Απόστολος Γκλέτσος: «Ο Κασσελάκης ήταν ένα μεγάλο λάθος που κάναμε, διότι βρισκόμασταν σε σοκ»

Κύριε Γκλέτσο, θέλω να ξεκι­νή­σουμε τη συνέ­ντευξή μας, ζητώ­ντας σας να μας περι­γρά­ψετε το κλίμα που έχει δια­μορ­φω­θεί σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ μετά από το συνέ­δριο και μετά την ανα­κοί­νωση του Στέ­φα­νου Κασ­σε­λάκη για την ίδρυση νέου κόμ­μα­τος.

Το κλίμα σήμερα είναι αισιό­δοξο. Υπάρχει σκε­πτι­κι­σμός όμως έχουμε ομο­νο­ή­σει, είμαστε απο­φα­σι­σμέ­νοι να παί­ξουμε τον ιστο­ρικό και κοι­νω­νικό μας ρόλο, αυτόν δηλαδή της αντι­πο­λί­τευ­σης ακόμα κι αν χαθεί εντός της Βουλής τυπικά ο ρόλος της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης. Ιστο­ρικά, κοι­νω­νικά, ο ρόλος της αντι­πο­λί­τευ­σης μας ανήκει διότι εμείς πλέον δεν θα είμαστε το παράρ­τημα Μητσο­τάκη όπως κάποιοι άλλοι είναι και μιλώ για το ΠΑΣΟΚ Ανδρου­λάκη, κι αυτό που θα ήμασταν αν είχαμε ακόμα πρόεδρο τον έκπτωτο.

Ανα­κου­φι­σμένο σας ακούω κύριε Γκλέτσο από τις εξε­λί­ξεις.

Απο­λύ­τως κυρία Φώτη.

Επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ ετοι­μά­ζε­ται για μια νέα πορεία ή επειδή ξανα­μπαί­νει στις ράγες;

Ο ΣΥΡΙΖΑ ξανα­μπαί­νει στις ράγες αλλά όμως με μια ρετσι­νιά… Το κόμμα που κυβέρ­νησε 4,5 χρόνια με πολύ μεγάλη επι­τυ­χία και που πήρε όλες τις αμαρ­τίες της μετα­πο­λί­τευ­σης πάνω του, απέ­κτησε ρετσι­νιά..

Στη μετα­πο­λί­τευση δεν έγιναν μόνο αμαρ­τίες, βεβαίως έγιναν και πολλά καλά πράγ­ματα και από τα δύο κόμματα που κυβέρ­νη­σαν τη χώρα, δηλαδή και από τη ΝΔ και από το ΠΑΣΟΚ, αλλά ό,τι κακό έγινε, ό,τι αμαρτία έγινε και έγιναν πολλές -όπως το πελα­τειακό κράτος που ρήμαξε την Ελλάδα- τα πήραν ο Αλέξης Τσίπρας και οι σύντρο­φοί του στις πλάτες της κυβέρ­νη­σής τους και μας έβγαλαν με επι­τυ­χία στο ξέφωτο. Αυτό το κόμμα πήρε μια μεγάλη ρετσι­νιά στις πλάτες του ξανά και έβγαλε έναν άνθρωπο σαν τον κ. Κασ­σε­λάκη πρόεδρο. Ηταν ό,τι πιο κακό μπο­ρούσε να κάνει, ήταν ένα μεγάλο λάθος, ένα σοκα­ρι­στικό λάθος. Θα πρέπει να τρέ­ξουμε γρήγορα μαζί με όλα όσα θα κάνουμε, για να διώ­ξουμε από πάνω μας αυτή τη ρετσι­νιά. Αλλά τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ μπαίνει, όπως είπατε, ξανά στις ράγες, στις ράγες τις σωστές.

Η συρ­ρί­κνωση όμως κύριε Γκλέτσο δεν σας ανη­συ­χεί;

Βεβαίως μας ανη­συ­χεί. Ευτυχώς όμως βλέ­πουμε από τα γκάλοπ ότι ο κόσμος μας δεν έχει πάει αλλού. Αν δείτε τα ποσοστά της αποχής θα κατα­λά­βετε ότι ο κόσμος μας περι­μέ­νει να δει τι θα κάνουμε, τι θα προ­σφέ­ρουμε, πώς θα τους προ­σελ­κύ­σουμε ξανά. Οπότε είναι σε εμάς το μπαλάκι, είναι στο κόμμα.

