Γιώργος Χαραλαμπόπουλος: «Κανένας δεν είναι στο απυρόβλητο»

Στον απόηχο της δεύ­τε­ρης δια­γρα­φής του Αντώνη Σαμαρά από τη Νέα Δημο­κρα­τία, θα ήθελα κ. Χαρα­λα­μπό­πουλε τον δικό σας σχο­λια­σμό. Ήταν κάτι ανα­με­νό­μενο για σας; Εκτι­μάτε ότι μπορεί να επι­φέ­ρει ζημιές στους κόλπους του κυβερ­νώ­ντος κόμ­μα­τος ή ορθά έπραξε ο πρω­θυ­πουρ­γός; Δεν είναι και ό,τι πιο σύνηθες ένας νυν πρω­θυ­πουρ­γός να δια­γρά­φει έναν πρώην από το κόμμα. Η δια­γραφή του κ. Σαμαρά μπορεί να απο­τε­λέ­σει μια νέα αρχή για την κυβέρ­νηση; Ήταν πολι­τική αυτο­κτο­νία του Σαμαρά;

Κατά την πρώτη θητεία της κυβέρ­νη­σης κα Παμπρή, δεν υπήρχαν εμφα­νείς ενδεί­ξεις ότι θα επα­να­λη­φθούν τα ίδια του 1992-1993. Οι σχέσεις του παλαιού μου φίλου Αντώνη Σαμαρά με τον πρω­θυ­πουργό Κυριάκο Μητσο­τάκη ήταν σε ικα­νο­ποι­η­τικό βαθμό ομαλές. Από τις Ευρω­ε­κλο­γές άρχισαν κινή­σεις, δηλώ­σεις και συμπε­ρι­φο­ρές του Αντώνη Σαμαρά με εμφανή διάθεση να δια­φο­ρο­ποι­η­θεί από την πολι­τική της κυβέρ­νη­σης. Οι τόνοι πιο δυνατοί κατά την ομιλία του στο Πολε­μικό Μουσείο, δεν άφηναν αμφι­βο­λία ότι ο κ. Σαμαράς είχε σαφή πρόθεση να μην αρκε­σθεί στην κατα­νοητή κατ’ έθιμο σχετική καλό­πι­στη κριτική επί δια­φό­ρων θεμάτων κυβερ­νη­τι­κής πολι­τι­κής, αλλά να περάσει και πέρασε σε υπέρ­με­τρα σκληρή κριτική θέσεων κατά πολι­τι­κών και προ­σώ­πων της κυβέρ­νη­σης. Κι ενώ η κυβέρ­νηση, εξα­ντλώ­ντας κάθε όριο ανοχής απέφυγε τη ρήξη με τις πρέ­που­σες, αλλά σε κόσμιο ύφος απα­ντή­σεις της στην κριτική αυτή, με τη συνέ­ντευξή του στο «Βήμα της Κυρια­κής» προ 15 ημερών ο κ. Σαμαράς υπερέβη κάθε ανεκτό όριο με δηλώ­σεις και χαρα­κτη­ρι­σμούς άδικους και ανοί­κειους κατά του υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών και του πρω­θυ­πουρ­γού σε ευαί­σθητα θέματα εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής και άμυνας, ανοί­γο­ντας και θέμα Προ­ε­δρίας της Δημο­κρα­τίας κατά παρά­βαση της δημό­σιας δήλωσης-γραμμής του πρω­θυ­πουρ­γού ότι δεν συζη­τεί­ται το θέμα αυτό τόσο πρόωρα για πολλούς, αλλά ευνό­η­τους λόγους.

