Το τελικό κείμενο της πρότασης δυσπιστίας που καταθέτουν ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά και Πλεύση Ελευθερίας

Μετά από πυ­ρε­τώ­δεις διερ­γα­σί­ες και τη­λε­φω­νή­μα­τα με­τα­ξύ των κομ­μά­των βγήκε λευ­κός κα­πνός για το κεί­με­νο που συ­νυ­πο­γρά­φουν ΠΑΣΟΚ, ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, Νέα Αρι­στε­ρά και Πλεύ­ση Ελευ­θε­ρί­ας για την πρό­τα­ση δυ­σπι­στί­ας κατά της κυ­βέρ­νη­σης του Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη.

Εκτι­μά­ται ότι την πρό­τα­ση δυ­σπι­στί­ας θα υπο­γρά­ψουν και κά­ποιοι ανε­ξάρ­τη­τοι βου­λευ­τές.

«Προς τον κ. Πρό­ε­δρο της Βου­λής των Ελ­λή­νων

Θέμα: «Πρό­τα­ση δυ­σπι­στί­ας κατά της Κυ­βέρ­νη­σης

(άρθρα 84 παρ. 2 του Συ­ντάγ­μα­τος και 142 Κα­νο­νι­σμού της Βου­λής)»

Το δυ­στύ­χη­μα-έγκλη­μα των Τε­μπών, που έλαβε χώρα στις 28 Φε­βρουα­ρί­ου 2023  απο­τε­λεί τη με­γα­λύ­τε­ρη σι­δη­ρο­δρο­μι­κή τρα­γω­δία στην ιστο­ρία της Ελ­λά­δας, αλλά και ένα από τα με­γα­λύ­τε­ρα σι­δη­ρο­δρο­μι­κά δυ­στυ­χή­μα­τα στην Ευ­ρώ­πη. Η με­τω­πι­κή σύ­γκρου­ση του επι­βα­τι­κού τρέ­νου Intercity, που εκτε­λού­σε το δρο­μο­λό­γιο Αθήνα-Θεσ­σα­λο­νί­κη, με εμπο­ρι­κή αμα­ξο­στοι­χία είχε το τρα­γι­κό απο­τέ­λε­σμα να χά­σουν άδικα τη ζωή τους 57 συ­μπο­λί­τες μας, και να τραυ­μα­τι­στούν δε­κά­δες ακόμη – κά­ποιοι εξ αυτών πολύ σο­βα­ρά.

Δύο χρό­νια αρ­γό­τε­ρα, τα ογκώ­δη και πρω­το­φα­νή σε συμ­με­το­χή λαϊκά συλ­λα­λη­τή­ρια του Ια­νουα­ρί­ου και του Φε­βρουα­ρί­ου 2025 διε­μή­νυ­σαν την εδραιω­μέ­νη πε­ποί­θη­ση της κοι­νω­νί­ας για τις ευ­θύ­νες της Κυ­βέρ­νη­σης ανα­φο­ρι­κά τόσο με το ίδιο το δυ­στύ­χη­μα-έγκλη­μα και τις συν­θή­κες που οδή­γη­σαν σε αυτό, όσο και για τη με­τέ­πει­τα από­πει­ρα συ­γκά­λυ­ψης των κυ­βερ­νη­τι­κών ευ­θυ­νών, για πρά­ξεις και πα­ρα­λεί­ψεις, στην πρό­κλη­ση της τρα­γω­δί­ας. Η κοι­νω­νι­κή αυτή πε­ποί­θη­ση, η οποία έχει τρο­φο­δο­τη­θεί πρω­τί­στως από τη συ­μπε­ρι­φο­ρά των κυ­βερ­νη­τι­κών στε­λε­χών, αλλά και του ίδιου του Πρω­θυ­πουρ­γού, μέσω στο­χευ­μέ­νων και επα­νει­λημ­μέ­νων, αλα­ζο­νι­κών και αυ­το­α­ναι­ρε­τι­κών δη­λώ­σε­ων, με­θο­δεύ­σε­ων και ενερ­γειών, κα­τα­δει­κνύ­ει τη διάρ­ρη­ξη και ορι­στι­κή άρση της εμπι­στο­σύ­νης των πο­λι­τών στην Κυ­βέρ­νη­ση και τον Πρω­θυ­πουρ­γό, ως αρ­χη­γό της, και κα­θι­στά παλ­λαϊ­κή την απαί­τη­ση για απο­νο­μή Δι­καιο­σύ­νης και για ασφα­λείς σι­δη­ρο­δρο­μι­κές με­τα­φο­ρές. Πρό­κει­ται πλέον για μια απο­νο­μι­μο­ποι­η­μέ­νη κυ­βέρ­νη­ση και έναν απο­νο­μι­μο­ποι­η­μέ­νο πρω­θυ­πουρ­γό.

Η ως άνω άρση της εμπι­στο­σύ­νης των πο­λι­τών στην Κυ­βέρ­νη­ση, προ­ήλ­θε μετά από σειρά γε­γο­νό­των, με­τα­ξύ των οποί­ων συ­γκα­τα­λέ­γο­νται και τα εξής:

Στις 20 Φε­βρουα­ρί­ου του 2023, λίγες ημέ­ρες μόνο πριν την τρα­γω­δία, ο τότε αρ­μό­διος Υπουρ­γός Με­τα­φο­ρών Κ. Κα­ρα­μαν­λής δια­βε­βαί­ω­νε με θρα­σύ­τη­τα τη Βουλή των Ελ­λή­νων ότι δεν υφί­στα­ται απο­λύ­τως κα­νέ­να θέμα ασφά­λειας στη λει­τουρ­γία των σι­δη­ρο­δρό­μων στη χώρα, το­νί­ζο­ντας χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά «..μια υπεύ­θυ­νη πο­λι­τεία δεν πρέ­πει να παί­ζει με την ασφά­λεια των πο­λι­τών».

Δυ­στυ­χώς, αυτό που βε­βαιώ­θη­κε με τον πλέον τρα­γι­κό τρόπο, μόλις μία εβδο­μά­δα αρ­γό­τε­ρα, ήταν ότι η λει­τουρ­γία των ελ­λη­νι­κών σι­δη­ρο­δρό­μων είναι όχι μόνο προ­βλη­μα­τι­κή, αλλά πα­ρου­σιά­ζει τρα­γι­κές ελ­λεί­ψεις σε βα­σι­κά συ­στή­μα­τα ασφα­λεί­ας, τα οποία είτε βρί­σκο­νταν εκτός λει­τουρ­γί­ας, είτε δεν είχαν καν το­πο­θε­τη­θεί. Η Κυ­βέρ­νη­ση δε, όπως προ­κύ­πτει από τα στοι­χεία που ήδη έχουν δη­μο­σιο­ποι­η­θεί, είχε πλήρη γνώση των ελ­λεί­ψε­ων αυτών, καθώς είχε λάβει επα­νει­λημ­μέ­νως και με ρητό τρόπο σχε­τι­κές προει­δο­ποι­ή­σεις από διοι­κή­σεις, κε­ντρι­κά στε­λέ­χη και εκ­προ­σώ­πους των ερ­γα­ζο­μέ­νων των εμπλε­κό­με­νων φο­ρέ­ων, οι οποί­οι επε­σή­μα­ναν, σε διά­φο­ρους χρό­νους, την επεί­γου­σα ανά­γκη να υπάρ­ξουν ασφα­λι­στι­κές δι­κλί­δες για την ασφα­λή λει­τουρ­γία του σι­δη­ρο­δρό­μου και τον πραγ­μα­τι­κό κίν­δυ­νο που υφί­στα­ται, αν αυτό δεν συμ­βεί. Ωστό­σο, η Κυ­βέρ­νη­ση και ο αρ­μό­διος Υπουρ­γός, κ. Κα­ρα­μαν­λής, όχι μόνο είχαν επι­λέ­ξει να αδια­φο­ρή­σουν, αλλά δια­τεί­νο­νταν με αλα­ζο­νεία ότι δεν υφί­στα­το καν θέμα ασφά­λειας στη λει­τουρ­γία των σι­δη­ρο­δρό­μων. Όπως μά­λι­στα κυ­νι­κά δή­λω­σε μια μόλις εβδο­μά­δα μετά την τρα­γω­δία στέ­λε­χος της Κυ­βέρ­νη­σης: «Είσαι ο Υπουρ­γός Με­τα­φο­ρών. Μπο­ρείς να πας στη Βουλή και να πεις “ναι, έχουν πρό­βλη­μα ασφα­λεί­ας τα τρένα”; Αν το πεις αυτό, δεν θα μπει αύριο άν­θρω­πος στα τρένα….».

