Εκτός Νοσοκομείου, εντός… συμβολαιογραφείου: Τι κρύβει η διαθήκη;

Υπό­θε­ση-σει­σμός στη Ρόδο • «Μαρ­μα­ρω­μέ­νη» δια­θή­κη, εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες ευρώ και κα­ται­γί­δα νο­μι­κών ενερ­γειών • Σε πλήρη εξέ­λι­ξη η έρευ­να των δι­κη­γο­ρι­κών γρα­φεί­ων Κιουρ­τζή και Μου­τά­φη για υπό­θε­ση δια­θή­κης που φέ­ρε­ται να κα­ταρ­τί­στη­κε από κλι­νι­κά ανί­κα­νο ηλι­κιω­μέ­νο • Έρ­χο­νται μη­νύ­σεις, αγω­γές και εν­δε­χό­με­νες πει­θαρ­χι­κές δια­δι­κα­σί­ες

Μία υπό­θε­ση που μοιά­ζει βγαλ­μέ­νη από δι­κα­στι­κό θρί­λερ έχει προ­κα­λέ­σει τριγ­μούς στη νο­μι­κή και κοι­νω­νι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα της Ρόδου.

Τα δι­κη­γο­ρι­κά γρα­φεία των κ.κ. Στέ­λιου Κιουρ­τζή και Δήμου Μου­τά­φη έχουν θέσει στο μι­κρο­σκό­πιο υπό­θε­ση δη­μό­σιας δια­θή­κης, η οποία, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται από τη μη­νύ­τρια, κα­ταρ­τί­στη­κε από ηλι­κιω­μέ­νο που βρι­σκό­ταν σε πλήρη πτώση συ­νεί­δη­σης, λίγες μόνο ημέ­ρες πριν τον θά­να­τό του.

Μια σειρά από κα­ταγ­γελ­λό­με­νες πρά­ξεις συν­θέ­τουν, σύμ­φω­να με τους εντο­λείς των δι­κη­γό­ρων, «ένα προ­σχε­δια­σμέ­νο και με­θο­δευ­μέ­νο σχέ­διο εξα­πά­τη­σης, με σκοπό την κα­τα­πά­τη­ση της πε­ριου­σί­ας και την εκτο­πι­σμό νό­μι­μου κλη­ρο­νό­μου».

Κα­τάρ­ρευ­ση υγεί­ας και εγκε­φα­λι­κή ανε­πάρ­κεια: Η κρί­σι­μη πε­ρί­ο­δος πριν τη δια­θή­κη

Ο ηλι­κιω­μέ­νος άν­δρας, σύμ­φω­να με την κα­ταγ­γε­λία, δια­γνώ­στη­κε με καρ­κί­νο του πέους το κα­λο­καί­ρι του 2024, ενώ λί­γους μήνες αρ­γό­τε­ρα η ασθέ­νεια πα­ρου­σί­α­σε με­τά­στα­ση στον εγκέ­φα­λο. Από τον Δε­κέμ­βριο του ίδιου έτους βρι­σκό­ταν, σύμ­φω­να με ια­τρι­κές βε­βαιώ­σεις, σε διαρ­κή πτώση συ­νεί­δη­σης και αδυ­να­μία λήψης οποιασ­δή­πο­τε από­φα­σης, αδυ­να­τώ­ντας να συ­νεν­νοη­θεί ακόμη και για στοι­χειώ­δη ζη­τή­μα­τα.

Η κα­τά­στα­ση της υγεί­ας του επι­δει­νώ­θη­κε ρα­γδαία, και νο­ση­λεύ­τη­κε στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου από την 1η Ια­νουα­ρί­ου έως και τις 9 Ια­νουα­ρί­ου 2025. Τότε, και παρά τις σο­βα­ρές αντιρ­ρή­σεις συγ­γε­νι­κού του προ­σώ­που, με­τα­φέρ­θη­κε στο σπίτι του με το πρό­σχη­μα ότι «θα ήταν κα­λύ­τε­ρο να απο­βιώ­σει εκεί».

Λίγες ημέ­ρες μετά, στις 14 Ια­νουα­ρί­ου 2025, εμ­φα­νί­ζε­ται ενώ­πιον συμ­βο­λαιο­γρά­φου για να συ­ντά­ξει δη­μό­σια δια­θή­κη. Στις 23 Ια­νουα­ρί­ου επι­στρέ­φει στο νο­σο­κο­μείο και στις 26 Ια­νουα­ρί­ου κα­τα­λή­γει.

