Τον Τάσο Γιαννίτση προτείνει ο Ανδρουλάκης για την Προεδρία της Δημοκρατίας

Τον πρώην υπουρ­γό του ΠΑΣΟΚ Τάσο Γιαν­νί­τση  προ­τεί­νει για την θέση του Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας ο πρό­ε­δρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Αν­δρου­λά­κης.

Την ανα­κοί­νω­ση έκανε ο Νίκος Αν­δρου­λά­κης κατά την έναρ­ξη της συ­νε­δρί­α­σης της Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Ομά­δας του κόμ­μα­τος που γί­νε­ται αυτή την ώρα στη Βουλή.

Μι­λώ­ντας ο Νίκος Αν­δρου­λά­κης σε δη­μο­σιο­γρά­φους, είπε ότι «κρί­νο­νται οι συμ­βο­λι­σμοί και η άξια των προ­τει­νό­με­νων προ­σώ­πων. Δεί­ξα­με θε­σμι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά. Θυ­μί­ζω ότι ο Μη­τσο­τά­κης είπε ότι άλ­λα­ξε για στα­θε­ρό­τη­τα. Το Σύ­νταγ­μα έχει ευ­θύ­νη».

Ανα­φε­ρό­με­νος στην πρό­τα­ση του για τον Τάσο Γιαν­νί­τση είπε ότι είναι «πρό­σω­πο με υψηλό συμ­βο­λι­σμό, συμ­βο­λί­ζει την Ελ­λά­δα της ευ­θύ­νης την προ­νοη­τι­κό­τη­τα, την πρό­ο­δο, είναι ένας δια­νο­ού­με­νος του σή­με­ρα».

Ο Νίκος Αν­δρου­λά­κης θα έχει συ­νά­ντη­ση μαζί του στη μία το με­ση­μέ­ρι στο γρα­φείο του στη Βουλή.

Ο Τάσος Γιαν­νί­τσης, έχει μακρά πο­ρεία ως οι­κο­νο­μι­κός σύμ­βου­λος στις κυ­βερ­νή­σεις του ΠΑΣΟΚ από την εποχή του Αν­δρέα Πα­παν­δρέ­ου- η δε απο­δο­χή εκ μέ­ρους του να είναι υπο­ψή­φιος θα απο­τε­λεί και την ετε­ρο­χρο­νι­σμέ­νη πο­λι­τι­κή δι­καί­ω­σή του για το ασφα­λι­στι­κό νο­μο­σχέ­διο του 2001, το οποίο είχε μπει στο ψυ­γείο μετά και από τις έντο­νες εσω­κομ­μα­τι­κές αντι­δρά­σεις. Στην εξό­διο ακο­λου­θία του Κώστα Ση­μί­τη ήταν ένας από τους τρεις φί­λους του, που εκ­φώ­νη­σε επι­κή­δειο, με τον οποίο ανέ­δει­ξε τη δια­χρο­νι­κή ανά­γκη για προ­ο­δευ­τι­κά βή­μα­τα εκ­συγ­χρο­νι­σμού της χώρας.

Ποιος είναι ο Τάσος Γιαν­νί­τσης

Γεν­νή­θη­κε το 1944 στην Αθήνα, με κα­τα­γω­γή από τη Θήβα και την πε­ριο­χή του Ναυ­πλί­ου. Απο­φοί­τη­σε από τη Γερ­μα­νι­κή Σχολή Αθη­νών.

Σπού­δα­σε Νο­μι­κή και Οι­κο­νο­μι­κές-Πο­λι­τι­κές Επι­στή­μες στο Εθνι­κό και Κα­πο­δι­στρια­κό Πα­νε­πι­στή­μιο Αθη­νών, ενώ στη συ­νέ­χεια απέ­κτη­σε Δι­δα­κτο­ρι­κό Δί­πλω­μα στα Οι­κο­νο­μι­κά από το Ελεύ­θε­ρο Πα­νε­πι­στή­μιο του Βε­ρο­λί­νου (1974).

