Κτηματολογικώς ανύπαρκτα δημόσια ακίνητα της Ρόδου! Άστραψε και βρόντηξε ο Γ. Χατζημάρκος!

Σκη­νές απεί­ρου κάλ­λους εκτυ­λί­χθη­καν την Τε­τάρ­τη στο γρα­φείο του πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ. Γ. Χα­τζη­μάρ­κου, όταν στην προ­σπά­θειά του να δια­μορ­φώ­σει το σχέ­διο του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού δια­πί­στω­σε ότι το κτή­ριο στο οποίο στε­γά­ζο­νται δε­κά­δες δη­μό­σιες υπη­ρε­σί­ες, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης και της ΔΟΥ Ρόδου, στην πε­ριο­χή «Ζέ­φυ­ρος» είναι… κτη­μα­το­λο­γι­κά ανύ­παρ­κτο!

Είναι τρα­γε­λα­φι­κό το γε­γο­νός να απο­κα­λύ­πτε­ται αρ­μο­δί­ως στον Πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Νο­τί­ου Αι­γαί­ου ότι από το έτος 2002, που δια­πι­στώ­θη­κε η συ­γκε­κρι­μέ­νη εκ­κρε­μό­τη­τα, κα­νείς δεν φρό­ντι­σε να την τα­κτο­ποι­ή­σει, ενώ πα­ρα­μέ­νει ακόμη προς διε­ρεύ­νη­ση αν το ακί­νη­το είναι και αυ­θαί­ρε­το!

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να:

Το πρωί της Τε­τάρ­της ο Πε­ρι­φε­ρειάρ­χης ενη­με­ρώ­θη­κε από τον αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χη  Πε­ρι­φε­ρεια­κής Πο­λι­τι­κής και Πρω­το­γε­νούς τομέα, πρό­ε­δρο της οι­κο­νο­μι­κής επι­τρο­πής κ. Φι­λή­μο­να Ζαν­νε­τί­δη ότι υπάρ­χει δυ­σκο­λία στη δια­μόρ­φω­ση του τε­λι­κού σχε­δί­ου του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, διότι δεν υπάρ­χουν σαφή στοι­χεία για την ακί­νη­τη πε­ριου­σία της Πε­ρι­φέ­ρειας.

Ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης εξε­μά­νη και κά­λε­σε στο γρα­φείο του τη Διευ­θύ­ντρια της Πε­ρι­φέ­ρειας, αρ­μό­διους υπαλ­λή­λους των τε­χνι­κών υπη­ρε­σιών και τη νο­μι­κή υπη­ρε­σία.

Απαί­τη­σε και του υπο­βλή­θη­κε λίστα με όλα τα ακί­νη­τα στα οποία πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται οι κτη­μα­το­λο­γι­κές τους με­ρί­δες και τα κτί­σμα­τα που υφί­στα­νται σ’ αυτά.

Με με­γά­λη του έκ­πλη­ξη δια­πί­στω­σε τότε ότι στην κτη­μα­το­λο­γι­κή με­ρί­δα του κτη­ρί­ου στον «Ζέ­φυ­ρο» δεν πε­ρι­λαμ­βα­νό­ταν το κτί­σμα και τότε ενη­με­ρώ­θη­κε από τη νο­μι­κή σύμ­βου­λο της πε­ρι­φέ­ρειας κ. Ευαγ­γε­λία Τα­ρα­σλιά, ότι είχε ενη­με­ρω­θεί αρ­μο­δί­ως από την ίδια η διοί­κη­ση για την… εκ­κρε­μό­τη­τα που όμως δεν τα­κτο­ποι­ή­θη­κε! Ανά­λο­γη εκ­κρε­μό­τη­τα φέ­ρε­ται μά­λι­στα να υπάρ­χει και για το πα­ρα­κεί­με­νο κτή­ριο στο οποίο στε­γά­ζο­νται αξιω­μα­τι­κοί της 95 ΑΔΤΕ και το στρα­τιω­τι­κό πρα­τή­ριο.

Ο κ. Χα­τζη­μάρ­κος ζή­τη­σε επί­σης να του υπο­βλη­θεί κα­τά­λο­γος όλων των ακι­νή­των που είχαν δη­λω­θεί στην εφο­ρία πέρσι για να λάβει την απά­ντη­ση ότι τέ­τοιος κα­τά­λο­γος δεν υπάρ­χει! Πι­θα­νο­λο­γή­θη­κε μά­λι­στα ότι δεν έχει καν ενη­με­ρώ­σει την ΔΟΥ Ρόδου για την ακί­νη­τη πε­ριου­σία της η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου!