Στην εγκλη­μα­τι­κή ολι­γω­ρία και αδια­φο­ρία της Κυ­βέρ­νη­σης στο διά­στη­μα πριν και έως τη συ­ντέ­λε­ση του δυ­στυ­χή­μα­τος, προ­στέ­θη­κε και η εξί­σου εγκλη­μα­τι­κή και με­θο­δευ­μέ­νη προ­σπά­θεια εκ των υστέ­ρων συ­γκά­λυ­ψης των κυ­βερ­νη­τι­κών ευ­θυ­νών στην υπό­θε­ση. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ανα­φέ­ρου­με τη συ­νει­δη­τή πα­ρε­μπό­δι­ση της δυ­να­τό­τη­τας πε­ραι­τέ­ρω διε­ρεύ­νη­σης της ύπαρ­ξης ποι­νι­κών ευ­θυ­νών πο­λι­τι­κών προ­σώ­πων λόγω της μη ορθής και έγκαι­ρης υλο­ποί­η­σης της σύμ­βα­σης 717/2014, η οποία αφο­ρού­σε στην ανά­τα­ξη και ανα­βάθ­μι­ση του συ­στή­μα­τος ση­μα­το­δό­τη­σης – τη­λε­διοί­κη­σης σε τμή­μα­τα του άξονα Αθήνα – Θεσ­σα­λο­νί­κη – Προ­μα­χώ­νας, μέσω της απόρ­ρι­ψης από την κυ­βερ­νη­τι­κή πλειο­ψη­φία ως προ­δή­λως αβά­σι­μης της πρό­τα­σης για σύ­στα­ση σχε­τι­κής ει­δι­κής κοι­νο­βου­λευ­τι­κής επι­τρο­πής για τη διε­νέρ­γεια προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης του άρ­θρου 86 παρ. 3 του Συ­ντάγ­μα­τος, στις 24 Νο­εμ­βρί­ου 2023. Η κυ­βερ­νη­τι­κή πλειο­ψη­φία αγνό­η­σε, μά­λι­στα, επι­δει­κτι­κά το πό­ρι­σμα της Ευ­ρω­παϊ­κής Ει­σαγ­γε­λί­ας στην υπό­θε­ση αυτή, το οποίο, με­τα­ξύ άλλων, ανα­φε­ρό­ταν στην ύπαρ­ξη αι­τιώ­δους σχέ­σης με­τα­ξύ της μη ολο­κλή­ρω­σης της ως άνω σύμ­βα­σης και της τρα­γω­δί­ας στα Τέμπη.

Η από­πει­ρα από­κρυ­ψης των όποιων κυ­βερ­νη­τι­κών ευ­θυ­νών για την τρα­γω­δία των Τε­μπών συ­νε­χί­στη­κε και κατά τις ερ­γα­σί­ες της εντέ­λει συ­στα­θεί­σας Εξε­τα­στι­κής Επι­τρο­πής «για τη διε­ρεύ­νη­ση του εγκλή­μα­τος των Τε­μπών και όλων των πτυ­χών που σχε­τί­ζο­νται με αυτό». Στο πλαί­σιο αυτό και παρά τις συ­νε­χείς αντι­δρά­σεις των κομ­μά­των της αντι­πο­λί­τευ­σης, οι βου­λευ­τές της κυ­βερ­νη­τι­κής πλειο­ψη­φί­ας, κα­τευ­θυ­νό­με­νοι από τον Πρω­θυ­πουρ­γό, αν μη τι άλλο στο πλαί­σιο της δια­τε­ταγ­μέ­νης κομ­μα­τι­κής πει­θαρ­χί­ας, προ­έ­βη­σαν σε πα­ρελ­κυ­στι­κή πρό­σκλη­ση ως μαρ­τύ­ρων προ­σώ­πων που δεν είχαν καμία γνώση της τρέ­χου­σας κα­τά­στα­σης του σι­δη­ρο­δρο­μι­κού δι­κτύ­ου, απο­κλεί­ο­ντας ταυ­τό­χρο­να μάρ­τυ­ρες κομ­βι­κής ση­μα­σί­ας για τη δια­λεύ­καν­ση της υπό­θε­σης με πο­λύ­τι­μη και άμεση γνώση της ση­με­ρι­νής κα­τά­στα­σης του δι­κτύ­ου, της δια­χεί­ρι­σης της σύμ­βα­σης 717/2014 και των πο­λι­τι­κών απο­φά­σε­ων του κ. Κα­ρα­μαν­λή ως Υπουρ­γού Υπο­δο­μών και Με­τα­φο­ρών, ή κα­λώ­ντας τους κα­θυ­στε­ρη­μέ­να, αφό­του αυτοί είχαν πε­ριέλ­θει σε θέση κα­τη­γο­ρου­μέ­νου, ώστε να προ­φα­σι­σθούν το δι­καί­ω­μα στη σιωπή.

Πα­ράλ­λη­λα, δρώ­ντας ως εντο­λο­δό­χοι του Πρω­θυ­πουρ­γού, ολο­κλή­ρω­σαν πρό­ω­ρα τις ερ­γα­σί­ες της Εξε­τα­στι­κής Επι­τρο­πής, με το τε­λι­κό πό­ρι­σμα που συ­νέ­τα­ξαν να προ­βαί­νει σε μια εξό­φθαλ­μη και άγαρ­μπη προ­σπά­θεια να απο­δώ­σει την πλήρη ευ­θύ­νη για την τρα­γω­δία απο­κλει­στι­κά σε «αν­θρώ­πι­νο λάθος», σε πλήρη συμ­μόρ­φω­ση με το πρω­θυ­πουρ­γι­κό αφή­γη­μα, αγνο­ώ­ντας πλή­ρως ακόμα και το πό­ρι­σμα της τρι­με­λούς επι­τρο­πής εμπει­ρο­γνω­μό­νων που η ίδια η Κυ­βέρ­νη­ση συ­νέ­στη­σε και από το οποίο προ­έ­κυ­πταν σαφώς η απου­σία το­πι­κού συ­στή­μα­τος τη­λε­διοί­κη­σης στη Λά­ρι­σα, η μη λει­τουρ­γία του κε­ντρι­κού δευ­τε­ρο­βάθ­μιου συ­στή­μα­τος ελέγ­χου στην έδρα του ΟΣΕ, στην οδό Κα­ρό­λου στην Αθήνα, η μη ενερ­γο­ποί­η­ση συ­στή­μα­τος GSM-R και η ελ­λι­πής και ανε­παρ­κής εκ­παί­δευ­ση του μοι­ραί­ου σταθ­μάρ­χη που πα­ρά­νο­μα είχε με­τα­τα­χθεί στη θέση αυτή από κυ­βερ­νη­τι­κό πα­ρά­γο­ντα. Τις ανω­τέ­ρω αστο­χί­ες της Εξε­τα­στι­κής Επι­τρο­πής, οι οποί­ες οφεί­λο­νται αμι­γώς στην -υπο­κι­νού­με­νη από τον Πρω­θυ­πουρ­γό- στάση των βου­λευ­τών της κυ­βερ­νη­τι­κής πλειο­ψη­φί­ας καθ’ όλη τη διάρ­κεια των ερ­γα­σιών της, ανα­γκά­στη­κε να πα­ρα­δε­χθεί τε­λι­κά και ο ίδιος ο Πρω­θυ­πουρ­γός σε πρό­σφα­τη συ­νέ­ντευ­ξη του, λέ­γο­ντας ότι «η Εξε­τα­στι­κή Επι­τρο­πή [για τα Τέμπη] δεν ήταν η κα­λύ­τε­ρη στιγ­μή της Βου­λής».

Εξ άλλου, η συ­ντε­ταγ­μέ­νη προ­σπά­θεια συ­γκά­λυ­ψης των κυ­βερ­νη­τι­κών ευ­θυ­νών  είχε, ήδη εκ­κι­νή­σει με­ρι­κές ημέ­ρες μετά την τρα­γι­κή σύ­γκρου­ση. Πριν από σχε­δόν έναν χρόνο προ­έ­κυ­ψε, βάσει εγ­γρά­φων των Εγκλη­μα­το­λο­γι­κών Ερ­γα­στη­ρί­ων της ΕΛ.ΑΣ, ότι μόλις με­ρι­κές ώρες μετά τη σύ­γκρου­ση κά­ποιοι αφαί­ρε­σαν πα­ρά­νο­μα τις συ­νο­μι­λί­ες του μοι­ραί­ου σταθ­μάρ­χη από τον ΟΣΕ και, κα­τό­πιν τε­χνι­κής επε­ξερ­γα­σί­ας (μο­ντάζ), τις έδω­σαν αλ­λοιω­μέ­νες στη δη­μο­σιό­τη­τα την επο­μέ­νη του δυ­στυ­χή­μα­τος, σε μία προ­φα­νή από­πει­ρα να υπο­βαθ­μι­στούν οι υφι­στά­με­νες κυ­βερ­νη­τι­κές ευ­θύ­νες ανα­φο­ρι­κά με την κα­τά­στα­ση του σι­δη­ρο­δρο­μι­κού δι­κτύ­ου και να ενι­σχυ­θεί το -προ­α­πο­φα­σι­σμέ­νο και ήδη δια­τυ­πω­μέ­νο το πρωί της ίδιας ημέ­ρας από τον ίδιο τον κ. Μη­τσο­τά­κη- επί­ση­μο κυ­βερ­νη­τι­κό αφή­γη­μα που ήθελε την τρα­γω­δία να οφεί­λε­ται απο­κλει­στι­κά σε αν­θρώ­πι­νο λάθος, να δια­μορ­φω­θεί δη­λα­δή στην κοινή γνώμη η πε­ποί­θη­ση ότι το «αν­θρώ­πι­νο λάθος» είναι ο απο­κλει­στι­κός πα­ρά­γο­ντας στον οποίο οφεί­λε­ται η τρα­γω­δία.