Μετά την πρω­το­φανή αυτή συμπε­ρι­φορά του Αντώνη Σαμαρά, ο πρω­θυ­πουρ­γός ήταν δέσμιος να απο­φα­σί­σει την πικρή, αλλά μόνη ενδε­δειγ­μένη οδό της απο­μά­κρυν­σης του Αντώνη Σαμαρά με τη δια­γραφή του. Απόφαση μονό­δρο­μος! Αλίμονο στο ηγετικό προφίλ του Κυριά­κου Μητσο­τάκη αν είχε ανεχθεί και τα τελευ­ταία γεγο­νότα και σιω­πούσε. Θα είχε εισπρά­ξει δυσμε­νέ­στατα σχόλια και κρι­τι­κές και δικαίως. Επο­μέ­νως, ο πρω­θυ­πουρ­γός μας ορθά και δίκαια και με πολι­τική οξυ­δέρ­κεια απο­φά­σισε για τη δια­γραφή του πρώην πρω­θυ­πουρ­γού και προ­έ­δρου της παρά­τα­ξης για να μην επα­να­λη­φθεί άλλη φορά απα­ρά­δε­κτη συμπε­ρι­φορά προς τη νόμιμη ηγεσία της παρά­τα­ξης με κίνδυνο τη δια­σά­λευση της ηρεμίας και συνοχής της, αλλά και με κίνδυνο στα εθνικά συμ­φέ­ρο­ντα. Ο πρω­θυ­πουρ­γός μας έχει την απόλυτη στήριξη της Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής ομάδας της Νέας Δημο­κρα­τίας και των μελών της. Ο κ. Σαμαράς θυμή­θηκε τη δική του απο­πο­μπή το 1992 από το Συμ­βού­λιο Αρχηγών με απαί­τηση του Κων­στα­ντί­νου Καρα­μανλή. Άλλο όμως Κων­στα­ντί­νος Καρα­μαν­λής και δη Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας! Δεν γνωρίζω τις σκέψεις και τις προ­ο­πτι­κές του Αντώνη Σαμαρά. Θα ήθελα, ως παλιός φίλος του, να ενδια­φερ­θεί για την περαι­τέρω επι­τυ­χία της παρά­τα­ξης, ώστε να απο­λαύ­σει εν τέλει την εκτί­μηση των Νεο­δη­μο­κρα­τών, όσο είναι καιρός για απο­κα­τά­σταση του για δεύτερη φορά τρω­θέ­ντος γοήτρου της παρά­τα­ξης, αλλά και του ιδίου.

Είναι εν μέρει εύλογες οι ανη­συ­χίες Σαμαρά στα εθνικά θέματα;

Όλοι οι μέχρι σήμερα πρω­θυ­πουρ­γοί της χώρας έχουν απο­δεί­ξει αυξη­μένο αίσθημα πατριω­τι­κής και εθνικής συνεί­δη­σης. Ο καθένας όμως έχει τη δική του πολι­τική και στα εξω­τε­ρικά θέματα. Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης είναι βαθύς γνώστης της Ιστο­ρίας κι έχει μεγάλη πλέον εμπει­ρία και σχετικά με τις διπλω­μα­τι­κές σχέσεις της χώρας μας και ειδι­κό­τερα στην αντι­με­τώ­πιση της από χρόνια γνωστής πολι­τι­κής της γεί­το­νος χώρας. Με τη διε­ρεύ­νηση των φιλικών σχέσεων με πολλές χώρες της Ευρώπης, της Αμε­ρι­κής και της Μέσης Ανα­το­λής, έχει προ­σθέ­σει αξία στην Ελλάδα, που είναι σήμερα υπο­λο­γί­σιμη δύναμη. Στο πλαίσιο αυτό και οι επαφές και συζη­τή­σεις με την Τουρκία, που φαί­νο­νται ανα­βαθ­μι­σμέ­νες τον τελευ­ταίο καιρό. Ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών ενη­με­ρώ­νει συχνά τους εκπρο­σώ­πους των κομ­μά­των και ο πρω­θυ­πουρ­γός την κοι­νο­βου­λευ­τική ομάδα και τη Βουλή με πει­στικά επι­χει­ρή­ματα ότι η χώρα μας συζητεί μεν με την Τουρκία, αλλά έχει μόνο ένα θέμα για επίλυση, το θέμα της ΑΟΖ και της υφα­λο­κρη­πί­δας και αυτό μόνο στα πλαίσια του Διε­θνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θάλασ­σας. Επο­μέ­νως, δεν μένει στον οποιον­δή­ποτε, ούτε στους έμπει­ρους πρώην προ­έ­δρους Κώστα Καρα­μανλή και Αντώνη Σαμαρά έδαφος για αμφι­σβή­τηση της ανωτέρω εθνικά ορθής πολι­τι­κής. Άλλωστε, όλοι οι μέχρι σήμερα πρω­θυ­πουρ­γοί είχαν κατά καιρούς συζη­τή­σεις με την Άγκυρα.