Πα­ρι­στά­με­νοι στη δια­δι­κα­σία ανα­φέ­ρουν ότι δεν είχαν δει ξανά τόσο εκνευ­ρι­σμέ­νο τον κ. Χα­τζη­μάρ­κο, ο οποί­ος απαί­τη­σε από τις τε­χνι­κές υπη­ρε­σί­ες να τα­κτο­ποι­ή­σουν άμεσα την εκ­κρε­μό­τη­τα.

Επει­δή πι­θα­νο­λο­γή­θη­κε ότι το ακί­νη­το είναι αυ­θαί­ρε­το ζη­τή­θη­κε να κι­νη­θούν ταυ­τό­χρο­να οι δια­δι­κα­σί­ες για την υπα­γω­γή του στο νόμο περί αυ­θαι­ρέ­των.

Ο κ. Χα­τζη­μάρ­κος έχει δώσει μά­λι­στα διο­ρία στις υπη­ρε­σί­ες του να υπο­λο­γί­σουν τον ΕΝΦΙΑ που ανα­λο­γεί στην Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου για να ολο­κλη­ρω­θεί η εκ­κρε­μό­τη­τα στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, ενώ ανέ­θε­σε την πα­ρα­κο­λού­θη­ση της όλης υπό­θε­σης στον κ. Ζαν­νε­τί­δη.

Στο με­τα­ξύ ο Πε­ρι­φε­ρειάρ­χης ανα­λαμ­βά­νει άμεσα πρω­το­βου­λί­ες σε κε­ντρι­κό επί­πε­δο, με επα­φές με αρ­μό­διους Υπουρ­γούς, για την τα­κτο­ποί­η­ση της εκ­κρε­μό­τη­τας που υφί­στα­ται στην ιδιο­κτη­σία του ακι­νή­του της πρώην 95 ΑΔΤΕ στο κέ­ντρο της πόλης.

Από τον Οκτώ­βριο του 2013 εκ­κρε­μεί εξάλ­λου ενώ­πιον του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου η έφεση που άσκη­σε η πρώην Νο­μαρ­χία Δω­δε­κα­νή­σου και υπο­στη­ρί­ζει πλέον η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, για την ακύ­ρω­ση της υπ’ αριθμ. 248/2009 από­φα­σης του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου με την οποία δι­καιώ­θη­καν οι θέ­σεις του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου σχε­τι­κά με την κυ­ριό­τη­τα του ακι­νή­του στο οποίο στε­γα­ζό­ταν η Με­ραρ­χία της 95 ΑΔΤΕ στο κέ­ντρο της πόλης αλλά και για ακόμη 7 ακί­νη­τα τα οποία κα­τε­λή­φθη­σαν αυ­θαι­ρέ­τως.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου είχε ζη­τή­σει τον Φε­βρουά­ριο του 2012 να ανα­βλη­θεί η συ­ζή­τη­ση της εφέ­σε­ώς της, ενό­ψει νο­μο­θε­τι­κής ρύθ­μι­σης της αντι­δι­κί­ας η οποία ωστό­σο δεν προ­χώ­ρη­σε.

Θυ­μί­ζου­με ότι η υπό­θε­ση προ­σέ­λα­βε δια­στά­σεις διότι η Νο­μαρ­χια­κή Αυ­το­διοί­κη­ση Δω­δε­κα­νή­σου, με άκομ­ψους χει­ρι­σμούς, κα­τέ­λα­βε πα­ρα­νό­μως το ακί­νη­το που στέ­γα­ζε τη Με­ραρ­χία στο κέ­ντρο της πόλης, εκτέ­λε­σε ερ­γα­σί­ες απο­κα­τά­στα­σης και το χρη­σι­μο­ποί­η­σε αυ­θαί­ρε­τα για τη στέ­γα­ση υπη­ρε­σιών της.

Το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με την από­φα­ση, που έχει προ­σβά­λει η Πε­ρι­φέ­ρεια, απο­κα­τέ­στη­σε τη νο­μι­μό­τη­τα σε ό,τι αφορά το ιδιο­κτη­σια­κό κα­θε­στώς 8 δη­μο­σί­ων ακι­νή­των, κρί­νο­ντας ουσία ότι κακώς είχαν με­τα­γρα­φεί με εντο­λή κτη­μα­το­λο­γι­κού δι­κα­στή στην ιδιο­κτη­σία της Νο­μαρ­χί­ας, προς επι­βε­βαί­ω­ση σχε­τι­κών ισχυ­ρι­σμών των εκ­προ­σώ­πων του Νο­μι­κού Συμ­βου­λί­ου του Κρά­τους κ.κ. Μ. Ελευ­θε­ρί­ου και Μ. Ρου­σά­κη και του νο­μι­κού συμ­βού­λου της ΚΕΔ κ. Τ. Διά­κου.