Ο ίδιος δε ο Πρω­θυ­πουρ­γός πα­ρα­δέ­χθη­κε σε συ­νέ­ντευ­ξή του τον Απρί­λιο του 2024 ότι πι­θα­νώς οι συ­νο­μι­λί­ες που δό­θη­καν αρ­χι­κά στη δη­μο­σιό­τη­τα να είναι προ­ϊ­όν μο­ντάζ, ισχυ­ρι­ζό­με­νος, ωστό­σο, πως δεν γνω­ρί­ζει ποιος το έκανε. Πα­ρό­λα αυτά, έως σή­με­ρα εξα­κο­λου­θεί να πα­ρα­μέ­νει άγνω­στο ποιος, πέραν του προ­σω­πι­κού του ΟΣΕ, είχε πρό­σβα­ση στο σύ­στη­μα κα­τα­γρα­φών και επι­κοι­νω­νιών του Ορ­γα­νι­σμού, ώστε να μπο­ρεί να προ­βεί στις ενέρ­γειες αυτές, με κυ­βερ­νη­τι­κά στε­λέ­χη σε πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις να αρ­νού­νται ακόμα και την ίδια την ύπαρ­ξη του μο­ντάζ,  παρά τη ρητή πα­ρα­δο­χή του Πρω­θυ­πουρ­γού!

Στην ίδια κα­τεύ­θυν­ση και υπη­ρε­τώ­ντας τον ίδιο σκοπό, με δια­τα­γή που δό­θη­κε στις 3 Μαρ­τί­ου 2023 επήλ­θε πα­ρά­νο­μη αλ­λοί­ω­ση του τόπου της τρα­γω­δί­ας, με τη με­τα­φο­ρά των βα­γο­νιών των δύο συρ­μών, το «μπά­ζω­μα» και την εκ­χέρ­σω­ση της πε­ριο­χής, με απο­τέ­λε­σμα την κα­τα­στρο­φή πο­λύ­τι­μων για τις έρευ­νες απο­δει­κτι­κών στοι­χεί­ων, όπως επι­βε­βαιώ­θη­κε και από το ήδη δη­μο­σιο­ποι­η­θέν πό­ρι­σμα του ΕΟ­ΔΑ­ΣΑ­ΑΜ.

Ανα­φο­ρι­κά δε με το ζή­τη­μα της αλ­λοί­ω­σης του χώρου του δυ­στυ­χή­μα­τος, σε συ­νε­ντεύ­ξεις του ο Πρω­θυ­πουρ­γός δή­λω­σε ότι επρό­κει­το για αμι­γώς υπη­ρε­σια­κές απο­φά­σεις των αρ­μό­διων κρα­τι­κών υπη­ρε­σιών που δρού­σαν στο ση­μείο και ότι δεν υπήρ­ξε καμία κυ­βερ­νη­τι­κή εμπλο­κή σε αυτές, καθώς η Κυ­βέρ­νη­ση και ο ίδιος ούτε τις γνώ­ρι­ζαν ούτε όφει­λαν να τις γνω­ρί­ζουν, προ­σπερ­νώ­ντας με αφο­πλι­στι­κό κυ­νι­σμό το γε­γο­νός ότι κυ­βερ­νη­τι­κά στε­λέ­χη, με στενή σύν­δε­ση με τον ίδιο τον Πρω­θυ­πουρ­γό, προ­ΐ­στα­ντο των συ­σκέ­ψε­ων αυτών. Δή­λω­νε, μά­λι­στα, ο κ Πρω­θυ­πουρ­γός, σί­γου­ρος πως όσες ενέρ­γειες έγι­ναν, έγι­ναν «για καλό σκοπό». Ο αρ­μό­διος δε Υπουρ­γός Δι­καιο­σύ­νης έφτα­σε στο ση­μείο να πει ανε­ρυ­θρί­α­στα πως «είναι για τα μπάζα όσοι μι­λούν για μπα­ζώ­μα­τα» και παρά τις σχε­τι­κές απο­κα­λύ­ψεις να πα­ρα­μέ­νει ακόμη στη θέση του.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, σύμ­φω­να με στε­λέ­χη της Αστυ­νο­μί­ας και της Τρο­χαί­ας, ασκή­θη­κε πο­λι­τι­κή πίεση προ­κει­μέ­νου να συ­ναι­νέ­σουν στο «μπά­ζω­μα» της πε­ριο­χής, παρά τις ρητές επι­φυ­λά­ξεις και προει­δο­ποι­ή­σεις τους ότι ήταν καθ’ ύλην αναρ­μό­διοι να λά­βουν μια τέ­τοια από­φα­ση καθώς, στον βαθμό που είχε συ­ντα­χθεί δι­κο­γρα­φία για τη διε­ρεύ­νη­ση ποι­νι­κά κο­λά­σι­μων πρά­ξε­ων και πα­ρα­λεί­ψε­ων, επρό­κει­το πλέον για «τόπο εγκλή­μα­τος» και απαι­τού­νταν η άδεια των ανα­κρι­τι­κών αρχών.

Πα­ρό­λα αυτά, ο τόπος του δυ­στυ­χή­μα­τος κα­θα­ρί­στη­κε πλή­ρως ήδη την αμέ­σως επό­με­νη μέρα με πρό­σχη­μα την επα­να­λει­τουρ­γία των σι­δη­ρο­δρό­μων, η οποία, ωστό­σο, έλαβε χώρα σχε­δόν ένα μήνα μετά, στις 29 Μαρ­τί­ου 2023. Στη συ­ντο­νι­σμέ­νη αυτή αλ­λοί­ω­ση του χώρου του δυ­στυ­χή­μα­τος με­τεί­χε, σύμ­φω­να με τις μαρ­τυ­ρί­ες, και μέλος της Κυ­βέρ­νη­σης, ο τότε Υφυ­πουρ­γός παρά τω Πρω­θυ­πουρ­γό κ. Χρή­στος Τρια­ντό­που­λος, όπως προ­κύ­πτει τόσο από ένορ­κες κα­τα­θέ­σεις των αρ­μό­διων στε­λε­χών της Αστυ­νο­μί­ας, όσο και από δη­λώ­σεις του ίδιου του κ. Τρια­ντό­που­λου. Πράγ­μα­τι, ο κ. Τρια­ντό­που­λος, ανα­κοί­νω­σε με δελ­τίο τύπου στις 6 Μαρ­τί­ου 2023 την ολο­κλή­ρω­ση των «έργων απο­κα­τά­στα­σης» του χώρου του δυ­στυ­χή­μα­τος «με από­λυ­το σε­βα­σμό στα θύ­μα­τα του τρα­γι­κού δυ­στυ­χή­μα­τος που συ­γκλό­νι­σε την πα­τρί­δα μας και τις οι­κο­γέ­νειές τους», ενώ έχει πα­ρα­δε­χθεί δη­μο­σί­ως σε πλή­θος συ­νε­ντεύ­ξε­ων: «έτυχε με εντο­λή του Πρω­θυ­πουρ­γού να το δια­χει­ρι­στώ να βρεθώ στο ση­μείο [του δυ­στυ­χή­μα­τος] για πέντε μέρες».

Επι­πλέ­ον, σύμ­φω­να με τη Διά­τα­ξη της Ει­σαγ­γε­λέ­ως Εφε­τών Λά­ρι­σας, η οποία διέ­τα­ξε πε­ραι­τέ­ρω προ­κα­ταρ­κτι­κή εξέ­τα­ση σε βάρος των μελών του Συ­ντο­νι­στι­κού Ορ­γά­νου Πο­λι­τι­κής Προ­στα­σί­ας που συ­γκρο­τή­θη­κε για το δυ­στύ­χη­μα και σε βάρος μελών της Κυ­βέρ­νη­σης, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του κ. Τρια­ντό­που­λου, προς διε­ρεύ­νη­ση εν­δε­χό­με­νης τέ­λε­σης των αδι­κη­μά­των της πα­ρά­βα­σης κα­θή­κο­ντος και της υπό­θαλ­ψης εγκλη­μα­τία για τις πρά­ξεις αυτές, τις επό­με­νες μέρες του δυ­στυ­χή­μα­τος απο­μα­κρύν­θη­καν από τον χώρο ση­μα­ντι­κά απο­δει­κτι­κά στοι­χεία, με απο­τέ­λε­σμα να κα­θί­στα­ται «δυ­σχε­ρής, αν όχι αδύ­να­τη» η πλή­ρης συ­γκέ­ντρω­ση και αξιο­ποί­η­ση όλων των ευ­ρη­μά­των προ­κει­μέ­νου να εντο­πι­στούν οι αι­τί­ες του δυ­στυ­χή­μα­τος και συ­να­κό­λου­θα οι πρά­ξεις και πα­ρα­λεί­ψεις των υπαι­τί­ων που οδή­γη­σαν σε αυτό.

Η Διά­τα­ξη της Ει­σαγ­γε­λέ­ως Εφε­τών Λά­ρι­σας κα­τα­λή­γει ότι «είναι βέ­βαιον ότι το υλικό που απο­μα­κρύν­θη­κε από τον τόπο του εγκλή­μα­τος ήταν εξαι­ρε­τι­κά ση­μα­ντι­κό για απο­δει­κτι­κή αξιο­ποί­η­ση, σε κάθε δε πε­ρί­πτω­ση απο­τε­λού­σε τμήμα του απο­δει­κτι­κού υλι­κού, αφού πε­ριεί­χε πει­στή­ρια και ίχνη (προ­σω­πι­κά αντι­κεί­με­να, γε­νε­τι­κό υλικό επι­βα­τών που χά­θη­καν κ.ο.κ.). Πε­ραι­τέ­ρω, είναι προ­φα­νές ότι καμία νό­μι­μη από­φα­ση δεν ελή­φθη για την απο­μά­κρυν­ση αυτού του απο­δει­κτι­κού υλι­κού, ούτε κα­τα­γρά­φη­κε σε οποιο­δή­πο­τε έγ­γρα­φο αυτή η ενέρ­γεια, και μά­λι­στα είναι άξιον απο­ρί­ας πώς με­τα­φέρ­θη­καν με φορ­τη­γά τόνοι αδρα­νών υλι­κών από το ση­μείο, μο­λο­νό­τι ο χώρος φυ­λασ­σό­ταν από αστυ­νο­μι­κές δυ­νά­μεις σε 24ωρη βάση […]».