Το χρο­νι­κό πλαί­σιο, όπως επι­ση­μαί­νε­ται από τους νο­μι­κούς εκ­προ­σώ­πους της κα­ταγ­γέλ­λου­σας, «δεί­χνει ξε­κά­θα­ρα ότι ο μο­να­δι­κός λόγος για τη βε­βια­σμέ­νη έξοδο του ηλι­κιω­μέ­νου από το νο­σο­κο­μείο ήταν η με­θό­δευ­ση της σύ­ντα­ξης της δια­θή­κης, την οποία δεν μπο­ρού­σε καν να κα­τα­νο­ή­σει».

Μία δια­θή­κη που γέν­νη­σε πολλά ερω­τή­μα­τα

Η επί­δι­κη δια­θή­κη, με ημε­ρο­μη­νία 14-1-2025, φέ­ρε­ται να με­τα­βι­βά­ζει όλο το αξιό­λο­γο μέρος της πε­ριου­σί­ας —πε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων πο­λυά­ριθ­μων ακι­νή­των στη Ρόδο και τη Μυ­τι­λή­νη— σε συ­γκε­κρι­μέ­να πρό­σω­πα, ενώ η κα­ταγ­γέλ­λου­σα λαμ­βά­νει δύο μόνον γε­ω­τε­μά­χια μι­κρής αξίας.

Οι δι­κη­γό­ροι της υπο­στη­ρί­ζουν ότι πρό­κει­ται για «νο­μι­μο­φα­νή προ­σπά­θεια προ­σβο­λής του δι­καιώ­μα­τος της νό­μι­μης μοί­ρας».

Η συ­νο­λι­κή αξία της πε­ριου­σί­ας εκτι­μά­ται ότι ξε­περ­νά τις αρ­κε­τές εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες ευρώ, ενώ η πε­ριου­σια­κή ζημία που υφί­στα­ται η κα­ταγ­γέλ­λου­σα ανέρ­χε­ται σε πο­σο­στό άνω του 80% της με­ρί­δας που θα δι­καιού­νταν αν εφαρ­μο­ζό­ταν η εξ αδια­θέ­του δια­δο­χή.

Η αμ­φι­σβή­τη­ση της ικα­νό­τη­τας σύ­ντα­ξης – Νο­μι­κά και ια­τρι­κά τεκ­μή­ρια

Υφί­στα­ται εξάλ­λου ια­τρι­κή βε­βαί­ω­ση του θε­ρά­πο­ντος ια­τρού του θα­νό­ντος, στην οποία ανα­φέ­ρε­ται ρητά ότι «ο ασθε­νής από την 1η Ια­νουα­ρί­ου έως και τον θά­να­τό του τε­λού­σε σε κα­τά­στα­ση πλή­ρους πτώ­σης συ­νεί­δη­σης λόγω με­τα­στα­τι­κού καρ­κί­νου του εγκε­φά­λου».

Κατά το άρθρο 1719 ΑΚ, η δια­θή­κη είναι άκυρη εφό­σον ο δια­θέ­της, κατά τον χρόνο σύ­ντα­ξης, δεν είχε συ­νεί­δη­ση των πρά­ξε­ών του ή βρι­σκό­ταν υπό ψυ­χι­κή ή δια­νοη­τι­κή δια­τα­ρα­χή που πε­ριό­ρι­ζε απο­φα­σι­στι­κά τη λει­τουρ­γία της βού­λη­σής του. Σύμ­φω­να με τη νο­μι­κή επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία, η ανι­κα­νό­τη­τα αυτή δεν απαι­τεί πλήρη αφα­σία, αλλά και μόνο η σο­βα­ρή γνω­σια­κή έκ­πτω­ση ή αδυ­να­μία στοι­χειώ­δους λο­γι­κής κρί­σης αρκεί για την ακύ­ρω­ση.

Παρά ταύτα, ο συμ­βο­λαιο­γρά­φος που συ­νέ­τα­ξε τη δια­θή­κη φέ­ρε­ται να βε­βαί­ω­σε —χωρίς ια­τρι­κή γνω­μά­τευ­ση— ότι ο δια­θέ­της «διέ­θε­τε πλήρη ικα­νό­τη­τα για σύ­ντα­ξη δια­θή­κης».

