Το τελικό κείμενο της πρότασης δυσπιστίας που καταθέτουν ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά και Πλεύση Ελευθερίας

Μετά από πυρε­τώ­δεις διερ­γα­σίες και τηλε­φω­νή­ματα μεταξύ των κομ­μά­των βγήκε λευκός καπνός για το κείμενο που συνυ­πο­γρά­φουν ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αρι­στερά και Πλεύση Ελευ­θε­ρίας για την πρόταση δυσπι­στίας κατά της κυβέρ­νη­σης του Κυριά­κου Μητσο­τάκη.

Εκτι­μά­ται ότι την πρόταση δυσπι­στίας θα υπο­γρά­ψουν και κάποιοι ανε­ξάρ­τη­τοι βου­λευ­τές.

«Προς τον κ. Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων

Θέμα: «Πρόταση δυσπι­στίας κατά της Κυβέρ­νη­σης

(άρθρα 84 παρ. 2 του Συντάγ­μα­τος και 142 Κανο­νι­σμού της Βουλής)»

Το δυστύχημα-έγκλημα των Τεμπών, που έλαβε χώρα στις 28 Φεβρουα­ρίου 2023  απο­τε­λεί τη μεγα­λύ­τερη σιδη­ρο­δρο­μική τρα­γω­δία στην ιστορία της Ελλάδας, αλλά και ένα από τα μεγα­λύ­τερα σιδη­ρο­δρο­μικά δυστυ­χή­ματα στην Ευρώπη. Η μετω­πική σύγκρουση του επι­βα­τι­κού τρένου Intercity, που εκτε­λούσε το δρο­μο­λό­γιο Αθήνα-Θεσσαλονίκη, με εμπο­ρική αμα­ξο­στοι­χία είχε το τραγικό απο­τέ­λε­σμα να χάσουν άδικα τη ζωή τους 57 συμπο­λί­τες μας, και να τραυ­μα­τι­στούν δεκάδες ακόμη – κάποιοι εξ αυτών πολύ σοβαρά.

Δύο χρόνια αργό­τερα, τα ογκώδη και πρω­το­φανή σε συμ­με­τοχή λαϊκά συλ­λα­λη­τή­ρια του Ιανουα­ρίου και του Φεβρουα­ρίου 2025 διε­μή­νυ­σαν την εδραιω­μένη πεποί­θηση της κοι­νω­νίας για τις ευθύνες της Κυβέρ­νη­σης ανα­φο­ρικά τόσο με το ίδιο το δυστύχημα-έγκλημα και τις συν­θή­κες που οδή­γη­σαν σε αυτό, όσο και για τη μετέ­πειτα από­πειρα συγκά­λυ­ψης των κυβερ­νη­τι­κών ευθυνών, για πράξεις και παρα­λεί­ψεις, στην πρό­κληση της τρα­γω­δίας. Η κοι­νω­νική αυτή πεποί­θηση, η οποία έχει τρο­φο­δο­τη­θεί πρω­τί­στως από τη συμπε­ρι­φορά των κυβερ­νη­τι­κών στε­λε­χών, αλλά και του ίδιου του Πρω­θυ­πουρ­γού, μέσω στο­χευ­μέ­νων και επα­νει­λημ­μέ­νων, αλα­ζο­νι­κών και αυτο­α­ναι­ρε­τι­κών δηλώ­σεων, μεθο­δεύ­σεων και ενερ­γειών, κατα­δει­κνύει τη διάρ­ρηξη και ορι­στική άρση της εμπι­στο­σύ­νης των πολιτών στην Κυβέρ­νηση και τον Πρω­θυ­πουργό, ως αρχηγό της, και καθιστά παλ­λαϊκή την απαί­τηση για απονομή Δικαιο­σύ­νης και για ασφα­λείς σιδη­ρο­δρο­μι­κές μετα­φο­ρές. Πρό­κει­ται πλέον για μια απο­νο­μι­μο­ποι­η­μένη κυβέρ­νηση και έναν απο­νο­μι­μο­ποι­η­μένο πρω­θυ­πουργό.

Η ως άνω άρση της εμπι­στο­σύ­νης των πολιτών στην Κυβέρ­νηση, προήλθε μετά από σειρά γεγο­νό­των, μεταξύ των οποίων συγκα­τα­λέ­γο­νται και τα εξής:

Στις 20 Φεβρουα­ρίου του 2023, λίγες ημέρες μόνο πριν την τρα­γω­δία, ο τότε αρμό­διος Υπουρ­γός Μετα­φο­ρών Κ. Καρα­μαν­λής δια­βε­βαί­ωνε με θρα­σύ­τητα τη Βουλή των Ελλήνων ότι δεν υφί­στα­ται απο­λύ­τως κανένα θέμα ασφά­λειας στη λει­τουρ­γία των σιδη­ρο­δρό­μων στη χώρα, τονί­ζο­ντας χαρα­κτη­ρι­στικά «..μια υπεύ­θυνη πολι­τεία δεν πρέπει να παίζει με την ασφά­λεια των πολιτών».

Δυστυ­χώς, αυτό που βεβαιώ­θηκε με τον πλέον τραγικό τρόπο, μόλις μία εβδο­μάδα αργό­τερα, ήταν ότι η λει­τουρ­γία των ελλη­νι­κών σιδη­ρο­δρό­μων είναι όχι μόνο προ­βλη­μα­τική, αλλά παρου­σιά­ζει τρα­γι­κές ελλεί­ψεις σε βασικά συστή­ματα ασφα­λείας, τα οποία είτε βρί­σκο­νταν εκτός λει­τουρ­γίας, είτε δεν είχαν καν τοπο­θε­τη­θεί. Η Κυβέρ­νηση δε, όπως προ­κύ­πτει από τα στοι­χεία που ήδη έχουν δημο­σιο­ποι­η­θεί, είχε πλήρη γνώση των ελλεί­ψεων αυτών, καθώς είχε λάβει επα­νει­λημ­μέ­νως και με ρητό τρόπο σχε­τι­κές προει­δο­ποι­ή­σεις από διοι­κή­σεις, κεντρικά στελέχη και εκπρο­σώ­πους των εργα­ζο­μέ­νων των εμπλε­κό­με­νων φορέων, οι οποίοι επε­σή­μα­ναν, σε διά­φο­ρους χρόνους, την επεί­γουσα ανάγκη να υπάρ­ξουν ασφα­λι­στι­κές δικλί­δες για την ασφαλή λει­τουρ­γία του σιδη­ρο­δρό­μου και τον πραγ­μα­τικό κίνδυνο που υφί­στα­ται, αν αυτό δεν συμβεί. Ωστόσο, η Κυβέρ­νηση και ο αρμό­διος Υπουρ­γός, κ. Καρα­μαν­λής, όχι μόνο είχαν επι­λέ­ξει να αδια­φο­ρή­σουν, αλλά δια­τεί­νο­νταν με αλα­ζο­νεία ότι δεν υφί­στατο καν θέμα ασφά­λειας στη λει­τουρ­γία των σιδη­ρο­δρό­μων. Όπως μάλιστα κυνικά δήλωσε μια μόλις εβδο­μάδα μετά την τρα­γω­δία στέ­λε­χος της Κυβέρ­νη­σης: «Είσαι ο Υπουρ­γός Μετα­φο­ρών. Μπορείς να πας στη Βουλή και να πεις “ναι, έχουν πρό­βλημα ασφα­λείας τα τρένα”; Αν το πεις αυτό, δεν θα μπει αύριο άνθρω­πος στα τρένα….».

