Η έκθεση του εισαγγελέα για την κατάργηση της εισφοράς γης σε χρήμα

Σε Πται­σμα­το­δίκη των Αθηνών δια­βι­βά­στη­καν αντί­γραφα της ποι­νι­κής δικο­γρα­φίας που σχη­μα­τί­στηκε κατά παντός υπευ­θύ­νου, εμπλε­κό­με­νου στην υπόθεση της κατάρ­γη­σης της υπο­χρέ­ω­σης για την κατα­βολή εισφο­ράς γης σε χρήμα ξενο­δό­χων στις δημο­τι­κές ενό­τη­τες Ιαλυσού και Φαλη­ρα­κίου με φωτο­γρα­φική διάταξη και στην μη είσπραξη εισέτι των οφει­λο­μέ­νων αρμο­δίως.

Η όλη υπόθεση είδε το φως της δημο­σιό­τη­τας με απο­κα­λυ­πτικό ρεπορ­τάζ της «δημο­κρα­τι­κής» την 9η Αυγού­στου 2013.

Ο πρώην Αντει­σαγ­γε­λέας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου κ. Ι. Μητσιό­που­λος, υπέβαλε αρμο­δίως την 12η Σεπτεμ­βρίου 2014, πορι­σμα­τική έκθεση για την υπόθεση, το περιε­χό­μενο της οποίας συμπλέει με όσα απε­κά­λυψε η «δημο­κρα­τική» στην πορεία.

Ο κ. Αντει­σαγ­γε­λέας, έκρινε συγκε­κρι­μένα ότι προ­κύ­πτουν επαρ­κείς απο­χρώ­σες ενδεί­ξεις για την άσκηση ποι­νι­κής διώξεως για το αδίκημα της απι­στίας κατ’ εξα­κο­λού­θηση σε βάρος ΟΤΑ, που το όφελος που πέτυχε ο δράστης ή η ζημία που προ­κλή­θηκε ή οπωσ­δή­ποτε απει­λή­θηκε, υπερ­βαί­νει το ποσό των 150.000 ευρώ και το αντι­κεί­μενο της πράξης είναι ιδιαι­τέ­ρως μεγάλης αξίας, με τις επι­βα­ρυ­ντι­κές δια­τά­ξεις του νόμου περί κατα­χρα­στών δημο­σίου χρή­μα­τος, κατά παντός υπευ­θύ­νου της πρώην Νομαρ­χίας Δωδε­κα­νή­σου της περιό­δου 2005 – 2011 εξαι­τίας της μη είσπρα­ξης των οφει­λο­μέ­νων, ενώ θεωρεί παρα­πέρα ότι το γεγονός ότι με τη «φωτο­γρα­φική διάταξη» διε­γρά­φη­σαν οι οφειλές δεν οδηγεί σε παρα­γραφή του αδι­κή­μα­τος που φέρεται να τελέ­στηκε.

Η πρόταση του κ. Αντει­σαγ­γε­λέα, συνο­δεύ­ε­ται με εισή­γηση για τη διε­νέρ­γεια παράλ­λη­λης έρευνας σε βάρος υπη­ρε­σια­κών οργάνων του Υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος, Ενέρ­γειας και Κλι­μα­τι­κής Αλλαγής, που μετέ­χουν στην επι­τροπή που συνέ­ταξε την Έκθεση Αξιο­λό­γη­σης Συνε­πειών Ρύθ­μι­σης για τα άρθρα του νέου νόμου για τη ρύθμιση των αυθαι­ρέ­των, στο οποίο συμπε­ρι­λή­φθηκε η «φωτο­γρα­φική διάταξη» καθώς, όπως προ­έ­κυψε, παρέ­στη­σαν ανα­λη­θώς στους βου­λευ­τές, που την ψήφισαν ότι επρό­κειτο για καθο­λική απαί­τηση της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης.