Δεν θεω­ρείτε ότι θα υπάρχει μεγάλη απώλεια δυνά­μεων με τη δημιουρ­γία του νέου κόμ­μα­τος από τον Στέφανο Κασ­σελ­λάκη;

Αυτοί που μας ψήφισαν ήταν ή αρι­στε­ροί ή πίστε­ψαν σε ένα αρι­στερό κόμμα για να δοθεί λύση στα προ­βλή­ματά τους. Το κόμμα Κασ­σε­λάκη δεν θα είναι αρι­στερό κόμμα διότι ο ίδιος ο Κασ­σε­λά­κης δεν είναι αρι­στε­ρός. Ομνύει σε άλλα πράγ­ματα, σε άλλες δοξα­σίες.

Εσείς είστε υπο­ψή­φιος πρό­ε­δρος για τον ΣΥΡΙΖΑ, στην κούρσα αυτή των τεσ­σά­ρων και θα ήθελα να μας πείτε για τον δικό σας στόχο αν εκλε­γείτε πρό­ε­δρος.

Εμείς δεν μπο­ρούμε να πούμε και πολλά πράγ­ματα προ­σω­πικά ο καθένας, διότι υπάρχει ένας οδικός χάρτης που ορίζει το ίδιο μας το κόμμα. Αλλά βεβαίως είναι ο τρόπος που ο καθένας από εμάς προ­σεγ­γί­ζει αυτόν τον οδικό χάρτη.

Ο οδικός χάρτης είναι ένας, όμως είστε δια­φο­ρε­τι­κοί μεταξύ σας κύριε Γκλέτσο.

Ναι βεβαίως. Σε ό,τι με αφορά αν εκλεγώ εγώ πρό­ε­δρος, μαζί με τους συντρό­φους μου -διότι εγώ πιστεύω πάρα πολύ στην ομαδική δουλειά και αυτό το έχω απο­δεί­ξει σε ο,τι έχω κάνει μέχρι σήμερα και στη δουλειά που έχω κάνει στην τοπική αυτοδιοίκηση- θα στρί­ψουμε το τιμόνι αρι­στε­ρό­τερα. Θα πάει πιο αρι­στερά σε ό,τι αφορά στην οικο­νο­μία, στην υγεία, στην παιδεία. Παντού περισ­σό­τερο κράτος, όχι περισ­σό­τερο δημόσιο… Το κράτος θα βάζει τα όρια έτσι ώστε να έχουμε για όλους ευκαι­ρίες, όχι ίσες ενδε­χο­μέ­νως διότι δεν είμαι αιθε­ρο­βά­μων αλλά θα έχουμε ευκαι­ρίες για όλο τον κόσμο, για όλους τους Ελληνες. Θα υπάρ­χουν όρια τέτοια ώστε η ζωή όλων των Ελλήνων να ξανα­γυ­ρί­σει σε μια κανο­νι­κό­τητα, σε μια ανθρω­πιά. Να μπο­ρούμε να τη βιώ­νουμε αυτή τη ζωή, γιατί μας έχει κατα­δι­κά­σει ο Μητσο­τά­κης σε μια ζωή αβίωτη. Μας έχει κάνει τον βίο αβίωτο με την ακρί­βεια, με την ανι­σό­τητα και με όλα αυτά που ζούμε. Σίγουρα η παιδεία και η υγεία θα γίνουν δημόσια αγαθά. Και εκεί οι ευκαι­ρίες θα είναι ίσες για όλους. Από εκεί και πέρα τα πράγ­ματα θα είναι όπως τα λέει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ειδικά στην παιδεία θα δώσω όλο μου το βάρος, όλο μου το είναι. Χωρίς παιδεία δεν κάνουμε τίποτα. Και δεν μιλάω για την εκπαί­δευση, μιλάω για την παιδεία εφ΄όρου ζωής για όλους τους πολίτες και κυρίως για τα μικρά παιδιά που πρέπει να τα μορ­φώ­σουμε, να μορ­φώ­σουμε την ψυχή τους και το πνεύμα τους ώστε να γίνουν τέτοιοι πολίτες που δεν θα ανέ­χο­νται Μητσο­τά­κη­δες.