Tο ακί­νη­τα αυτά πε­ρι­ήλ­θαν, κατά κυ­ριό­τη­τα, στο Eλλη­νι­κό Δη­μό­σιο εκ δια­δο­χής του Iτα­λι­κού Δη­μο­σί­ου. Eκτοτε το Δη­μό­σιο ασκού­σε τη νομή και την κα­το­χή επί των ως άνω ακι­νή­των. Συ­γκε­κρι­μέ­να το κτή­ριο της 95 ΑΔΤΕ ανέ­κα­θεν στέ­γα­ζε τόσο Διοι­κη­τι­κές, όσο και Στρα­τιω­τι­κές Yπη­ρε­σί­ες. Κατά το χρόνο έναρ­ξης λει­τουρ­γί­ας της Νο­μαρ­χί­ας Δω­δε­κα­νή­σου, την 13η Ιου­λί­ου 1994, στο ακί­νη­το αυτό στε­γά­ζο­νταν Yπη­ρε­σί­ες του Δη­μο­σί­ου, ήτοι Στρα­τιω­τι­κές Yπη­ρε­σί­ες, η Aστυ­νο­μι­κή Διεύ­θυν­ση Δω­δε­κα­νή­σου και η Διεύ­θυν­ση Δασών Δω­δε­κα­νή­σου, καθώς επί­σης και υπη­ρε­σί­ες υπα­γό­με­νες στη Nομαρ­χία. Mε την από 20-6-95 αί­τη­ση προς το Kτη­μα­το­λό­γιο Pόδου, ο τότε Nομάρ­χης Δωδ/σου ζή­τη­σε την με­τα­γρα­φή υπέρ της Nομαρ­χια­κής Aυτο­διοί­κη­σης Δωδ/σου, σύμ­φω­να με το άρθρο 39 ν.2218/94, με­τα­ξύ άλλων και του συ­γκε­κρι­μέ­νου ακι­νή­του.

Eιδι­κό­τε­ρα, σύμ­φω­να με την ως άνω διά­τα­ξη οι υφι­στά­με­νες κατά την έναρ­ξη ισχύ­ος του νόμου αυτού δη­μό­σιες πο­λι­τι­κές υπη­ρε­σί­ες, που συ­γκρο­τούν τη Νο­μαρ­χία καθώς και τα Επαρ­χεία και οι διοι­κη­τι­κές τους υπη­ρε­σί­ες κα­ταρ­γού­νται αυ­το­δι­καί­ως με την έναρ­ξη λει­τουρ­γί­ας της Nομαρ­χια­κής Aυτο­διοί­κη­σης, ενώ ακί­νη­τα που ανή­κουν στην κυ­ριό­τη­τα του Δη­μο­σί­ου ή Νο­μι­κών Προ­σώ­πων Δη­μο­σί­ου Δι­καί­ου και χρη­σι­μο­ποιού­νται από τις υπη­ρε­σί­ες που κα­ταρ­γού­νται για τη στέ­γα­σή τους, πε­ριέρ­χο­νται αυ­το­δι­καί­ως στη Nομαρ­χια­κή Aυτο­διοί­κη­ση, στην πε­ρι­φέ­ρεια της οποί­ας βρί­σκο­νται.

Η ανω­τέ­ρω διά­τα­ξη, όμως, έχει εφαρ­μο­γή μόνο στις πε­ρι­πτώ­σεις που στο δη­μό­σιο κτήμα στε­γά­ζο­νται απο­κλει­στι­κώς και αμι­γώς υπη­ρε­σί­ες, οι οποί­ες με την έναρ­ξη λει­τουρ­γί­ας της Nομαρ­χια­κής Aυτο­διοί­κη­σης κα­ταρ­γού­νται αυ­το­δι­καί­ως και δεν εφαρ­μό­ζε­ται όταν συ­στε­γά­ζο­νται. Tούτο διότι, όπως δέ­χε­ται και η υπ’ αριθ­μόν 218/2004 από­φα­ση του Eφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου αλλά και η νέα από­φα­ση του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου, δη­μό­σια ακί­νη­τα, που δεν χρη­σι­μο­ποιού­νται απο­κλει­στι­κώς από τις κα­ταρ­γού­με­νες υπη­ρε­σί­ες δεν μπο­ρούν να πε­ριέλ­θουν αυ­το­δι­καί­ως στη Nομαρ­χια­κή Aυτο­διοί­κη­ση.