Πιο συγκε­κρι­μένα ο κ. Αντει­σαγ­γε­λέας κρίνει ότι η διάταξη στον νέο νόμο για την «αντι­με­τώ­πιση της αυθαί­ρε­της δόμησης – περι­βαλ­λο­ντικό ισο­ζύ­γιο και άλλες δια­τά­ξεις», που ψηφί­στηκε από τη Βουλή, με την οποία απαλ­λάσ­σο­νται από την κατα­βολή εισφο­ράς γης σε χρήμα όλες οι ξενο­δο­χεια­κές μονάδες, που έχουν ανε­γερ­θεί στο Φαλη­ράκι και στην Ιξιά και συγκε­κρι­μένα σε περιο­χές που ισχύουν ειδικοί συντε­λε­στές δόμησης δυνάμει Προ­ε­δρι­κών Δια­ταγ­μά­των των ετών 1972, 1979 και 1986 εκδό­θηκε χωρίς να έχει προη­γη­θεί σχετικό αίτημα από τους ΟΤΑ.

Πιο συγκε­κρι­μένα στην παραγρ. 8 του Ν. 4178/2013, ψηφί­σθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων, η ακό­λουθη διάταξη:

«Οι δια­τά­ξεις της περί­πτω­σης 7 της παρ. Ε` του άρθρου 8 του από 6.10.1978 προ­ε­δρι­κού δια­τάγ­μα­τος (Δ` 538), ως ισχύει, περί παρα­χώ­ρη­σης έκτασης στον οικείο Δήμο δεν έχουν εφαρ­μογή στις ανε­γερ­θεί­σες ή προς ανέ­γερση του­ρι­στι­κές εγκα­τα­στά­σεις οι οποίες βρί­σκο­νται σε περιο­χές όπου εφαρ­μό­ζο­νται οι δια­τά­ξεις των ειδικών προ­ε­δρι­κών δια­ταγ­μά­των από 31.1.1972 (Δ` 40), 26.1.1979 (Δ` 132) και 26.7.1986 (Δ` 639). Τυχόν βεβαιω­θέ­ντα πρό­στιμα παρα­γρά­φο­νται και τυχόν κατα­βλη­θέ­ντα δεν ανα­ζη­τού­νται. Σε κάθε περί­πτωση με προ­ε­δρικό διά­ταγμα μετά από πρόταση του Υπουρ­γού Περι­βάλ­λο­ντος, Ενέρ­γειας και Κλι­μα­τι­κής Αλλαγής δύνα­νται να καθο­ρί­ζο­νται ειδικές δια­τά­ξεις υπο­χρέ­ω­σης παρα­χώ­ρη­σης έκτασης ή κατα­βο­λής απο­ζη­μί­ω­σης για την ανέ­γερση νέων του­ρι­στι­κών εγκα­τα­στά­σεων στις ως άνω περιο­χές».

Τα ειδικά προ­ε­δρικά δια­τάγ­ματα στα οποία ανα­φέ­ρε­ται η παρα­πάνω διάταξη είναι:

– Το από 30-1-1972 (Δ40) «περί καθο­ρι­σμού περιο­χών Νήσου Ρόδου δια την εφαρ­μογή του συστή­μα­τος ελευ­θέ­ρας δομή­σεως».

– Το από 26-1-1979 (Δ132) «περί καθο­ρι­σμού συντε­λε­στών δομή­σεως και όρων δομή­σεως εις την εντός του εγκε­κρι­μέ­νου ρυμο­το­μι­κού σχεδίου περιο­χήν Ρόδου».

– Το από 26-7-1986 (Δ 639) «περί καθο­ρι­σμού χρήσεων γης και όρων και περιο­ρι­σμών δόμησης της εκτός σχεδίου περιο­χής Ιξιάς της Κοι­νό­τη­τας Ιαλυσού της νήσου Ρόδου (Δωδε­κα­νή­σου).

Με το από 31.1.1972 (Δ ́ 40) Βασι­λικό Διά­ταγμα καθο­ρί­ζο­νται περιο­χές της Ρόδου για την εφαρ­μογή του συστή­μα­τος ελεύ­θε­ρης δομή­σεως σε περιο­χές των Αφάντου και του Φαλη­ρα­κίου. Με το από 26.1.1979 (Δ ́ 132) Προ­ε­δρικό Διά­ταγμα καθο­ρί­ζο­νται οι συντε­λε­στές δόμησης και οι όροι δόμησης εντός του εγκε­κρι­μέ­νου ρυμο­το­μι­κού σχεδίου στη Ρόδο και με το τρίτο Προ­ε­δρικό Διά­ταγμα 26.7.1986 (Δ ́ 639) οι χρήσεις γης και οι όροι και περιο­ρι­σμοί δόμησης της εκτός σχεδίου περιο­χής της Ιξιάς της τότε κοι­νό­τη­τας Ιαλυσού.