Επι­πλέ­ον, πριν με­ρι­κές ημέ­ρες, έγ­γρα­φο της Ει­σαγ­γε­λί­ας Λά­ρι­σας που δια­βι­βά­στη­κε στη Βουλή, απα­ντώ­ντας στην αντι­πο­λί­τευ­ση, ανα­φέ­ρει πως δεν υπήρ­ξε ει­σαγ­γε­λι­κή πα­ραγ­γε­λία για την αλ­λοί­ω­ση του τόπου του δυ­στυ­χή­μα­τος στα Τέμπη. Ακόμα ένα στοι­χείο που συ­νη­γο­ρεί στο ότι η σχε­τι­κή εντο­λή δό­θη­κε από μέλος της Κυ­βέρ­νη­σης.

Πα­ρό­λα αυτά, ο κ. Τρια­ντό­που­λος πα­ρέ­μει­νε μέλος της Κυ­βέρ­νη­σης έως τη στιγ­μή της απο­δο­χής της πρό­τα­σης για σύ­στα­ση ει­δι­κής κοι­νο­βου­λευ­τι­κής επι­τρο­πής του άρ­θρου 86 παρ. 3 του Συ­ντάγ­μα­τος σχε­τι­κά με τις ποι­νι­κές ευ­θύ­νες του στην υπό­θε­ση της αλ­λοί­ω­σης του χώρου του δυ­στυ­χή­μα­τος – πρό­τα­ση, την οποία ο Πρω­θυ­πουρ­γός και η κυ­βερ­νη­τι­κή πλειο­ψη­φία ανα­γκά­στη­καν, σύμ­φω­να με δη­μό­σια δή­λω­σή τους, να κά­νουν απο­δε­κτή όχι επει­δή επι­θυ­μούν την ου­σια­στι­κή διε­ρεύ­νη­ση της υπό­θε­σης και την απο­κά­λυ­ψη της αλή­θειας, αλλά αμι­γώς συ­ρό­με­νοι από τα γε­γο­νό­τα και εγκλω­βι­σμέ­νοι από την αδια­πραγ­μά­τευ­τη και ρητή παλ­λαϊ­κή απαί­τη­ση για απο­κά­λυ­ψη της αλή­θειας.

Τα ανω­τέ­ρω στοι­χεία επιρ­ρω­νύ­ο­νται εμ­φα­τι­κά και από το πρό­σφα­το πό­ρι­σμα του Εθνι­κού Ορ­γα­νι­σμού Διε­ρεύ­νη­σης Αε­ρο­πο­ρι­κών & Σι­δη­ρο­δρο­μι­κών Ατυ­χη­μά­των & Ασφά­λειας Με­τα­φο­ρών (ΕΟ­ΔΑ­ΣΑ­ΑΜ), σύμ­φω­να με το οποίο η αλ­λοί­ω­ση του χώρου του δυ­στυ­χή­μα­τος στέ­ρη­σε από τη Δι­καιο­σύ­νη πο­λύ­τι­μα απο­δει­κτι­κά στοι­χεία, τα οποία θα μπο­ρού­σαν να ρί­ξουν φως σε διά­φο­ρες πτυ­χές των αι­τί­ων του δυ­στυ­χή­μα­τος και, συ­να­κό­λου­θα, των κυ­βερ­νη­τι­κών ευ­θυ­νών στην υπό­θε­ση.

Όσον αφορά στη διε­ρεύ­νη­ση των αι­τί­ων της πυρ­κα­γιάς, από την οποία έχα­σαν τη ζωή τους μετά τη σύ­γκρου­ση του­λά­χι­στον 5-7 συ­μπο­λί­τες μας, καθώς και της τε­ρά­στιας πυ­ρό­σφαι­ρας που προ­κλή­θη­κε αμέ­σως μετά τη σύ­γκρου­ση, για τον σχη­μα­τι­σμό της οποί­ας το πό­ρι­σμα ανα­φέ­ρει, με­τα­ξύ άλλων, τα εξής:

«Τα απο­τε­λέ­σμα­τα της χη­μι­κής ανά­λυ­σης (που έγινε από το Γε­νι­κό Χη­μείο του Κρά­τους) κρί­θη­καν ασαφή, λόγω της κα­θυ­στέ­ρη­σης των 28 ημε­ρών και της επι­μό­λυν­σης της σκη­νής».

«[…] βρέ­θη­καν ίχνη από διά­φο­ρους υδρο­γο­νάν­θρα­κες, με­τα­ξύ των οποί­ων κυ­ρί­ως ίχνη ξυ­λο­λί­ου […]»

«[…] το ξυ­λό­λιο δεν εντο­πί­ζε­ται συ­νή­θως εκεί ως απο­τέ­λε­σμα μό­λυν­σης ή άλλων φυ­σι­κών αι­τί­ων. Αυτό ενι­σχύ­ει τη μη φυ­σιο­λο­γι­κή πα­ρου­σία ξυ­λο­λί­ου στο πρώτο δείγ­μα. Εάν γι­νό­ταν σωστή δειγ­μα­το­λη­ψία και ανά­λυ­ση στον τόπο του ατυ­χή­μα­τος την 1η Μαρ­τί­ου 2023 (10-12 ώρες μετά το ατύ­χη­μα), θα υπήρ­χαν αρ­κε­τές πλη­ρο­φο­ρί­ες για τον προσ­διο­ρι­σμό του τύπου και της θέσης της πηγής για το άγνω­στο καύ­σι­μο»

«Η με­γά­λη πυ­ρό­σφαι­ρα στο σι­δη­ρο­δρο­μι­κό δυ­στύ­χη­μα των Τε­μπών που έλαβε χώρα εντός 0,5 δευ­τε­ρο­λέ­πτων από τη σύ­γκρου­ση των αμα­ξο­στοι­χιών δεν μπο­ρεί να απο­δο­θεί στα έλαια των με­τα­σχη­μα­τι­στών (PDMS), τα οποία, αν και εύ­φλε­κτα σε αρ­κού­ντως υψη­λές θερ­μο­κρα­σί­ες (> 400) δεν θα μπο­ρού­σαν, για λό­γους κι­νη­τι­κής αντί­δρα­σης, να ανα­φλε­γούν στις επι­κρα­τού­σες συν­θή­κες. Επο­μέ­νως, η προ­έ­λευ­ση της πυ­ρό­σφαι­ρας που να συ­νά­δει με με­ρι­κούς τό­νους εύ­φλε­κτου πτη­τι­κού καυ­σί­μου πρέ­πει να ανα­ζη­τη­θεί αλλού» (σελ. 108 του Πο­ρί­σμα­τος, παρ. 495).

Τα ευ­ρή­μα­τα και συ­μπε­ρά­σμα­τα του ΕΟ­ΔΑ­ΣΑ­ΑΜ ανα­φο­ρι­κά με τη μη φυ­σιο­λο­γι­κή πα­ρου­σία ιχνών ξυ­λο­λί­ου στον χώρο του δυ­στυ­χή­μα­τος δια­ψεύ­δουν πλή­ρως τις αρ­χι­κές δη­λώ­σεις του Πρω­θυ­πουρ­γού, ο οποί­ος σε συ­νέ­ντευ­ξή του τον Απρί­λιο του 2024 είχε απορ­ρί­ψει ως «τε­ρα­τουρ­γί­ες» οποια­δή­πο­τε πι­θα­νό­τη­τα με­τα­φο­ράς του πα­ρά­νο­μου αυτού καυ­σί­μου από την εμπο­ρι­κή αμα­ξο­στοι­χία, αλλά και οποια­δή­πο­τε πι­θα­νό­τη­τα αλ­λοί­ω­σης του χώρου του δυ­στυ­χή­μα­τος εν γένει. Δεν δί­στα­σε, μά­λι­στα, να ισχυ­ρι­στεί πως το μόνο λάθος της Κυ­βέρ­νη­σής του στην υπό­θε­ση αυτή ήταν πως δεν απά­ντη­σαν σε αυτές τις «θε­ω­ρί­ες συ­νο­μω­σί­ας» και πως σε αυτό το ση­μείο και μόνο κάνει την αυ­το­κρι­τι­κή του. Ακόμη και σή­με­ρα, ο Πρω­θυ­πουρ­γός δεν πα­ρα­δέ­χε­ται ότι έκανε λάθος, ισχυ­ρι­ζό­με­νος απλώς ότι οι πε­ρυ­σι­νές δη­λώ­σεις του απο­τε­λού­σαν προ­ϊ­όν πα­ρα­πλά­νη­σής του από τις αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες και τη Hellenic Train, μη δι­στά­ζο­ντας, μά­λι­στα, να …απει­λή­σει την τε­λευ­ταία, ήτοι έναν ιδιώ­τη επεν­δυ­τή, με την επίρ­ρι­ψη πο­λι­τι­κών ευ­θυ­νών σε πε­ρί­πτω­ση που απο­δει­χθεί η με­τα­φο­ρά πα­ρά­νο­μου φορ­τί­ου από την εμπο­ρι­κή αμα­ξο­στοι­χία!