Πολλοί υπο­στη­ρί­ζουν κ. Χαρα­λα­μπό­πουλε ότι ο κ. Μητσο­τά­κης αν κάποια στιγμή ενο­χλη­θεί έντονα και από τον Κώστα Καρα­μανλή κι έρθουν σε ορι­στική ρήξη, δεν θα επι­χει­ρή­σει να κάνει κάτι αντί­στοιχο, να προβεί δηλαδή σε μία νέα δια­γραφή. Ως πρώτη αντί­δραση ο κ. Καρα­μαν­λής στήριξε τον δια­γρα­φέ­ντα Σαμαρά. Εσείς τι λέτε;

Ο Κώστας Καρα­μαν­λής είναι προ­σε­κτι­κό­τε­ρος του τόσο αυθόρ­μη­του και παρορ­μη­τι­κού Αντώνη Σαμαρά. Το απέ­δειξε και προχθές στην Πάτρα. Και τους δύο πρώην πρω­θυ­πουρ­γούς και προ­έ­δρους του κόμ­μα­τος τα στελέχη και ο κόσμος της Νέας Δημο­κρα­τίας εκτι­μούν ακόμη και αν εκφρά­ζουν και δημόσια κριτική στην κυβερ­νη­τική άποψη για σοβαρά θέματα, αλλά με τρόπο που να δηλώνει πρόθεση συμ­βο­λής στην κυβερ­νη­τική προ­σπά­θεια του εν ενερ­γεία πρω­θυ­πουρ­γού, με κοινό στόχο την επι­τυ­χία για το εθνικό καλό. Αντί­θετα, αν από δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις τους και μάλιστα με τις προη­γη­θεί­σες εκ μέρους του κ. Σαμαρά προ­κύ­πτει ότι πρό­κει­ται για ενέρ­γειες και συμπε­ρι­φο­ρές με σκοπό να πληγεί η κυβέρ­νηση και ο πρω­θυ­πουρ­γός μας, κάτι που δεν δια­φεύ­γει της προ­σο­χής όλων, τότε ασφαλώς ΚΑΝΕΝΑΣ δεν πρέπει να είναι στο απυ­ρό­βλητο. Πάνω απ’ όλα το καλό της πατρί­δας και της παρά­τα­ξης! Ο πρω­θυ­πουρ­γός μας έχει υπο­χρέ­ωση εκ του θεσμι­κού του ρόλου να τα προ­α­σπί­σει και είμαι βέβαιος για την απο­φα­σι­στι­κό­τητά του και τις εν γένει ηγε­τι­κές του ικα­νό­τη­τες.

Το 20% στα δεξιά της ΝΔ σας ανη­συ­χεί; Διότι αντι­πο­λί­τευση δεν έχει η κυβέρ­νηση. Ουσια­στικά ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης έχει κατα­φέ­ρει κάτι πρω­τό­γνωρο, να έχουμε ένα κυρί­αρχο κόμμα στην Ελλάδα.