Τους ψηφο­φό­ρους του ΣΥΡΙΖΑ εκεί­νους που όπως είπατε παρα­κο­λου­θούν προ­βλη­μα­τι­σμέ­νοι τις εξε­λί­ξεις, που πίστε­ψαν στην αρι­στερή προ­ο­πτική, σε αυτό το κόμμα που σήμερα σπα­ράσ­σε­ται, πώς θα τους πείσετε να έρθουν στην κάλπη;

Λέγο­ντάς τους ότι πρέπει να κατα­λά­βουν και πρέπει να δουν λίγο πιο μακριά και με μεγα­λύ­τερη προσοχή.

Να κατα­λά­βουν ότι όλα αυτά τα χρόνια για να μπο­ρέ­σει ο Μητσο­τά­κης και η παρέα του να κάνουν όλα αυτά που κάνουν, να δημιουρ­γή­σουν το αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο, το πλή­ρω­σαν με θησαυρό ολό­κληρο για να κατα­φέ­ρουν να συμβούν όλα αυτά.

Δεν είναι κάτι τυχαίο, δεν είναι κάτι που έγινε από μόνο του. Είναι κάτι που έχει πλη­ρω­θεί και έχει στηθεί ολό­κληρη φάμπρικα για να συμβεί.Αυτό θέλω να τους πω, να το προ­σέ­ξουν, να το συζη­τή­σουν μεταξύ τους για να μπο­ρέ­σουν να το κατα­λά­βουν ότι πρέπει να μας δώσουν την ψήφο τους για να μπο­ρέ­σουμε να το πολε­μή­σουμε ξανά. Ζητάμε την εμπι­στο­σύνη τους.

Με αυτή την πολύ μεγάλη πληγή που έχει ανοίξει στον ΣΥΡΙΖΑ θεω­ρείτε ότι είναι εύκολο αυτό να γίνει;

Οχι. Αλλά θα το παλέ­ψουμε με νύχια και με δόντια και με όλη μας την ειλι­κρί­νεια, με όλη μας την ψυχή.

Αλλωστε είμαστε αγω­νι­στές και γι΄αυτό υπάρχει η Αρι­στερά. Είναι μια κοι­νω­νική ανάγκη, μια ιστο­ρική ανάγκη. Η Αρι­στερά υπάρχει για να κάνει τέτοιους αγώνες, τέτοιους «πολέ­μους» μέσα στην κοι­νω­νία καθη­με­ρι­νούς για να μπο­ρέ­σει ο απλός πολίτης, ο πολίτης που είναι συνέ­χεια στην απ’ έξω να γίνεται κοι­νω­νός μιας καλύ­τε­ρης ζωής.

Η πλευρά του Στέ­φα­νου Κασ­σε­λάκη μιλά για πρα­ξι­κό­πημα και εσείς μιλάτε για απο­στα­σία και για ένα λάθος που έπρεπε να διορ­θω­θεί. Υπάρ­χουν περι­θώ­ρια για τόσο μεγάλες πληγές στον χώρο της Αρι­στε­ράς; Είναι βαριές κου­βέ­ντες αυτές.

Μα ο Κασ­σε­λά­κης δεν έχει καμία σχέση με την Αρι­στερά, δεν έχει καμία σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχει καμία σχέση με εμάς. Ηταν ένα κύμβαλο αλα­λά­ζον που περι­φε­ρό­ταν δεξιά και αρι­στερά στα κανάλια και μας έδειχνε, στους 11 μήνες που ήταν πρό­ε­δρος, τα πλούτη του και την ευτυχία του. Του δώσαμε αυτή τη δυνα­τό­τητα να είναι πρό­ε­δρος σε ένα αρι­στερό κόμμα, το οποίο κυβέρ­νησε την Ελλάδα, κυβέρ­νησε στο λίκνο της Δημο­κρα­τίας, και το μόνο που έκανε ο Κασ­σε­λά­κης ήταν να γυρνάει από κανάλι σε κανάλι, να μας δείχνει τα πλούτη του, να λέει αρλού­μπες και τίποτα παρα­πάνω. Αδιά­βα­στος. Ποιος Κασ­σε­λά­κης; Ηταν ένα λάθος το οποίο το κάναμε διότι ήμασταν σε σοκ.

Ησασταν σε σοκ λόγω της απο­χώ­ρη­σης του Αλέξη Τσίπρα;

Πρώτον αυτό και δεύ­τε­ρον είχαμε χάσει δύο φορές στις εκλογές, είχε φύγει ο φυσικός μας ηγέτης και ναι, ήμασταν σε σοκ.

