“Στην Αυστρία βρήκα την… Ιθάκη μου”!

Ο Ροδίτης assistant coach της αυστρια­κής Ραϊ­φάι­ζεν Γκρατς, Δημή­τρης Σαρίκας, «φιλο­ξε­νή­θηκε» στο δια­δι­κτυακό ραδιό­φωνο της Ε.Ο.Κ. και συγκε­κρι­μένα στην εκπομπή «Άμεσο Ριπλέι» του EOK WebRadio με τον Μαρίνο Πρί­ντεζη και τον Γιώργο Βαλα­βάνη. Ο Ροδίτης κόουτς μίλησε για όλους και για όλα, για την παρου­σία του στην Αυστρία και τη ζωή του εκτός Ελλάδας. Ανα­λυ­τικά όσα είπε ο Δημή­τρης Σαρίκας:

Για τα χρόνια του στην Αυστρία: «Νιώθω πολίτης του κόσμου. Είμαι σχεδόν 10 χρόνια μακριά απ’ την αγα­πη­μένη μας Ελλάδα, με όμορφες εμπει­ρίες και παρα­στά­σεις όμως, δεν έχω κάποιο παρά­πονο. Είμαι 4 σερί χρόνια στην Αυστρία και συνο­λικά 5, ωραία χρόνια. Είναι όμορφη χώρα, άλλη κουλ­τούρα, πολύ δια­φο­ρε­τική μπα­σκε­τική κουλ­τούρα απ’ την ελλη­νική. Έχει τα πλε­ο­νε­κτή­ματά της. Έχω βρει τη μπα­σκε­τική μου Ιθάκη εδώ. Γενικά η Αυστρία είναι μια χώρα μπα­σκε­τική που αφήνει τον προ­πο­νητή να δου­λέ­ψει, δεν κρί­νε­ται από ένα απο­τέ­λε­σμα, σου δίνεται η πίστωση χρόνου να δείξεις το έργο σου. Γενικά οι αυστρια­κοί τρέφουν μεγάλο σεβασμό προς τον Έλληνα προ­πο­νητή».

Για το πώς βρέθηκε στην Αυστρία: «Έτσι είναι το επάγ­γελμα, είναι αυτό που απο­φά­σισα να κάνω, αυτό που αγάπησα. Είχα την τύχη να μπορέσω να κάνω το χόμπι μου επάγ­γελμα, να ζω από αυτό, να συντηρώ την οικο­γέ­νειά μου. Δεν υπάρχει κάτι πιο όμορφο απ’ το να κάνεις κάτι που αγαπάς, όπου κι αν είναι αυτό. Η ζωή του προ­πο­νη­τής δεν είναι ποτέ εκ του ασφα­λούς και σε ένα μόνιμο μέρος, έχει συνεχώς μετα­κι­νή­σεις».

Για τη Ραϊ­φάι­ζεν Γκρατς: «Το μπα­σκε­τικό Γκρατς έχει αλλάξει πάρα πολύ τον γεω­γρα­φικό χάρτη της Αυστρίας. Όταν πρω­το­ήρθα το 2017 για λογα­ρια­σμό του Βελς έπαιζα αντί­πα­λος του Γκρατς, όπου τότε ήταν μια ομάδα απ’ τις μικρές της κατη­γο­ρίας. Έναν χρόνο πριν έρθω έκανε μια καλή πορεία. Έχουμε στα­διακά μια συνε­χό­μενη ανοδική πορεία εδώ, με συνε­χείς εμφα­νί­σεις στα play-offs, στα Final-4, σε τελικό Κυπέλ­λου. Πέρυσι ήμασταν 2οι στο πρω­τά­θλημα, φτάσαμε στους τελι­κούς, πήραμε το Στάιν­μπαχ Κύπελλο. Είμαστε η καλύ­τερη ομάδα στον νομό του Στάιν­μπαχ. Είναι ένας πολύ μπα­σκε­τι­κός νομός και είμαστε εδώ και 3-4 χρόνια μακράν η ομάδα πρότυπο εκεί. Αυτή είναι η μεγα­λύ­τερη επι­τυ­χία του Γκρατς».

Για τους φετι­νούς στόχους της ομάδας του: «Οι στόχοι μας είναι ίδιοι κάθε χρόνο. Να βρε­θούμε στο top-6 και ύστερα ό,τι καλύ­τερο γίνεται. Σαν στόχο δε λέμε το top-6 εμείς, τον θέτει η διοί­κηση. Εμείς σαν προ­πο­νη­τικό staff και σαν παίκτες πάντα θέλουμε το βήμα παρα­πάνω. Το top-6 το θεω­ρούμε μίνι­μουμ στόχο. Εμείς έχουμε το 2ο-3ο μικρό­τερο μπάτζετ του πρω­τα­θλή­μα­τος, αλλά δε θα μας επη­ρε­ά­σει αυτό. Κοιτάμε πάντα όσο ψηλό­τερα γίνεται. Σε σχέση με το μπάτζετ, βέβαια, είμαστε πάντα πάνω απ’ τις προσ­δο­κίες μας».