Και βέβαια με ανη­συ­χεί. Πιστεύω όμως ότι η κυβέρ­νηση ανη­συ­χεί επίσης και ότι θα προ­σπα­θή­σει με την κατάλ­ληλη προ­σαρ­μογή της πολι­τι­κής να βελ­τιώ­σει τη θέση της κι έναντι δυσα­ρε­στη­μέ­νων φίλων, που μέχρι σήμερα έχουν υπα­κού­σει σε λαϊ­κί­στι­κες υπο­σχέ­σεις και απόψεις σε διάφορα κοι­νω­νικά θέματα και θέματα εξω­τε­ρι­κών σχέσεων. Η ιστο­ρική γνώση κ εμπει­ρία, διδά­σκει ότι η χώρα μας στο παρελ­θόν έχει πλη­ρώ­σει ακριβά τις μεγα­λό­στο­μες αλλά ανυ­πο­λό­γι­στες και ανέ­ξο­δες από ανεύ­θυ­νους αρχη­γούς των άκρων υπο­σχέ­σεις! Σήμερα όμως πρέπει να επεν­δύ­σουμε στην ωρι­μό­τητα του λαού μας, η οποία τελικά θα οδη­γή­σει στη σωστή και λογική απόφαση, ώστε να εντα­χθούν όλοι τελικά στη μόνη εθνικά ωφέλιμη πολι­τική της Νέας Δημο­κρα­τίας και του πανευ­ρω­παϊκά αλλά και παγκό­σμια ανα­γνω­ρι­σμέ­νου ικα­νό­τα­του πρω­θυ­πουρ­γού μας. Η Ελλάδα σήμερα έχει έναν πρω­θυ­πουργό που χαίρει μεγάλης εκτί­μη­σης όλου του πολι­τι­σμέ­νου κόσμου και αυτό το μεγάλο πολι­τικό κεφά­λαιο οφεί­λουμε όλοι να βοη­θή­σουμε, ώστε ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης να εκλεγεί και για τρίτη κυβερ­νη­τική θητεία! Σε όσους πιστεύ­ουν ή δια­δί­δουν ότι η Νέα Δημο­κρα­τία με την προς το κέντρο διεύ­ρυνσή της, δεν είναι η Νέα Δημο­κρα­τία που έχουν γνω­ρί­σει, αξίζει να θυμη­θούν ότι πρώτος ο εθνάρ­χης Κων­στα­ντί­νος Καρα­μαν­λής και ιδρυτής της ΕΡΕ και της Νέας Δημο­κρα­τίας, διηύ­ρυνε την παρά­ταξή του πρώτα το 1956 (βλέπε Αβέρωφ και Στέλιο Κωτιάδη εκ των Φιλε­λευ­θέ­ρων) και μετά το 1974 βλέπε υπουρ­γο­ποί­ηση Κων­στα­ντί­νου Μητσο­τάκη, Αθα­νά­σιου Κανελ­λό­που­λου, Παύλου Βαρ­δι­νο­γιάννη, Μπαλ­τα­τζή κ.α. Ο Γ. Ράλλης το ίδιο έκανε (βλ.1981 με υπουργό του Κέντρου Ανδρέα Κοκκέβη). Στις εσω­κομ­μα­τι­κές εκλογές της 1/9/1984 οι βου­λευ­τές της Νέας Δημο­κρα­τίας για την εκλογή αρχηγού προ­τί­μη­σαν τον φιλε­λεύ­θερο Κων­στα­ντίνο Μητσο­τάκη έναντι του καρα­μαν­λι­κού Κων­στα­ντί­νου Στε­φα­νό­που­λου (ψήφοι 70 έναντι 41) και το 2016 οι φίλοι της Νέας Δημο­κρα­τίας προ­τί­μη­σαν για αρχηγό του κόμ­μα­τος τον σημε­ρινό πρω­θυ­πουργό έναντι άλλων καρα­μαν­λι­κών υπο­ψη­φίων. Αυτά τα λίγα για όσους ονει­ρεύ­ο­νται και νοσταλ­γούν «έντιμη αλλά μικρή παρά­ταξη».

Η κυβέρ­νηση εμφα­νί­ζε­ται πολύ αισιό­δοξη για τα οικο­νο­μικά, ο μέσος πολίτης όμως αγκο­μα­χάει. Έχει «χάσει την μπάλα» το κυβερ­νη­τικό επι­τε­λείο στο σκέλος της ακρί­βειας; Διότι σύμφωνα με όλες τις δημο­σκο­πή­σεις, τα προ­βλή­ματά της κυβέρ­νη­σης είναι τα προ­βλή­ματά της ακρί­βειας, του ΕΣΥ, της καθη­με­ρι­νό­τη­τας.

Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης και η σημε­ρινή κυβέρ­νηση κυρία Παμπρή, με την ορθή οικο­νο­μική της πολι­τική έχει κατορ­θώ­σει τη βελ­τί­ωση όλων των δεικτών της οικο­νο­μίας και έχει επι­τύ­χει την οικο­νο­μική και δημο­σιο­νο­μική στα­θε­ρό­τητα. Παρά την αύξηση των μισθών και των συντά­ξεων, παρά τη μείωση των φόρων, παρά τις πολλές παροχές στους οικο­νο­μικά ασθε­νέ­στε­ρους και παρά τις αυξη­μέ­νες δαπάνες στην Άμυνα, στην Παιδεία και στην Υγεία, αλλά και στην αντι­με­τώ­πιση πρω­το­φα­νών και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων, έχει κατορ­θώ­σει τ’ ανωτέρω απο­τε­λέ­σματα, τα οποία ανα­γνω­ρί­ζο­νται από την Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα και όλους τους διε­θνείς οικο­νο­μι­κούς οργα­νι­σμούς. Παρά τ’ ανωτέρω όμως, πολλοί συνάν­θρω­ποι μας πλήτ­το­νται από την ακρί­βεια. Έχω ελπίδα ότι ο κόσμος έχει συνει­δη­το­ποι­ή­σει ότι το φαι­νό­μενο αυτό δεν είναι μόνο ελλη­νικό, αλλά παγκό­σμιο και ότι έχει την αιτία του στους δύο πολέ­μους της γει­το­νιάς μας. Η Κυβέρ­νηση κατα­βάλ­λει ό,τι προ­σπά­θεια έχει στη διάθεσή της για την εν μέρει μείωση των δυσμε­νών απο­τε­λε­σμά­των στην τσέπη του κατα­να­λω­τι­κού κοινού. Ελπίζω ότι οι τακτι­κοί έλεγχοι που εφαρ­μό­ζο­νται, αλλά και τα ευρω­παϊκά μέτρα που μελε­τώ­νται με εισή­γηση του πρω­θυ­πουρ­γού μας, θα έχουν απο­τέ­λε­σμα.

Η ΝΔ πρέπει να προ­χω­ρή­σει σε γεν­ναίες και βαθιές τομές όσον αφορά τη μεταρ­ρύθ­μιση του κράτους;

Το κράτος, η διοί­κηση όλων των βαθ­μί­δων, ο μέγας ασθενής δια­χρο­νικά. Ο πρω­θυ­πουρ­γός και με την εμπει­ρία του στο υπουρ­γείο Διοι­κη­τι­κής Μεταρ­ρύθ­μι­σης το 2012-2014 έχει μελε­τή­σει το θέμα. Γι’ αυτό βλέ­πουμε μεγάλη κινη­τι­κό­τητα στα αρμόδια υπουρ­γεία, ειδικά των Εσω­τε­ρι­κών και της Δικαιο­σύ­νης. Ψηφί­ζο­νται νόμοι για την ταχεία ενέρ­γεια και απονομή της Δικαιο­σύ­νης και της εν γένει δράσης της Δημό­σιας Διοί­κη­σης. Χρειά­ζε­ται ακόμα μεγα­λύ­τερη προ­σπά­θεια και θα απαι­τη­θεί πολύς χρόνος για εμπέ­δωση μία άλλης νοο­τρο­πίας, που επί πολλά έτη έχει επι­κρα­τή­σει. Η κυβέρ­νηση πρέπει να μερι­μνή­σει έτι περαι­τέρω, ώστε οι πολίτες να απο­λαμ­βά­νουν απλού­στευση δια­δι­κα­σιών και σύντομη ενέρ­γεια στα αιτή­ματά τους, όπως επίσης πρέπει να βελ­τιω­θεί η εμπρό­θε­σμη έγγραφη και εμπε­ρι­στα­τω­μένη απά­ντηση της διοί­κη­σης στα αιτή­ματα του πολίτη. Υπάρχει ακόμα μεγάλο περι­θώ­ριο βελ­τί­ω­σης στον τομέα αυτό. Ελπίζω βάσιμα στη γνώση και θέληση του σημε­ρι­νού πρω­θυ­πουρ­γού της χώρας.