Είναι αξιο­ση­μεί­ω­το ότι τα πα­ρα­πά­νω ευ­ρή­μα­τα αξιο­λο­γού­νται από τον ΕΟ­ΔΑ­ΣΑ­ΑΜ τόσο ση­μα­ντι­κά που, σύμ­φω­να με το πό­ρι­σμα, «άλλοι πα­ρά­γο­ντες που αναμ­φί­βο­λα επη­ρέ­α­σαν το πλαί­σιο μέσα στο οποίο συ­νέ­βη το δυ­στύ­χη­μα (π.χ. η εξέ­λι­ξη της σύμ­βα­σης 717, η χρη­μα­το­δό­τη­ση επεν­δυ­τι­κών έργων, οι εθνι­κοί και ευ­ρω­παϊ­κοί μη­χα­νι­σμοί ελέγ­χου των επεν­δύ­σε­ων) ελή­φθη­σαν υπόψη, αλλά, μετά από αρ­χι­κή αξιο­λό­γη­ση, απο­φα­σί­στη­κε να μην ανα­λυ­θούν πε­ραι­τέ­ρω στην πα­ρού­σα διε­ρεύ­νη­ση, καθώς κρί­θη­καν λι­γό­τε­ρο σχε­τι­κοί με την άμεση και με­σο­πρό­θε­σμη βελ­τί­ω­ση του σι­δη­ρο­δρο­μι­κού συ­στή­μα­τος».

Αξί­ζει, τέλος, να το­νί­σου­με το γε­γο­νός ότι, παρά τα επα­νει­λημ­μέ­να σχε­τι­κά αι­τή­μα­τα, βί­ντεο που φέ­ρε­ται να κα­τα­γρά­φουν την πο­ρεία της εμπο­ρι­κής αμα­ξο­στοι­χί­ας και το σύ­νο­λο των βα­γο­νιών και του φορ­τί­ου της, πα­ρα­δό­θη­καν από την εται­ρεία που έχει ανα­λά­βει τη φύ­λα­ξη και βι­ντε­ο­ε­πι­τή­ρη­ση του σι­δη­ρο­δρο­μι­κού δι­κτύ­ου, στις ανα­κρι­τι­κές αρχές για πρώτη φορά τον Φε­βρουά­ριο του 2025, μετά από «τυ­χαία ανεύ­ρε­ση αυτών σε κάδο ανα­κύ­κλω­σης» -όπως του­λά­χι­στον οι κο­μι­στές του υλι­κού ισχυ­ρί­στη­καν. Βάσει δε της έκ­θε­σης της πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης που δια­τά­χθη­κε από τον Εφέτη Ανα­κρι­τή Λά­ρι­σας ταυ­το­ποιεί­ται μεν ο ει­κο­νι­ζό­με­νος στο βί­ντεο συρ­μός με την εμπο­ρι­κή αμα­ξο­στοι­χία και το φορ­τίο της με την επί­ση­μη λίστα φορ­τί­ου, ωστό­σο, σύμ­φω­να με ρητή επι­φύ­λα­ξη που δια­τυ­πώ­νε­ται στο τέλος της έκ­θε­σης, δεν πι­στο­ποιεί­ται η γνη­σιό­τη­τα του ίδιου του βι­ντε­ο­λη­πτι­κού υλι­κού. Το πό­ρι­σμα της Διεύ­θυν­σης Εγκλη­μα­το­λο­γι­κών Ερευ­νών της ΕΛ.ΑΣ., η οποία έχει ανα­λά­βει να πι­στο­ποι­ή­σει την αυ­θε­ντι­κό­τη­τα των ίδιων των βί­ντεο, εκ­κρε­μεί έως σή­με­ρα.

Πρό­σφα­τα, ο Πρω­θυ­πουρ­γός δή­λω­σε σε συ­νέ­ντευ­ξή του πως με τα πρό­σφα­τα, μα­ζι­κά λαϊκά συλ­λα­λη­τή­ρια για το δυ­στύ­χη­μα των Τε­μπών, οι πο­λί­τες ζη­τούν τρία πράγ­μα­τα: «να μά­θουν την αλή­θεια, να απο­δο­θεί Δι­καιο­σύ­νη και να τι­μω­ρη­θούν οι ένο­χοι, καθώς και να εξα­σφα­λί­σει η Κυ­βέρ­νη­ση ότι μια τέ­τοια τρα­γω­δία δεν θα ξα­να­συμ­βεί και θα απο­κτή­σει η Ελ­λά­δα σύγ­χρο­να, ασφα­λή, αξιό­πι­στα ευ­ρω­παϊ­κά τρένα».

Όπως προ­κύ­πτει σαφώς από τα ανω­τέ­ρω, ο Πρω­θυ­πουρ­γός και η Κυ­βέρ­νη­σή του έχουν απο­τύ­χει πα­ντε­λώς να εξα­σφα­λί­σουν στον λαό τα δύο πρώτα, αλλά και από­δο­σης κυ­βερ­νη­τι­κών ευ­θυ­νών.

Στο επί­πε­δο δε, της ασφά­λειας των σι­δη­ρο­δρό­μων, αξί­ζει να επι­ση­μαν­θεί τί ακρι­βώς έχει κάνει η Κυ­βέρ­νη­ση για να εξα­σφα­λί­σει σή­με­ρα, μετά από 6 σχε­δόν χρό­νια δια­κυ­βέρ­νη­σης της Χώρας, την ασφά­λεια των σι­δη­ρο­δρο­μι­κών με­τα­φο­ρών, η οποία, σύμ­φω­να με τα λε­γό­με­να του Πρω­θυ­πουρ­γού, απο­τε­λεί «τη μέ­ρι­μνα» της Κυ­βέρ­νη­σής του:

Δύο χρό­νια μετά την τρα­γω­δία των Τε­μπών, ο ελ­λη­νι­κός σι­δη­ρό­δρο­μος δεν δια­θέ­τει ακόμη ολο­κλη­ρω­μέ­νο Ευ­ρω­παϊ­κό Σύ­στη­μα Ελέγ­χου Αμα­ξο­στοι­χιών (ETCS), ήτοι σύ­στη­μα αυ­τό­μα­της προ­στα­σί­ας συρ­μών. Το ETCS, το οποίο απο­τε­λεί­ται από πα­ρα­τρό­χιο εξο­πλι­σμό (στις ράγες) και επι­τρό­χιο εξο­πλι­σμό (στο τρένο), με­τα­δί­δει όλες τις πλη­ρο­φο­ρί­ες του πα­ρα­τρό­χιου συ­στή­μα­τος στην κα­μπί­να του οδη­γού, κα­ταρ­γώ­ντας την ανά­γκη για πα­ρα­τρό­χιους ση­μα­το­δό­τες. Το ETCS έχει τη δυ­να­τό­τη­τα να ενερ­γο­ποι­ή­σει το σύ­στη­μα αυ­τό­μα­της πέ­δη­σης, ήτοι να επι­βρα­δύ­νει ή να φρε­νά­ρει αυ­τό­μα­τα την αμα­ξο­στοι­χία. Ωστό­σο, η λει­τουρ­γία του προ­ϋ­πο­θέ­τει αφε­νός ότι το σύ­στη­μα έχει εγκα­τα­στα­θεί στο σύ­νο­λο του σι­δη­ρο­δρο­μι­κού δι­κτύ­ου και των συρ­μών, καθώς δια­φο­ρε­τι­κά δεν μπο­ρεί να λει­τουρ­γή­σει που­θε­νά αφε­τέ­ρου, ότι ο εξο­πλι­σμός που βρί­σκε­ται στις ράγες των τρέ­νων και τα συ­στή­μα­τα που βρί­σκο­νται εντός των τρέ­νων είναι συμ­βα­τά με­τα­ξύ τους, ώστε να μπο­ρούν να «συ­νο­μι­λούν».

Σή­με­ρα , ολο­κλη­ρω­μέ­νο σύ­στη­μα ETCS δεν υπάρ­χει στην Ελ­λά­δα, καθώς μη­χα­νι­σμοί του ETCS έχουν εγκα­τα­στα­θεί μόνο απο­σπα­σμα­τι­κά στο σι­δη­ρο­δρο­μι­κό δί­κτυο και δεν μπο­ρούν να λει­τουρ­γή­σουν ως ενιαίο σύ­νο­λο, ενώ ακόμη και σε πε­ρι­πτώ­σεις που πα­ρα­τρό­χια συ­στή­μα­τα έχουν εγκα­τα­στα­θεί, δεν έχουν το­πο­θε­τη­θεί στους συρ­μούς οι απα­ραί­τη­τοι υπο­λο­γι­στές ETCS, οι κον­σό­λες μη­χα­νο­δη­γού και οι δέ­κτες δε­δο­μέ­νων προ­κει­μέ­νου το σύ­στη­μα να μπο­ρεί να λει­τουρ­γή­σει.

Συ­νε­πώς, το κε­ντρι­κό σύ­στη­μα αυ­τό­μα­της προ­στα­σί­ας των συρ­μών εξα­κο­λου­θεί και πα­ρα­μέ­νει ημι­τε­λές και, εξ αυτού, μη λει­τουρ­γι­κό και ανε­νερ­γό.