Στην εγκλη­μα­τική ολι­γω­ρία και αδια­φο­ρία της Κυβέρ­νη­σης στο διά­στημα πριν και έως τη συντέ­λεση του δυστυ­χή­μα­τος, προ­στέ­θηκε και η εξίσου εγκλη­μα­τική και μεθο­δευ­μένη προ­σπά­θεια εκ των υστέρων συγκά­λυ­ψης των κυβερ­νη­τι­κών ευθυνών στην υπόθεση. Χαρα­κτη­ρι­στικά ανα­φέ­ρουμε τη συνει­δητή παρε­μπό­διση της δυνα­τό­τη­τας περαι­τέρω διε­ρεύ­νη­σης της ύπαρξης ποι­νι­κών ευθυνών πολι­τι­κών προ­σώ­πων λόγω της μη ορθής και έγκαι­ρης υλο­ποί­η­σης της σύμ­βα­σης 717/2014, η οποία αφο­ρούσε στην ανάταξη και ανα­βάθ­μιση του συστή­μα­τος σημα­το­δό­τη­σης – τηλε­διοί­κη­σης σε τμήματα του άξονα Αθήνα – Θεσ­σα­λο­νίκη – Προ­μα­χώ­νας, μέσω της απόρ­ρι­ψης από την κυβερ­νη­τική πλειο­ψη­φία ως προ­δή­λως αβά­σι­μης της πρό­τα­σης για σύσταση σχε­τι­κής ειδικής κοι­νο­βου­λευ­τι­κής επι­τρο­πής για τη διε­νέρ­γεια προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης του άρθρου 86 παρ. 3 του Συντάγ­μα­τος, στις 24 Νοεμ­βρίου 2023. Η κυβερ­νη­τική πλειο­ψη­φία αγνόησε, μάλιστα, επι­δει­κτικά το πόρισμα της Ευρω­παϊ­κής Εισαγ­γε­λίας στην υπόθεση αυτή, το οποίο, μεταξύ άλλων, ανα­φε­ρό­ταν στην ύπαρξη αιτιώ­δους σχέσης μεταξύ της μη ολο­κλή­ρω­σης της ως άνω σύμ­βα­σης και της τρα­γω­δίας στα Τέμπη.

Η από­πειρα από­κρυ­ψης των όποιων κυβερ­νη­τι­κών ευθυνών για την τρα­γω­δία των Τεμπών συνε­χί­στηκε και κατά τις εργα­σίες της εντέλει συστα­θεί­σας Εξε­τα­στι­κής Επι­τρο­πής «για τη διε­ρεύ­νηση του εγκλή­μα­τος των Τεμπών και όλων των πτυχών που σχε­τί­ζο­νται με αυτό». Στο πλαίσιο αυτό και παρά τις συνε­χείς αντι­δρά­σεις των κομ­μά­των της αντι­πο­λί­τευ­σης, οι βου­λευ­τές της κυβερ­νη­τι­κής πλειο­ψη­φίας, κατευ­θυ­νό­με­νοι από τον Πρω­θυ­πουργό, αν μη τι άλλο στο πλαίσιο της δια­τε­ταγ­μέ­νης κομ­μα­τι­κής πει­θαρ­χίας, προ­έ­βη­σαν σε παρελ­κυ­στική πρό­σκληση ως μαρ­τύ­ρων προ­σώ­πων που δεν είχαν καμία γνώση της τρέ­χου­σας κατά­στα­σης του σιδη­ρο­δρο­μι­κού δικτύου, απο­κλεί­ο­ντας ταυ­τό­χρονα μάρ­τυ­ρες κομ­βι­κής σημα­σίας για τη δια­λεύ­κανση της υπό­θε­σης με πολύ­τιμη και άμεση γνώση της σημε­ρι­νής κατά­στα­σης του δικτύου, της δια­χεί­ρι­σης της σύμ­βα­σης 717/2014 και των πολι­τι­κών απο­φά­σεων του κ. Καρα­μανλή ως Υπουρ­γού Υπο­δο­μών και Μετα­φο­ρών, ή καλώ­ντας τους καθυ­στε­ρη­μένα, αφότου αυτοί είχαν περιέλ­θει σε θέση κατη­γο­ρου­μέ­νου, ώστε να προ­φα­σι­σθούν το δικαί­ωμα στη σιωπή.

Παράλ­ληλα, δρώντας ως εντο­λο­δό­χοι του Πρω­θυ­πουρ­γού, ολο­κλή­ρω­σαν πρόωρα τις εργα­σίες της Εξε­τα­στι­κής Επι­τρο­πής, με το τελικό πόρισμα που συνέ­τα­ξαν να προ­βαί­νει σε μια εξό­φθαλμη και άγαρμπη προ­σπά­θεια να απο­δώ­σει την πλήρη ευθύνη για την τρα­γω­δία απο­κλει­στικά σε «ανθρώ­πινο λάθος», σε πλήρη συμ­μόρ­φωση με το πρω­θυ­πουρ­γικό αφήγημα, αγνο­ώ­ντας πλήρως ακόμα και το πόρισμα της τρι­με­λούς επι­τρο­πής εμπει­ρο­γνω­μό­νων που η ίδια η Κυβέρ­νηση συνέ­στησε και από το οποίο προ­έ­κυ­πταν σαφώς η απουσία τοπικού συστή­μα­τος τηλε­διοί­κη­σης στη Λάρισα, η μη λει­τουρ­γία του κεντρι­κού δευ­τε­ρο­βάθ­μιου συστή­μα­τος ελέγχου στην έδρα του ΟΣΕ, στην οδό Καρόλου στην Αθήνα, η μη ενερ­γο­ποί­ηση συστή­μα­τος GSM-R και η ελλιπής και ανε­παρ­κής εκπαί­δευση του μοι­ραίου σταθ­μάρχη που παρά­νομα είχε μετα­τα­χθεί στη θέση αυτή από κυβερ­νη­τικό παρά­γο­ντα. Τις ανωτέρω αστο­χίες της Εξε­τα­στι­κής Επι­τρο­πής, οι οποίες οφεί­λο­νται αμιγώς στην -υποκινούμενη από τον Πρωθυπουργό- στάση των βου­λευ­τών της κυβερ­νη­τι­κής πλειο­ψη­φίας καθ’ όλη τη διάρ­κεια των εργα­σιών της, ανα­γκά­στηκε να παρα­δε­χθεί τελικά και ο ίδιος ο Πρω­θυ­πουρ­γός σε πρό­σφατη συνέ­ντευξη του, λέγο­ντας ότι «η Εξε­τα­στική Επι­τροπή [για τα Τέμπη] δεν ήταν η καλύ­τερη στιγμή της Βουλής».

Εξ άλλου, η συντε­ταγ­μένη προ­σπά­θεια συγκά­λυ­ψης των κυβερ­νη­τι­κών ευθυνών  είχε, ήδη εκκι­νή­σει μερικές ημέρες μετά την τραγική σύγκρουση. Πριν από σχεδόν έναν χρόνο προ­έ­κυψε, βάσει εγγρά­φων των Εγκλη­μα­το­λο­γι­κών Εργα­στη­ρίων της ΕΛ.ΑΣ, ότι μόλις μερικές ώρες μετά τη σύγκρουση κάποιοι αφαί­ρε­σαν παρά­νομα τις συνο­μι­λίες του μοι­ραίου σταθ­μάρχη από τον ΟΣΕ και, κατόπιν τεχνι­κής επε­ξερ­γα­σίας (μοντάζ), τις έδωσαν αλλοιω­μέ­νες στη δημο­σιό­τητα την επομένη του δυστυ­χή­μα­τος, σε μία προφανή από­πειρα να υπο­βαθ­μι­στούν οι υφι­στά­με­νες κυβερ­νη­τι­κές ευθύνες ανα­φο­ρικά με την κατά­σταση του σιδη­ρο­δρο­μι­κού δικτύου και να ενι­σχυ­θεί το -προαποφασισμένο και ήδη δια­τυ­πω­μένο το πρωί της ίδιας ημέρας από τον ίδιο τον κ. Μητσοτάκη- επίσημο κυβερ­νη­τικό αφήγημα που ήθελε την τρα­γω­δία να οφεί­λε­ται απο­κλει­στικά σε ανθρώ­πινο λάθος, να δια­μορ­φω­θεί δηλαδή στην κοινή γνώμη η πεποί­θηση ότι το «ανθρώ­πινο λάθος» είναι ο απο­κλει­στι­κός παρά­γο­ντας στον οποίο οφεί­λε­ται η τρα­γω­δία.

