ρι­ξη… από τα γρα­φεία της Πο­λε­ο­δο­μί­ας.

Η ηθική της υπό­θε­σης;

Στη Ρόδο, ακόμα και τα προ­σκυ­νη­τά­ρια χρειά­ζο­νται δι­κη­γό­ρο. Γιατί ποτέ δεν ξέ­ρεις ποιος θα σου στεί­λει πρό­στι­μο… ευ­λο­γη­μέ­νο.