Δεν υπερ­ψη­φί­σαμε τον Κασ­σε­λάκη, κατα­ψη­φί­σαμε την Αχτσιό­γλου για άλλους λόγους τότε. Και κάποιος έφερε τον Κασ­σε­λάκη. Κακώς, πολύ κακώς. Κατα­ψη­φί­ζο­ντας την Εφη, δώσαμε ψήφο εμπι­στο­σύ­νης στον Κασ­σε­λάκη. Κακώς, λάθος, μεγάλο λάθος. Εγινε όμως. Κι αυτός αντί να κάνει αυτό που έπρεπε να κάνει, να κάτσει να δια­βά­σει και να απο­δώ­σει ως πρό­ε­δρος αρι­στε­ρού κόμ­μα­τος, έκανε τσάρκες στα κανάλια και έλεγε για τον προ­σω­πικό του πλούτο και την ευτυχία του. Μοίραζε +7%, +11% και άθροιζε η ΝΔ και γελούσε και εμείς παρα­κο­λου­θού­σαμε σοκα­ρι­σμέ­νοι αυτά που έλεγε. Δημο­σιο­νο­μικά θέλαμε τρεις προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς για να μπο­ρέ­σουμε να βγά­λουμε αυτά που έλεγε.

Δεν άκουγε, δεν ελάμ­βανε υπ΄οψιν τις παραι­νέ­σεις που υποθέτω του κάνατε;

Εγώ ο ίδιος του έκανα συζή­τηση για το τι σημαί­νει στρά­τευση στην Αρι­στερά, να αφήσει τα πλούτη του στην άκρη και να κατα­λά­βει τι συμ­βαί­νει, και μετά από 10 μέρες έδειχνε το σαλόνι του στον Ευαγ­γε­λάτο. Απί­στευτα πράγ­ματα.

Είπατε πριν ότι κάποιος τον έφερε τον Στέφανο Κασ­σε­λάκη στον ΣΥΡΙΖΑ, ποιος τον έφερε;

Αυτό είναι μια μεγάλη συζή­τηση και καλύ­τερα να μην την ανοί­ξουμε, αλλά κάποιος τον έφερε. Οχι εγώ πάντως.

Εσείς ήσασταν με την πλευρά Κασ­σε­λάκη;

Εγώ δεν θα έφερνα ποτέ ένα τέτοιο άτομο στην Αρι­στερά να κυβερ­νή­σει, διότι δεν έχει τα χαρα­κτη­ρι­στικά που πρέπει. Εγώ προ­έρ­χο­μαι από το ΚΚΕ. Για να κατα­λά­βετε κάποια πράγ­ματα θα σας πω το εξής:

Οταν ήμουν στο ΚΚΕ και μου είπαν να κατέβω ως υπο­ψή­φιος δημο­τι­κός σύμ­βου­λος στον Πειραιά με υπο­ψή­φια δήμαρχο την Ελπίδα Παντε­λε­άκη -τώρα σας μιλάω για πριν από αρκετά χρόνια – ως ηθο­ποιός τότε ήμουν πολύ γνωστός. Είπα στους συντρό­φους, βεβαίως, να κατέβω. Μου είπαν τότε οι σύντρο­φοί μου ότι για να κατέβω ως υπο­ψή­φιος δημο­τι­κός σύμ­βου­λος -προσέξτε όχι επι­κε­φα­λής συνδυασμού- πρέπει να κάνω μάθημα.

Θα ήμουν ένας υπο­ψή­φιος δημο­τι­κός σύμ­βου­λος στους 120 κι έκατσα τρεις μήνες στο θρανίο κάθε μέρα, τετρά­ωρα. Τη δεύτερη φορά που κατέ­βηκα, ήταν στη Λαμία ως υπο­ψή­φιος νομαρ­χια­κός σύμ­βου­λος με επι­κε­φα­λής τον συγ­χω­ρε­μένο τον Χρονά -πάλι στο ΚΚΕ-, ξανά­κα­τσα πάλι στο θρανίο με μεγα­λύ­τερη άνεση βέβαια αυτή τη φορά. Εμένα μου ζητά­γανε να βγαίνω στις τηλε­ο­ρά­σεις κλπ επειδή είχα ανα­γνω­ρι­σι­μό­τητα ως ηθο­ποιός και έπρεπε να παρου­σιάζω σωστά τις θέσεις και τις προ­τά­σεις μας. Κατα­λά­βατε γιατί μετά εγώ μπόρεσα να πω ότι θα κατέβω ως υπο­ψή­φιος δήμαρ­χος στην Στυλίδα; Και τούτον εδώ, τον πήραμε και τον βάλαμε αρχηγό. Δεν είχε φυλάξει ούτε ένα νούμερο ως θαλα­μο­φύ­λα­κας και τον βάλαμε στρα­τηγό στην μάχη. Γι΄αυτό εγώ δεν θα τον πρό­τεινα ποτέ για αρχηγό. Αυτά που έμαθα τότε στα θρανία είναι όλες μου οι θεω­ρη­τι­κές γνώσεις στην πολι­τική. Εκανα μαθή­ματα γεω­πο­λι­τι­κής και γεω­στρα­τη­γι­κής για να κατέβω ως δημο­τι­κός σύμ­βου­λος στον Πειραιά. Το πιστεύ­ετε; Πιστέψτε το γιατί έτσι είναι.