Ο ίδιος δε ο Πρω­θυ­πουρ­γός παρα­δέ­χθηκε σε συνέ­ντευξή του τον Απρίλιο του 2024 ότι πιθανώς οι συνο­μι­λίες που δόθηκαν αρχικά στη δημο­σιό­τητα να είναι προϊόν μοντάζ, ισχυ­ρι­ζό­με­νος, ωστόσο, πως δεν γνω­ρί­ζει ποιος το έκανε. Παρόλα αυτά, έως σήμερα εξα­κο­λου­θεί να παρα­μέ­νει άγνωστο ποιος, πέραν του προ­σω­πι­κού του ΟΣΕ, είχε πρό­σβαση στο σύστημα κατα­γρα­φών και επι­κοι­νω­νιών του Οργα­νι­σμού, ώστε να μπορεί να προβεί στις ενέρ­γειες αυτές, με κυβερ­νη­τικά στελέχη σε πολλές περι­πτώ­σεις να αρνού­νται ακόμα και την ίδια την ύπαρξη του μοντάζ,  παρά τη ρητή παρα­δοχή του Πρω­θυ­πουρ­γού!

Στην ίδια κατεύ­θυνση και υπη­ρε­τώ­ντας τον ίδιο σκοπό, με διαταγή που δόθηκε στις 3 Μαρτίου 2023 επήλθε παρά­νομη αλλοί­ωση του τόπου της τρα­γω­δίας, με τη μετα­φορά των βαγο­νιών των δύο συρμών, το «μπάζωμα» και την εκχέρ­σωση της περιο­χής, με απο­τέ­λε­σμα την κατα­στροφή πολύ­τι­μων για τις έρευνες απο­δει­κτι­κών στοι­χείων, όπως επι­βε­βαιώ­θηκε και από το ήδη δημο­σιο­ποι­η­θέν πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ.

Ανα­φο­ρικά δε με το ζήτημα της αλλοί­ω­σης του χώρου του δυστυ­χή­μα­τος, σε συνε­ντεύ­ξεις του ο Πρω­θυ­πουρ­γός δήλωσε ότι επρό­κειτο για αμιγώς υπη­ρε­σια­κές απο­φά­σεις των αρμό­διων κρα­τι­κών υπη­ρε­σιών που δρούσαν στο σημείο και ότι δεν υπήρξε καμία κυβερ­νη­τική εμπλοκή σε αυτές, καθώς η Κυβέρ­νηση και ο ίδιος ούτε τις γνώ­ρι­ζαν ούτε όφειλαν να τις γνω­ρί­ζουν, προ­σπερ­νώ­ντας με αφο­πλι­στικό κυνισμό το γεγονός ότι κυβερ­νη­τικά στελέχη, με στενή σύνδεση με τον ίδιο τον Πρω­θυ­πουργό, προ­ΐ­στα­ντο των συσκέ­ψεων αυτών. Δήλωνε, μάλιστα, ο κ Πρω­θυ­πουρ­γός, σίγου­ρος πως όσες ενέρ­γειες έγιναν, έγιναν «για καλό σκοπό». Ο αρμό­διος δε Υπουρ­γός Δικαιο­σύ­νης έφτασε στο σημείο να πει ανε­ρυ­θρί­α­στα πως «είναι για τα μπάζα όσοι μιλούν για μπα­ζώ­ματα» και παρά τις σχε­τι­κές απο­κα­λύ­ψεις να παρα­μέ­νει ακόμη στη θέση του.

Συγκε­κρι­μένα, σύμφωνα με στελέχη της Αστυ­νο­μίας και της Τρο­χαίας, ασκή­θηκε πολι­τική πίεση προ­κει­μέ­νου να συναι­νέ­σουν στο «μπάζωμα» της περιο­χής, παρά τις ρητές επι­φυ­λά­ξεις και προει­δο­ποι­ή­σεις τους ότι ήταν καθ’ ύλην αναρ­μό­διοι να λάβουν μια τέτοια απόφαση καθώς, στον βαθμό που είχε συντα­χθεί δικο­γρα­φία για τη διε­ρεύ­νηση ποινικά κολά­σι­μων πράξεων και παρα­λεί­ψεων, επρό­κειτο πλέον για «τόπο εγκλή­μα­τος» και απαι­τού­νταν η άδεια των ανα­κρι­τι­κών αρχών.

Παρόλα αυτά, ο τόπος του δυστυ­χή­μα­τος καθα­ρί­στηκε πλήρως ήδη την αμέσως επόμενη μέρα με πρό­σχημα την επα­να­λει­τουρ­γία των σιδη­ρο­δρό­μων, η οποία, ωστόσο, έλαβε χώρα σχεδόν ένα μήνα μετά, στις 29 Μαρτίου 2023. Στη συντο­νι­σμένη αυτή αλλοί­ωση του χώρου του δυστυ­χή­μα­τος μετείχε, σύμφωνα με τις μαρ­τυ­ρίες, και μέλος της Κυβέρ­νη­σης, ο τότε Υφυ­πουρ­γός παρά τω Πρω­θυ­πουργό κ. Χρήστος Τρια­ντό­που­λος, όπως προ­κύ­πτει τόσο από ένορκες κατα­θέ­σεις των αρμό­διων στε­λε­χών της Αστυ­νο­μίας, όσο και από δηλώ­σεις του ίδιου του κ. Τρια­ντό­που­λου. Πράγ­ματι, ο κ. Τρια­ντό­που­λος, ανα­κοί­νωσε με δελτίο τύπου στις 6 Μαρτίου 2023 την ολο­κλή­ρωση των «έργων απο­κα­τά­στα­σης» του χώρου του δυστυ­χή­μα­τος «με απόλυτο σεβασμό στα θύματα του τρα­γι­κού δυστυ­χή­μα­τος που συγκλό­νισε την πατρίδα μας και τις οικο­γέ­νειές τους», ενώ έχει παρα­δε­χθεί δημο­σίως σε πλήθος συνε­ντεύ­ξεων: «έτυχε με εντολή του Πρω­θυ­πουρ­γού να το δια­χει­ρι­στώ να βρεθώ στο σημείο [του δυστυ­χή­μα­τος] για πέντε μέρες».

Επι­πλέον, σύμφωνα με τη Διάταξη της Εισαγ­γε­λέως Εφετών Λάρισας, η οποία διέταξε περαι­τέρω προ­κα­ταρ­κτική εξέταση σε βάρος των μελών του Συντο­νι­στι­κού Οργάνου Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας που συγκρο­τή­θηκε για το δυστύ­χημα και σε βάρος μελών της Κυβέρ­νη­σης, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του κ. Τρια­ντό­που­λου, προς διε­ρεύ­νηση ενδε­χό­με­νης τέλεσης των αδι­κη­μά­των της παρά­βα­σης καθή­κο­ντος και της υπό­θαλ­ψης εγκλη­μα­τία για τις πράξεις αυτές, τις επό­με­νες μέρες του δυστυ­χή­μα­τος απο­μα­κρύν­θη­καν από τον χώρο σημα­ντικά απο­δει­κτικά στοι­χεία, με απο­τέ­λε­σμα να καθί­στα­ται «δυσχε­ρής, αν όχι αδύνατη» η πλήρης συγκέ­ντρωση και αξιο­ποί­ηση όλων των ευρη­μά­των προ­κει­μέ­νου να εντο­πι­στούν οι αιτίες του δυστυ­χή­μα­τος και συνα­κό­λουθα οι πράξεις και παρα­λεί­ψεις των υπαι­τίων που οδή­γη­σαν σε αυτό.