Η έννοια της παρα­πάνω διά­τα­ξης της παραγρ. 8 του Ν. 4178/2013, είναι ότι φωτο­γρα­γικά και κατ’ εξαί­ρεση απ’ όλες τις του­ρι­στι­κές – ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις της ελλη­νι­κής επι­κρά­τειας και βέβαια της Νήσου – Δήμου Ρόδου («Καλ­λι­κρά­της») και όλης της Δωδε­κα­νή­σου και του Νοτίου Αιγαίου, μόνο δηλαδή για τα ξενο­δο­χεία των τριών (3) παρα­πάνω περιο­χών από την όλη περι­φέ­ρεια της Νήσου – Δήμου Ρόδου, που δεν έχουν κατα­βά­λει και οφεί­λουν την εισφορά σε γη ή χρήμα της περιπτ. 7 της παρ. Ε’ του άρθρου 8 του από 6-10-1978 προ­ε­δρι­κού δια­τάγ­μα­τος.

Οι εισφο­ρές αυτές, σύμφωνα με την παρα­πάνω διάταξη παρα­γρά­φο­νται και δεν ανα­ζη­τού­νται δηλαδή χαρί­ζο­νται επί ζημία του οικείου δικαιού­χου φορέα, δηλαδή του Δήμου Ρόδου, απο­κλει­στικά και μόνο, ανάμεσα στους Δήμους όλης της Ελλάδας, ενώ ταυ­τό­χρονα καθί­στα­νται νόμιμες οι παρα­νό­μως εκδο­θεί­σες οικο­δο­μι­κές άδειες, χωρίς την κατα­βολή της εισφο­ράς σε γή ή χρήμα αν και συνι­στούν ουσιώδη όρο εκδό­σεως των αδειών.

Σύμφωνα με την Έκθεση Αξιο­λό­γη­σης Συνε­πειών Ρύθ­μι­σης, που από την Υπη­ρε­σία Ενέρ­γειας του Υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος, Ενέρ­γειας και Κλι­μα­τι­κής Αλλαγής υπο­βλή­θηκε στη Βουλή των Ελλήνων, επί του Σχεδίου Νόμου που περιε­λάμ­βανε την παρα­πάνω διάταξη, βεβαιώ­νο­νται προς την Βουλή των Ελλήνων τα εξής:

«Αρθρο 51 Οι συγκε­κρι­μέ­νες ρυθ­μί­σεις περι­λή­φθη­καν στο συγκε­κρι­μένο σχέδιο νόμου, καθώς αφορούν πάγια αιτή­ματα πολιτών, δημο­τι­κών αρχών και λοιπών φορέων για διευ­θέ­τηση των συγκε­κρι­μέ­νων ζητη­μά­των. Μετά από εκτε­νείς συζη­τή­σεις με τους αρμό­διους φορείς εκτι­μή­θηκε η επίλυση των ειδικών αυτών θεμάτων ώστε να μην δια­τη­ρεί­ται ένα καθε­στώς ανοχής της πολι­τείας».

Από την έρευνα του Αντει­σαγ­γε­λέα προ­έ­κυψε ότι τέτοια αιτή­ματα δεν έχουν υπο­βλη­θεί από τις δημο­τι­κές αρχές.

Σημειώ­νε­ται ότι κατά τη συζή­τηση του νομο­σχε­δίου η ειδική αγο­ρή­τρια της Δημο­κρα­τι­κής Αρι­στε­ράς, κ. Νίκη Φούντα, εξήγησε ότι το κόμμα της θα κατα­ψη­φί­σει το επίμαχο άρθρο, τονί­ζο­ντας τα εξής:

“Το άρθρο 51, δυστυ­χώς, περιέ­χει ειδικές περι­πτώ­σεις και ειδικές δια­τά­ξεις τις οποίες δεν μπο­ρούμε να υπο­στη­ρί­ξουμε”.

