«Ναι» από την Περιφέρεια – «Όχι» από τον Δήμο Ρόδου για την προβλήτα στο Φαληράκι

• Με δύο αντί­θε­τες γνω­μο­δο­τή­σεις από Πε­ρι­φέ­ρεια και Δήμο, το σχέ­διο για νέα προ­βλή­τα μπρο­στά στο Mitsis Faliraki Beach Hotel με­τα­τρέ­πε­ται σε πεδίο θε­σμι­κής σύ­γκρου­σης, με την προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος στο επί­κε­ντρο

Μία προ­βλή­τα 72,5 μέ­τρων στην ακτή Φα­λη­ρά­κι της Ρόδου, κα­τά­φε­ρε να πυ­ρο­δο­τή­σει ένα θε­σμι­κό και πο­λι­τι­κό μπρα-ντε-φερ ανά­με­σα σε δύο δη­μό­σιες αρχές. Από τη μία η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου δίνει το πρά­σι­νο φως. Από την άλλη, ο Δήμος Ρόδου λέει «όχι», κρού­ο­ντας τον κώ­δω­να του κιν­δύ­νου για το πε­ρι­βάλ­λον και τη φυ­σιο­γνω­μία της πα­ρα­λί­ας.

Η από­φα­ση της Πε­ρι­φέ­ρειας: Θε­τι­κή γνω­μο­δό­τη­ση με πλειο­ψη­φία

Στην πρώτη συ­νε­δρί­α­σή της για το 2025, η Επι­τρο­πή Πε­ρι­βάλ­λο­ντος της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου (από­φα­ση 12/2025) ενέ­κρι­νε κατά πλειο­ψη­φία τη Με­λέ­τη Πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών Επι­πτώ­σε­ων (ΜΠΕ) του έργου, κρί­νο­ντας ότι:

• Δεν προ­κα­λεί­ται πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή επι­βά­ρυν­ση

• Δεν υπάρ­χουν πλέον νο­μι­κά κω­λύ­μα­τα για την κα­τα­σκευή τέ­τοιων υπο­δο­μών

• Το έργο είναι συμ­βα­τό με το ισχύ­ον νο­μο­θε­τι­κό πλαί­σιο, το οποίο έχει τρο­πο­ποι­η­θεί σε σχέση με το πα­ρελ­θόν.

Οι με­λε­τη­τές της ανα­δό­χου εται­ρεί­ας πα­ρου­σί­α­σαν ανα­λυ­τι­κά την πρό­τα­ση, κα­τα­φέρ­νο­ντας να πεί­σουν τα μέλη της Επι­τρο­πής ότι η προ­βλή­τα δεν με­τα­βάλ­λει την ακτο­μη­χα­νι­κή ισορ­ρο­πία και δεν βλά­πτει το φυ­σι­κό πε­ρι­βάλ­λον ή τη χρήση της ακτής από το κοινό.

Η απά­ντη­ση του Δήμου: Αρ­νη­τι­κή ει­σή­γη­ση με αιχ­μές

Μόλις λίγες ημέ­ρες μετά, η Διεύ­θυν­ση Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Πρα­σί­νου του Δήμου Ρόδου ακο­λου­θεί εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κή γραμ­μή. Πα­ρό­τι η Πε­ρι­φέ­ρεια έχει ήδη γνω­μο­δο­τή­σει θε­τι­κά, η υπη­ρε­σία ει­ση­γεί­ται αρ­νη­τι­κή γνω­μο­δό­τη­ση στο Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο, επι­κα­λού­με­νη τα εξής:

• Ανε­παρ­κή τεκ­μη­ρί­ω­ση ότι το έργο δεν επη­ρε­ά­ζει το υδρο­δυ­να­μι­κό ή κυ­μα­τι­κό πεδίο της πε­ριο­χής, καθώς η σχε­τι­κή με­λέ­τη βα­σί­ζε­ται απο­κλει­στι­κά στη χρήση πασ­σά­λων, χωρίς με­τρή­σεις ή μο­ντέ­λα.

• Υφι­στά­με­να φαι­νό­με­να διά­βρω­σης που δεν λαμ­βά­νο­νται υπόψη.

• Αλ­λοί­ω­ση του χα­ρα­κτή­ρα της πα­ρα­λί­ας, η οποία λει­τουρ­γεί ως κοι­νό­χρη­στος χώρος ήπιας θα­λάσ­σιας ανα­ψυ­χής.