Η Διάταξη της Εισαγ­γε­λέως Εφετών Λάρισας κατα­λή­γει ότι «είναι βέβαιον ότι το υλικό που απο­μα­κρύν­θηκε από τον τόπο του εγκλή­μα­τος ήταν εξαι­ρε­τικά σημα­ντικό για απο­δει­κτική αξιο­ποί­ηση, σε κάθε δε περί­πτωση απο­τε­λούσε τμήμα του απο­δει­κτι­κού υλικού, αφού περιείχε πει­στή­ρια και ίχνη (προ­σω­πικά αντι­κεί­μενα, γενε­τικό υλικό επι­βα­τών που χάθηκαν κ.ο.κ.). Περαι­τέρω, είναι προ­φα­νές ότι καμία νόμιμη απόφαση δεν ελήφθη για την απο­μά­κρυνση αυτού του απο­δει­κτι­κού υλικού, ούτε κατα­γρά­φηκε σε οποιο­δή­ποτε έγγραφο αυτή η ενέρ­γεια, και μάλιστα είναι άξιον απορίας πώς μετα­φέρ­θη­καν με φορτηγά τόνοι αδρανών υλικών από το σημείο, μολο­νότι ο χώρος φυλασ­σό­ταν από αστυ­νο­μι­κές δυνά­μεις σε 24ωρη βάση […]».

Επι­πλέον, πριν μερικές ημέρες, έγγραφο της Εισαγ­γε­λίας Λάρισας που δια­βι­βά­στηκε στη Βουλή, απα­ντώ­ντας στην αντι­πο­λί­τευση, ανα­φέ­ρει πως δεν υπήρξε εισαγ­γε­λική παραγ­γε­λία για την αλλοί­ωση του τόπου του δυστυ­χή­μα­τος στα Τέμπη. Ακόμα ένα στοι­χείο που συνη­γο­ρεί στο ότι η σχετική εντολή δόθηκε από μέλος της Κυβέρ­νη­σης.

Παρόλα αυτά, ο κ. Τρια­ντό­που­λος παρέ­μεινε μέλος της Κυβέρ­νη­σης έως τη στιγμή της απο­δο­χής της πρό­τα­σης για σύσταση ειδικής κοι­νο­βου­λευ­τι­κής επι­τρο­πής του άρθρου 86 παρ. 3 του Συντάγ­μα­τος σχετικά με τις ποι­νι­κές ευθύνες του στην υπόθεση της αλλοί­ω­σης του χώρου του δυστυ­χή­μα­τος – πρόταση, την οποία ο Πρω­θυ­πουρ­γός και η κυβερ­νη­τική πλειο­ψη­φία ανα­γκά­στη­καν, σύμφωνα με δημόσια δήλωσή τους, να κάνουν απο­δε­κτή όχι επειδή επι­θυ­μούν την ουσια­στική διε­ρεύ­νηση της υπό­θε­σης και την απο­κά­λυψη της αλή­θειας, αλλά αμιγώς συρό­με­νοι από τα γεγο­νότα και εγκλω­βι­σμέ­νοι από την αδια­πραγ­μά­τευτη και ρητή παλ­λαϊκή απαί­τηση για απο­κά­λυψη της αλή­θειας.

Τα ανωτέρω στοι­χεία επιρ­ρω­νύ­ο­νται εμφα­τικά και από το πρό­σφατο πόρισμα του Εθνικού Οργα­νι­σμού Διε­ρεύ­νη­σης Αερο­πο­ρι­κών & Σιδη­ρο­δρο­μι­κών Ατυ­χη­μά­των & Ασφά­λειας Μετα­φο­ρών (ΕΟΔΑΣΑΑΜ), σύμφωνα με το οποίο η αλλοί­ωση του χώρου του δυστυ­χή­μα­τος στέρησε από τη Δικαιο­σύνη πολύ­τιμα απο­δει­κτικά στοι­χεία, τα οποία θα μπο­ρού­σαν να ρίξουν φως σε διά­φο­ρες πτυχές των αιτίων του δυστυ­χή­μα­τος και, συνα­κό­λουθα, των κυβερ­νη­τι­κών ευθυνών στην υπόθεση.

Όσον αφορά στη διε­ρεύ­νηση των αιτίων της πυρ­κα­γιάς, από την οποία έχασαν τη ζωή τους μετά τη σύγκρουση του­λά­χι­στον 5-7 συμπο­λί­τες μας, καθώς και της τερά­στιας πυρό­σφαι­ρας που προ­κλή­θηκε αμέσως μετά τη σύγκρουση, για τον σχη­μα­τι­σμό της οποίας το πόρισμα ανα­φέ­ρει, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Τα απο­τε­λέ­σματα της χημικής ανά­λυ­σης (που έγινε από το Γενικό Χημείο του Κράτους) κρί­θη­καν ασαφή, λόγω της καθυ­στέ­ρη­σης των 28 ημερών και της επι­μό­λυν­σης της σκηνής».

«[…] βρέ­θη­καν ίχνη από διά­φο­ρους υδρο­γο­νάν­θρα­κες, μεταξύ των οποίων κυρίως ίχνη ξυλο­λίου […]»

«[…] το ξυλόλιο δεν εντο­πί­ζε­ται συνήθως εκεί ως απο­τέ­λε­σμα μόλυν­σης ή άλλων φυσικών αιτίων. Αυτό ενι­σχύει τη μη φυσιο­λο­γική παρου­σία ξυλο­λίου στο πρώτο δείγμα. Εάν γινόταν σωστή δειγ­μα­το­λη­ψία και ανάλυση στον τόπο του ατυ­χή­μα­τος την 1η Μαρτίου 2023 (10-12 ώρες μετά το ατύχημα), θα υπήρχαν αρκετές πλη­ρο­φο­ρίες για τον προσ­διο­ρι­σμό του τύπου και της θέσης της πηγής για το άγνωστο καύσιμο»

«Η μεγάλη πυρό­σφαιρα στο σιδη­ρο­δρο­μικό δυστύ­χημα των Τεμπών που έλαβε χώρα εντός 0,5 δευ­τε­ρο­λέ­πτων από τη σύγκρουση των αμα­ξο­στοι­χιών δεν μπορεί να απο­δο­θεί στα έλαια των μετα­σχη­μα­τι­στών (PDMS), τα οποία, αν και εύφλε­κτα σε αρκού­ντως υψηλές θερ­μο­κρα­σίες (> 400) δεν θα μπο­ρού­σαν, για λόγους κινη­τι­κής αντί­δρα­σης, να ανα­φλε­γούν στις επι­κρα­τού­σες συν­θή­κες. Επο­μέ­νως, η προ­έ­λευση της πυρό­σφαι­ρας που να συνάδει με μερι­κούς τόνους εύφλε­κτου πτη­τι­κού καυ­σί­μου πρέπει να ανα­ζη­τη­θεί αλλού» (σελ. 108 του Πορί­σμα­τος, παρ. 495).

Τα ευρή­ματα και συμπε­ρά­σματα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ ανα­φο­ρικά με τη μη φυσιο­λο­γική παρου­σία ιχνών ξυλο­λίου στον χώρο του δυστυ­χή­μα­τος δια­ψεύ­δουν πλήρως τις αρχικές δηλώ­σεις του Πρω­θυ­πουρ­γού, ο οποίος σε συνέ­ντευξή του τον Απρίλιο του 2024 είχε απορ­ρί­ψει ως «τερα­τουρ­γίες» οποια­δή­ποτε πιθα­νό­τητα μετα­φο­ράς του παρά­νο­μου αυτού καυ­σί­μου από την εμπο­ρική αμα­ξο­στοι­χία, αλλά και οποια­δή­ποτε πιθα­νό­τητα αλλοί­ω­σης του χώρου του δυστυ­χή­μα­τος εν γένει. Δεν δίστασε, μάλιστα, να ισχυ­ρι­στεί πως το μόνο λάθος της Κυβέρ­νη­σής του στην υπόθεση αυτή ήταν πως δεν απά­ντη­σαν σε αυτές τις «θεωρίες συνο­μω­σίας» και πως σε αυτό το σημείο και μόνο κάνει την αυτο­κρι­τική του. Ακόμη και σήμερα, ο Πρω­θυ­πουρ­γός δεν παρα­δέ­χε­ται ότι έκανε λάθος, ισχυ­ρι­ζό­με­νος απλώς ότι οι περυ­σι­νές δηλώ­σεις του απο­τε­λού­σαν προϊόν παρα­πλά­νη­σής του από τις αρμό­διες υπη­ρε­σίες και τη Hellenic Train, μη διστά­ζο­ντας, μάλιστα, να …απει­λή­σει την τελευ­ταία, ήτοι έναν ιδιώτη επεν­δυτή, με την επίρ­ριψη πολι­τι­κών ευθυνών σε περί­πτωση που απο­δει­χθεί η μετα­φορά παρά­νο­μου φορτίου από την εμπο­ρική αμα­ξο­στοι­χία!