Από το 1975, διε­τέ­λε­σε μέλος Δι­δα­κτι­κού Ερευ­νη­τι­κού Προ­σω­πι­κού (ΔΕΠ) του Τμή­μα­τος Οι­κο­νο­μι­κών Επι­στη­μών του Εθνι­κού και Κα­πο­δι­στρια­κού Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αθη­νών, με γνω­στι­κό αντι­κεί­με­νο την Οι­κο­νο­μι­κή Ανά­πτυ­ξη. Αφυ­πη­ρέ­τη­σε το 2011, οπότε και του απο­νε­μή­θη­κε ο τί­τλος του Ομό­τι­μου Κα­θη­γη­τή.

Υπήρ­ξε από τα ιδρυ­τι­κά μέλη του Ιν­στι­τού­του Με­σο­γεια­κών Σπου­δών στην Αθήνα, το οποίο στις αρχές της δε­κα­ε­τί­ας του 1980 πα­ρου­σί­α­σε πρω­το­πο­ρια­κό έργο για το ρόλο τόσο των Ευ­ρω­παϊ­κών Με­σο­γεια­κών χωρών όσο και των χωρών του Με­σο­γεια­κού Νότου.

Το Δε­κέμ­βριο του 2009 πα­ραι­τή­θη­κε από μέλος του ΔΣ του Δη­μο­σιο­γρα­φι­κού Ορ­γα­νι­σμού Λα­μπρά­κη για να ανα­λά­βει πρό­ε­δρος του ΔΣ στα Ελ­λη­νι­κά Πε­τρέ­λαια.

Στις 11 Νο­εμ­βρί­ου 2011 ανέ­λα­βε υπουρ­γός Εσω­τε­ρι­κών στην κυ­βέρ­νη­ση Πα­πα­δή­μου[4] , θέση την οποία δια­τή­ρη­σε έως τις 17 Μαΐου 2012.

Το Μάρ­τιο του 2015 ανέ­λα­βε πρό­ε­δρος του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου (μη εκτε­λε­στι­κό μέλος) της εται­ρεί­ας LAMDA Development.

Στις 6 Νο­εμ­βρί­ου 2017, ανα­κη­ρύ­χθη­κε σή­με­ρα Επί­τι­μος Δι­δά­κτο­ρας του Τμή­μα­τος Με­σο­γεια­κών Σπου­δών του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου

Έχει λάβει το Με­γα­λό­σταυ­ρο του Τάγ­μα­τος της Τιμής (Ιτα­λι­κή Δη­μο­κρα­τία) 2004, Με­γα­λό­σταυ­ρος του Τάγ­μα­τος της Τιμής (Δη­μο­κρα­τία της Χιλής) 2004, Με­γα­λό­σταυ­ρος του Τάγ­μα­τος του Μα­κα­ρί­ου Γ’ (Κυ­πρια­κή Δη­μο­κρα­τία) 2003, Ανώ­τε­ρος Τα­ξιάρ­χης του Τάγ­μα­τος της Αξίας (Ρου­μα­νία) 2003, Με­τάλ­λιο Χρυ­σής Δάφ­νης (Δη­μο­κρα­τία της Βουλ­γα­ρί­ας) 2003.