Ισως αυτό με τα μαθή­ματα πάντως κύριε Γκλέτσο να είναι χρήσιμο για όλους όσοι απο­φα­σί­ζουν να ασχο­λη­θούν με την πολι­τική.

Ετσι ακριβώς.

Για τους συντρό­φους σας που ακο­λού­θη­σαν αλλά και εκεί­νους που θα ακο­λου­θή­σουν τον Στέφανο Κασ­σε­λάκη, τι λέτε; Δεν είναι αρι­στε­ροί;

Είναι πλα­νη­μέ­νοι. Βλέπουν ένα καλό παιδί τάχα μου, που ούτε καλό παιδί είναι αλλά τελο­σπά­ντων, τι να πω τώρα… Ισως βγαί­νουν στην επι­φά­νεια άλλα πράγ­ματα τα οποία να μην είμαι σε θέση να ξέρω, άλλες παλιές κόντρες με άλλους συντρό­φους. Δεν πιστεύω ότι τους μάγεψε το πολι­τικό ον “Κασ­σε­λά­κης”.

Είναι πάντως εντυ­πω­σιακό κύριε Γκλέτσο πώς ένα κόμμα, που μέχρι πριν από πέντε χρόνια κυβερ­νούσε τη χώρα με τον Αλέξη Τσίπρα ως αρχηγό του κόμ­μα­τος να μπορεί να δια­σφα­λί­σει τη συνοχή, σήμερα να είναι τρία-τέσσερα κομ­μά­τια.

Εξι δια­σπά­σεις έχει περάσει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Αρα με τον νέο πρόεδρο ανα­ζη­τεί­ται και η συγκολ­λη­τική ουσία.

Ακριβώς. Και να δούμε πώς θα γίνουμε ξανά αυτό που ήμασταν.

Ως προς την έκφραση της πολι­τι­κής της Αρι­στε­ράς φαντά­ζο­μαι εννο­είτε.

Ναι ακριβώς αυτό. Είναι κοι­νω­νική ανάγκη κυρία Φώτη, δεν είναι το δικό μας θέλω. Είναι κοι­νω­νική ανάγκη απέ­να­ντι σε μια τέτοια κυβέρ­νηση.

Σημεία σύγκλι­σης με τον Νίκο Ανδρου­λάκη βλέπετε;

Σας είπα ότι ο Ανδρου­λά­κης είναι κι αυτός παράρ­τημα του Μαξίμου. Αν ήταν ένας άλλος αρχηγός στο ΠΑΣΟΚ, αν κατά­φερνε ο κ. Δούκας ή ο κ. Γερου­λά­νος να είναι στη θέση του αρχηγού, το ΠΑΣΟΚ θα ήταν ένα άλλο ΠΑΣΟΚ και θα εξυ­πη­ρε­τούσε μια άλλη κατά­σταση, μια προ­ο­δευ­τική κατά­σταση και δεν θα ήταν παράρ­τημα του Μητσο­τάκη.

Δυστυ­χώς τα κατά­φερε ο Μητσο­τά­κης κι εκεί, κατε­βά­ζο­ντας την κ. Δια­μα­ντο­πού­λου -δικός του άνθρωπος- να ελέγξει ξανά και να είναι παράρ­τημα της ΝΔ το ΠΑΣΟΚ. Οπότε πάλι ο κλήρος πέφτει σε εμάς, να είμαστε εμείς η πραγ­μα­τική σκληρή αντι­πο­λί­τευση απέ­να­ντι στη ΝΔ.

Ακόμα κι αν δεν είστε αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση.

Ναι, ακόμα κι αν δεν είμαστε τυπικά αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση εντός της αιθού­σης του Κοι­νο­βου­λίου.