Είναι αξιο­ση­μεί­ωτο ότι τα παρα­πάνω ευρή­ματα αξιο­λο­γού­νται από τον ΕΟΔΑΣΑΑΜ τόσο σημα­ντικά που, σύμφωνα με το πόρισμα, «άλλοι παρά­γο­ντες που αναμ­φί­βολα επη­ρέ­α­σαν το πλαίσιο μέσα στο οποίο συνέβη το δυστύ­χημα (π.χ. η εξέλιξη της σύμ­βα­σης 717, η χρη­μα­το­δό­τηση επεν­δυ­τι­κών έργων, οι εθνικοί και ευρω­παϊ­κοί μηχα­νι­σμοί ελέγχου των επεν­δύ­σεων) ελή­φθη­σαν υπόψη, αλλά, μετά από αρχική αξιο­λό­γηση, απο­φα­σί­στηκε να μην ανα­λυ­θούν περαι­τέρω στην παρούσα διε­ρεύ­νηση, καθώς κρί­θη­καν λιγό­τερο σχε­τι­κοί με την άμεση και μεσο­πρό­θε­σμη βελ­τί­ωση του σιδη­ρο­δρο­μι­κού συστή­μα­τος».

Αξίζει, τέλος, να τονί­σουμε το γεγονός ότι, παρά τα επα­νει­λημ­μένα σχετικά αιτή­ματα, βίντεο που φέρεται να κατα­γρά­φουν την πορεία της εμπο­ρι­κής αμα­ξο­στοι­χίας και το σύνολο των βαγο­νιών και του φορτίου της, παρα­δό­θη­καν από την εται­ρεία που έχει ανα­λά­βει τη φύλαξη και βιντε­ο­ε­πι­τή­ρηση του σιδη­ρο­δρο­μι­κού δικτύου, στις ανα­κρι­τι­κές αρχές για πρώτη φορά τον Φεβρουά­ριο του 2025, μετά από «τυχαία ανεύ­ρεση αυτών σε κάδο ανα­κύ­κλω­σης» -όπως του­λά­χι­στον οι κομι­στές του υλικού ισχυ­ρί­στη­καν. Βάσει δε της έκθεσης της πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης που δια­τά­χθηκε από τον Εφέτη Ανα­κριτή Λάρισας ταυ­το­ποιεί­ται μεν ο εικο­νι­ζό­με­νος στο βίντεο συρμός με την εμπο­ρική αμα­ξο­στοι­χία και το φορτίο της με την επίσημη λίστα φορτίου, ωστόσο, σύμφωνα με ρητή επι­φύ­λαξη που δια­τυ­πώ­νε­ται στο τέλος της έκθεσης, δεν πιστο­ποιεί­ται η γνη­σιό­τητα του ίδιου του βιντε­ο­λη­πτι­κού υλικού. Το πόρισμα της Διεύ­θυν­σης Εγκλη­μα­το­λο­γι­κών Ερευνών της ΕΛ.ΑΣ., η οποία έχει ανα­λά­βει να πιστο­ποι­ή­σει την αυθε­ντι­κό­τητα των ίδιων των βίντεο, εκκρε­μεί έως σήμερα.

Πρό­σφατα, ο Πρω­θυ­πουρ­γός δήλωσε σε συνέ­ντευξή του πως με τα πρό­σφατα, μαζικά λαϊκά συλ­λα­λη­τή­ρια για το δυστύ­χημα των Τεμπών, οι πολίτες ζητούν τρία πράγ­ματα: «να μάθουν την αλήθεια, να απο­δο­θεί Δικαιο­σύνη και να τιμω­ρη­θούν οι ένοχοι, καθώς και να εξα­σφα­λί­σει η Κυβέρ­νηση ότι μια τέτοια τρα­γω­δία δεν θα ξανα­συμ­βεί και θα απο­κτή­σει η Ελλάδα σύγ­χρονα, ασφαλή, αξιό­πι­στα ευρω­παϊκά τρένα».

Όπως προ­κύ­πτει σαφώς από τα ανωτέρω, ο Πρω­θυ­πουρ­γός και η Κυβέρ­νησή του έχουν απο­τύ­χει παντε­λώς να εξα­σφα­λί­σουν στον λαό τα δύο πρώτα, αλλά και από­δο­σης κυβερ­νη­τι­κών ευθυνών.

Στο επίπεδο δε, της ασφά­λειας των σιδη­ρο­δρό­μων, αξίζει να επι­ση­μαν­θεί τί ακριβώς έχει κάνει η Κυβέρ­νηση για να εξα­σφα­λί­σει σήμερα, μετά από 6 σχεδόν χρόνια δια­κυ­βέρ­νη­σης της Χώρας, την ασφά­λεια των σιδη­ρο­δρο­μι­κών μετα­φο­ρών, η οποία, σύμφωνα με τα λεγό­μενα του Πρω­θυ­πουρ­γού, απο­τε­λεί «τη μέριμνα» της Κυβέρ­νη­σής του:

Δύο χρόνια μετά την τρα­γω­δία των Τεμπών, ο ελλη­νι­κός σιδη­ρό­δρο­μος δεν δια­θέ­τει ακόμη ολο­κλη­ρω­μένο Ευρω­παϊκό Σύστημα Ελέγχου Αμα­ξο­στοι­χιών (ETCS), ήτοι σύστημα αυτό­μα­της προ­στα­σίας συρμών. Το ETCS, το οποίο απο­τε­λεί­ται από παρα­τρό­χιο εξο­πλι­σμό (στις ράγες) και επι­τρό­χιο εξο­πλι­σμό (στο τρένο), μετα­δί­δει όλες τις πλη­ρο­φο­ρίες του παρα­τρό­χιου συστή­μα­τος στην καμπίνα του οδηγού, καταρ­γώ­ντας την ανάγκη για παρα­τρό­χιους σημα­το­δό­τες. Το ETCS έχει τη δυνα­τό­τητα να ενερ­γο­ποι­ή­σει το σύστημα αυτό­μα­της πέδησης, ήτοι να επι­βρα­δύ­νει ή να φρε­νά­ρει αυτό­ματα την αμα­ξο­στοι­χία. Ωστόσο, η λει­τουρ­γία του προ­ϋ­πο­θέ­τει αφενός ότι το σύστημα έχει εγκα­τα­στα­θεί στο σύνολο του σιδη­ρο­δρο­μι­κού δικτύου και των συρμών, καθώς δια­φο­ρε­τικά δεν μπορεί να λει­τουρ­γή­σει πουθενά αφε­τέ­ρου, ότι ο εξο­πλι­σμός που βρί­σκε­ται στις ράγες των τρένων και τα συστή­ματα που βρί­σκο­νται εντός των τρένων είναι συμβατά μεταξύ τους, ώστε να μπορούν να «συνο­μι­λούν».

Σήμερα , ολο­κλη­ρω­μένο σύστημα ETCS δεν υπάρχει στην Ελλάδα, καθώς μηχα­νι­σμοί του ETCS έχουν εγκα­τα­στα­θεί μόνο απο­σπα­σμα­τικά στο σιδη­ρο­δρο­μικό δίκτυο και δεν μπορούν να λει­τουρ­γή­σουν ως ενιαίο σύνολο, ενώ ακόμη και σε περι­πτώ­σεις που παρα­τρό­χια συστή­ματα έχουν εγκα­τα­στα­θεί, δεν έχουν τοπο­θε­τη­θεί στους συρμούς οι απα­ραί­τη­τοι υπο­λο­γι­στές ETCS, οι κον­σό­λες μηχα­νο­δη­γού και οι δέκτες δεδο­μέ­νων προ­κει­μέ­νου το σύστημα να μπορεί να λει­τουρ­γή­σει.