Πο­λι­τι­κή Δρα­στη­ριό­τη­τα

Διε­τέ­λε­σε Πρό­ε­δρος του Συμ­βου­λί­ου Οι­κο­νο­μι­κών Εμπει­ρο­γνω­μό­νων στην Οι­κου­με­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση Ζο­λώ­τα. Το 1990 συμ­με­τεί­χε ως μέλος της Επι­τρο­πής Αγ­γε­λό­που­λου για τη σύ­ντα­ξη “Εκ­θε­σης για τη στα­θε­ρο­ποί­η­ση και ανά­πτυ­ξη της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας” . Το 1993 έως το 1994 ανέ­λα­βε και πάλι κα­θή­κο­ντα Προ­έ­δρου του Συμ­βου­λί­ου Οι­κο­νο­μι­κών Εμπει­ρο­γνω­μό­νων, με Υπουρ­γό τον Γιώρ­γο Γεν­νη­μα­τά. Χρη­μά­τι­σε οι­κο­νο­μι­κός σύμ­βου­λος των πρω­θυ­πουρ­γών Αν­δρέα Πα­παν­δρέ­ου, το 1994-95, και Κώστα Ση­μί­τη, την πε­ρί­ο­δο 1996-2000.

Διε­τέ­λε­σε δια­δο­χι­κά Υπουρ­γός Ερ­γα­σί­ας και Κοι­νω­νι­κών Ασφα­λί­σε­ων (2000-2001), Ανα­πλη­ρω­τής Υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών (2001-2004) και Υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών (Φε­βρουά­ριος-Μάρ­τιος 2004) στην Κυ­βέρ­νη­ση του ΠΑΣΟΚ με πρω­θυ­πουρ­γό τον Κώστα Ση­μί­τη.

Συγ­γρα­φι­κό Έργο

Πα­ρου­σιά­ζει με­γά­λο ερευ­νη­τι­κό και συγ­γρα­φι­κό έργο όπως:

“Η ελ­λη­νι­κή βιο­μη­χα­νία: Ανά­πτυ­ξη και κρίση”, 1983

“Τε­χνο­λο­γι­κός με­τα­σχη­μα­τι­σμός και οι­κο­νο­μι­κή ανά­πτυ­ξη – Η ελ­λη­νι­κή εμπει­ρία και διε­θνείς προ­ο­πτι­κές”, 1987,

“Η έντα­ξη στην Ευ­ρω­παϊ­κή Κοι­νό­τη­τα και επι­πτώ­σεις στη βιο­μη­χα­νία και στο εξω­τε­ρι­κό εμπό­ριο ”, Ίδρυ­μα Με­σο­γεια­κών Με­λε­τών, 1988,

“Η δυ­να­μι­κή των σχέ­σε­ων εξει­δί­κευ­σης Ελ­λά­δας-Ισπα­νί­ας-Πορ­το­γα­λί­ας-Τουρ­κί­ας και ξένες επεν­δύ­σεις στην Ελ­λά­δα στη δε­κα­ε­τία του 1980”, EKEM, Αθήνα, 1992

“Τε­χνο­λο­γι­κές δομές και με­τα­φο­ρά τε­χνο­λο­γί­ας στην ελ­λη­νι­κή βιο­μη­χα­νία” το 1993,

“Δια­δρο­μές στη σιωπή” Πόλις 2001,

“Η Ελ­λά­δα και το Μέλ­λον, Πραγ­μα­τι­σμός και ψευ­δαι­σθή­σεις”, Πόλις 2005,

“Η τέ­ταρ­τη ελ­λη­νι­κή προ­ε­δρία στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση”, Κρι­τι­κή, 2005),

“Ανι­σό­τη­τες, φτώ­χεια, οι­κο­νο­μι­κές ανα­τρο­πές στα χρό­νια της κρί­σης”, Εκ­δό­σεις Πόλις, Αθήνα 2016.

καθώς και πολλά ξε­νό­γλωσ­σα.

Στο επί­κε­ντρο των επι­στη­μο­νι­κών του ερ­γα­σιών βρί­σκο­νται τα θέ­μα­τα της ανα­πτυ­ξια­κής θε­ω­ρί­ας και πο­λι­τι­κής, τα προ­βλή­μα­τα της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας, τα διε­θνή οι­κο­νο­μι­κά, θέ­μα­τα ευ­ρω­παϊ­κής ολο­κλή­ρω­σης και τα οι­κο­νο­μι­κά της τε­χνο­λο­γί­ας.

Πηγή: protothema.gr