Για το αυστριακό πρω­τά­θλημα: «Είναι πολύ αντα­γω­νι­στικό το πρω­τά­θλημα. Είναι 11 ομάδες συνο­λικά, όπου οι 9 διεκ­δι­κούν είσοδο στα play-offs και οι 8 το πρω­τά­θλημα. Πέρυσι η ομάδα που στο “τσακ” μπήκε στα play-offs ως 8η, κατά­φερε και πήρε το πρω­τά­θλημα στο τέλος. Υπάρ­χουν δια­φο­ρές με το ελλη­νικό πρω­τά­θλημα στη δομή, στα οικο­νο­μικά, στις εγκα­τα­στά­σεις, στον τρόπο ανά­πτυ­ξης παικτών και στο επίπεδο. Δεν είναι μεγάλες οι απο­στά­σεις, είναι μάξι­μουμ 2 ώρες η από­σταση που έχουμε να δια­νύ­σουμε. Έχουμε την ευλογία εδώ στο Γκρατς να έχουμε πολύ μεσο­γειακό καιρό. Έχει πάρα πολλές δια­φο­ρές γενικά σε σχέση με το ελλη­νικό μπάσκετ. Είναι μια ανα­πτυσ­σό­μενη αγορά η Αυστρία. Μεγάλο πλε­ο­νέ­κτημα της Αυστρίας είναι η στρα­τη­γική θέση που έχει στον γεω­γρα­φικό χάρτη. Η τοπο­θε­σία μας σκα­νά­ρε­ται απ’ όλες τις αγορές της Ευρώπης. Είναι κεντρική Ευρώπη, οπότε έχουμε μεγάλη αγορά από ατζέ­ντη­δες, προ­πο­νη­τές. Έχουμε μεγάλη ανα­γνώ­ριση σε αυτό».

Για το παρα­γω­γικό κομμάτι στην Αυστρία: «Είναι λίγο δύσκολη η κατά­σταση εδώ. Πρώτον, το μπάσκετ δεν είναι το 1ο, 2ο ή 3ο διεθνές άθλημα της χώρας, είναι το 5ο-6ο. Έχουν μεγά­λους πει­ρα­σμούς επίσης. Στην Αυστρία έχουμε την Α’ και τη Β’ κατη­γο­ρία, όπου στη Β’ το επίπεδο πέφτει τρομερά. Οι καλοί παίκτες χωρίς πολύ κόπο βρί­σκο­νται ξαφνικά στην Α’ κατη­γο­ρία. Με λίγο ταλέντο και χωρίς πολλή δουλειά ο αθλητής μπορεί να βρεθεί και να έχει έναν ρόλο μέσα σε μια ομάδα και αυτό είναι πλήγμα, γιατί τα παιδιά δε μαθαί­νουν να είναι πιο αντα­γω­νι­στικά, να παλεύ­ουν, να πονούν. Ταυ­τό­χρονα, η ζωή της Αυστρίας οικο­νο­μικά είναι πολύ δυνατή και σταθερή σε σχέση με την Ελλάδα. Ένα παιδί “ζυγίζει” το αυστριακό μπάσκετ με μια δουλειά σου­περ­μάρ­κετ για παρά­δειγμα και εκεί θα βγάζει περισ­σό­τερα».

Για τον Τι Τζέι Σορτς και τον Φρανκ Μπάρ­τλεϊ, που τους είχε αντι­με­τω­πί­σει στο Summer League του 2019: «Πάω συνέ­χεια στο Summer League του Eurobasket στο Λας Βέγκας. Τους συγκε­κρι­μέ­νους τους είχα την πρώτη μου χρονιά εκεί, το 2019. Το συγκε­κρι­μένο είναι ένα εξαι­ρε­τικό camp για να βρεις νεαρούς αθλητές στην rookie τους χρονιά που πάνε να δοκι­μα­στούν, να βρουν ένα μέρος στην αγορά. Η πρώτη εντύ­πωση που είχα για τον Σορτς είναι πως πρό­κει­ται για ένα “μηχα­νάκι” που παίζει 40 λεπτά με αστα­μά­τητη ενέρ­γεια. Τελεί­ωνε ο αγώνας και ένιωθα ότι είχε τη δύναμη να παίξει άλλο ένα παι­χνίδι στον ίδιο ρυθμό. Από τότε ξεχώ­ριζε. Για να πω την αλήθεια, δεν περί­μενα όλο αυτό που βλέ­πουμε τώρα, αλλά είχε τη δυνα­τό­τητα και πίστευα ότι είναι ένας παίκτης που θα μπο­ρούσε να φτάσει στο BCL και θα είναι καλός. Όπου πήγε, όμως, έδειξε ότι μπορεί. Ο Μπάρ­τλεϊ ήταν μια… καλα­θο­μη­χανή. Έχει πολύ καλό σουτ, fadeaway shot. Μπορεί να είναι με “σβη­σμέ­νες μηχανές” για 15 λεπτά και μέσα σε ένα πεντά­λε­πτο να πάρει “φωτιά” και να βάλει συνε­χό­με­νους πόντους. Είναι απρό­βλε­πτος, δε μπορείς να τον ξεχά­σεις ποτέ. Έκανε πολύ καλή πορεία. Εκείνη την περίοδο εγώ ήμουν στην ΑΕ Λεμεσού και, όταν επέ­στρεψα απ’ το Summer League, ο Σορτς και ο Μπάρ­τλεϊ ήταν οι πρώτες μου ειση­γή­σεις για να έρθουν στην ΑΕΛ».