Συνεπώς, το κεντρικό σύστημα αυτό­μα­της προ­στα­σίας των συρμών εξα­κο­λου­θεί και παρα­μέ­νει ημι­τε­λές και, εξ αυτού, μη λει­τουρ­γικό και ανε­νεργό.

Άμεσα συν­δε­δε­μένο όμως, με τη λει­τουρ­γία του συστή­μα­τος  είναι και το σύστημα GSM-R, ήτοι το σύστημα κινητής επι­κοι­νω­νίας για τη μετά­δοση δεδο­μέ­νων και φωνη­τι­κών εντολών μεταξύ αμα­ξο­στοι­χιών και κέντρων ελέγχου που επι­τρέ­πει την απευ­θείας επι­κοι­νω­νία του οδηγού ενός συρμού με τα σταθ­μαρ­χεία ή με τους οδηγούς άλλων συρμών σε περί­πτωση ανάγκης. Όπως και το ETCS, το σύστημα GSM-R πρέπει να είναι εγκα­τε­στη­μένο στο σύνολο του σιδη­ρο­δρο­μι­κού δικτύου και των συρμών, πράγμα που σήμερα δεν συμ­βαί­νει.

Συνεπώς, και  το κεντρικό σύστημα κινητής και απευ­θείας  επι­κοι­νω­νίας μεταξύ αμα­ξο­στοι­χιών και κέντρων ελέγχου, εξα­κο­λου­θεί και παρα­μέ­νει ημι­τε­λές και εξ αυτού, μη λει­τουρ­γικό και ανε­νερ­γές.

Στην ίδια κατεύ­θυνση, οι ελλη­νι­κοί σιδη­ρό­δρο­μοι εξα­κο­λου­θούν να μην δια­θέ­τουν σήμερα ολο­κλη­ρω­μένα συστή­ματα φωτο­σή­μαν­σης και τηλε­διοί­κη­σης σε όλες τις γραμμές, συστή­ματα που ούτως ή άλλως θα απο­τε­λού­σαν προ­ϋ­πό­θεση για την απο­τε­λε­σμα­τική λει­τουρ­γία του συστή­μα­τος ETCS, καθώς θεω­ρού­νται οι βάσεις της περαι­τέρω ανά­πτυ­ξης των συστη­μά­των ασφα­λείας του σιδη­ρο­δρό­μου. Η άμεση σύνδεση της ύπαρξης και λει­τουρ­γίας των συστη­μά­των αυτών με την ασφά­λεια των σιδη­ρο­δρο­μι­κών μετα­φο­ρών είναι αυτο­νό­ητη, γεγονός που έχει τονίσει τόσο η Δικαιο­σύνη όσο και η Ειδική Επι­τροπή Διε­ρεύ­νη­σης που είχε συγκρο­τη­θεί από την Κυβέρ­νηση μετά το δυστύ­χημα.

Περαι­τέρω, όσον αφορά στην σημε­ρινή κατά­σταση του σιδη­ρο­δρο­μι­κού δικτύου, όπως τονίζει το πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, ο ΟΣΕ δεν παρέχει προ­λη­πτική συντή­ρηση του βασικού εξο­πλι­σμού που αφορά στον έλεγχο, την παροχή εντολών και τη σήμανση, με τις παρεμ­βά­σεις του να περιο­ρί­ζο­νται μόνο σε περι­πτώ­σεις δια­κο­πής λει­τουρ­γίας (βασικού) εξο­πλι­σμού. Επι­πλέον, ο ΕΟΔΑΣΑΑΜ τονίζει πως ο ΟΣΕ δεν εξα­σφα­λί­ζει σήμερα πως οι σταθ­μάρ­χες του δια­θέ­τουν τις απαι­τού­με­νες ικα­νό­τη­τες για την εκτέ­λεση των αρμο­διο­τή­των τους που αφορούν στην ασφά­λεια, ενώ δεν υφί­στα­ται κανένα σύστημα προ­κει­μέ­νου ο ΟΣΕ να μπορεί να παρα­κο­λου­θεί τυχόν επι­δεί­νωση των επι­δό­σεών τους σε τέτοια ζητή­ματα (σελ. 13 του Πορί­σμα­τος, παρ. 13). Στο πόρισμά του, ο ΕΟΔΟΣΑΑΜ ανα­φέ­ρε­ται, επίσης, και στην ανε­πάρ­κεια των τεχνι­κών και οργα­νω­τι­κών υπο­δο­μών που παρέχει ο ΟΣΕ στο -κατά πολύ λιγό­τερο σε αριθμό από το κανονικό- προ­σω­πικό του, η οποία έχει ως απο­τέ­λε­σμα να εξα­ντλού­νται τα όρια του επι­χει­ρη­σια­κού προ­σω­πι­κού και οι συν­θή­κες εργα­σίες τους να βαίνουν πέραν του ανθρω­πί­νως απο­δε­κτού με βιώσιμο τρόπο (σελ. 13 του Πορί­σμα­τος, παρ. 14).

Στο πλαίσιο αυτό, ο ΕΟΔΑΣΑΑΜ έχει δια­τυ­πώ­σει 17 συστά­σεις ως απο­τέ­λε­σμα της έρευνας του για το δυστύ­χημα στα Τέμπη, τονί­ζο­ντας, μεταξύ άλλων, ότι πρέπει να δημιουρ­γη­θεί άμεσα ένα πλαίσιο, στο οποίο οι διά­φο­ροι υπεύ­θυ­νοι φορείς του σιδη­ρο­δρο­μι­κού τομέα θα δια­θέ­τουν τα ανθρώ­πινα, οικο­νο­μικά και οργα­νω­τικά μέσα που απαι­τού­νται για να αντα­πο­κρι­θούν στις απαι­τή­σεις της ανά­πτυ­ξης και της δια­τή­ρη­σης ενός βιώ­σι­μου και ασφα­λούς σιδη­ρο­δρο­μι­κού συστή­μα­τος.

Οι ανωτέρω δυσλει­τουρ­γίες στις σιδη­ρο­δρο­μι­κές μετα­φο­ρές απο­δει­κνύ­ο­νται και από σειρά συμ­βά­ντων και -ευτυχώς- παρ’ ολίγον σιδη­ρο­δρο­μι­κών δυστυ­χη­μά­των που συνέ­βη­σαν εντός της τελευ­ταίας διετίας. Ενδει­κτικά ανα­φέ­ρουμε εδώ πως, στις 13 Σεπτεμ­βρίου 2024, δύο τρένα μπήκαν στην ίδια γραμμή στη δια­δρομή μεταξύ Αθήνας και Αγίων Αναρ­γύ­ρων και μια νέα τρα­γω­δία απο­φεύ­χθηκε μόνο επειδή ο ένας εκ των δύο μηχα­νο­δη­γών αντι­λή­φθηκε τί είχε συμβεί και πρόλαβε να αντι­δρά­σει. Οι δύο αμα­ξο­στοι­χίες παρα­λίγο να συγκρου­στούν αφού από λάθος κινού­νταν σε μονή γραμμή, με αντί­θετη κατεύ­θυνση, κατόπιν εντολών που έλαβαν από τους εκα­τέ­ρω­θεν σταθ­μούς. Επίσης, στις 22 Νοεμ­βρίου 2023 μία επι­βα­τική αμα­ξο­στοι­χία που εκτε­λούσε το δρο­μο­λό­γιο Ρίο – Άγιος Ανδρέας Πατρών εκτρο­χιά­στηκε μερικώς, χωρίς ευτυχώς κάποιος πολίτης να τραυ­μα­τι­στεί. Πρό­σφατα, στις 9 Οκτω­βρίου 2024, συρμός του Προ­α­στια­κού της Αθήνας ανα­γκά­στηκε σε οπι­σθο­πο­ρεία, καθώς είχε λάβει εντολή από τον Σταθ­μάρχη να εισέλ­θει σε λάθος γραμμή και, συγκε­κρι­μένα, στη γραμμή του Μετρό στην περιοχή της Δου­κίσ­σης Πλα­κε­ντίας! Ο λόγος που απε­φεύ­χθη­σαν τα χει­ρό­τερα στην περί­πτωση αυτή ήταν αφενός η ύπαρξη λει­τουρ­γι­κού συστή­μα­τος τηλε­διοί­κη­σης στο σημείο, αφε­τέ­ρου η άμεση αντί­δραση του οδηγού του συρμού, ο οποίος κατά­λαβε ότι του είχε υπο­δει­χθεί λαν­θα­σμένη πορεία.

