Πέθανε ο Γιώργος Δασκαλάκης, μια εβδομάδα μετά την κυκλοφορία του νέου του τραγουδιού

Ο τρα­γου­δι­στής έδινε μάχη με τον καρ­κί­νο – Τη δυ­σά­ρε­στη εί­δη­ση έκανε γνω­στή ο μου­σι­κο­συν­θέ­της Νίκος Τερ­ζής

Έφυγε από τη ζωή ο τρα­γου­δι­στής Γιώρ­γος Δα­σκα­λά­κης, ο οποί­ος τα τε­λευ­ταία τρία χρό­νια έδινε μάχη με τον καρ­κί­νο, ενώ πρό­σφα­τα κυ­κλο­φό­ρη­σε το νέο του τρα­γού­δι  με τίτλο «Σε πλη­ρο­φο­ρώ» από την Panic.

Τη δυ­σά­ρε­στη εί­δη­ση έκανε γνω­στή μέσω μιας ανάρ­τη­σής του στο Facebook ο  μου­σι­κο­συν­θέ­της Νίκος Τερ­ζής, γρά­φο­ντας: «Αχ βρε Γιώρ­γη .. Αν είναι δυ­να­τόν… Πάνω που χά­ρη­κες. Πόσο άδικη η ζωή».

Πριν με­ρι­κές ημέ­ρες, ο Γιώρ­γος Δα­σκα­λά­κης είχε ανα­κοι­νώ­σει στα social media πόσο ευ­τυ­χι­σμέ­νος ήταν για την κυ­κλο­φο­ρία του νέου του τρα­γου­διού από την Panic. Όπως είχε ανα­φέ­ρει τότε: «Καλό με­ση­μέ­ρι Αγά­πες μου όμορ­φες!!! Μετά από 7 χρό­νια απου­σί­ας μου απο τη δι­σκο­γρα­φία, με εύ­κο­λες και δύ­σκο­λες στιγ­μές, και 3 χρό­νια μάχης με το θηριο σας πα­ρου­σιά­ζω το νέο μου τρα­γού­δι…Αυτό που πε­ρι­μέ­να­με όλοι!! Η δη­μιουρ­γία είναι δύ­να­μη και η δύ­να­μη είναι ζωή… Ευ­χα­ρι­στώ το Νίκο Τερζή και τη Να­τα­λί που ηταν απο την αρχή του αγώνα αυτού στο πλευ­ρό μου και όλους τους συ­ντε­λε­στές του τρα­γου­διού κι ελ­πί­ζω να το αγα­πή­σε­τε όσο το αγαπώ κι εγώ!!Ακού­στε το και να το δω καρ­φω­μέ­νο στους τοί­χους σας!!! Εύ­χο­μαι Υγεία σε όλο το κόσμο και η Πα­να­γία μαζί μας!!! Αμήν».

Το τε­λευ­ταίο τρα­γού­δι του Γιώρ­γου Δα­σκα­λά­κη

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, παρά το σο­βα­ρό πρό­βλη­μα υγεί­ας, ο Γιώρ­γος Δα­σκα­λά­κης συ­νέ­χι­ζε με επι­μο­νή και ελ­πί­δα τις θε­ρα­πεί­ες του και η επι­στρο­φή του στη δι­σκο­γρα­φία σή­μαι­νε πολλά για εκεί­νον.

Ο τρα­γου­δι­στής μοι­ρα­ζό­ταν συχνά την προ­σπά­θεια που έκανε με τους δια­δι­κτυα­κούς τους φί­λους και δή­λω­νε αι­σιό­δο­ξος. Σε πα­λαιό­τε­ρη συ­νέ­ντευ­ξή του είχε ανα­φέ­ρει: «Είναι δύ­σκο­λο αυτό το πράγ­μα. Να σας πω κάτι, ίσως είμαι τυ­χε­ρός. Έχει και στιγ­μές που λυ­γί­ζεις. Λες “ναι ρε, θα σε κερ­δί­σω και του χρό­νου θα ξα­να­τρα­γου­δάω”. Αλλά έρ­χο­νται και οι στιγ­μές που λες “μα γιατί σε εμένα; Γιατί όλα σε εμένα;”».

Στη συ­νέ­χεια, είχε πε­ρι­γρά­ψει πώς ξε­κί­νη­σε η πε­ρι­πέ­τεια της υγεί­ας του: «Αρ­γή­σα­με να μά­θου­με τι έχω. Μι­λού­σα με τον κου­μπά­ρο μου και του είχα πει ότι δεν νιώθω καλά. Ένιω­θα ατο­νί­ες και είχα βγά­λει κάτω από τη μα­σχά­λη μου ένα πράγ­μα σαν σπυ­ρά­κι. Δεν δί­νου­με ση­μα­σία πολ­λές φορές σε κάτι, αν και με πο­νού­σε, ει­δι­κά όταν το έπια­να. Τρα­γου­δού­σα κα­νο­νι­κά, αλλά έφτα­σε η μέρα των γε­νε­θλί­ων μου κι είχα φλέ­μα­τα, είχα χάσει κιλά, είχα χάσει την όρεξή μου. Τρα­γου­δού­σα κι έπεσα κάτω. Έλεγα ότι δεν ήμουν καλά. Μου έλε­γαν να πάω νο­σο­κο­μείο κι έλεγα όχι. Έφτα­σε τέλος Ιου­λί­ου και είπα στη μάνα μου να πάμε στο νο­σο­κο­μείο, γιατί δεν έπαιρ­να ούτε ανάσα. Κά­να­με αξο­νι­κές και στην τρίτη αξο­νι­κή, εντε­λώς τυ­χαία, βρή­καν τον καρ­κί­νο στους λεμ­φα­δέ­νες μου. Αυτή ήταν η αιτία που είχα όλα τα υπό­λοι­πα προ­βλή­μα­τα. Μου είπαν ότι ίσως το προ­λά­βου­με το χει­ρό­τε­ρο. Μόνο ο Θεός ξέρει αν αξίζω να ζήσω».