• Ασα­φές θε­σμι­κό πλαί­σιο για τη χω­ρο­θέ­τη­ση και την αδειο­δό­τη­ση του έργου, γε­γο­νός που κα­θι­στά αβέ­βαιη τη νο­μι­μό­τη­τα της κα­τα­σκευ­ής.

Με βάση αυτά, και στη­ρι­ζό­με­νη και στην αρ­νη­τι­κή γνω­μο­δό­τη­ση του Το­πι­κού Συμ­βου­λί­ου Κα­λυ­θιών (Από­φα­ση 40/2025), η υπη­ρε­σία ζή­τη­σε από το Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο να πει «όχι» στη ΜΠΕ, προει­δο­ποιώ­ντας ότι η έγκρι­ση του έργου θα απο­τε­λέ­σει προη­γού­με­νο για πα­ρό­μοιες πα­ρεμ­βά­σεις σε όλη την πα­ρα­λία του Φα­λη­ρα­κί­ου.

Η πο­λι­τι­κή και θε­σμι­κή αντί­φα­ση στο προ­σκή­νιο

Η κα­τά­στα­ση ανα­δει­κνύ­ει μια έντο­νη θε­σμι­κή αντί­φα­ση: η Πε­ρι­φέ­ρεια θε­ω­ρεί το έργο ασφα­λές και νο­μι­κά έγκυ­ρο. Ο Δήμος βλέ­πει κενά, κιν­δύ­νους και υπο­βαθ­μι­σμέ­νη τεκ­μη­ρί­ω­ση. Το ερώ­τη­μα είναι απλό αλλά κρί­σι­μο: Ποιος έχει δίκιο;

Πα­ρό­τι το Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο δεν έχει τυ­πι­κή αρ­μο­διό­τη­τα πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής αξιο­λό­γη­σης, κα­λεί­ται να γνω­μο­δο­τή­σει στο πλαί­σιο του θε­σμι­κού πλαι­σί­ου, έπει­τα από σχε­τι­κό αί­τη­μα της Πε­ρι­φέ­ρειας. Η από­φα­σή του δεν είναι δε­σμευ­τι­κή, αλλά έχει πο­λι­τι­κή και κοι­νω­νι­κή βα­ρύ­τη­τα.

Στην χθε­σι­νή συ­νε­δρί­α­ση, το Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο με πλειο­ψη­φία 30 ψήφων (ένα­ντι 11 κατά και 2 παρών) γνω­μο­δό­τη­σε αρ­νη­τι­κά επί της ΜΠΕ, υιο­θε­τώ­ντας την ει­σή­γη­ση της Διεύ­θυν­σης Πε­ρι­βάλ­λο­ντος.

Πα­ράλ­λη­λα, τό­νι­σε ότι ένα τέ­τοιο έργο αλ­λοιώ­νει ορι­στι­κά τον χα­ρα­κτή­ρα της πα­ρα­λί­ας και «ανοί­γει την κερ­κό­πορ­τα» για μα­ζι­κές πα­ρό­μοιες κα­τα­σκευ­ές.

Ένα έργο, δύο πραγ­μα­τι­κό­τη­τες

Η σύ­γκρου­ση των δύο γνω­μο­δο­τή­σε­ων –και η πλή­ρης ασυμ­φω­νία ως προς την πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή ασφά­λεια, τη σκο­πι­μό­τη­τα και τη νο­μι­κή βάση του έργου– φέρ­νει στο προ­σκή­νιο ένα θε­σμι­κό και πο­λι­τι­κό έλ­λειμ­μα: όταν δύο δη­μό­σιες αρχές αξιο­λο­γούν το ίδιο έργο με αντί­θε­το τρόπο, ποια γνώμη υπε­ρι­σχύ­ει;

Η απά­ντη­ση ίσως κρι­θεί όχι μόνο στα έγ­γρα­φα, αλλά και στην κοινή γνώμη, που πα­ρα­κο­λου­θεί στενά την εξέ­λι­ξη ενός έργου το οποίο έχει με­τα­τρα­πεί σε σύμ­βο­λο της μάχης ανά­με­σα στην του­ρι­στι­κή ανά­πτυ­ξη και την προ­στα­σία του δη­μό­σιου χώρου.