Για σοβαρές ελλεί­ψεις στην ασφά­λεια των σιδη­ρο­δρο­μι­κών μετα­φο­ρών έχει εγκα­λέ­σει την Ελλάδα και η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή μέσω της άσκησης σωρείας προ­σφυ­γών λόγω παρα­βά­σεως. Συγκε­κρι­μένα, τον Δεκέμ­βριο του 2024, η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή απηύ­θυνε προει­δο­ποι­η­τική επι­στολή στην Ελλάδα (INFR(2023)2036), ζητώ­ντας τη συμ­μόρ­φωση της Χώρας με την ενω­σιακή νομο­θε­σία (Οδηγία 2016/798) για την ασφά­λεια των σιδη­ρο­δρό­μων. Στον ίδιο Κύκλο Παρα­βά­σεων (Infringement cycle), η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή απηύ­θυνε, μάλιστα, προει­δο­ποι­η­τική επι­στολή στην Ελλάδα (INFR(2024)2237) και λόγω της μη συμ­μόρ­φω­σης με τις ενω­σια­κές προ­δια­γρα­φές που αφορούν στη δια­χεί­ριση της ενα­έ­ριας κυκλο­φο­ρίας / αερο­ναυ­τι­λίας βάσει του Κανο­νι­σμού 2017/373, και, συγκε­κρι­μένα, για την μη προ­μή­θεια και εγκα­τά­σταση των απαι­τού­με­νων, σύγ­χρο­νων συστη­μά­των ανα­γνώ­ρι­σης αερο­σκα­φών και ραντάρ, τα οποία θα ενί­σχυαν τις υπη­ρε­σίες παρα­κο­λού­θη­σης της αερο­πο­ρι­κής κίνησης και, έτσι, την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα των υπη­ρε­σιών ενα­έ­ριας κυκλο­φο­ρίας, ειδικά κατά τους επι­βα­ρυ­μέ­νους με αυξη­μένη αερο­πο­ρική κίνηση καλο­και­ρι­νούς μήνες.

Ενόψει όλων των ανωτέρω, είναι κατα­νοητό γιατί, στις 30 Ιανουα­ρίου 2025, ο Κυβερ­νη­τι­κός Εκπρό­σω­πος, κ. Μαρι­νά­κης, δήλωσε πως «[α]ν εγγυό­μουν την ασφά­λεια των επι­βα­τών στα τρένα θα ήμουνα ασυ­νεί­δη­τος», τόσο τις δηλώ­σεις του κ. Καρα­μανλή στη Βουλή των Ελλήνων τον Φεβρουά­ριο του 2023, τον οποίο ο κ. Μαρι­νά­κης πανη­γυ­ρι­κώς «αδειά­ζει», όσο και την κατά­σταση των σιδη­ρο­δρο­μι­κών μετα­φο­ρών στην Ελλάδα που περι­γρά­φηκε παρα­πάνω. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσ­σε­ται και η πολ­λο­στή δημόσια δέσμευση του Πρω­θυ­πουρ­γού, σε ανάρ­τησή του στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης, μόλις στις 2 Μαρτίου 2025, ότι θα χρεια­στούν ακόμη δύο έτη έως ότου, το 2027, η σιδη­ρο­δρο­μική γραμμή Αθήνα – Θεσ­σα­λο­νίκη κατα­στεί «άρτια και ασφαλής», παρέ­χο­ντας το εξ αντι­δια­στο­λής συμπέ­ρα­σμα ότι έως τότε η ίδια γραμμή θα παρου­σιά­ζει έλλειμα ασφά­λειας.

Αυτό που βεβαίως δεν είναι κατα­νοητό είναι γιατί η Κυβέρ­νηση εξα­κο­λου­θεί καθη­με­ρινά να παίζει «κορώνα-γράμματα» τη ζωή χιλιά­δων πολιτών που χρη­σι­μο­ποιούν τα τρένα, το πιο οικο­νο­μικό και οικο­λο­γικό μέσο μετα­φο­ράς, για τις μετα­κι­νή­σεις τους.

Κατόπιν των ανωτέρω, προ­κύ­πτει αβίαστα ότι δύο  χρόνια μετά την τρα­γω­δία των Τεμπών και μετά από έξι χρόνια συνε­χούς δια­κυ­βέρ­νη­σης, η Κυβέρ­νηση δεν μπορεί να εγγυ­η­θεί ακόμη την στοι­χειώδη ασφά­λεια των σιδη­ρο­δρό­μων και των μετα­φο­ρών εν γένει, όπως απο­δει­κνύ­ε­ται από όλα τα δια­θέ­σιμα στοι­χεία για την κατά­σταση του σιδη­ρο­δρο­μι­κού δικτύου, από το πρό­σφατο πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, αλλά και από τις προ­σφυ­γές λόγω παρα­βά­σεως της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής.

Την ίδια ώρα, η Κυβέρ­νηση όχι μόνο έχει απο­τύ­χει να δια­σφα­λί­σει, αλλά αντι­θέ­τως παρε­μπο­δί­ζει ενεργά τόσο την απονομή Δικαιο­σύ­νης για το δυστύ­χημα,  όσο και τη δια­λεύ­κανση της υπό­θε­σης, δεδο­μέ­νου ότι όλες οι ενέρ­γειες κατα­τεί­νουν στην από­κρυψη των κυβερ­νη­τι­κών ευθυνών στην πρό­κλησή της. Η δε κυβερ­νη­τική συμπε­ρι­φορά τα τελευ­ταία δύο χρόνια δεν απο­τε­λεί παρά μία ακόμη αδιαμ­φι­σβή­τητη ένδειξη της διαρ­κούς υπο­βάθ­μι­σης του Κράτους Δικαίου και της Δημο­κρα­τίας στη Χώρα μας από την Κυβέρ­νηση της Νέας Δημο­κρα­τίας, όπως επι­ση­μάν­θηκε άλλωστε και το 2024 από το Ψήφισμα- κόλαφο  του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου. Το εν λόγω Ψήφισμα του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου, υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι ανέ­δειξε τις ευθύνες της Κυβέρ­νη­σης και προ­σω­πικά του Πρω­θυ­πουρ­γού για το σκάν­δαλο των υπο­κλο­πών, της παρά­νο­μης χρήσης και εξα­γω­γής τεχνο­λο­γίας παρα­κο­λού­θη­σης, και κατα­δί­κασε τις προ­σπά­θειες συγκά­λυ­ψης και τις επι­θέ­σεις από Υπουρ­γούς της Νέας Δημο­κρα­τίας προς τις Ανε­ξάρ­τη­τες Αρχές που επι­τε­λούν το ελεγ­κτικό τους έργο.

Η επίθεση στις Ανε­ξάρ­τη­τες Αρχές, οι παρεμ­βά­σεις στη Δικαιο­σύνη, το σκάν­δαλο των υπο­κλο­πών, όπου είχαν τεθεί υπό παρα­κο­λού­θηση πολι­τι­κοί αντί­πα­λοι του κ. Μητσο­τάκη, το μισό του υπουρ­γικό συμ­βού­λιο, η ηγεσία του στρατού και δημο­σιο­γρά­φοι, και η διαρροή προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων για εκλο­γική χρήση του κυβερ­νώ­ντος κόμ­μα­τος είναι γεγο­νότα, τα οποία δεν μπορούν να γίνουν απο­δε­κτά σε κανένα ευρω­παϊκό κράτος.