Η απάτη επί δι­κα­στη­ρίω και οι ψευ­δείς βε­βαιώ­σεις: Ο πυ­ρή­νας της ποι­νι­κής έρευ­νας

Η επί­μα­χη δια­θή­κη δη­μο­σιεύ­τη­κε και ανα­γνω­ρί­στη­κε από το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου. Η πλευ­ρά της κα­ταγ­γέλ­λου­σας θε­ω­ρεί ότι «πα­ρα­πλα­νή­θη­κε το Δι­κα­στή­ριο με ψευ­δείς δη­λώ­σεις περί της ικα­νό­τη­τας του δια­θέ­τη» και εστιά­ζει στην τρι­γω­νι­κή απάτη επί δι­κα­στη­ρίω: δη­λα­δή στην πα­ρα­πλά­νη­ση του δι­κα­στή μέσω ψευ­δών στοι­χεί­ων και πα­ρα­στά­σε­ων, προ­κει­μέ­νου να κη­ρυ­χθεί ως κύρια μία δια­θή­κη που δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στην αλη­θι­νή βού­λη­ση του δια­θέ­τη.

Πέραν της απά­της, οι νο­μι­κοί κύ­κλοι ανα­φέ­ρο­νται και σε κα­κουρ­γη­μα­τι­κή ψευδή βε­βαί­ω­ση του συ­ντά­ξα­ντος συμ­βο­λαιο­γρά­φου, καθώς και πι­θα­νή συ­νέρ­γεια των μαρ­τύ­ρων που βε­βαί­ω­σαν την «ορθή κα­τά­στα­ση του δια­θέ­τη» χωρίς να συ­ντρέ­χουν οι πραγ­μα­τι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

Επό­με­να βή­μα­τα: Μη­νύ­σεις, αγω­γές και ξε­τύ­λιγ­μα του κου­βα­ριού

Ήδη, από τα δι­κη­γο­ρι­κά γρα­φεία που έχουν ανα­λά­βει την υπό­θε­ση, έχουν κι­νη­θεί οι δια­δι­κα­σί­ες για την κα­τά­θε­ση μη­νύ­σε­ων κατά όλων των εμπλε­κο­μέ­νων προ­σώ­πων, τόσο για ποι­νι­κά αδι­κή­μα­τα όσο και για απο­κα­τά­στα­ση της ηθι­κής και πε­ριου­σια­κής ζη­μί­ας.

Πα­ράλ­λη­λα, προ­ε­τοι­μά­ζε­ται αστι­κή αγωγή για απο­ζη­μί­ω­ση που εν­δέ­χε­ται να αγ­γί­ζει —ή και να υπερ­βαί­νει— τα 300.000 ευρώ, καθώς και αί­τη­ση ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων για δέ­σμευ­ση ακι­νή­των που φέ­ρο­νται να έχουν με­τα­βι­βα­στεί δυ­νά­μει της επί­δι­κης δια­θή­κης.

Δεν απο­κλεί­ε­ται, επί­σης, η κα­τά­θε­ση ανα­φο­ράς προς τα αρ­μό­δια πει­θαρ­χι­κά όρ­γα­να για την εν­δε­χό­με­νη ευ­θύ­νη του συμ­βο­λαιο­γρά­φου που συ­νέ­τα­ξε τη δια­θή­κη, αλλά και όσων μαρ­τύ­ρων εμ­φα­νί­στη­καν κατά τη δια­δι­κα­σία σύ­ντα­ξής της.

Ένα νο­μι­κό και ηθικό στοί­χη­μα

Η συ­γκε­κρι­μέ­νη υπό­θε­ση ανοί­γει ευ­ρύ­τε­ρη συ­ζή­τη­ση για το πώς προ­στα­τεύ­ο­νται οι δι­καιο­πρα­κτι­κά ανί­κα­νοι πο­λί­τες στο τέλος της ζωής τους και τι φίλ­τρα υπάρ­χουν ώστε να απο­φεύ­γο­νται φαι­νό­με­να κα­τα­στρα­τή­γη­σης της τε­λευ­ταί­ας βού­λη­σης.

Τα επό­με­να στά­δια της έρευ­νας και οι ανα­με­νό­με­νες εξε­λί­ξεις ανα­μέ­νε­ται να φέ­ρουν στην επι­φά­νεια κρί­σι­μα ερω­τή­μα­τα τόσο για την απο­νο­μή της δι­καιο­σύ­νης όσο και για τη δε­ο­ντο­λο­γία σε ευαί­σθη­τες δι­καιο­πρα­ξί­ες όπως οι δια­θή­κες.

Η υπό­θε­ση αυτή μόλις ξε­κί­νη­σε. Και όλα δεί­χνουν ότι θα αφή­σει βαθύ απο­τύ­πω­μα.