Ωδή στον αείμνηστο Ηλία Γλεντή Υποστράτηγο Ε.Α. – Επιστήμονα Ιατρό Παθολόγο Καρδιολόγο

Ανεί­πωτο πόνο και οδύνη προ­κά­λεσε στις καρδιές μας η θλιβερή είδηση του θανάτου του αγα­πη­μέ­νου μας Ηλία Γλεντή, Ιατρού Παθο­λό­γου – Καρ­διο­λό­γου, εξαι­ρε­τι­κού επι­στή­μονα, Υπο­στρά­τη­γου Ε.Α, πατέρα, συζύγου και παππού, τη Δευτέρα 24  Φεβρουα­ρίου.

Πως να δεχτείς αυτή την απώλεια ενός ανθρώ­που που κόσμησε για δεκα­ε­τίες την κοι­νω­νία της Ρόδου, με την αξιο­πρέ­πεια του, την τιμιό­τητα, την απα­ρά­μιλλη καλο­σύνη του, το χαμό­γελό του, το ήθος και την αξιο­πρέ­πειά του ;

Εκφρά­ζο­ντας τον Σύλλογο Από­στρα­των και των συνα­δέλ­φων του στέ­κο­μαι ευλα­βικά προ­σκυ­νη­τής σ’ αυτήν την προ­σω­πι­κό­τητα που αγα­πή­θηκε για την προ­σφορά στον συνάν­θρωπο και το ήθος του. Τι να πεις στην ολο­κλη­ρω­τικά αφο­σιω­μένη σύζυγό του Ελένη, τι να πεις στα παιδιά και τα εγγόνια του ;

“ Περί­λυ­πος εστί η ψυχή μου έως θανάτου”, είπε ο Ιησούς Χριστός πριν την Σταύ­ρωσή Του.

Ήταν δύσκο­λες οι στιγμές όταν με ενη­μέ­ρωσε η σύζυγός μου για τη  θλιβερή είδηση και μετά οι οδυ­νη­ρές  στιγμές όταν συλ­λυ­πή­θηκα  τη κα Ελένη η οποία με λυγμούς μου  είπε  «εσύ τον γνώ­ρι­ζες τόσο πολύ».

Ο Ηλίας Γλεντής μετά την απο­φοί­τησή του από την Σ.Σ.Α.Σ ως Αξιω­μα­τι­κός Ιατρός, επέλεξε να υπη­ρε­τή­σει ως Ιατρός Παθο­λό­γος – Καρ­διο­λό­γος στο Σώμα της ένδοξης Ελλη­νι­κής Χωρο­φυ­λα­κής.

Μέχρι το 1974 έλαβε επάξια δύο Ιατρι­κές Ειδι­κό­τη­τες του Παθο­λό­γου και του Καρ­διο­λό­γου (1974) ενώ στο μεταξύ εκπό­νησε Διδα­κτο­ρική Δια­τριβή το 1973 «περί την νεφρική ανε­πάρ­κεια».

Ήρθε στην Ρόδο που τόσο πολύ αγάπησε και ανέλαβε τη θέση του Ιατρού των Δόκιμων Ενω­μο­ταρ­χών και Χωρο­φυ­λά­κων, στο ΠΣΟΧ Χωρο­φυ­λα­κής Ρόδου, για πολλά χρόνια παρέ­χο­ντας τις υπη­ρε­σίες του με αγάπη και κατα­νό­ηση , συνα­δελ­φική αλλη­λεγ­γύη, με πρα­ό­τητα και φιλική διάθεση. Πάντα έτοιμος να εξυ­πη­ρε­τή­σει, να προ­σφέ­ρει τις  επι­στη­μο­νι­κές του γνώσεις και τις δυνά­μεις του με τον Νοσο­κόμο (κ. Σπίγγο) στους Δοκί­μους, στους Αξιω­μα­τι­κούς και στους Υπα­ξιω­μα­τι­κούς.

Συνά­δελ­φοι μας οι οποίοι πλη­ρο­φο­ρή­θη­καν τον ξαφνικό θάνατο του Υπο­στρά­τη­γου Ηλία Γλεντή, αν και βρί­σκο­νται μακριά από τη Ρόδο, μου εξέ­φρα­σαν την οδύνη τους για την απώλεια του και τη συμπά­θειά τους προς την σύζυγο κα. Ελένη και τα παιδιά του.