Άμεσα συν­δε­δε­μέ­νο όμως, με τη λει­τουρ­γία του συ­στή­μα­τος  είναι και το σύ­στη­μα GSM-R, ήτοι το σύ­στη­μα κι­νη­τής επι­κοι­νω­νί­ας για τη με­τά­δο­ση δε­δο­μέ­νων και φω­νη­τι­κών εντο­λών με­τα­ξύ αμα­ξο­στοι­χιών και κέ­ντρων ελέγ­χου που επι­τρέ­πει την απευ­θεί­ας επι­κοι­νω­νία του οδη­γού ενός συρ­μού με τα σταθ­μαρ­χεία ή με τους οδη­γούς άλλων συρ­μών σε πε­ρί­πτω­ση ανά­γκης. Όπως και το ETCS, το σύ­στη­μα GSM-R πρέ­πει να είναι εγκα­τε­στη­μέ­νο στο σύ­νο­λο του σι­δη­ρο­δρο­μι­κού δι­κτύ­ου και των συρ­μών, πράγ­μα που σή­με­ρα δεν συμ­βαί­νει.

Συ­νε­πώς, και  το κε­ντρι­κό σύ­στη­μα κι­νη­τής και απευ­θεί­ας  επι­κοι­νω­νί­ας με­τα­ξύ αμα­ξο­στοι­χιών και κέ­ντρων ελέγ­χου, εξα­κο­λου­θεί και πα­ρα­μέ­νει ημι­τε­λές και εξ αυτού, μη λει­τουρ­γι­κό και ανε­νερ­γές.

Στην ίδια κα­τεύ­θυν­ση, οι ελ­λη­νι­κοί σι­δη­ρό­δρο­μοι εξα­κο­λου­θούν να μην δια­θέ­τουν σή­με­ρα ολο­κλη­ρω­μέ­να συ­στή­μα­τα φω­το­σή­μαν­σης και τη­λε­διοί­κη­σης σε όλες τις γραμ­μές, συ­στή­μα­τα που ούτως ή άλλως θα απο­τε­λού­σαν προ­ϋ­πό­θε­ση για την απο­τε­λε­σμα­τι­κή λει­τουρ­γία του συ­στή­μα­τος ETCS, καθώς θε­ω­ρού­νται οι βά­σεις της πε­ραι­τέ­ρω ανά­πτυ­ξης των συ­στη­μά­των ασφα­λεί­ας του σι­δη­ρο­δρό­μου. Η άμεση σύν­δε­ση της ύπαρ­ξης και λει­τουρ­γί­ας των συ­στη­μά­των αυτών με την ασφά­λεια των σι­δη­ρο­δρο­μι­κών με­τα­φο­ρών είναι αυ­το­νό­η­τη, γε­γο­νός που έχει το­νί­σει τόσο η Δι­καιο­σύ­νη όσο και η Ει­δι­κή Επι­τρο­πή Διε­ρεύ­νη­σης που είχε συ­γκρο­τη­θεί από την Κυ­βέρ­νη­ση μετά το δυ­στύ­χη­μα.

Πε­ραι­τέ­ρω, όσον αφορά στην ση­με­ρι­νή κα­τά­στα­ση του σι­δη­ρο­δρο­μι­κού δι­κτύ­ου, όπως το­νί­ζει το πό­ρι­σμα του ΕΟ­ΔΑ­ΣΑ­ΑΜ, ο ΟΣΕ δεν πα­ρέ­χει προ­λη­πτι­κή συ­ντή­ρη­ση του βα­σι­κού εξο­πλι­σμού που αφορά στον έλεγ­χο, την πα­ρο­χή εντο­λών και τη σή­μαν­ση, με τις πα­ρεμ­βά­σεις του να πε­ριο­ρί­ζο­νται μόνο σε πε­ρι­πτώ­σεις δια­κο­πής λει­τουρ­γί­ας (βα­σι­κού) εξο­πλι­σμού. Επι­πλέ­ον, ο ΕΟ­ΔΑ­ΣΑ­ΑΜ το­νί­ζει πως ο ΟΣΕ δεν εξα­σφα­λί­ζει σή­με­ρα πως οι σταθ­μάρ­χες του δια­θέ­τουν τις απαι­τού­με­νες ικα­νό­τη­τες για την εκτέ­λε­ση των αρ­μο­διο­τή­των τους που αφο­ρούν στην ασφά­λεια, ενώ δεν υφί­στα­ται κα­νέ­να σύ­στη­μα προ­κει­μέ­νου ο ΟΣΕ να μπο­ρεί να πα­ρα­κο­λου­θεί τυχόν επι­δεί­νω­ση των επι­δό­σε­ών τους σε τέ­τοια ζη­τή­μα­τα (σελ. 13 του Πο­ρί­σμα­τος, παρ. 13). Στο πό­ρι­σμά του, ο ΕΟ­ΔΟ­ΣΑ­ΑΜ ανα­φέ­ρε­ται, επί­σης, και στην ανε­πάρ­κεια των τε­χνι­κών και ορ­γα­νω­τι­κών υπο­δο­μών που πα­ρέ­χει ο ΟΣΕ στο -κατά πολύ λι­γό­τε­ρο σε αριθ­μό από το κα­νο­νι­κό- προ­σω­πι­κό του, η οποία έχει ως απο­τέ­λε­σμα να εξα­ντλού­νται τα όρια του επι­χει­ρη­σια­κού προ­σω­πι­κού και οι συν­θή­κες ερ­γα­σί­ες τους να βαί­νουν πέραν του αν­θρω­πί­νως απο­δε­κτού με βιώ­σι­μο τρόπο (σελ. 13 του Πο­ρί­σμα­τος, παρ. 14).

Στο πλαί­σιο αυτό, ο ΕΟ­ΔΑ­ΣΑ­ΑΜ έχει δια­τυ­πώ­σει 17 συ­στά­σεις ως απο­τέ­λε­σμα της έρευ­νας του για το δυ­στύ­χη­μα στα Τέμπη, το­νί­ζο­ντας, με­τα­ξύ άλλων, ότι πρέ­πει να δη­μιουρ­γη­θεί άμεσα ένα πλαί­σιο, στο οποίο οι διά­φο­ροι υπεύ­θυ­νοι φο­ρείς του σι­δη­ρο­δρο­μι­κού τομέα θα δια­θέ­τουν τα αν­θρώ­πι­να, οι­κο­νο­μι­κά και ορ­γα­νω­τι­κά μέσα που απαι­τού­νται για να αντα­πο­κρι­θούν στις απαι­τή­σεις της ανά­πτυ­ξης και της δια­τή­ρη­σης ενός βιώ­σι­μου και ασφα­λούς σι­δη­ρο­δρο­μι­κού συ­στή­μα­τος.

Οι ανω­τέ­ρω δυ­σλει­τουρ­γί­ες στις σι­δη­ρο­δρο­μι­κές με­τα­φο­ρές απο­δει­κνύ­ο­νται και από σειρά συμ­βά­ντων και -ευ­τυ­χώς- παρ’ ολί­γον σι­δη­ρο­δρο­μι­κών δυ­στυ­χη­μά­των που συ­νέ­βη­σαν εντός της τε­λευ­ταί­ας διε­τί­ας. Εν­δει­κτι­κά ανα­φέ­ρου­με εδώ πως, στις 13 Σε­πτεμ­βρί­ου 2024, δύο τρένα μπή­καν στην ίδια γραμ­μή στη δια­δρο­μή με­τα­ξύ Αθή­νας και Αγίων Αναρ­γύ­ρων και μια νέα τρα­γω­δία απο­φεύ­χθη­κε μόνο επει­δή ο ένας εκ των δύο μη­χα­νο­δη­γών αντι­λή­φθη­κε τί είχε συμ­βεί και πρό­λα­βε να αντι­δρά­σει. Οι δύο αμα­ξο­στοι­χί­ες πα­ρα­λί­γο να συ­γκρου­στούν αφού από λάθος κι­νού­νταν σε μονή γραμ­μή, με αντί­θε­τη κα­τεύ­θυν­ση, κα­τό­πιν εντο­λών που έλα­βαν από τους εκα­τέ­ρω­θεν σταθ­μούς. Επί­σης, στις 22 Νο­εμ­βρί­ου 2023 μία επι­βα­τι­κή αμα­ξο­στοι­χία που εκτε­λού­σε το δρο­μο­λό­γιο Ρίο – Άγιος Αν­δρέ­ας Πα­τρών εκτρο­χιά­στη­κε με­ρι­κώς, χωρίς ευ­τυ­χώς κά­ποιος πο­λί­της να τραυ­μα­τι­στεί. Πρό­σφα­τα, στις 9 Οκτω­βρί­ου 2024, συρ­μός του Προ­α­στια­κού της Αθή­νας ανα­γκά­στη­κε σε οπι­σθο­πο­ρεία, καθώς είχε λάβει εντο­λή από τον Σταθ­μάρ­χη να ει­σέλ­θει σε λάθος γραμ­μή και, συ­γκε­κρι­μέ­να, στη γραμ­μή του Μετρό στην πε­ριο­χή της Δου­κίσ­σης Πλα­κε­ντί­ας! Ο λόγος που απε­φεύ­χθη­σαν τα χει­ρό­τε­ρα στην πε­ρί­πτω­ση αυτή ήταν αφε­νός η ύπαρ­ξη λει­τουρ­γι­κού συ­στή­μα­τος τη­λε­διοί­κη­σης στο ση­μείο, αφε­τέ­ρου η άμεση αντί­δρα­ση του οδη­γού του συρ­μού, ο οποί­ος κα­τά­λα­βε ότι του είχε υπο­δει­χθεί λαν­θα­σμέ­νη πο­ρεία.