Ο πρώην Εισαγ­γε­λέας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου κ. Κ. Μπού­τσι­κος, κλήθηκε να επι­λη­φθεί του θέματος και την Πέμπτη προ­χώ­ρησε στην άσκηση της προ­α­να­φε­ρό­με­νης ποι­νι­κής διώξεως, δια­βι­βά­ζο­ντας τη δικο­γρα­φία στην τακτική Ανα­κρί­τρια Ρόδου.

Η ουσία της δικα­στι­κής έρευνας ωστόσο βρί­σκε­ται στη δικο­γρα­φία που έχει δια­βι­βα­στεί στην Αθήνα.

Η μη είσπραξη των οφει­λο­μέ­νων από το 2005 έως και σήμερα, ενέχει σίγουρα σοβαρές ποι­νι­κές ευθύνες για αιρε­τούς και υπη­ρε­σια­κούς παρά­γο­ντες πλην όμως η υπόθεση έγινε «μπαλάκι» μεταξύ υπη­ρε­σιών και είναι σχεδόν σίγουρο ότι δύσκολα θα προ­κύ­ψει δόλος.

Ο πρώην δήμαρ­χος Ρόδου κ. Στάθης Κου­σουρ­νάς, που είχε κατα­θέ­σει πρώτος στο πλαίσιο της προ­κα­ταρ­κτι­κής έρευνας, έχει αξιώσει εξάλλου τον ποινικό έλεγχο των υπη­ρε­σια­κών οργάνων του Υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος, Ενέρ­γειας και Κλι­μα­τι­κής Αλλαγής, που μετέ­χουν στην επι­τροπή που συνέ­ταξε την Έκθεση Αξιο­λό­γη­σης Συνε­πειών Ρύθ­μι­σης καθώς τους θεωρεί υπαί­τιους για την κατάρ­γηση της υπο­χρέ­ω­σης για την κατα­βολή εισφο­ράς γης σε χρήμα ξενο­δό­χων στις δημο­τι­κές ενό­τη­τες Ιαλυσού και Φαλη­ρα­κίου με φωτο­γρα­φική διάταξη.

Σημειώ­νε­ται ότι όλες οι υπη­ρε­σίες είχαν ενη­με­ρω­θεί με τον πλέον επίσημο τρόπο από τον Μάιο του έτους 2005 ότι στις περιο­χές, που είχαν θεσπι­στεί ειδικοί όροι δόμησης για ξενο­δο­χεία, έπρεπε πριν την έκδοση οικο­δο­μι­κής άδειας, οι ιδιο­κτή­τες να παρα­χω­ρή­σουν ανάλογη γη ή να κατα­βά­λουν την αξία της σε χρήμα μετά την πάροδο τριε­τίας από τη λει­τουρ­γία τους.

Πέραν όμως των ανωτέρω ευθυνών, που προ­φα­νώς θα ανα­ζη­τη­θούν, θόρυβο είχε προ­κα­λέ­σει και το γεγονός ότι οι ξενο­δό­χοι ευνο­ού­νται δύο φορές και με αυξη­μένη δόμηση μέσω των ειδικών όρων που είχαν θεσπι­στεί και με απαλ­λαγή από την κατα­βολή της εισφο­ράς γής σε χρήμα.

Οι εισφο­ρές αυτές, με τη φωτο­γρα­φική διάταξη, παρα­γρά­φο­νται και δεν ανα­ζη­τού­νται, ενώ ταυ­τό­χρονα καθί­στα­νται νόμιμες οι παρα­νό­μως εκδο­θεί­σες οικο­δο­μι­κές άδειες, χωρίς την κατα­βολή της εισφο­ράς σε γή ή χρήμα αν και συνι­στούν ουσιώδη όρο εκδό­σεως των αδειών.

Η δημο­τική αρχή (και κατ’ επέ­κταση οι πολίτες του νησιού) ζημιώ­θηκε κατά 50 εκατ. ευρώ, όση υπο­λο­γί­ζε­ται και η εισφορά που επρό­κειτο να βεβαιω­θεί προς κατα­βολή σε 63 ξενο­δο­χεια­κές μονάδες.