Με τις πρα­κτι­κές υπο­νό­μευ­σης του Κράτους Δικαίου και της απα­ξί­ω­σης των θεσμών που μετέρ­χε­ται η Κυβέρ­νηση, κλο­νί­ζε­ται η εμπι­στο­σύνη των πολιτών απέ­να­ντι στην πολι­τική, στους θεσμούς, τη Δικαιο­σύνη και τελικά την ίδια τη Δημο­κρα­τία. Στην πρό­σφατη έρευνα του Eurofound για το δείκτη ικα­νο­ποί­η­σης των πολιτών από τη λει­τουρ­γία της Δημο­κρα­τίας στα κράτη μέλη της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης για το 2024,η Ελλάδα σημειώ­νει περαι­τέρω πτώση και βρί­σκε­ται στην χαμη­λό­τερη θέση, μαζί με χώρες, όπως η Ουγ­γα­ρία και η Βουλ­γα­ρία, έχοντας λάβει βαθμό 3/10!

Επι­πλέον, ο κ. Μητσο­τά­κης επι­δει­κνύει αντι­θε­σμική συμπε­ρι­φορά και κρύ­βε­ται εδώ και πάνω από έναν μήνα από τη Βουλή και τον ελλη­νικό λαό. Τα αιτή­ματα για προ ημε­ρη­σίας συζή­τηση στη Βουλή για την τρα­γω­δία των Τεμπών που κατα­τέ­θη­καν από την Αντι­πο­λί­τευση δεν προ­γραμ­μα­τί­στη­καν, με ευθύνη της Κυβέρ­νη­σης, εντός του χρο­νο­δια­γράμ­μα­τος που θέτει ο Κανο­νι­σμός της Βουλής.

Αυτή η θεσμική και πολι­τική παθο­γέ­νεια έρχεται να προ­στε­θεί στην εδώ και καιρό διαρκή υπο­βάθ­μιση του βιο­τι­κού επι­πέ­δου των πολιτών, με το εντει­νό­μενο κύμα της ακρί­βειας, την ανοχή στην αισχρο­κέρ­δεια και στην εγκα­τά­λειψη των πυλώνων του κοι­νω­νι­κού κράτους -όπως η δημόσια εκπαί­δευση και το δημόσιο σύστημα υγείας.

Ταυ­τό­χρονα, η Κυβέρ­νη­σης της Νέας Δημο­κρα­τίας, πέρα από το δυστύχημα-έγκλημα των Τεμπών και το σκάν­δαλο των υπο­κλο­πών, είναι η Κυβέρ­νηση των καρτέλ και της ακρί­βειας.

Ο κ. Μητσο­τά­κης και η Κυβέρ­νησή του είναι υπεύ­θυ­νοι για την εκτε­τα­μένη και ορι­ζό­ντια φτω­χο­ποί­ηση του ελλη­νι­κού λαού. Οι Ελλη­νί­δες και οι Έλληνες βρί­σκο­νται στον μισθο­λο­γικό «πάτο» της Ευρώπης, με τον πλη­θω­ρι­σμό και την ακρί­βεια να κατα­τρώνε τα ήδη χαμηλά εισο­δή­ματά τους, απο­κλει­σμέ­νοι, παράλ­ληλα από την πρό­σβαση σε βασικές κοι­νω­νι­κές παροχές. Η Κυβέρ­νηση, αντί να πάρει ουσια­στικά μέτρα για την αντι­με­τώ­πιση της ακρί­βειας, ουσια­στικά υπε­ρα­σπί­ζε­ται τα ολι­γο­πώ­λια και τα καρτέλ σε ενέρ­γεια και τρά­πε­ζες.

Η Ελλάδα, λοιπόν, μοιάζει όλο και λιγό­τερο με μια σύγ­χρονη ευρω­παϊκή χώρα, καθώς η Κυβέρ­νηση αδυ­να­τεί να δια­σφα­λί­σει στους πολίτες αξιο­πρε­πές εισό­δημα, στοι­χειώδη ασφά­λεια και τα δια­χρο­νικά κεκτη­μένα του κοι­νω­νι­κού κράτους. Η από­κλιση της χώρας μας από το ευρω­παϊκό θεσμικό και κοι­νω­νικό κεκτη­μένο έχει άμεση και δρα­μα­τική επί­δραση στην ευη­με­ρία των πολιτών και την πρόοδο της κοι­νω­νίας, στην απο­τε­λε­σμα­τική προ­ά­σπιση θεμε­λιω­δών ατο­μι­κών δικαιω­μά­των και στη δίκαιη και ανθε­κτική ανά­πτυξη της χώρας, με δίκαιη κατα­νομή του παρα­γό­με­νου πλούτου.

Η θεσμική και πολι­τική υπο­βάθ­μιση που πλήττει σήμερα την Χώρα μας ως απο­τέ­λε­σμα συγκε­κρι­μέ­νων κυβερ­νη­τι­κών επι­λο­γών και ενερ­γειών, λει­τουρ­γεί, πράγ­ματι, αδιαμ­φι­σβή­τητα σε βάρος των πολιτών, των πολι­τι­κών και κοι­νω­νι­κών δικαιω­μά­των και της ποιό­τη­τας ζωής τους, προ­κα­λώ­ντας τους απο­γο­ή­τευση και στε­ρώ­ντας τους κάθε πίστη στους θεσμούς, στη Δικαιο­σύνη και στη δυνα­τό­τητα για ένα καλύ­τερο αύριο. Υπό το πρίσμα αυτό, η παρούσα πρόταση δυσπι­στίας αφορά σε όλες τις παρα­μέ­τρους ενός Κράτους Δικαίου που οφείλει να δια­τε­λεί σε οικο­νο­μική και κοι­νω­νική ευρυθ­μία.

Η ήδη δια­μορ­φω­θείσα κατά­σταση, μετά και την πρό­σφατη μεγα­λειώδη παρου­σία του Ελλη­νι­κού Λαού που δια­δή­λωσε για την αλήθεια και τη δικαιο­σύνη, πιστο­ποιεί την πολι­τική και ηθική απο­νο­μι­μο­ποί­ηση της Κυβέρ­νη­σης και του ίδιου του Πρω­θυ­πουρ­γού, οι χει­ρι­σμοί και οι ενέρ­γειες των οποίων οδή­γη­σαν τα εκα­τομ­μύ­ρια πολίτες στην Ελλάδα και το εξω­τε­ρικό στους δρόμους, με αίτημα την απονομή Δικαιο­σύ­νης για τους 57 αδι­κο­χα­μέ­νους συμπο­λί­τες μας και με την πεποί­θηση ότι αξί­ζουμε και δικαιού­μα­στε περισ­σό­τερα.

Επειδή η Κυβέρ­νηση απο­δεί­χθηκε ανε­παρ­κής και ακα­τάλ­ληλη να περι­φρου­ρή­σει το κρίσιμο ζήτημα της ασφά­λειας των μετα­φο­ρών του Ελλη­νι­κού Λαού.

Επειδή απο­δεί­χθηκε παράλ­ληλα επι­ζή­μια και επι­κίν­δυνη για την Ελλη­νική Δημο­κρα­τία, καθώς, προ­κει­μέ­νου να συγκα­λύ­ψει τις προ­φα­νείς ευθύνες της στην τρα­γω­δία των Τεμπών, μετήλθε πρα­κτι­κών και μεθόδων που δεν συνά­δουν με το Κράτος Δικαίου, τη Δια­φά­νεια και τη Δικαιο­σύνη.

Επειδή με το σκάν­δαλο των υπο­κλο­πών, αλλά και με τις παρεμ­βά­σεις της στη Δικαιο­σύνη έχει υπο­νο­μεύ­σει και απα­ξιώ­σει το Κράτος Δικαίου.

Επειδή με την υπε­ρά­σπιση των ολι­γο­πω­λίων και των καρτέλ και τις πολι­τι­κές της που ενι­σχύ­ουν τις ανι­σό­τη­τες και την αισχρο­κέρ­δεια, φτω­χο­ποιεί τον ελλη­νικό λαό.

Για τους λόγους αυτούς

Υπο­βάλ­λουμε πρόταση δυσπι­στίας κατά της Κυβέρ­νη­σης σύμφωνα με το άρθρο 84 παρ. 2 του Συντάγ­μα­τος και το άρθρο 142 του Κανο­νι­σμού της Βουλής».

Πηγή: skai.gr