Πώς ακού­σατε τις ανα­κοι­νώ­σεις του υπουρ­γού Εσω­τε­ρι­κών Θ. Λιβά­νιου από το πρό­σφατο συνέ­δριο της ΚΕΔΕ στη Ρόδο, που θα έρθουν προς δια­βού­λευση, για αυτο­διοι­κη­τι­κές εκλογές με ηλε­κτρο­νική ψηφο­φο­ρία σε έναν γύρο κλπ;

Πρώτα πρέπει να τονί­σουμε την επι­τυ­χία του συνε­δρίου της ΚΕΔΕ στη Ρόδο. Είναι και για τη Ρόδο μας τιμή, που φιλο­ξέ­νησε τόσο επι­τυ­χη­μένα στο εξαί­ρετο περι­βάλ­λον του ξενο­δο­χείου RODOS PALACE το σπου­δαίας σημα­σίας συνέ­δριο. Για πρώτη φορά το συνέ­δριο της ΚΕΔΕ με τόσες πολλές παρου­σίες δημάρ­χων, περι­φε­ρειαρ­χών, βου­λευ­τών και σχεδόν ολό­κληρο το υπουρ­γικό συμ­βού­λιο. Η παρου­σία τόσων υπουρ­γών και η ανά­πτυξη θεμάτων της αρμο­διό­τη­τας τους απο­δει­κνύει το μεγάλο ενδια­φέ­ρον της κυβέρ­νη­σης για την αυτο­διοί­κηση και του Α’ βαθμού και του ίδιου του πρω­θυ­πουρ­γού, ο οποίος, παρ’ ότι είχε προ­γραμ­μα­τί­σει, δεν κατόρ­θωσε να παρευ­ρε­θεί. Άκουσα πολλούς δημάρ­χους που εξέ­φρα­σαν την ικα­νο­ποί­ησή τους για την τόση εκπρο­σώ­πηση της κυβέρ­νη­σης στο συνέ­δριο και για τις θέσεις των υπουρ­γών στα θέματα της Αυτο­διοί­κη­σης. Ο υπουρ­γός Εσω­τε­ρι­κών Θεό­δω­ρος Λιβά­νιος, ένας εξαί­ρε­τος υπουρ­γός και γνώστης των θεμάτων του υπουρ­γείου του, μεταξύ άλλων παρου­σί­ασε και το θέμα της ανά­δει­ξης δημάρ­χου από τον πρώτο γύρο, βάσει ειδικού νόμου εκλογής, που θα τεθεί εν καιρώ σε δια­βού­λευση. Όπως κάθε και­νούρ­γιο, η παρα­πάνω άποψη προ­κά­λεσε και αντι­δρά­σεις από ορι­σμέ­νους δημάρ­χους, οι οποίοι εξέ­λα­βαν την εισή­γηση ως πρόθεση επι­βο­λής του σχε­τι­κού νομο­σχε­δίου. Είναι προς τιμήν του ΥΠΕΣ που εξήγησε ότι τη σκέψη αυτή γνω­στο­ποί­ησε τόσο νωρίς, ώστε να αρχίσει η συζή­τηση και να υπάρξει πολύς χρόνος για δια­βού­λευση. Ήταν πολύ ειλι­κρι­νής και πει­στι­κός ο κ. Λιβά­νιος. Μακάρι να ευρεθεί τρόπος συμ­φω­νίας, ώστε να απο­φευ­χθεί ο β΄ γύρος των δημο­τι­κών εκλογών, κατά τον οποίο και δαπάνες προ­στί­θε­νται και με απο­τέ­λε­σμα πολλές φορές οι έσχατοι να έρχο­νται πρώτοι με τη συνε­πα­γό­μενη ενίοτε νόθευση της πραγ­μα­τι­κής βού­λη­σης των δημοτών.