Για σο­βα­ρές ελ­λεί­ψεις στην ασφά­λεια των σι­δη­ρο­δρο­μι­κών με­τα­φο­ρών έχει εγκα­λέ­σει την Ελ­λά­δα και η Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή μέσω της άσκη­σης σω­ρεί­ας προ­σφυ­γών λόγω πα­ρα­βά­σε­ως. Συ­γκε­κρι­μέ­να, τον Δε­κέμ­βριο του 2024, η Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή απηύ­θυ­νε προει­δο­ποι­η­τι­κή επι­στο­λή στην Ελ­λά­δα (INFR(2023)2036), ζη­τώ­ντας τη συμ­μόρ­φω­ση της Χώρας με την ενω­σια­κή νο­μο­θε­σία (Οδη­γία 2016/798) για την ασφά­λεια των σι­δη­ρο­δρό­μων. Στον ίδιο Κύκλο Πα­ρα­βά­σε­ων (Infringement cycle), η Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή απηύ­θυ­νε, μά­λι­στα, προει­δο­ποι­η­τι­κή επι­στο­λή στην Ελ­λά­δα (INFR(2024)2237) και λόγω της μη συμ­μόρ­φω­σης με τις ενω­σια­κές προ­δια­γρα­φές που αφο­ρούν στη δια­χεί­ρι­ση της ενα­έ­ριας κυ­κλο­φο­ρί­ας / αε­ρο­ναυ­τι­λί­ας βάσει του Κα­νο­νι­σμού 2017/373, και, συ­γκε­κρι­μέ­να, για την μη προ­μή­θεια και εγκα­τά­στα­ση των απαι­τού­με­νων, σύγ­χρο­νων συ­στη­μά­των ανα­γνώ­ρι­σης αε­ρο­σκα­φών και ρα­ντάρ, τα οποία θα ενί­σχυαν τις υπη­ρε­σί­ες πα­ρα­κο­λού­θη­σης της αε­ρο­πο­ρι­κής κί­νη­σης και, έτσι, την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα των υπη­ρε­σιών ενα­έ­ριας κυ­κλο­φο­ρί­ας, ει­δι­κά κατά τους επι­βα­ρυ­μέ­νους με αυ­ξη­μέ­νη αε­ρο­πο­ρι­κή κί­νη­ση κα­λο­και­ρι­νούς μήνες.

Ενό­ψει όλων των ανω­τέ­ρω, είναι κα­τα­νοη­τό γιατί, στις 30 Ια­νουα­ρί­ου 2025, ο Κυ­βερ­νη­τι­κός Εκ­πρό­σω­πος, κ. Μα­ρι­νά­κης, δή­λω­σε πως «[α]ν εγ­γυό­μουν την ασφά­λεια των επι­βα­τών στα τρένα θα ήμου­να ασυ­νεί­δη­τος», τόσο τις δη­λώ­σεις του κ. Κα­ρα­μαν­λή στη Βουλή των Ελ­λή­νων τον Φε­βρουά­ριο του 2023, τον οποίο ο κ. Μα­ρι­νά­κης πα­νη­γυ­ρι­κώς «αδειά­ζει», όσο και την κα­τά­στα­ση των σι­δη­ρο­δρο­μι­κών με­τα­φο­ρών στην Ελ­λά­δα που πε­ρι­γρά­φη­κε πα­ρα­πά­νω. Στο ίδιο πλαί­σιο εντάσ­σε­ται και η πολ­λο­στή δη­μό­σια δέ­σμευ­ση του Πρω­θυ­πουρ­γού, σε ανάρ­τη­σή του στα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης, μόλις στις 2 Μαρ­τί­ου 2025, ότι θα χρεια­στούν ακόμη δύο έτη έως ότου, το 2027, η σι­δη­ρο­δρο­μι­κή γραμ­μή Αθήνα – Θεσ­σα­λο­νί­κη κα­τα­στεί «άρτια και ασφα­λής», πα­ρέ­χο­ντας το εξ αντι­δια­στο­λής συ­μπέ­ρα­σμα ότι έως τότε η ίδια γραμ­μή θα πα­ρου­σιά­ζει έλ­λει­μα ασφά­λειας.

Αυτό που βε­βαί­ως δεν είναι κα­τα­νοη­τό είναι γιατί η Κυ­βέρ­νη­ση εξα­κο­λου­θεί κα­θη­με­ρι­νά να παί­ζει «κο­ρώ­να-γράμ­μα­τα» τη ζωή χι­λιά­δων πο­λι­τών που χρη­σι­μο­ποιούν τα τρένα, το πιο οι­κο­νο­μι­κό και οι­κο­λο­γι­κό μέσο με­τα­φο­ράς, για τις με­τα­κι­νή­σεις τους.

Κα­τό­πιν των ανω­τέ­ρω, προ­κύ­πτει αβί­α­στα ότι δύο  χρό­νια μετά την τρα­γω­δία των Τε­μπών και μετά από έξι χρό­νια συ­νε­χούς δια­κυ­βέρ­νη­σης, η Κυ­βέρ­νη­ση δεν μπο­ρεί να εγ­γυ­η­θεί ακόμη την στοι­χειώ­δη ασφά­λεια των σι­δη­ρο­δρό­μων και των με­τα­φο­ρών εν γένει, όπως απο­δει­κνύ­ε­ται από όλα τα δια­θέ­σι­μα στοι­χεία για την κα­τά­στα­ση του σι­δη­ρο­δρο­μι­κού δι­κτύ­ου, από το πρό­σφα­το πό­ρι­σμα του ΕΟ­ΔΑ­ΣΑ­ΑΜ, αλλά και από τις προ­σφυ­γές λόγω πα­ρα­βά­σε­ως της Ευ­ρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής.

Την ίδια ώρα, η Κυ­βέρ­νη­ση όχι μόνο έχει απο­τύ­χει να δια­σφα­λί­σει, αλλά αντι­θέ­τως πα­ρε­μπο­δί­ζει ενερ­γά τόσο την απο­νο­μή Δι­καιο­σύ­νης για το δυ­στύ­χη­μα,  όσο και τη δια­λεύ­καν­ση της υπό­θε­σης, δε­δο­μέ­νου ότι όλες οι ενέρ­γειες κα­τα­τεί­νουν στην από­κρυ­ψη των κυ­βερ­νη­τι­κών ευ­θυ­νών στην πρό­κλη­σή της. Η δε κυ­βερ­νη­τι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά τα τε­λευ­ταία δύο χρό­νια δεν απο­τε­λεί παρά μία ακόμη αδιαμ­φι­σβή­τη­τη έν­δει­ξη της διαρ­κούς υπο­βάθ­μι­σης του Κρά­τους Δι­καί­ου και της Δη­μο­κρα­τί­ας στη Χώρα μας από την Κυ­βέρ­νη­ση της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας, όπως επι­ση­μάν­θη­κε άλ­λω­στε και το 2024 από το Ψή­φι­σμα- κό­λα­φο  του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου. Το εν λόγω Ψή­φι­σμα του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου, υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι ανέ­δει­ξε τις ευ­θύ­νες της Κυ­βέρ­νη­σης και προ­σω­πι­κά του Πρω­θυ­πουρ­γού για το σκάν­δα­λο των υπο­κλο­πών, της πα­ρά­νο­μης χρή­σης και εξα­γω­γής τε­χνο­λο­γί­ας πα­ρα­κο­λού­θη­σης, και κα­τα­δί­κα­σε τις προ­σπά­θειες συ­γκά­λυ­ψης και τις επι­θέ­σεις από Υπουρ­γούς της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας προς τις Ανε­ξάρ­τη­τες Αρχές που επι­τε­λούν το ελεγ­κτι­κό τους έργο.

Η επί­θε­ση στις Ανε­ξάρ­τη­τες Αρχές, οι πα­ρεμ­βά­σεις στη Δι­καιο­σύ­νη, το σκάν­δα­λο των υπο­κλο­πών, όπου είχαν τεθεί υπό πα­ρα­κο­λού­θη­ση πο­λι­τι­κοί αντί­πα­λοι του κ. Μη­τσο­τά­κη, το μισό του υπουρ­γι­κό συμ­βού­λιο, η ηγε­σία του στρα­τού και δη­μο­σιο­γρά­φοι, και η διαρ­ροή προ­σω­πι­κών δε­δο­μέ­νων για εκλο­γι­κή χρήση του κυ­βερ­νώ­ντος κόμ­μα­τος είναι γε­γο­νό­τα, τα οποία δεν μπο­ρούν να γί­νουν απο­δε­κτά σε κα­νέ­να ευ­ρω­παϊ­κό κρά­τος.