Ευτύ­χησε ο εκλιπών να απο­κτή­σει με την κα  Ελένη, Εκπαι­δευ­τικό και Δια­κε­κρι­μένη Δημο­σιο­γράφο τρεις γιούς, τον Νίκο (Ιατρό  ακτι­νο­λόγο ), τον Κώστα (Φαρ­μα­κο­ποιό) και τον Λευτέρη (Μηχα­νο­λόγο Μηχα­νικό) καθώς και τρία εγγόνια,  να δημιουρ­γή­σουν μια εξαι­ρε­τική οικο­γέ­νεια με αγάπη, αξίες και αφο­σί­ωση ο ένας για τον άλλο.

Είχα την τύχη  να συνερ­γα­στώ μαζί του όταν υπη­ρέ­τησα ως Ενω­μο­τάρ­χης στο ΠΣΟΧ Ρόδου 1977-1980 και ως Ανθυ­πο­μοί­ραρ­χος 1984 (για μικρό διά­στημα) και να γνωρίσω από κοντά την αγάπη,  το ήθος την αξιο­πρέ­πεια την εμπι­στο­σύνη του  και την καλο­σύνη που περιέ­βαλε όλους μας.

Ταυ­τό­χρονα πρό­σφερε τις υπη­ρε­σίες του και στον ευρύ­τερο κοι­νω­νικό ιστό, μέσα από το Ιατρείο του εξυ­πη­ρε­τώ­ντας πολλούς συναν­θρώ­πους μας  και συγ­γε­νείς μας ακόμη, με γνώμονα την ανι­διο­τελή και αγνή προ­σφορά στον συνάν­θρωπο.

«Κάθε όνομα φέγγει για λίγο μες στα σκο­τεινά κι ύστερα σβήνει και χάνεται» μας λέει ο Ελύτης.

Ο Άγιος Θεός με αξίωσε να συνε­χίσω να υπηρετώ το κοι­νω­νικό σύνολο και από την πλευρά του Εκπαι­δευ­τι­κού και ανάμεσα στις μαθή­τριές μας είναι και η Ειρήνη Γλεντή εγγονή του αγα­πη­τού Ηλία με σπιν­θη­ρο­βόλο πνεύμα και χαρα­κτήρα όπως ο αεί­μνη­στος παππούς της , κόρη του Νίκου και της Αικα­τε­ρί­νης καθώς και ο μικρός Ηλίας.

Ο Άγιος Θεός έχει οικο­νο­μή­σει για τον καθένα και αλλά έχει στο Πνεύμα του που μας είναι παντε­λώς άγνωστα, όμως όλοι προσ­δο­κούμε την Ανά­σταση, σύμφωνα με τη Διδα­σκα­λία του Ιησού Χριστού: «εγώ ειμή η οδός, η αλήθεια και η ζωή»,  «ο πιστεύων εις εμέ θα έχει ζωή αιώνιο».

Ο Ηλίας Γλεντής αφού ανήλθε σε όλα τα επίπεδα της ιεραρ­χίας, απο­στρα­τεύ­τηκε από την Ελλη­νική Αστυ­νο­μία με τον βαθμό του Υπο­στρα­τή­γου, ολο­κλη­ρώ­νο­ντας την υπη­ρε­σιακή του δια­δρομή.

Αφήνει πίσω του ένα δυσα­να­πλή­ρωτο κενό, αλλά ταυ­τό­χρονα αφήνει πλούσιο έργο και μεγάλη παρα­κα­τα­θήκη, γεμάτη αξίες, ήθος, φιλαν­θρω­πία, αξιο­πρέ­πεια και αγάπη στην σύζυγο του Ελένη, στα παιδιά του, στα εγγόνια του, στους Αστυ­νο­μι­κούς και στην ευρύ­τερη Ροδιακή κοι­νω­νία που τόσο αγάπησε αλλά και στην επι­στήμη.

 

Ο Άγιος Θεός ας ανα­παύ­σει την ψυχή του

«Μ’ αξιο­πρέ­πεια πολύ

Φεύγεις από κοντά μας

Γ’ αυτό εμείς θα σ’ έχουμε

Για πάντα στην καρδιά μας

Τα μέλη του Συλ­λό­γου Από­στρα­των Αστυ­νο­μι­κών και πλήθος συνα­δέλ­φων εκφρά­ζουν τα ειλι­κρινή συλ­λυ­πη­τή­ρια και εύχο­νται να  είναι ελαφρύ το χώμα της Ροδια­κής Γης  που τον σκε­πά­ζει.

Αθά­να­τος

Του Δρα Ναπο­λέ­ο­ντα Θ. Βλάσση 

Συντο­νι­στού και Διευ­θυ­ντού Διοί­κη­σης Κολ­λε­γίου Ρόδου

Υπο­στρα­τή­γου Ε.Α

(ΤΙΜΗΣ   ΕΝΕΚΕΝ)