Με τις πρα­κτι­κές υπο­νό­μευ­σης του Κρά­τους Δι­καί­ου και της απα­ξί­ω­σης των θε­σμών που με­τέρ­χε­ται η Κυ­βέρ­νη­ση, κλο­νί­ζε­ται η εμπι­στο­σύ­νη των πο­λι­τών απέ­να­ντι στην πο­λι­τι­κή, στους θε­σμούς, τη Δι­καιο­σύ­νη και τε­λι­κά την ίδια τη Δη­μο­κρα­τία. Στην πρό­σφα­τη έρευ­να του Eurofound για το δεί­κτη ικα­νο­ποί­η­σης των πο­λι­τών από τη λει­τουρ­γία της Δη­μο­κρα­τί­ας στα κράτη μέλη της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης για το 2024,η Ελ­λά­δα ση­μειώ­νει πε­ραι­τέ­ρω πτώση και βρί­σκε­ται στην χα­μη­λό­τε­ρη θέση, μαζί με χώρες, όπως η Ουγ­γα­ρία και η Βουλ­γα­ρία, έχο­ντας λάβει βαθμό 3/10!

Επι­πλέ­ον, ο κ. Μη­τσο­τά­κης επι­δει­κνύ­ει αντι­θε­σμι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά και κρύ­βε­ται εδώ και πάνω από έναν μήνα από τη Βουλή και τον ελ­λη­νι­κό λαό. Τα αι­τή­μα­τα για προ ημε­ρη­σί­ας συ­ζή­τη­ση στη Βουλή για την τρα­γω­δία των Τε­μπών που κα­τα­τέ­θη­καν από την Αντι­πο­λί­τευ­ση δεν προ­γραμ­μα­τί­στη­καν, με ευ­θύ­νη της Κυ­βέρ­νη­σης, εντός του χρο­νο­δια­γράμ­μα­τος που θέτει ο Κα­νο­νι­σμός της Βου­λής.

Αυτή η θε­σμι­κή και πο­λι­τι­κή πα­θο­γέ­νεια έρ­χε­ται να προ­στε­θεί στην εδώ και καιρό διαρ­κή υπο­βάθ­μι­ση του βιο­τι­κού επι­πέ­δου των πο­λι­τών, με το εντει­νό­με­νο κύμα της ακρί­βειας, την ανοχή στην αι­σχρο­κέρ­δεια και στην εγκα­τά­λει­ψη των πυ­λώ­νων του κοι­νω­νι­κού κρά­τους -όπως η δη­μό­σια εκ­παί­δευ­ση και το δη­μό­σιο σύ­στη­μα υγεί­ας.

Ταυ­τό­χρο­να, η Κυ­βέρ­νη­σης της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας, πέρα από το δυ­στύ­χη­μα-έγκλη­μα των Τε­μπών και το σκάν­δα­λο των υπο­κλο­πών, είναι η Κυ­βέρ­νη­ση των καρ­τέλ και της ακρί­βειας.

Ο κ. Μη­τσο­τά­κης και η Κυ­βέρ­νη­σή του είναι υπεύ­θυ­νοι για την εκτε­τα­μέ­νη και ορι­ζό­ντια φτω­χο­ποί­η­ση του ελ­λη­νι­κού λαού. Οι Ελ­λη­νί­δες και οι Έλ­λη­νες βρί­σκο­νται στον μι­σθο­λο­γι­κό «πάτο» της Ευ­ρώ­πης, με τον πλη­θω­ρι­σμό και την ακρί­βεια να κα­τα­τρώ­νε τα ήδη χα­μη­λά ει­σο­δή­μα­τά τους, απο­κλει­σμέ­νοι, πα­ράλ­λη­λα από την πρό­σβα­ση σε βα­σι­κές κοι­νω­νι­κές πα­ρο­χές. Η Κυ­βέρ­νη­ση, αντί να πάρει ου­σια­στι­κά μέτρα για την αντι­με­τώ­πι­ση της ακρί­βειας, ου­σια­στι­κά υπε­ρα­σπί­ζε­ται τα ολι­γο­πώ­λια και τα καρ­τέλ σε ενέρ­γεια και τρά­πε­ζες.

Η Ελ­λά­δα, λοι­πόν, μοιά­ζει όλο και λι­γό­τε­ρο με μια σύγ­χρο­νη ευ­ρω­παϊ­κή χώρα, καθώς η Κυ­βέρ­νη­ση αδυ­να­τεί να δια­σφα­λί­σει στους πο­λί­τες αξιο­πρε­πές ει­σό­δη­μα, στοι­χειώ­δη ασφά­λεια και τα δια­χρο­νι­κά κε­κτη­μέ­να του κοι­νω­νι­κού κρά­τους. Η από­κλι­ση της χώρας μας από το ευ­ρω­παϊ­κό θε­σμι­κό και κοι­νω­νι­κό κε­κτη­μέ­νο έχει άμεση και δρα­μα­τι­κή επί­δρα­ση στην ευ­η­με­ρία των πο­λι­τών και την πρό­ο­δο της κοι­νω­νί­ας, στην απο­τε­λε­σμα­τι­κή προ­ά­σπι­ση θε­με­λιω­δών ατο­μι­κών δι­καιω­μά­των και στη δί­καιη και αν­θε­κτι­κή ανά­πτυ­ξη της χώρας, με δί­καιη κα­τα­νο­μή του πα­ρα­γό­με­νου πλού­του.

Η θε­σμι­κή και πο­λι­τι­κή υπο­βάθ­μι­ση που πλήτ­τει σή­με­ρα την Χώρα μας ως απο­τέ­λε­σμα συ­γκε­κρι­μέ­νων κυ­βερ­νη­τι­κών επι­λο­γών και ενερ­γειών, λει­τουρ­γεί, πράγ­μα­τι, αδιαμ­φι­σβή­τη­τα σε βάρος των πο­λι­τών, των πο­λι­τι­κών και κοι­νω­νι­κών δι­καιω­μά­των και της ποιό­τη­τας ζωής τους, προ­κα­λώ­ντας τους απο­γο­ή­τευ­ση και στε­ρώ­ντας τους κάθε πίστη στους θε­σμούς, στη Δι­καιο­σύ­νη και στη δυ­να­τό­τη­τα για ένα κα­λύ­τε­ρο αύριο. Υπό το πρί­σμα αυτό, η πα­ρού­σα πρό­τα­ση δυ­σπι­στί­ας αφορά σε όλες τις πα­ρα­μέ­τρους ενός Κρά­τους Δι­καί­ου που οφεί­λει να δια­τε­λεί σε οι­κο­νο­μι­κή και κοι­νω­νι­κή ευ­ρυθ­μία.

Η ήδη δια­μορ­φω­θεί­σα κα­τά­στα­ση, μετά και την πρό­σφα­τη με­γα­λειώ­δη πα­ρου­σία του Ελ­λη­νι­κού Λαού που δια­δή­λω­σε για την αλή­θεια και τη δι­καιο­σύ­νη, πι­στο­ποιεί την πο­λι­τι­κή και ηθική απο­νο­μι­μο­ποί­η­ση της Κυ­βέρ­νη­σης και του ίδιου του Πρω­θυ­πουρ­γού, οι χει­ρι­σμοί και οι ενέρ­γειες των οποί­ων οδή­γη­σαν τα εκα­τομ­μύ­ρια πο­λί­τες στην Ελ­λά­δα και το εξω­τε­ρι­κό στους δρό­μους, με αί­τη­μα την απο­νο­μή Δι­καιο­σύ­νης για τους 57 αδι­κο­χα­μέ­νους συ­μπο­λί­τες μας και με την πε­ποί­θη­ση ότι αξί­ζου­με και δι­καιού­μα­στε πε­ρισ­σό­τε­ρα.

Επει­δή η Κυ­βέρ­νη­ση απο­δεί­χθη­κε ανε­παρ­κής και ακα­τάλ­λη­λη να πε­ρι­φρου­ρή­σει το κρί­σι­μο ζή­τη­μα της ασφά­λειας των με­τα­φο­ρών του Ελ­λη­νι­κού Λαού.

Επει­δή απο­δεί­χθη­κε πα­ράλ­λη­λα επι­ζή­μια και επι­κίν­δυ­νη για την Ελ­λη­νι­κή Δη­μο­κρα­τία, καθώς, προ­κει­μέ­νου να συ­γκα­λύ­ψει τις προ­φα­νείς ευ­θύ­νες της στην τρα­γω­δία των Τε­μπών, με­τήλ­θε πρα­κτι­κών και με­θό­δων που δεν συ­νά­δουν με το Κρά­τος Δι­καί­ου, τη Δια­φά­νεια και τη Δι­καιο­σύ­νη.

Επει­δή με το σκάν­δα­λο των υπο­κλο­πών, αλλά και με τις πα­ρεμ­βά­σεις της στη Δι­καιο­σύ­νη έχει υπο­νο­μεύ­σει και απα­ξιώ­σει το Κρά­τος Δι­καί­ου.

Επει­δή με την υπε­ρά­σπι­ση των ολι­γο­πω­λί­ων και των καρ­τέλ και τις πο­λι­τι­κές της που ενι­σχύ­ουν τις ανι­σό­τη­τες και την αι­σχρο­κέρ­δεια, φτω­χο­ποιεί τον ελ­λη­νι­κό λαό.

Για τους λό­γους αυ­τούς

Υπο­βάλ­λου­με πρό­τα­ση δυ­σπι­στί­ας κατά της Κυ­βέρ­νη­σης σύμ­φω­να με το άρθρο 84 παρ. 2 του Συ­ντάγ­μα­τος και το άρθρο 142 του Κα­νο­νι­σμού της Βου­λής».

Πηγή: skai.gr